Ετικέτες

,

ritsos_02Μέρα Μαγιού μου μίσεψες
μέρα Μαγιού σε χάνω
άνοιξη γιε που αγάπαγες
κι ανέβαινες απάνω

Στο λιακωτό και κοίταζες
και δίχως να χορταίνεις
άρμεγες με τα μάτια σου
το φως της οικουμένης

Και μου ιστορούσες με φωνή
γλυκιά ζεστή κι αντρίκεια
τόσα όσα μήτε του γιαλού
δεν φτάνουν τα χαλίκια

Και μου ‘λεγες πως όλ’ αυτά
τα ωραία θα είν’ δικά μας
και τώρα εσβήστης κι έσβησε
το φέγγος κι η φωτιά μας

_________________________________
Μια μικρή συμβολή σε αυτή την πρωτοβουλία. Η επιλογή οφείλεται στην πίστη ότι μερικά πασίγνωστα πράγματα, είναι σημαντικό να τα ξαναθυμόμαστε.

Να δείτε, οπωσδήποτε το Βυτίο, το Νατασσάκι, τον ΑΦΜ, το Μπάζωμα και αυτό το παλιό του Ναυτίλου του Διαδικτύου.

Advertisements