Οι άνθρωποι που ζηλεύουν είναι βαθειά δυστυχισμένοι, αλλά δεν το κάνουν επίτηδες. Απλά δεν έχουν συμφιλιωθεί με τις επιλογές τους, μετανοιώνουν για πράγματα που έκαναν ή πράγματα που άφησαν και νιώθουν τύψεις γι’αυτό.

Πέρα από ορισμένα αναπόδραστα γεγονότα που δε μπορούμε να ελέγξουμε, ο δρόμος της ζωής μας σχηματίζεται από επιλογές. Συνειδητές ή ασυνείδητες. Πάντα -πάντα- υπάρχει και μια άλλη επιλογή, εκτός από αυτήν που πήρες, πρέπει όμως να αποδέχεσαι αυτήν που τελικά διάλεξες.

Οι άνθρωποι μεγαλώνουν, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως ενηλικιώνονται. Η συναισθηματική ηλικία μπορεί να απέχει παρασάγγας από την βιολογική. Σε έναν βιολογικά ενήλικο αλλά συναισθηματικά ανώριμο άνθρωπο, αν θες να συνεννοηθείς, πρέπει να του απευθύνεσαι με βάση τη συναισθηματική του ηλικία. Και πάλι, παίζει και να μη συνεννοηθείς.

Κάποια πράγματα δεν είναι διαπραγματεύσιμα. Κάποια γεγονότα είναι αναπόδραστα και μη αναστρέψιμα. Συνήθως είναι αυτά που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Η ενηλικίωση είναι συνυφασμένη με την παραδοχή ότι δεν γίνεται να ελέγξουμε τα πάντα. Όσο ασφαλές κι αν είναι ένα σύστημα, υπάρχουν πάντα τρύπες. Και οπωσδήποτε δεν γίνεται να ελέγξουμε τους άλλους ανθρώπους.

Όταν κάποιος παίρνει μια επιλογή με την οποία δεν συμφωνούμε, δεν το κάνει εναντίον μας. Το κάνει γιατί αυτή η επιλογή είναι σύμφωνη με τις επιθυμίες του ή καλύπτει τις ανάγκες του.

Υπάρχει πάντα μια οπτική, ένας τρόπος αντίληψης που δεν έχεις καν σκεφτεί, ίσως δεν είσαι σε θέση να σκεφτείς: η οπτική του άλλου ανθρώπου.

Είναι αδύνατον να αγαπήσεις άλλους ανθρώπους, αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου. Είναι αδύνατον να σε σέβονται, αν δεν σέβεσαι τον εαυτό σου. Είναι αδύνατον να σε εκτιμήσουν -εσένα και όσα καταφέρνεις-, αν δεν εκτιμάς τον εαυτό σου. Οι άλλοι άνθρωποι δεν βλέπουν αυτό που πραγματικά είσαι, βλέπουν αυτό που εσύ πιστεύεις πως είσαι. Γιατί αυτό τους δείχνεις.

Όταν λες κάτι σε έναν άνθρωπο, είναι πολύ πιθανό να ακούσει αυτό που εκείνος θέλει, αυτό που εξυπηρετεί το σενάριο ή την εικασία του, και όχι αυτό που πραγματικά είπες. Όσες φορές κι αν το επαναλάβεις, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο είτε του το πεις σε γλώσσα που καταλαβαίνει, είτε του το πεις στα σανσκριτικά.
Πάντως είναι ουσιαστική η σημασία του να λες αυτό που σκέφτεσαι -όπως και το να κάνεις αυτό που θέλεις.

Ο τρόπος που κάποιος απευθύνεται στους άλλους αντανακλά το βαθμό αυτοεκτίμησης που έχει. Ο κακός τρόπος δεν φανερώνει απαραίτητα κακό άνθρωπο, πιθανότατα να φανερώνει χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Ο απογαλακτισμός είναι σπουδαίο πράγμα, απαραίτητο για την ωρίμανση. Και σπάνιο.

Υπάρχει πάντα ένας απλός τρόπος να κάνεις κάτι. Υπάρχουν πολλοί, όμως, που επιλέγουν πάντα να κάνουν τα πράγματα περίπλοκα και τη ζωή τους δύσκολη. Το κακό είναι πως έτσι κάνουν δύσκολη και τη ζωή των άλλων. Και αρνούνται να διαβάσουν το μάνιουαλ που πιθανώς τους δίνεις. Και πάλι, αυτή η επιλογή εξυπηρετεί το σενάριο που έχει ο καθένας στο κεφάλι του.

Σπουδαίο πράγμα η ευγνωμοσύνη. Σπουδαίο πράγμα να μπορείς να νιώσεις χαρά. Είναι ικανότητες που δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι. Είναι δεξιότητες που μπορείς όμως να μάθεις.

Η ζωή είναι δυναμική, είναι κίνηση. Το παρελθόν τελείωσε. Να κοιτάς το μέλλον. Να χτίζεις το μέλλον.

Και να μάθεις να λές «ντάξει μωρέ, δεν πειράζει». Για να μπορείς να προχωράς μπροστά.