Beautiful Disaster by ~Moownique

Μέσα στο χάος και τον ορυμαγδό, στην κεντρική του αρτηρία υπάρχει μια εκκωφαντική σιγή. Απλώνεται και σκεπάζει τα πάντα. Στο κέντρο της ύπαρξης, σύννεφα συνωστίζονται και λέξεις αραδιάζονται η μια δίπλα στην άλλη ανοργάνωτα και με απόλυτη συνοχή. Πέφτουν τα γράμματα, οι τόνοι και τα σημεία στιξής από ψηλά σα νιφάδες άτακτες κι αναρχίζουσες. Εικόνες καρφιτσωμένες στα σύννεφα ακυρώνουν τη λογική. Ένα θετικό πρόσημο πυροβολεί τα μη της παιδικής ηλικίας, τα όχι και τα δεν της ενηλικίωσης. Βόμβες, ερπύστριες και καταστροφικοί γαλάζιοι καπνοί πυκνώνουν την ατμόσφαιρα στα όρια της ασφυξίας. Κάθε ανάσα κι ένα επίτευγμα.

Σε στριμώχνουν από παντού, σε καταδιώκουν αριθμοί, κοστούμια και χαρτοφύλακες παραγεμισμένοι με ακλόνητα στοιχεία και στατιστικά ντοκουμέντα. Η αναπνοή γίνεται σχεδόν άθλος. Χαρτονομίσματα και νομοθετικές διατάξεις σχεδόν κατορθώνουν να εξουδετερώσουν τη σκέψη, αλλά πώς να καταστείλουν το συναίσθημα; Επιβάλλουν το μοναδικό συναίσθημα που έχουν με το μέρος τους, το μοναδικό επιχείρημα που μπορεί να ακυρώσει τη ζωή: τον φόβο.

Ένας κουρνιαχτός από δηλώσεις, αξιώσεις, απαιτήσεις πυροδοτεί τις εξελίξεις, στήνει ένα σκηνικό πολέμου, σικέ και ξένο. Αν σταθείς στο κέντρο του χάος και του ορυμαγδού, θα έχεις την καλύτερη θέα προς το πεδίο της μάχης. Είσαι στο κέντρο του πεδίου της μάχης. Σφαίρες και φωτιές σφυρίζουν γύρω σου, σχεδόν σε πετυχαίνουν, σχεδόν σε καταπίνουν, σχεδόν πεθαίνεις από ασφυξία.

cut

Στο κέντρο του πεδίου της μάχης, πίσω από τον καταιγισμό των πυροβολισμών, των δηλώσεων, των εκρήξεων και των αριθμών, βρες την σιωπή των λέξεων, εκείνων των λέξεων που βγάζουν νόημα, εκείνων των λέξεων που φωτίζουν το μέλλον και χαράζουν το δρόμο της ζωής. Εσύ, μόνον εσύ μπορείς να επιβάλεις την σιωπή που χρειάζεται για να ισορροπήσει η λογική με το συναίσθημα, για να βρεις τις απαντήσεις και να ξεδιαλέξεις τα ερωτημάτικα. Ποιες ερωτήσεις σε αφορούν και ποιες θολώνουν το τοπίο και ενισχύουν το χάος; Delete στις δεύτερες, enter στις πρώτες κι έχεις την απάντηση που σου χρειάζεται, τον δρόμο που είναι ο δικός σου, δύσκολος, εύκολος, βατός ή όχι, είναι ο δικός σου. Κάνε μια παύση, δώσε ευκαιρία στην σιγή και πάρε την επιλογή της σωστής μάχης, της σωστής ανακωχής, της δικής σου πορείας. Εκεί θα βρεις και άλλους να τους περιμένει, όπως και σένα η ζωή. Μην ελπίζεις, απλά πορεύθητι.