Ετικέτες

Τό’χει ο Μάιος να ματώνει μάλλον. Αναρωτιέμαι με κάθε ειλικρίνεια ποιος πλέον, και με ποια ακριβώς ελλατήρια, μπορεί να βρει επιβαρυντικά στοιχεία για κείνους που καταλήγουν στην εντατική, και ελαφρυντικά για εκείνους που τους στέλνουν εκεί (είτε ως φυσικοί, είτε ως ηθικοί αυτουργοί). Η πληροφορίες εύκολα διαστρεβλώνονται, η ΕΣΗΕΑ δεν σπάει την απεργία της (φοβούνται μην τους πουν απεργοσπάστες;), αλλά όποιος θέλει να δει την πραγματικότητα -τα γεγονότα-, μπορεί να τα δει.

Η λογική των κύκλων της βίας, και της βίας που ανακυκλώνεται, της βίας που γεννά βία, απλά δεν υπάρχει. Τα πράγματα είναι απλά. Ακόμα και αν οι διαδηλωτές διαμαρτύρονται για «χαμένα προνόμια», γιατί είναι βολεμένοι ή γιατί διαδηλώνουν από χόμπι -ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις -που προφανώς είναι πρετεντέρεια τραβηγμένες από τα μαλλιά-, δεν βρίσκονται επαρκείς δικαιολογίες για τον θύτη: είναι απλώς παράλογο ένας άνθρωπος να διαδηλώνει, σε μια κατά κοινή ομολογία, ειρηνική πορεία, και στο τέλος της να καταλήγει σε επείγον χειρουργείο, σε κώμα, στην εντατική.

Λίγο με ενδιαφέρουν τα ΜΑΤ: η αστυνομία δεν δρα αυτόνομα: έχει φυσικούς και -κυρίως- πολιτικούς προϊστάμενους, οι οποίοι παίρνουν αποφάσεις και δίνουν εντολές. Αν η εντολή παρερμηνεύθηκε από το σπασμένο τηλέφωνο, καθώς προωθήθηκε στα κατώτερα κλιμάκια, λίγη σημασία έχει. Οι φυσικοί και πολιτικοί προϊστάμενοι είναι γνωστοί, έχουν ονοματεπώνυμα, θέσεις και μισθό. Μισθό που χρηματοδοτείται από τους φορολογούμενους -για να μην ξεχνιόμαστε. Κάποιοι από αυτούς τους προϊστάμενους, προ 38 ετών, διαδήλωναν για «ψωμί, παιδεία, ελευθερία». Σήμερα στέλνουν κόσμο στο νοσοκομείο, για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των τραπεζών. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

Τότε, πριν από 38 χρόνια, αυτοί που ζητούσαν «ψωμί, παιδεία, ελευθερία», φώναζαν ακόμα: «λαέ πεινάς, γιατί τους προσκυνάς;». Προφανώς, αυτός ο λαός εν τω μεταξύ χόρτασε -μάλλον σήμερα, δεν έχει ακόμα φτάσει στο σημείο να πεινάσει αρκετά. Αλλά ας μην δικαιολογεί και τα αδικαιολόγητα, αν έχει την καλοσύνη. Προφανώς, ούτε καν ένας νεκρός δεν θα είναι αρκετός, για να ξυπνήσει αυτός ο λαός. Εξάλλου, ιστορικά αποδεικνύεται πως οι λαοί ξυπνούσαν, όταν πεινούσαν αρκετά, όταν δεν είχαν να χάσουν «παρά μονάχα τις αλυσίδες τους». Εν τω μεταξύ, μπορούν να βαυκαλίζονται με συγκεχυμένες πληροφορίες λόγω απεργίας των δημοσιογράφων, με έλλειψη στοιχείων, με βία που γεννά τη βία και με όσα άλα φληναφήματα θέλουν.

Το βέβαιο είναι πως στις κρίσιμες ιστορικές συγκυρίες, όσοι επέλεξαν το «μέσον», συνεθλίβησαν από τις συμπληγάδες των άκρων.

Advertisements