Ετικέτες

, ,

Το μικρό μας Βέλγιο διανύει ήδη τον όδγοο μήνα ακυβερνησίας, γεγονός που δεν το εμπόδισε να φέρει εις πέρας το εξάμηνο της ευρωπαϊκής προεδρίας χωρίς προβλήματα, ούτε να συνεχίσει να υπάρχει σε κανονικούς ρυθμούς. Εδώ και οκτώ μήνες οι πολιτικοί αρχηγοί των μεγαλύτερων κομμάτων παζαρεύουν θεσμικές αλλαγές χωρίς σπουδαία αποτελέσματα.

Αυτή τη στιγμή, το Βέλγιο είναι η χώρα με το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ακυβερνησίας στην Ευρώπη. Εντός του Φεβρουαρίου, πιθανότατα θα σπάσει και το παγκόσμιο ρεκόρ -το οποίο ως τώρα κατέχει το Ιράκ. Το γεγονός πως η ακυβερνησία δεν εμποδίζει το σύστημα να λειτουργήσει, ούτε τις αγορές να σπεκουλάρουν τη βέλγικη οικονομία, δεν έχει συζητηθεί ιδιαίτερα. Για την ακρίβεια, το πρώτο στοιχείο κουβεντιάζεται θετικά και με θαυμασμό: είναι άραγε καλό που το σύστημα δεν χρειάζεται τη δημοκρατία για να λειτουργεί; Είναι άραγε καλό που οι αγορές συνεχίζουν να λειτουργούν κανονικά ερήμην της δημοκρατίας;

NVA είναι το ακροδεξιό-αποσχιστικό φλαμανδόφωνο κόμμα που ήρθε πρώτο στη Φλάνδρα. Το λιοντάρι είναι το σύμβολο της Φλάνδρας.

Πέντε Βέλγοι που δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους, μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, έστησαν αυτό, με απώτερο στόχο -και αποτέλεσμα- την πραγματικά εντυπωσιακή διαδήλωση της Κυριακής, που πολύ εύστοχα η Libre Belgique αποκάλεσε «la révolution moules-frites» παίζοντας με τις λέξεις του εθνικού εδέσματος.

De Wever είναι ο αρχηγός του NVA και zever σημαίνει "ανοησίες"

Η χώρα του Μαγκρίτ και του σουρεαλισμού ήρθε να αποδείξει πως όντως, τα social media, αν χρησιμοποιηθούν έξυπνα μπορούν να χρησιμεύσουν στις κοινωνικές εκδηλώσεις και να οδηγήσουν τον κόσμο στο δρόμο της διεκδίκησης. Τα social media δεν μπορούν να πυροδοτήσουν εξεγέρσεις, ούτε να δημιουργήσουν τις εξελίξεις -μπορούν όμως να τις δρομολογήσουν και σίγουρα να τις οργανώσουν. Η révolution moules-frites γεννήθηκε μέσα από ένα website, ένα twitter hashtag κι-αν δεν απατώμαι- ένα group στο facebook.

Αυτό που σίγουρα δεν μπορούν να κάνουν τα social media είναι να ριζοσπαστικοποιήουν και πολιτικοποιήσουν μια κοινωνική αντίδραση: αυτά τα κάνουν οι άνθρωποι. Εύστοχα ειπώθηκε πως μεταξύ των 50000 διαδηλωτών υπήρχαν μάλλον 50000 διαφορετικές απόψεις τόσο για το τι ήταν αυτή η κινητοποίηση, όσο και για το ποια είναι η λύση για το Βέλγιο, τι ζητούν δηλαδή με αυτή τη διαδήλωση. Το κείμενο του website είναι εντελώς απολιτίκ (μολονότι ακόμα και το απολιτίκ αποτελεί πολιτική στάση, κι ας μην του αρέσει και τόσο) και διακηρύσσει σε όλους τους τόνους (και όλες τις επίσημες γλώσσες της χώρας) την ανεξαρτησία της εκδήλωσης και την απουσία σύνδεσής της με πολιτικούς χώρους. Το δίδαγμα που βγαίνει είναι πως μάλλον ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας είναι απολιτίκ (με όποιο περιεχόμενο και αν δοθεί στη λέξη) και πως αν της απευθυνθείς στη γλώσσα της, αυτή ανταποκρίνεται με ενθουσιασμό. Αυτό ήταν και το σχόλιο του εξαιρετικού σκίτσου του Kroll από την Soir -ο οποίος προφανώς δεν πολυγουστάρει το απολιτίκ, όπως και η Martine.

-Δε θα έρθεις τελικά; -Τελικά αδιαφορώ για τους πολιτικούς τόσο όσο και για τους απολιτίκ.

-Λοιπόν; Διαδήλωσες καλά μικρέ; -Τους είπες πως βαρεθήκαμε πια;

Παρ’όλα αυτά δεν έλλειψαν οι πολιτικότατες αποστροφές εντός της διαδήλωσεις. Η σύνθεση του πλήθους ερμηνεύει το ενωτικό κλίμα που επικράτησε: εικάζεται πως το 44% του κόσμου ήταν Βρυξελλιώτες, 1 στους 3 Βαλλόνοι και μόλις 1 στους 5 Φλαμανδοί. Πάντως κάποιοι πήγαν πέρα από τις γενικολογίες περί ενότητας -όπως φαίνεται στις παρακαώ φωτογραφίες-, καθώς κάποιοι άνθρωποι είναι πολιτικοποιημένοι και το δηλώνουν χωρίς φόβο. Μπορεί να είναι λιγότεροι, αλλά πιθανόν σε αυτούς εναπόκειται να αυξηθούν. Επειδή λοιπόν, είναι δεδομένο πως η πλειοψηφία δεν μοιάζει στη Martine και μιλά άλλη γλώσσα (και πως τα social media της ταιριάζουν), μάλλον αυτό που λείπει είναι η πολιτικοποίση να συναντηθεί με τη σύγχρονη αργκώ, να μιλήσει τη γλώσσα της πλειοψηφίας και να πάει να τη βρει εκεί που συχνάζει: στο twitter, στο facebook, στις app του iphone και -γιατί όχι; φαίνεται πως τελικά ναι- τελικά στο δρόμο. Στο χέρι της είναι να δώσει και περιεχόμενο ουσιαστικό, πολιτικό.

Το πρόβλημα δεν είναι το Βέλγιο-το πρόβλημα είναι το σύστημα / Είμαι πρόβατο: ψηφίζω κάποιο παραδοσιακό κόμμα.

oplossing = επίλυση

Παλαιστίνιος, Βέλγος και Βρυξελλιώτης / Φλαμανδός, Βέλγος και Βρυξελλιώτης

Για ποιον χτυπά η καμπάνα, λοιπόν;

Διάσπαση; Όχι στο όνομά μας

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ. Είναι κρίμα αν δε μιλάτε γαλλικά ή/και ολλανδικά, οι περισσότερες πικέτες και τα μηνύματα διαθέτουν τρομερό χιούμορ -βέλγικο, ναι, σουρεάλ. 🙂

Η καλύτερη συνταγή (τα χρώματα των ζαρζαβατικών είναι τα χρώματα-σύμβολα των τριών περιοχών του Βελγίου: Φλάνδρα, Βρυξέλλες, Βαλλονία)

Advertisements