Θα σας αφηγηθώ δυο ιστορίες για ταχυδρομεία. Hic:

Α. Προσφάτως χρειάστηκε να στείλω και να μου στείλουν διάφορα έγγραφα από και προς Ελλάδα και ιδού τα πρόχειρα στατιστικά που αποκόμισα:

Χρόνος αποστολής απλής επιστολής:

Βέλγιο => Ελλάδα : 7 μέρες

Ελλάδα => Βέλγιο : 4 μέρες

Χρόνος αποστολής συστημένης επιστολής:

Βέλγιο => Ελλάδα : 10 μέρες (!)

Ελλάδα => Βέλγιο : 2 μέρες (!)

Στο Βέλγιο κάτι έχουν κάνει στα Ταχυδρομεία τα τελευταία δυο χρόνια: ιδιωτικοποίηση; μετοχοποίηση; σαλαμοποίηση; θα σας γελάσω. Πάντως αυτό μεταφράζεται στα εξής φαινόμενα:

  • κλείνουν υποκαταστήματα
  • μειώνουν το προσωπικό
  • υπηρεσίες ταχυδρομείου προσφέρουν πλέον και τα super market!!
  • μας έκαναν μια έρευνα όπου μας ρωτούσαν αν θέλουν να μας σπαμάρουν με διαφημίσεις: το φυλλάδιο έλεγε πως αν δεν το στείλουμε πίσω, θα θεωρήσουν πως ΔΕΝ θέλουμε διαφημίσεις. Το πέταξα. Την τρίτη φορά που το ξαναέλαβα, με την υπενθύμιση πως δεν είχα απαντήσει, τους το έστειλα πίσω με μπινελικωτικό σημειωματάκι attached.
  • τα γράμματα (δέματα κλπ) καθυστερούν ή/και χάνονται

Από αυτό το ταπεινό βήμα, λοιπόν, θέλω να σας πω να μην γκρινιάζετε για τα ΕΛΤΑ, λειτουργούν θαυμάσια, σε σχέση με άλλες χώρες, σοβαρά τώρα. Επίσης, τυχούσα ιδιωτικοποίησή τους θα σημάνει σαφή υποβάθμιση των υπηρεσιών -ίδε ανωτέρω τις αποδείξεις.

Β. Συνέβη στις αρχές της εβδομάδας: μου τηλεφωνεί η DHL για να μου πει πως έχουν ένα δέμα για μένα, αλλά πήγαν σπίτι μου και έλειπα και πώς να μου το παραδώσουν; [Έλειπα=ήμουν στη δουλειά μου σε ώρα και μέρα εργάσιμη, wtf? ένα τηλέφωνο δεν ήξεραν να κάνουν πριν να κουβαληθούν?].

Εγώ: Μπορείτε να μου τηλεφωνήσετε μισή ώρα πριν, όταν ξαναπεράσετε και θα προλάβω να πάω σπίτι.

DHL: Δεν μπορούν οι μεταφορείς μας να το κάνουν αυτό.

Εγώ: Μπορείτε να μου δώσετε ένα ραντεβού;

DHL: Όχι, πρέπει να διαλέξετε πρωί ή απόγευμα (tranche horaire για τους ομιλούντες τη γαλλική). [Σημ.: πρωί=9-12.30, απόγευμα=13.30-17.00 -να πάρω άδεια για να περιμένω τη DHL?]. Μπορείτε να μας δώσετε μια άλλη διεύθυνση;

Κατόπιν όλης αυτής της ανακατωσούρας, εγώ θα προτιμώ στο μέλλον το συμβατικό ταχυδρομείο που και λιγότερο κοστίζει και δε μου σπάει τα νεύρα.

Τελικά, το δέμα (του οποίου την προέλευση και το στόχο αγνοούσα) μου το έφεραν στη δουλειά. Το παρέλαβα προχτες το πρωί, το ανοίγω και τι βρίσκω; Μια χάρτινη κασετίνα ασημί χρώματος πολύ χλιδέ, που γράφει επάνω Travelair Club Silver member. Travelair Club είναι η υπηρεσια bonus μιλιων της Ολύμπικ. Έγινα silver μέλος: γουάου! Ανοίγω την κασετίνα και βρίσκω την silver κάρτα μου τοποθετημένη σε ανθρακί αφρολεξάκι σαν κόσμημα και μια δεύτερη κάρτα για να την κρεμάω στην αποσκευή και να ξέρουν στα αεροδρόμια, πως είμαι silver, ώστε να μη μου χρεώνουν το υπέρβαρο (plus να βγάζουν την αποσκευή μου με προτεραιότητα =>αυτά είναι μεταξύ άλλων τα δικαιώματά μου ως silver μέλους: να πω του στραβού το δίκιο? Μου αξίζει, την έχω χτίσει την Ολύμπικ 10 χρόνια τώρα.).

Όλα αυτά καλά κι ευχαριστώ την Ολύμπικ που μου ανταποδίδει την «εμπιστοσύνη που της δείχνω» (=τα κατοστάρικα που της χώνω εδώ και 10 χρόνια) με το να μη μου χρεώνει το υπέρβαρο (για την ακρίβεια μου χαρίζει 5 κιλά και αυτά όχι στη χειραποσκευή, αλλά let it be) και με το να βγάζει τη δικιά μου βαλίτσα πριν από τις δικιές σας. Πλην όμως, θα προτιμούσα ο κύριος Βγενόπουλος, αντί να σπαταλάει τα ωραία λεφτουδάκια του (και της Ολύμπικ) σε μαρκετίστικα φιγουρατζίδικα χάπενινγκς και DHL αποστολές, να τα είχε χαλαλίσει για το σύστημα πυρασφάλειας και την αναβάθμιση/επισκευή/ύπαρξη/δημιουργία της εξόδου κινδύνου της Μάρφιν/Υποκατάστημα Σταδίου.

Advertisements