Ετικέτες

,

Είχα αποφασίσει να μην ασχοληθώ με τις εκλογές, όχι τουλάχιστον όχι εδώ μέσα -γιατί κατά τα άλλα όλο για τις εκλογές διαβάζω. Αλλά έτυχε να πέσω πάνω σε αυτό και αυτό και μου δημιουργήθηκαν κάποιες σκέψεις.

Εδώ και μέρες διεξάγεται ένας αγωνιώδης αγώνας σχετικά με τους δύο μεγάλους δήμους και τις δύο μεγάλες περιφέρειες, από τους φιναλίστ και των δύο κομμάτων, προκείμενου να κατορθώσουν να γείρουν την πλάστιγγα ο καθένας προς το μέρος του. Λογικό, αναμενόμενο και διόλου πρωτοφανές. Από την άλλη, οι ψηφοφόροι που την προηγούμενη Κυριακή επέλεξαν άλλο από τους δύο φιναλίστ εκφράζουν διάφορους προβληματισμούς και διστάζουν σχετικά με τη στάση που θα έπρεπε να κρατήσουν στο β’ γύρο. Αν σήμερα ψήφιζα, μάλλον θα ήμουν στην ίδια θέση.

Για μένα πάλι, το πράγμα είναι πάρα πολύ απλό. Προφανώς δεν επιθμώ σε καμία περίπτωση να ξαναείναι δήμαρχος ο Κακλαmoney -για την ακρίβεια θα επιθμούσα να τον απαγάγουν οι εξωγήινοι και να τον μεταφέρουν σε κάποιον άλλο γαλαξία και να τον κρατήσουν εκεί. Το αυτό ισχύει και για τον Πανίκα της καρδιάς τους. Όσο για τις περιπτώσεις του Δήμου Θεσσαλονίκης και την Περιφέρειας Αττικής, σίγουρα δεν θα ήθελα να δω τη ΝΔ να πανηγυρίζει.

Από την άλλη πλευρά όμως, και πέραν μνημονιακής/αντιμνημονιακής ψήφου, ακολουθώ την πρόταση για αυτοδιοικητική ψήφο, επιχειρώντας μια υπόθεση εργασίας. Όσο άξιοι κι αν είναι ο Καμίνης και ο Μπουτάρης (οι δύο, ας πούμε μη κομματικοί υποψήφιοι), όσο καλές προθέσεις κι αν έχουν, όσο αγνοί και άσπιλοι κι αν είναι οι συνεργάτες τους, όσο καλά προγράμματα και ιδέες κι αν έχουν, δεν μπορώ να αποφύγω τον παρακάτω απλό συλλογισμό.

Έχουμε στα χέρια μας τα εξής δεδομένα:

1. Λεφτά -αποδεδειγμένα πλέον- ΔΕΝ υπάρχουν.

2. Το πρόβλημα της μετανάστευσης -που ειδικά ταλανίζει τον Δήμο της Αθήνας- έχει λαβει πολύ μεγάλες διαστάσεις. Η μεταναστευτική πολιτική, με την ευρύτερη έννοια, εξαρτάται από την κεντρική πολιτική βούληση της Κυβέρνησης και τις διεθνείς συνθήκες. Ο Δήμαρχος απλώς υλοποιεί και εφαρμόζει τους νόμους (ντάξει, θα μπορούσε να περνάει ένα σκούπισμα και να παρέχει κατάλυμμα και τροφή στους άστεγους -με ποια λεφτά;).

3. Οι δυο αυτοί -ας πούμε- υπερκομματικοί υποψήφιοι χαίρουν της στήριξης του ΠαΣοΚ και στις λίστες τους φιγουράρουν μέλη του: όσο αθώα και απονήρευτη και να ήμουν, γνωρίζω πως στην πολιτική, καμία στήριξη δεν δίνεται χωρίς ανταλλάγματα, κανένας πολιτικός χώρος (και δη το ΠαΣοΚ) δεν στηρίζει έναν υποψήφιο από καλοσύνη ή επειδή έχει όραμα ή για να συχωρεθούν τα πεθαμένα του. Το ΠαΣοΚ σε στηρίζει για να εκλεγείς και κατόπιν να στηρίξεις ή και να ακολουθήσεις την πολιτική του. Και σε επέλεξε, επειδή έκρινε πως αν είχε επιλέξει έναν κομματικό υποψήφιο, θα πήγαινε άπατος (και αυτό μαζί του).

Με αυτά τα δεδομένα, θεωρώ πολύ ισχνή την περίπτωση, αν ο Καμίνης ή/και ο Μπουτάρης γίνουν Δήμαρχοι, να βελτιωθούν οι συνθήκες στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Για να το πω απλά, και χωρίς περιστροφές. Ενδεχομένως, αν ψήφιζα στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη, να το έριχνα στον Καμίνη ή το Μπουτάρη (για καλή μου τύχη, ψηφίζω σε άλλο δήμο, ο οποίος έβγαλε δήμαρχο από την πρώτη Κυριακή). Ακόμα και τότε όμως, θα το έκανα χωρίς να ελπίζω σε καμία αλλαγή. Δεν έχω τίποτα καλό να περιμένω από υποψηφίους των καθεστωτικών κομμάτων -και ειδικά του ΠαΣοΚ. Το πιθανότερο πάντως, θα ήταν να απείχα.

Από κει και πέρα, όλοι εσείς που (δεν) ψηφίσατε σήμερα, είχατε τέσσερις επιλογές, καθότι στη δημοκρατία δεν υπάρχουν ούτε διλήμματα ούτε αδιέξοδα.

Advertisements