Ετικέτες

,

Βαριέμαι να ξαναπώ για νιοστή φορά πόσο ανούσιες και υποκριτικές βρίσκω τις παγκόσμιες ημέρες. Όμως για ορισμένες κάνω την εξαίρεση και τις αναφέρω, ακριβώς επειδή πιστεύω πως έχουν ουσία, όχι ως παγκόσμιες ημέρες, αλλά γιατί αυτό που μας θυμίζουν είναι σημαντικό.

Ο πολιτισμός φαίνεται από τη συμπεριφορά μας προς τους πιο αδύναμους -και αυτό είναι πεποίθηση υπεράνω συζήτησης. Ο πολιτισμός μας φαίνεται από το πώς φερόμαστε -εμείς οι νέοι, υγιείς, αρτιμελείς άνθρωποι- προς όσους δεν διαθέτουν αυτές τις ιδιότητες: προς τους γέρους, τα παιδιά, τους ανάπηρους, τα ζώα και το φυσικό περιβάλλον -το οποίο τίθεται σε αντιπαράθεση με το τεχνητό, υποθέτω, εκείνο δηλαδή που δημιούργησε ο άνθρωπος.

Ο πολιτισμός μας φαίνεται ακόμα από το αν αντιλαμβανόμαστε πως αυτός ο πλανήτης δεν μας ανήκει, αλλά μας φιλοξενεί. Εμάς μαζί με διάφορους άλλους. Τους οποίους έχουμε βαλθεί να καθυποτάξουμε, χωρίς να καταλαβαίνουμε ότι αυτή η μανία μας στρέφεται ήδη εναντίον μας.

Τη Δευτέρα, λοιπόν, είναι η παγκόσμια ημέρα των ζώων. Και ας μη σας κουράζω άλλο με φλύαρες εισαγωγές. Η κακοποίηση και η εκμετάλλευση των ζώων στην Ελλάδα (και σε άλλες χώρες, αλλά η Ελλάδα είναι το θέμα μας εδώ) είναι ένα γνωστό θέμα, δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά. Το επιχείρημα πολλών είναι πως «εδώ κακοποιούνται και πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης άνθρωποι, με τα ζώα θα ασχολούμαστε;». Βρίσκω πολύ ανίσχυρο αυτό το επιχείρημα, καθότι με τους «ανθρώπους που υποφέρουν» ασχολούνται πολλοί, με τα ζώα ελάχιστοι. Άσε δε που συχνά, όποιος φροντίζει και ασχολείται με όσους υποφέρουν, δεν κάνει διακρίσεις. Αν αγαπάς και σέβεσαι τη ζωή, δεν ξεχωρίζεις τις μορφές της ζωής. Συνήθως αυτοί που προβάλλουν το παραπάνω επιχείρημα, δεν σπατάλανε τον πολύτιμο χρόνο τους ούτε για τους ανθρώπους που υποφέρουν.

Γενικά, διαβάζω πως συμβαίνουν φρικαλέα πράγματα. Ευτυχώς, όμως, συμβαίνουν και καλά. Αυτά τα καλά δεν συμβαίνουν κουνώντας το μαγικό ραβδάκι. Χρειάζονται κόπο, χρόνο και -κυρίως- χρήμα. Όχι μόνο σήμερα, κάθε μέρα, το strayhelp (κλικ και κλικ), το ΚΑΖ και ένα σωρό άλλα σωματεία χρειάζονται στήριξη, βοήθεια και συμπαράσταση. Κι αν δεν έχεις το χρόνο ή την διάθεση να ασχοληθείς πολύ, μπορείς απλά να τους ειδοποιήσεις, όταν βρεις στο δρόμο σου ένα ταλαιπωρημένο αδέσποτο. Μπορείς ακόμα να στηρίξεις οικονομικά ή και με άλλους τρόπους. Όποιος θέλει να βοηθήσει, βρίσκει τον τρόπο. Μπορείς για παράδειγμα, να προωθήσεις μια τέτοια προσπάθεια. Ή, αν είσαι στη Ρόδο την Κυριακή, να πας μέχρι το Ευρωπαϊκό Κέντρο στην Ίωνος Δραγούμη να ρίξεις μια ματιά.

Στην πορεία της εξέλιξής του προς τον πολιτισμό ο άνθρωπος απέκτησε μια κυρίαρχη θέση πάνω στα πλάσματα που ζουν γύρω του στο ζωϊκό βασίλειο. Χωρίς να είναι ικανοποιημένος από την κυριαρχία του αυτή, ωστόσο, άρχισε να βάζει ένα κενό μεταξύ της φύσης του και τη φύση των ζώων. Αρνήθηκε την κτήση μιας αιτίας προς αυτά, και στον εαυτό του έθεσε ως σύμβολο μια αθάνατη ψυχή, και αξίωσε μια θεϊκή πτώση η οποία του επέτρεψε να καταστρέψει το δεσμό της κοινωνίας μεταξύ αυτού και του ζωικού βασιλείου.
Αυτά μας είπε ο Freud. Και αυτά έχει να πει η Cyberella για τον δικό της σκύλο.
Advertisements