Αν ποτέ συναντούσα τον αξιότιμο Πρωθυπουργό «μας», θα ήθελα πάρα πολύ να τον ρωτήσω σε ποιο παράλληλο σύμπαν ζει, χωρίς βέβαια να ελπίζω σε λογικοφανή -έστω- απάντηση. Αναρωτιόταν, λοιπόν, χτες, ενώπιον των Ιταλών τηλεθεατών «ποια συμφέροντα εξυπηρετούν οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης«. Έλα μου ντε; Ποια συμφέροντα να εξυπηρετούν άραγε; Μήπως, λέω εγώ τώρα, τα ίδια συμφέροντα που εξυπηρετούν τα μέτρα που επέβαλε το ΔΝΤ και που χωρίς μεγάλη δυσκολία ή ενοχικά σύνδρομα (λέμε τώρα και καμιά μλκία), εφαρμόζει η κυβέρνησή του; Αλλά, μπα, παίζει να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των τεμπέληδων δημοσίων υπαλλήλων και των χαραμοφάηδων συνταξιούχων (που δε λένε να ψοφήσουν, για να κάνει οικονομίες το κράτος) -οπότε και λίγοι είναι δύο κομμένοι μισθοί, καλύτερα να τους κόψει πεντ’-έξι! Ειλικρινά δλδ, διχάζομαι ανάμεσα στο αν έχει καταπληκτική αίσθηση του χιούμορ (συνδυαζόμενη με σαδιστικό κυνισμό), αν ζει σε παράλληλο σύμπαν ή αν όντως θεωρεί σύσσωμο τον ελληνικό (και πιθανώς και τον ιταλικό) λαό ηλίθιο.

Στην ίδια συνέντευξη και, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το γνωστό δημοσίευμα της Guardian για προς πώληση νησιά, απαντά ο τρισμέγιστος «τα νησιά δεν πωλούνται σε καμία περίπτωση. Τα νησιά μας είναι μια πηγή εσόδων που θέλουμε να αξιοποιήσουμε». Τι διαβάζουμε πίσω από τις γραμμές; Πως αν (και όσα) δεν αποτελούν πηγή εσόδων, μπορούμε και να τα πουλήσουμε. Στον κώδικα ηθικής του αμερικανοτραφούς γόνου Παπανδρέου, ό,τι δεν έχει χρηματική αξία, δεν έχει καμία αξία. Άρα, γιατί να μην ξεπουλήσει πέντ’-έξι βραχονησίδες που ούτε καν κατσίκια δεν τις κατοικούν; Άχρηστες είναι! Το ενδεχόμενο να μην μπορείς να πουλήσεις, κάτι που δεν σου ανήκει (δεδομένου πως τα νησιά δεν ανήκουν σε «κάποιον», αλλά σε όλους) ή ακόμα το ενδεχόμενο να πρέπει να εξετάσεις αν το mandate σου σού δίνει το δικαίωμα να πουλήσεις ένα νησί (λέω τώρα, γιατί μπορεί και νά’ναι, αντισυνταγματικό, βρε αδερφέ! -αλλά ποιος το χ*ζει το Σύνταγμα!), μάλλον δεν περνάει από το μυαλό του.
Προφανώς: στον κόσμο της ελεύθερης αγοράς, τα πάντα έχουν χρηματική αξία (ό,τι δεν έχει χρηματική αξία, απλά δεν -του αξίζει να- υπάρχει), η μόνη μονάδα μέτρησης είναι το ευρώ (άντε, βαριά-βαριά και το δολλάριο) και προφανώς, δεν υπάρχει τίποτα που να μην μετριέται. Άμα είναι έτσι, γιατί δεν ιδιωτικοποιούμε και τον αέρα που αναπνέουμε; Να έρθει μια BP, ας πούμε, ή μια Cosco με την πατέντα του «μετρητή αναπνοής» ανά χείρας, να βάλει ένα μικροτσίπ στις μύτες όλου του κόσμου και να χρεώνει. Κι άμα είσαι κρυωμένος π.χ., και γεμίζεις τον τόπο μικρόβια, άρα μολύνεις τον αέρα, να έχεις ένα 15% παραπάνω χρέωση. Και γαμώ τις ιδέες, έτσι; Πάνω απ’όλα, σοσιαλιστική!

Αλλά, αυτή η κυβέρνηση δεν είναι μια απλή κυβέρνηση: είναι μπαχτσές, περιβόλι, -τι λέω- πάρκο ολόκληρο! Διότι εκτός από τα κατορθώματα του Π/Θ, έχουμε και τα κατορθώματα του ΠΡΟ.ΠΟ., ο οποίος πιάστηκε στα πράσσα να οδηγεί στην Εθνική, έχοντας υπερβεί το όριο ταχύτητας, και τι απάντησε ο θεός στους υφισταμένους του, που τον σταμάτησαν για να του βάλουν πρόστιμο; Ότι κάνει συχνά παραβάσεις του ΚΟΚ, για να τσεκάρει αν η Τροχαία κάνει καλά τη δουλειά της. Αν τελικά πλήρωσε πρόστιμο, δεν το γνωρίζω -κι αναρωτιέμαι τώρα εγώ η αφελής, αν δεν θα πιάσει ο πόνος τον Υπ.Οι.Ο. για τη ζημιά στο ταμείο. Γιατί, προφανώς, ταμείο über alles!

Εγώ λέω να πάει να βάλει και καμιά φωτιά για να τσεκάρει αν οι πυροσβέστες είναι ετοιμοπόλεμοι -γιατί μπορεί και να χαζεύουν βλέποντας μουντιάλ.

Ό,τι νά’ναι. Ελπίζω τουλάχιστον, όλοι αυτοί οι ξύπνιοι που έδωσαν 45% στο Πα.Σο.Κ. τον Οκτώβρη, να έχουν πρόχειρο έναν τοίχο, για να χτυπήσουν το κεφάλι τους: ειδικά όσοι το έκαναν σκεπτόμενοι πως αυτοί εδώ θα ήταν καλύτεροι από τους άλλους, της «επάρατης δεξιάς».

Advertisements