Είναι πολύς καιρός που ήθελα να γράψω κάτι γι’αυτή την έκθεση, αλλά δεν τα κατάφερα και μπαγιάτεψε πια. Αλλά δεν έχει σημασία, ποτέ δεν είναι αργά να πεις δυο κουβέντες για κάτι ενδιαφέρον.

Μικρή εισαγωγή: στα χρόνια της πολιτιστικής επανάστασης στην Κίνα, μια ομάδα καλλιτεχνών θέλησαν να φτιάξουν ένα πολύμορφο γλυπτό σύμπλεγμα για να τιμήσουν την κινέζικη επανάσταση. Το γλυπτό θα διηγείτο ουσιαστικά την ιστορία της επανάστασης. Το έργο πραγματοποιήθηκε κατόπιν συλλογικής έρευνας και εργασίας πολλών ετών, από πολλούς καλλιτέχνες και το αποτέλεσμα είναι πολύ εντυπωσιακό, πολύ όμορφο και πολύ ζωντανό: εξυπηρετεί το στόχο του. Από την άλλη, το συγκεκριμένο γλυπτό έχει ένα σπουδαίο χαρακτηριστικό: ολόκληρο το έργο είναι πλασμένο από πηλό, και ο συμβολισμός του υλικού είναι πολύ σημαντικός και εύγλωττος. Η σπουδαία διάσταση πάντως είναι το γεγονός ότι αυτή η δημιουργία υπήρξε η αφορμή να οργανωθεί ένα δίκτυοο καλλιτεχνικής δραστηριοποίησης και σκέψης, με αντικείμενο την εξέλιξη του έργου, αλλά και του ρεύματος που αυτό προκάλεσε. Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον, αλλά φυσικά η φιλόδοξη απόπειρα εξέπνευσε μαζί με την πολιτιστική επανάσταση. Ακόμα μια ενδιαφέρουσα παράμετρος είναι το γεγονός ότι δεν διασώθηκε κανένα όνομα κανενός από τους καλλιτέχνες, καθώς το σκεπτικό ήταν το έργο να είναι συλλογικό και άρα καμία αξία δεν έχει ποιος έπλασε το τάδε τμήμα της δείνα μορφής. Τροφή για σκέψη…

Σαράντα χρόνια αργότερα, ομοιώματα των 100 αγαλμάτων που το συνθέτουν ταξείδεψαν μέχρι τη Φρανκφούρτη για να τα θαυμάσουμε κι εμείς. Ήταν η πρώτη φορά που το έργο διέσχισε τα σύνορα της μεγάλης Λαϊκής Δημοκρατίας (με το αζημίωτο και9 τις σχετικές χορηγίες εννοείται, αλλά δεν είναι το θέμα μας ο κινέζικος κομμουνισμός εδώ).

Το έργο είναι πραγματικά εντυπωσιακό, ολοζώντανο και αποδίδει πολύ γλαφυρά το νόημά του. Κι επειδή κάθετί κρίνεται εντός των πλαισίων της εποχής και της κοινωνίας που το γέννησε, υπό αυτό το πρίσμα, μπορούμε να μιλήσουμε για ένα πολύ σπουδαίο έργο, που όντως συν-κινεί.

Το γλυπτό σύμπλεγμα αποτελείται από επτά σκηνές, οι οποίες απεικονίζουν την πορεία του κινέζικου λαού από τη σκλαβιά της φεουδαρχίας προς την επανάσταση. Βλέπουμε τους αγρότες να πληρώνουν τη δεκάτη και να γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης και βασανισμού από τον άρχοντα, κατόπιν να αντιδρούν και τέλος να εξεγείρονται.

Δεν ξέρω αν θα παρουσιαστεί αλλού, αλλά αν το πετύχετε κάπου, να μην το χάσετε!

Πολύ καλά τα έγραψε και εδώ ο Undantag.

==============================================================

Άσχετο, εντελώς άσχετο, αλλά αυτό το διαβάσατε; Εντάξει, δεν εντυπωσιάζει ακριβώς ο κυνισμός των μεγάλων εταιριών, αυτό που δεν αντιλαμβάνομαι, κι ας με βοηθήσει κάποιος, είναι ποιο το σκεπτικό και ποια η σκοπιμότητα; Αφού, έτσι κι αλλιώς τα ρούχα θα πεταχτούν; Γιατί πειράζει να χρησιμοποιηθούν από κάποιους που τα έχουν ανάγκη; Τι χάνουν οι εταιρίες σε αυτή την περίπτωση;

Advertisements