Tον τίτλο του γνωστού παραμυθιού των αδερφών Γκριμ δανείστηκαν οι Anne-Cécile Vandalem και Jean-Benoît Ugeux για την παράστασή τους, που παίχτηκε ως το τέλος Νοεμβρίου στο Public. Αν δεν θυμάστε τον μύθο, πρόκειται για την ιστορία δύο μικρών αδερφών που οι γονείς τους παρατάνε στο δάσος, γιατί δεν έχουν αρκετά χρήματα για να τα θρέψουν. Στο δάσος τα δυο παιδιά πέφτουν θύματα μιας κακιάς μάγισσας, η οποία φυλακίζει τον Χάνσελ και χρησιμοποιεί σαν υπηρέτριά της τη Γκρέτελ. Αυτή πρέπει να ταΐζει τον αδερφό της για να παχύνει αρκετά, ώστε η μάγισσα να τον φάει. Φυσικά, στο τέλος, τα παιδιά εξαπατάνε τη μάγισσα, τη σκοτώνουν, κλέβουν τα χρυσαφικά της και γυρίζουν στους γονείς τους και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Στην παράστασή μας πάλι, είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Η Γκρέτελ και ο Χάνσελ μόλις έχουν παντρευτεί και παρακολουθούμε το γαμήλιο τραπέζι που αρχικά μοιάζει εντελώς συνηθισμένο και παραδοσιακό. Οι νεόνυμφοι αλλάζουν βέρες, η νύφη πετάει την ανθροδέσμη, οι συγγενείς και οι φίλοι προσέρχονται στο δείπνο με τα δώρα και την καλή τους διάθεση, αλλά… Πολύ σύντομα, αιχμηρές ατάκες, δυσάρεστα σχόλια και δηλητηριώδη υποννοούμενα συνοδεύουν τις ευχές και τις προπόσεις και καθιστούν το φαγητό αρκετά δύσπεπτο. Οι καλεσμένοι, πριν καν να καταναλώσουν αρκετό αλκοόλ, γεγονός που θα δικαιολογούσε κάποιες παρεκτροπές, φανερώνουν πως ο συγκεκριμένος γάμος δεν είναι ένα τόσο ευχάριστο γεγονός, καθώς τα φαντάσματα του παρελθόντος και ένα μεγάλο μυστικό σκιάζουν την γαμήλια ατμόσφαιρα. Όλες οι οικογένειες έχουν «σκελετούς» κρυμμένους σε ντουλάπια και μικρά ιδιωτικά μυστικά να κρύψουν, αλλά σε αυτή την περίπτωση το μεγάλο μυστικό είναι κοινό και γνωστό -ενώ συνυπάρχει με άλλα λιγότερο γνωστά και εξίσου φριχτά.

Οι νεόνυμφοι, βλέπετε, είναι… αδέρφια. Οι γονείς τους, δοκίμασαν να τους απομακρύνουν από νωρίς, για να «σκοτώσουν» τον παράνομο δεσμό, αλλά μάλλον απέτυχαν. Άλλωστε αυτή δεν ήταν η μοναδική αιμομεικτική σχέση στην οικογένεια: η μικρή Γκρέτελ αποτέλεσε το αντικείμενο του πόθου του θείου που την φιλοξενούσε. Παράλληλα, πολλές απιστίες, διχόνοιες, παράνομες σχέσεις, μίση και πάθη έρχονται στο φως. Μια οικογένεια που έχει πολλά να κρύψει, αλλά δεν τα καταφέρνει και τόσο καλά. Και μια σχέση που όλοι καταδικάζουν αλλά νομιμοποιούν με την παρουσία τους στο γάμο -ελπίζοντας να αποστραφούν τα βλέμματα από τις δικές τους ντροπές. Η υποκρισία, οι ζήλειες, οι ενδοοικογνειεακές έριδες τελικά δεν κρύβονται, ενώ η ίδια η ηθική τελικά μπαίνει στο μικροσκόπιο, αποκτώντας διαφορετικές από τις κοινώς αποδεκτές διαστάσεις.

Ίσως το σενάριο να μοιάζει κάπως τραβηγμένο και υπερβολικό. Αν και γκροτέσκο, αποδίδει ως ένα βαθμό τον παραλογισμό που επικρατεί συχνά μέσα στις οικογένειες όπου γης -αλλά και την ελαστική ηθική που διαθλάται κατά το δοκούν. Από την άλλη, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο στην παράσταση ήταν η σκηνοθεσία, και κυρίως το εξής ευρυματικότατο τρικ: οι δύο ηθοποιοί παίζουν όλους τους ρόλους: ζωντανά εκείνους των δύο νεονύμφων, ενώ οι υπόλοιποι είναι μαγνητοσκοπημένοι και προβάλλονται σε οθόνες τηλεόρασης, που «παρακάθονται» επί ίσιοις όροις στο τραπέζι. Αυτό το εύρημα και οι έξυπνοι διάλογοι καθιστούν την παράσταση αρκετά αξιόλογη.

Πάντως, πρόκειται για ένα Hansel_et_Gretel που συζητήθηκε αρκετά και προβλήθηκε ήδη στη Λιέγη, στην Αβινιόν και σε αρκετές άλλες σκηνές στη  Γαλλία, με αρκετή επιτυχία.

Advertisements