Geneviève Damas και Isabelle Defossé

Υποθέτω ότι οι περισσότεροι χρησιμοποιείτε συχνά αστικές συγκοινωνίες. Κι εγώ το ίδιο, έχω μάλιστα και κάρτα απεριορίστων διαδρομών. Δεν ξέρω αν σας έχει συμβεί να σταμπάρετε κάποιον που παίρνει το ίδιο μετρό ή λεωφορείο με σας, τις ίδιες περίπου ώρες, σ’εμένα πάντως δεν έχει συμβεί ποτέ. Πολλώ δε μάλλον να του πιάσω κουβέντα, κι ακόμα περισσότερο να γίνουμε και φίλοι!

Συνέβη, πάντως στη Magda η οποία πρόσεξε πως η Eva έπαιρνε πολύ συχνά την ίδια γραμμή, στα ίδια ωράρια. Και της έπιασε κουβέντα. Αυτή η κουβέντα κατέληξε σε μια πολύ ιδιότυπη σχέση, ανάμεσα στις δυο αυτές κοπέλες. Η ιδιαιτερότητα της σχέσης δεν είχε να κάνει μόνο με τον τρόπο γνωριμίας τους, αλλά και με το γεγονός πως προέρχονται από εντελώς διαφορετικά, σχεδόν αντίθετα, κοινωνικά στρώματα και περιβάλλοντα. Η Eva είναι μορφωμένη, επίδοξη συγγραφέας, που ψευτοκερδίζει τα προς

το ζην κάνοντας δουλειές του ποδαριού -μέχρι να καταφέρει να εκδώσει τις νουβέλλες της, ενώ παράλληλα προσπαθεί να ισορροπήσει μετά το τέλος μιας σχέσης που την πλήγωσε -και της άφησε και μια εγκυμοσύνη. Η Magda, από την άλλη, είναι ένα κορίτσι που μεγάλωσε στο οργανοτροφείο μιας επαρχιακής πόλης, που δεν ξέρει γραφή και ανάγνωση και που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα δουλεύοντας στην «Υπηρεσία Συντήρησης» του Ταχυδρομείου -δηλαδή καθαρίστρια.

Σκεφτείτε μόνο πόσο διαφορετικές είναι αυτές οι δυο κοπέλες. Κι όμως, μια ιδιότυπη φιλία αναπτύσσεται μεταξύ τους, που περιορίζεται όμως μέσα στα στενά πλαίσια του λεωφορείου. Η σχέση γρήγορα αποδεικνύεται πολύ άνιση: η μία γνωρίζει πολύ περισσότερα για τον κόσμο, εκφράζει την αλληλεγγύη της προς τους Κούρδους διαδηλωτές, ανησυχεί γι’αυτούς -χωρίς να βλέπει πως η Magda δίπλα της έχει επίσης ανάγκη από αλληλεγγύη και υποστήριξη. Αυτός είναι ίσως ο λόγος που της προσφέρει άδολα την διάθεσή της να συναντιούνται και εκτός της καθημερινής διαδρομής, εκφράζει αθώα και χωρίς περιστροφές την άποψή της για όσα η Eva της διηγείται για τη ζωή της, αλλά προφανώς ντρέπεται να αποκαλύψει πολλά για τον εαυτό της. Όταν θα το κάνει, θα βιώσει μια μεγάλη απογοήτευση, καθώς από ένα τυχαίο γεγονός θα ανακαλαύψει πως η «φίλη» της την χρησιμοποίησε σαν «πήγη έμπνευσης» για το μυθιστόρημά της.

Αυτή όμως η απογοήτευση θα την οδηγήσει σε σπουδαίες ανακαλύψεις για τον εαυτό της. Μαντέψτε ποια θα έχει κάνει τα περισσότερα βήματα προς τα μπρος στο τέλος της ιστορίας! Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως η  Eva ήταν απλά μια αδίστακτη συμφεροντολόγα: έχει κι εκείνη τους λόγους της, τις πληγές της και τους φόβους της.

Ένα πολύ ενδιαφέρον και χαριτωμένο κείμενο είναι η βάση της παράστασης STIB* του Public. Μια καθημερινή ιστορία για δυο ανθρώπους της διπλανής πόρτας, με μπόλικο συναίσθημα και μικρά τραγικά στοιχεία που περνούν ανάλαφρα στη ροή της παράστασης, καθώς ντύνονται με χιούμορ. Θα μπορούσε να είναι μελό, θα μπορούσε να δίνει μαθήματα ηθικής ή καλής συμπεριφοράς, αλλά δεν το κάνει, γιατί απλά προσπαθεί να βρει τους λόγους που οδηγούν αυτούς τους δύο χαρακτήρες να επιλέγουν αυτές τις συμπεριφορές.

Η ενδιαφέρουσα αυτή πρόταση του αγαπημένου μας θεάτρου, μας παρουσιάζει δυο νέες και ταλαντούχες ηθοποιούς. Η Geneviève Damas μάλιστα είναι και η συγγραφέας του κειμένου. Η παράσταση παίζεται ως τα Χριστούγεννα και εδώ μπορείτε να δείτε ένα μικρό απόσπασμα, αλλά και μια σύντομη συνέντευξη των συντελεστών.

*STIB είναι ο βρυξελλιώτικος ΟΑΣΑ.

Advertisements