Ετικέτες

, ,

06pixar01-600

Εντάξει, να μην τα ξαναλάμε για την Pixar και πόσο καταλυτικός ήταν ο ρόλος της στο να αλλάξω άρδην άποψη για τα animation, τα κινούμενα σχέδια και τα συναφή. Ήταν, προφανές, πως θα πήγαινα να δω το Up!, άμα τη εξόδωι του στις αίθουσες. Είχα πάρει μια πρώτη γεύση από το website και την Αλεπού, και φυσικά ήμουν πολύ θετικά προκατειλημμένη, αλλά…

00022592

Η ταινία ξεπερνά οτιδήποτε μπορεί να περιμένει κανείς. Για άλλη μια φορά, η Pixar κάνει το θαύμα της ως προς την πολυεπίπεδη ανάγνωση, τα πολλαπλά κρυφά μηνύματα και το κλείσιμο του ματιού στον ενήλικο θεατή. Για άλλη μια φορά, η περιπέτεια παντρεύεται με την τρυφερότητα και μοιράζονται σε σωστές δόσεις. Και για άλλη μια φορά, υπάρχει ένας χαρακτήρας που θα πάρω σε λούτρινο ζωάκι, για να μεγαλώσω τη συλλογή μου!

pixar-up-dug-445x283

Η ιστορία είναι μάλλον γνωστή, αλλά, αν τυχόν δεν έχετε ενημερωθεί σχετικά, μάθετε πως ο Κάρλ Φρέντρικσεν είναι ένας ηλικιωμένος, συνταξιούχος πωλητής μπαλονιών. Μια μεγάλη κατασκευαστική θέλει να τον πετάξει έξω από το μικρό του ξύλινο σπιτάκι, στο οποίο έζησε όλη του τη ζωή με την -πεθαμένη πια- γυναίκα του Έλλι. Σχεδόν το καταφέρνει, αλλά την τελευταία στιγμή, ο Κάρλ κάνει την έκπληξη: με τη βοήθεια εκατοντάδων μπαλονιών, απογειώνει το σπίτι του και το οδηγεί στους «Καταρράκτες του Παραδείσου», σε μια ζούγκλα στη Νότιο Αμερική. Χωρίς ο Κάρλ να το επιδιώξει, σε αυτή την περιπέτεια τον συνοδεύει ο οκτάχρονος Ράσσελ. Αυτό που κανένας από τους δύο δεν υποψιάζεται, είναι πως εκεί θα συναντήσουν τον Κέβιν, ένα κυνηγημένο παραδείσιο πτηνό, και τον Νταγκ, ένα χαζούλη αλλά τρυφερότατο σκύλο -και τότε θα αρχίσουν τα προβλήματα.

up_dug

Η συνέχεια επί της οθόνης, βέβαια. Αυτό που έχει σημασία, πέρα από τα απίθανα γραφικά και εφφέ, την έπιτυχημένα επιλεγμένη μουσική επένδυση και τις καλοστημένες σκηνές, είναι τα δεύτερα και τρίτα ερωτήματα που θέτει η ταινία. Η μοναξιά των ηλικιωμένων, ο κόσμος που αλλάζει, η καταστροφή του περιβάλλοντος, τα θύματα του κέρδους. Αλλά και η εξελιγμένη μορφή της σύγχρονης οικογένειας, τα παραμελημένα οκτάχρονα παιδιά. Η έννοια της πίστης και της αφοσίωσης, η συντροφικότητα. Η σχετικοποίηση των στόχων, η επανατοποθέτηση των δεδομένων -τι αναζητά κανείς στη ζωή και τι τελικά είναι το σημαντικό.

UP_Biplanes_and_Blimps!

Όλα αυτά, με έναν απλό, άδολο τρόπο. Όπως είναι λογικό να συμβαίνει στον κόσμο των παιδιών -όπως μάλλον θα ήθελαν και οι μεγάλοι να είναι στον δικό τους κόσμο.

Να μην το χάσετε, με τίποτα. Στο σινεμά, όχι σε dvd, εννοείται.

Υ.Γ. Αγαπημένος μου χαρακτήρας, προφανώς ο Νταγκ! 🙂

Advertisements