Και ναι λοιπόν, αγαπημένες κυρίες, κύριοι και μικρά παιδιά, ήρθε η ώρα που όλοι περιμένατε! Ο μέγας κοντόσταυλος της ελληνικής δημοκρατίας προκήρυξε εκλογές επικαλούμενος το μέγα εθνικό ζήτημα. Θαρρείτε επειδή φοβήθηκε πως όσο το καθυστερεί, τόσο το χειρότερο γι’αυτόν και το μαντρί του; Όχι δα, κακοήθειες! Την πατρίδα σκέφτεται βέβαια ο άνθρωπος, όσο την σκεφτόταν και τόσα χρόνια που για χάρη της έκανε λέβελινκγ στην playstation κάθε βράδυ!

Όμως ο λαός είναι αχάριστος και, κατά τα φαινόμενα, θα τον αποπέμψει από το θρόνο -ένα θρόνο που τόσο του κόστισε σε εργασία, ταξίδια και λέβελινγκ. Και, κατά πώς φαίνεται, θα πασάρει τον θρόνο σε κείνο το τυπάκι με το μουστάκι που μιλάει ελληνικά με σουηδικό λεξιλόγιο και αμερικάνικη γραμματική. Που βέβαια το τυπάκι δεν το έχει δοκιμάσει ο λαός, εξού και λέει να του δώσει μια ευκαιρία. Τόσα χρόνια, αυτό δεν κάνει άλλωστε; Δίνει ευκαιρίες σε τυπάκια, τρένα, αλλαγές και ραντεβού με τις ιστορίες (για αγρίους) και χάνει ευκαιρίες ο ίδιος (ο λαός) να κάνει μόνος του την αλλαγή. Αλλά, τι να κάνεις; Έχει και τσάμπιονζ λιγκ, μη σου πω και παγκόσμιο τσάμπιονσιπ στο μπάσκετ. Κακό τάιμινγκ.

Και τώρα που θα αναλάβει -λένε- το τυπάκι, θα απλώσει το μαγικό του ραβδί και όλα θα γίνουν αλλιώς! Τέρμα η κρίση, τέρμα η φτώχεια, τέρμα η ανεργία, φραγμός στην εγκληματικότητα, κανένα πρόβλημα με τους μετανάστες, την παιδεία, την υγεία, όλα αυτά δηλαδή που εδώ και 35 χρόνια όλοι αυτοί λένε πως τα φτιάχνουν. Τώρα πια θα μπει τάξη! Γιατί, βέβαια, πριν δεν ήταν το τυπάκι στην εξουσία. Ή ταν ο αρχιερέας της διαφθοράς. Που το τυπάκι φρόντισε να τον στείλει από κει πού’ρθε, καθαρίζοντας την κόπρο του Αυγεία και επανιδρύοντας το κόμμα, έχοντας ξεκόψει από τα βλαβερά στοιχεία.

Επανιδρύοντας; Χμ, όχι, ο άλλος δεν ήταν με την επανίδρυση του κράτους; Τούτος ήταν με την συμμετοχική δημοκρατία… Ή μήπως ανάποδα τα λέω;

Το θέμα είναι πως δεν έχει καμία μα καμία σημασία αν το κόμμα του τυπάκι βασίλεψε επί 19 χρόνια, αλλά «παρέδωσε» χάος δις. Τώρα θα ξαναπαραλάβει, βέβαια, χάος, αλλά ξέρει αυτό, όλα τα φτιάξει. Άλλωστε, δεν είναι το ίδιο κόμμα: είναι το μπραντ νιου πασόκ που αστράφτει καινουργίλα, που τα κάνει αόρατα.

Με μπλε και πράσινους κόκκους.

ΥΓ. Στις δεκαοχτώ σοσιαλισμό και τα μυαλά στα κάγκελα λέμε!

Advertisements