Για πρώτη φορά φέτος, παρακολούθησα το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Βρυξελλοχωριού κι έχω ενθουσιαστεί! Και από το Φεστιβάλ και από τις ταινίες! Γενικά, σε όλη μου τη ζωή πρέπει να είχα δει το πολύ πέντε μικρομηκάκια. Αλλά, χάρη στο φεστιβάλ, μέσα σε μια βδομάδα είδα μαζεμένα είδα 32!

Τα παρελκόμενα του Φεστιβάλ ήταν

  • αφιέρωμα στις Λατινοαμερικάνικες ταινίες,
  • προβολές των βραβευμένων στο φεστιβάλ του Biaritz,
  •  προβολές μουσικών κλιπ,
  • trash videos (!!!)
  • ταινίες ψαρεμένες στο διαδίκτυο
  • ακόμα, με την ευκαιρία των 50ών γενέθλιων της Σχολής Κιν/φου IAD προβλήθηκαν πολλές ταινίες από το αρχείο της.

Ευφάνταστο είναι και το project Kino Kabaret, το οποίο ξεκίνησε από τον Καναδά και στόχος του είναι η δημιουργία μιας ταινίας επί τόπου στον χώρο του Φεστιβάλ, μέσα σε 48 ώρες.

Βέβαια, το κεντρικό γεγονός του Φεστιβάλ ήταν τα δύο διαγωνιζόμενα μέρη: βέλγικο και διεθνές. Χωρίς υπερβολές, περιλάμβαναν μερικά μικρά διαμαντάκια! Ορισμένους από τους δημιουργούς, ειδικά, θα είναι κρίμα αν δεν τους ξαναδούμε σύντομα να δραστηριοποιούνται πιο ενεργά και σε μεγάλου μήκους ταινίες.

Ποιοι βραβεύθηκαν;

smafuglarSmáfuglar (Δυο σπουργίτια) του Runar Runarsson από την Ισλανδία (Grand Prix του φεστιβάλ): Μια ομάδα εφήβων περνά από την αθωότητα στην ενηλικίωση μέσα σε ένα βράδυ. Σκληρό όσο και ποιητικό.

 

 

cafe.paraisoCafé Paraiso του Alonso Ruizpalacios από το Μεξικό (Ειδική μνεία της Κριτικής επιτροπής για την σκηνοθεσία): Δυο μεξικάνοι μετανάστες στο LA, δουλεύουν στο εν λόγω καφενείο. Ενώ ετοιμάζουν τις παραγγελίες, προβάρουν την παραίτησή τους, μπουχτισμένοι από τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας -ο ένας μάλιστα την πέφτει και στην σερβιτόρα.    

 

 

directionsDirections του Kasimir Burgess από την Αυστραλία (Βραβείο νέου σκηνοθέτη): Τα εξαρτημένα από τη μαμά τους βουτυρόπαιδα επαναστατούν! Συντροφιά με ένα καρότσι του σούπερ μάρκετ! Πανέξυπνο!

 

 

jazzedJazzed του Anton Setola από το Βέλγιο (βραβείο Κριτικών): Animation γεμάτο jazz μουσική και με jazz αισθητική: μαύρο και κόκκινο, αφηρημένο σχέδιο και ψυχεδελική κατάληξη. Ο  Jack βγαίνει έξω βράδυ με το κοντραμπάσο του, και σε ένα μπαρ συναντά μια γυναίκα που τον παρασύρει σε μια jazz γιορτή. 

 

 

istallet.abracadabraInstead of Abracadabra του Patrik Eklund από την Σουηδία (Βραβείο Κοινού και Βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου): Ο Τόμας αρνείται να βρει μια νορμάλ δουλειά, γιατί (πιστεύει ότι) είναι ταχυδακτυλουργός. Δυο παρ’όλίγον δολοφονίες και ένα μικρό ατυχηματάκι δεν αρκούν για να του αλλάξουν την γνώμη. Όμορφο, πρωτότυπο και απίστευτα αστείο!  
 

 

de.si.presDe si près του Rémi Durin από το Βέλγιο (Βραβείο της Γαλλόφωνης κοινότητας): Animation ιστορία ενός παππού που βγάζει βόλτα στο πάρκο την εγγονή του. Καθώς αποκοιμιέται στο παγκάκι, στο μυαλό του ξυπνούν σκοτεινές και άγριες μνήμες από τον πόλεμο. Πολύ όμορφο σχέδιο.

 

 

classes.vertesClasses vertes του Alexis Van Stratum από το Βέλγιο (Βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου): Επιτυχέστατο παράδειγμα του μανιπουλαρίσματος που κάνουν οι μαμάδες στα παιδιά τους, όταν δεν έχουν λύσει τα προσωπικά τους αδιέξοδα. Ο Jonathan είναι 7 ετών -αλλά πολύ ώριμος- και προετοιμάζεται για μια σχολική εκδρομή. Η μαμά του μετέρχεται όλων των πιθανών και απίθανων τρόπων για να μην τον αφήσει να πάει.

 

milovan.circusMilovan Circus του Gerlando Infuso από το Βέλγιο (Βραβείο φωτογραφίας): Animation με κούκλες. Ο Iakov αναπολεί το δοξασμένο παρελθόν του ως καλλιτέχνης του τσίρκο Μίλοβαν. Σκοτεινό, καταθλιπτικό αλλά πολύ καλά σκηνοθετημένο.

 

 

panpanPanpan του Sacha Caloussis από το Βέλγιο (ειδική μνεία της Κριτικής Επιτροπής): Παρακολουθούμε έναν πιτσιρίκο που παίζει, επιδιώκοντας να εξοντώσει όσα τον ενοχλούν και τον περιορίζουν -ακόμα και τη μαμά του. Σύντομο και πανέξυπνο.

 

bonnenuitBonne nuit του Valery Rosier από το Βέλγιο (Grand Prix Βελγίου):Ο Philippe είναι 40 ετών, εργάτης και χωρισμένος. Ένα βράδυ που είναι η σειρά του να κρατήσει τα παιδιά του, όλα πάνε στραβά, αφού έχει χάσει τα πάντα. (Είδαμε και καλύτερα βέλγικα ταινιάκια).

 

next-floorNext Floor του Denis Villeneuve σπό τον Καναδά (Ειδική μνεία νέου σκηνοθέτη): Σύντομο, αλλά πανέξυπνο και με πολύ καλά εφφέ. Ένα οργιαστικό δείπνο, μια τελετουργία σφαγής, με μεσαιωνικό στυλ και τη συνοδεία μουσικής δωματίου… καταλήγει στην καταστροφή των θαμώνων. 

 

loveyoumoreLove You More του Sam Taylor-Wood από την Βρετανία (Βραβείο Α΄ανδρικού και Α΄ γυναικείου ρόλου): Καλοκαίρι του 1978 στο Λονδίνο, η Georgia και ο Peter καταλήγουν στο κρεβάτι μετά το σχολείο, υπό τους ήχους του single ‘Love You More’ των Buzzcocks. Από τα καλύτερα, άξιζε σαφώς την διάκριση.

 

 

caporal-crevetteCaporal Crevette του Christian Laurence από τον Καναδά (Βραβείο BeTV): Ο Caporal Crevette αναλαμβάνει να φέρει σε πέρας μια ειδική αποστολή, στα πλαίσια του πολέμου, μέσα σε ένα περιβόλι/ναρκοπέδιο, ενώ πρέπει να αποφύγει τις περιπολίες/παρέες των άλλων παιδιών, και πάνω από όλα… τους γονείς του. Γιατί ο συνταγματάρχης είναι 7 χρονών και η αποστολή είναι το παιχνίδι του, που εμείς παρακολουθούμε μέσα από τα δικά του μάτια. Έξοχο! 

 

michelMichel των Emmanuel Marre, Antoine Russbach από το Βέλγιο (Βραβείο ανδρικών ερμηνειών και ειδική μνεία της κριτικής επιτροπής): Ένας τεχνικός και ο μαθητευόμενος βοηθός του επισκέπτονται εργατικές κατοικίες, για να κάνουν κάποιες επισκευές. Ο μαθητευόμενος προκαλεί κατά λάθος μια μεγάλη ζημιά, και ο τεχνίτης προσπαθεί να τα φορτώσει στον ενοικιαστή. Υπερβολική η διάκριση, για μια μάλλον κοινότυπα βέλγικη καταθλιπτική ταινία. Είδαμε και καλύτερες.

leteL’été της Vania Leturcq από το Βέλγιο (Βραβείο La Deux): Καλοκαίρι -μια τετραμελής οικογένεια σε διακοπές στη Νότια Γαλλία. Τα δυο αδέρφια, ένα κορίτσι και ένα αγόρι στην εφηβεία ανακαλύπτουν τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα και πλησιάζουν μεταξύ τους (ίσως περισσότερο από όσο επιτρέπεται).

 

 

victorVictor του Kobe van Steenberghe από το Βέλγιο (Βραβείο κοινού): Έξοχο, ψάξτε το! Ο Victor είναι ένας νέος ηθοποιός που αναζητά την τύχη του στο Βερολίνο. Ο απρόσμενος θάνατος ενός φίλου τον αναγκάζει να επιστρέψει στο χωριό του, στο Βέλγιο. Εκεί συναντά την Lisa, μια αλλόκοτη κοπέλα που δουλεύει σε παιδικό πολυκατάστημα και του μαθαίνει πώς να χαλαρώνει! Ίσως ο Victor να μην επιστρέψει στο Βερολίνο.

 

***********************************************

Ποιους ξεχωρίσαμε (αλλά δεν βραβεύθηκαν):

u.ime.sinaU ime sina (Στο όνομα του γιου μου) του Harun Mehmedinovic, συμπαραγωγή Βοσνίας, Ινδίας και ΗΠΑ: Ο  Tarik,επιβιώνει του πολέμου της Βοσνίας και μεταναστεύει στις ΗΠΑ. Εκεί προσπαθεί να ξεφύγει από το παρελθόν του πολέμου, αλλά ο άνθρωπος που του είχε χαρίσει την ζωή τον εντοπίζει και του ζητά να τον βοηθήσει να αυτοκτονήσει. Μια σκληρή και τραγική ιστορία -αν και όχι πρωτότυπη, η ταινία ήταν πολύ καλή.

 

zandZand (Άμμος), του Joost van Ginkel, από την Ολλανδία: Ο Luuk λατρέυει την κόρη του Isabel, που ζει με την μητέρα της, μετά το διαζύγιό τους. Η μητέρα αποφεύγει να δίνει την μικρή στον πατέρα της. Κάποια από τις φορές που πατέρας και κόρη περνούν το Σάββατο μαζί, ο Luuk ανακαλύπτει πως η πρώην συζύγός του κακοποιεί το παιδί. Προσπαθεί να το σώσει, αλλά το αποτέλσμα είναι τραγικό. Καταπληκτικό ταινιάκι, χαμηλών τόνων, αλλά εντυπωσιάζει.

 

bellemamanBelle maman (‘Ομορφη πεθερά), των Sébastien Trahan και Simon Lamontagne, από τον Καναδά: Πανέξυπνο, πάρα πολύ αστείο. Ο Olivier είναι καλεσμένος για φαγητό στο σπίτι της αρραβωνιαστικιάς του. Την ώρα του φαγητού εκπλήττει τους πάντες, κάνοντας ερωτική εξομολόγηση στην μέλλουσα πεθερά του! Είναι τρελοί αυτοί οι Καναδοί!

 

en-perfekt-dagEn Perfekt Dag For Golf (Μια όμορφη μέρα για γκολφ), του Eric Magnusson, από τη Νορβηγία: Από τα καλύτερα που είδαμε. Δυο τραυματιοφορείς μεταφέρουν μια γυναίκα σε κρίσιμη κατάσταση με το ασθενοφόρο στο νοσοκομείο, αλλά όλα πάνε λάθος: το ασθενοφόρο χαλάει ξαφνικά, τα κινητά τους επίσης, η ασθενής εξαφανίζεται! Ενώ λίγο πιο πέρα, δυο τύποι παίζουν γκολφ. Μια μεταφορά του παροιμιώδους «πετάγματος της πέταλούδας στην  Κίνα, που προκαλεί τυφώνα στην Καραϊβικη». 

 

sesSes (Τα λέμε), του Jesper Waldvogel Rasmussen, από τη Δανία: Η Nete και οι γονείς της μετακομίζουν στην Κοπεγχάγη. Στο καινούριο της σχολείο, ένας από τους συμμαθητές της μοιάζει καταπληκτικά στον αδερφό της που έχει πεθάνει πριν από λίγο καιρό. Η ήδη αναστατωμένη Nete ακροβατεί σε μια εύθραυστη ισορροπία, εν μέσω εφηβείας. Πολύ καλό ταινιάκι. 

 

 

arbeit-fur-alleArbeit Für Alle (Δουλειά για όλους), των Thomas Oberlies, Matthias Vogel, από τη Γερμανία: Ένα «docufiction» για τις τρομακτικές προοπτικές του κόσμου της εργασίας.  Ένα σπλάτερ ταινιάκι, για ένα ακόμα πιο σπλάτερ μέλλον.

 

 

-in-deiner-hautIn Deiner Haut (Στη θέση σου), της Pola Schirin Beck, από τη Γερμανία: Η Suse είναι 16 χρονών και πολύ δύσκολο παιδί. Περνά το καλοκαίρι με την μητέρα της και τον φίλο της μητέρας της και προκαλεί τις καταστάσεις ώστε τα πάντα να πάνε λάθος, αλλά εκείνη να καταφέρει αυτό που θέλει: να φύγει.

 

 le.coeur-d'amos-klLe Cœur d’Amos Klein, του Michal Pfeffer από τη Γαλλία: Το «Βαλς με τον Μπασίρ» σε εκδοχή μικρού μήκους. Κατά την διάρκεια μιας επέμβασης ανοιχτής καρδιάς, ο Άμος θυμάται σημαδιακές στιγμές από το παρελθόν του, στιγμές συνδεδεμένες με γεγονότα-σταθμούς  της σύγχρονης ιστορίας του Ισραήλ και της Παλαιστίνης. Animation, επίσης. Ψάξτε το.

 

Richter, του Sven Pauwels από το Βέλγιο:Ένα animation που παρουσιάζει με αλληγορικό τρόπο τον αντίκτυπο που έχουν οι καβγάδες των γονιών στην ψυχή ενός παιδιού. Πολύ όμορφο, αρκετά σκληρό.

 

 

La Monique de Joseph, του Mathieu Labaye, από το Βέλγιο: Ο Joseph και η Monique είναι ένα τυπικό ζευγάρι αγροτών, παντρεμένων από χρόνια, που ζουν μέσα στη ρουτίνα. Η ρουτίνα σπάει, όταν η Monique μεταμορφώνεται σε… ελαφίνα, γεγονός που δείχνει να μην ανησυχεί κανένα εκτός από τον Joseph. Μια παράλογη και αλληγορική ιστορία για την αγάπη που ξαναγεννιέται μέσα από αντίξοες συνθήκες. Πολύ όμορφο, αστείο αλλά και τραγικό μαζί.

Περιττό να πω ότι ανυπομονούμε για το επόμενο φεστιβάλ: ραντεβού του χρόνου!!

Advertisements