«Αν σε πληρώνουν $ 150.000 τον χρόνο για να δουλεύεις σε κάτι, δεν χρειάζεται ν’ αμφισβητείς αν είναι χρήσιμο κάθε μέρα, επειδή είναι χρήσιμο σε σένα.  Αν θες ν’ αναρριχηθείς για παράδειγμα στην ΙΒΜ, δεν πας κατευθείαν στον Πρόεδρο να ρωτήσεις αν η εταιρία κάνει αυτό που υπόσχεται ότι κάνει. ‘Οσοι δουλεύουν στην ΙΒΜ, απλά ακολουθούν την γραμμή της εταιρίας. ‘Ολοι στον τομέα του AIDS ακολουθούν μια γραμμή. Σαν σε ένα μεγάλο οργανισμό  που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση. Δεν είναι 30,000 επιστήμονες που δουλεύουν μόνοι τους στα εργαστήρια τους με τις δικές τους ιδέες. Απλά ανήκουν όλοι στο ίδιο κλαμπ, σωστά; Πληρώνονται από τον ίδιο κορβανά και δεν θα πληρωθούν αν δεν βάλουν τα δυνατά τους».

Εδώ και μερικές μέρες, ζούμε την κρίση και της υστερία που προκάλεσε η «novel flu«. Με περισσή σκοπιμότητα αποφασίζεται από τους «σωτήρες του κόσμου» η βάφτισή της ως «καινούριας γρίππης». Αρνούνται να την ονομάσουν «μεξικάνικη» για να μην πληγεί ο τουρισμός στο Μεξικό. Αρνούνται να την ονομάσουν και «χοιρινή», για να προστατεύουν το εμπόριο του χοιρινού κρέατος. Παράλληλα, τρομοκρατούν τον πληθυσμό με σενάρια πανδημίας, αντικρουόμενες και ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες: του συνιστούν να μην ταξειδεύει, να μην κυκλοφορεί, να μην κάνει χειραψίες. Κυκλοφορούν φήμες ότι, αν περάσουμε στο επίπεδο alert 6, μεγάλες εταιρίες και οργανισμοί θα «κλείσουν προσωρινά» και θα υπολειτουργήσουν με το απαραίτητο προσωπικό ασφαλείας για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο πανδημίας. Την ίδια στιγμή, και ενώ δεν έχουν επιβεβαιωθεί οι αιτίες που προκάλεσαν τη «νέα γρίππη», οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες εργάζονται πυρετωδώς, για να βρουν το «αντίδοτο» -και φυσικά επιχορηγούνται αδρά.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Τα ίδια περίπου συνέβησαν και με τον ιό SARS, αλλά και με την γρίππη των πουλερικών. Πέρα από τα χιλιάδες ζώα που θανατώθηκαν (ή διοχετεύθηκαν προς τις τριτοκοσμικές χώρες, η ζωή των κατοίκων των οποίων φυσικά αξίζει πολύ λιγότερο από τις δικές μας), σκορπίστηκε απλόχερα ο πανικός. Μόλις ησυχάζαμε από τον ένα πανικό, γεννιόταν ένα καινούριος (με την εμφάνιση ενός νέου ιού).

Μακριά από μας ο εφησυχασμός ή η αδιαφορία. Ενδέχεται η γρίππη να είναι όντως επικίνδυνη ή και θανατηφόρα. Γι’αυτό να πλένετε τα χέρια σας, να ντύνεστε και να τρέφεστε καλά, να μην παραμελήσετε τον οργανισμό σας και να είστε γενικώς σώφρωνες.

Σώφρωνες δεν σημαίνει αντικοινωνικοί, πανικόβλητοι, αποπροσανατολισμένοι -και σίγουρα όχι ηλίθια πρόβατα που καταπίνουν αμάσητες όλες τις ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες που διοχετεύονται από πάσα αναξιόπιστη πηγή. Η γνώση είναι δύναμη και μητέρα της ασφαλούς γνώσης είναι η επιβεβαίωσή της.

Λίγο καιρό πριν, το Ρόδι μου έστειλε ένα λινκάκι, αρκούντως ανησυχητικό. Ανήκω κι εγώ στην γενιά που μεγάλωσε τρομοκρατημένη από τον ιό του AIDS, τον φόβο των ναρκωτικών, την πληθώρα πληροφοριών για τις «ομάδες υψηλού κινδύνου» (τυχαία άραγε αυτές είναι πάντα σκουρόχρωμες και με ομοφυφιλικές τάσεις; Είναι ρατσιστές οι γιατροί, αλήθεια;). Και ξαφνικά, έρχεται μια ομάδα ανθρώπων πρώην οροθετικών και νυν υγιών, να αποκαθηλώσει όλα τα φαντάσματα του παρελθόντος, να δηλώσει πως «δεν υπάρχει AIDS«, ή έστω πως αν υπάρχει «δεν είναι αποδεδειγμένα συνδεδεμένο με τον HIV«!

Όσο έψαχνα στο διαδίκτυο πληροφορίες που θα μπορούσαν να φωτίσουν λίγο το χαωτικό συνοθύλευμα των αντιφατικών απόψεων, τόσο περισσότερο μπερδευόμουν. Οι πληροφορίες και οι απόψεις είναι πάντα επιστημονικά διατυπωμένες, άρα πειστικές όσο και ακατανόητες. Η κατάσταση μοιάζει πολύ με μια διάλεξη σοφού: όλο το ακροατήριο κουνάει το κεφάλι του με θαυμασμό, αλλά κανείς δεν έχει καταλάβει λέξη. Σκέφτηκα, λοιπόν, πως το πιο έντιμο θα ήταν να παραθέσω εδώ την «άλλη άποψη» και ο καθείς ας κρίνει.

Το βέβαιον είναι πως ο τομέας της υγείας είναι μια καλά στημένη βιομηχανία: το προφίλ της σχηματίζεται από νούμερα, ποσοστά και στατιστικές, με κοινό παρονομαστή τα εκατ. δολλάρια (ή ευρώ). Σαφέστατα, είναι η πιο ασφαλής και προσοδοφόρα επένδυση, αφού οι άνθρωποι πάντα θα αρρωσταίνουν, πάντα θα πεθαίνουν και πάντα θα εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε άσπρες μπλούζες και κουτάκια με δυσπρόφερτες λατινικούρες ως trademarks. Κι αφού τα σκηνικά και τα πλαίσια διαμορφώνονται από καλοπληρωμένους managers, ο απολογισμός θα γίνεται πάντα σε εκατ. δολλάρια (ή ευρώ) και όχι σε ανθρώπινες ζωές. Η πανδημία πουλάει, ο πανικός ανεβάζει τις πωλήσεις και η υγεία είναι sold out.

______________________________
Homework:
1  2 3

Advertisements