Ετικέτες

, ,

Η πολυτέλεια δεν είναι το αντίθετο της φτώχειας, αλλά της χυδαιότητας. coco_chanel

 

coco-chanel-2Η Coco Chanel γεννήθηκε το 1883 (το αληθινό της όνομα είναι Gabrielle) και, μετά το θάνατο της μητέρας της, μεγάλωσε έγκλειστη σε ένα ορφανοτροφείο και δεν ξανασυναντήθηκε ποτέ με τον πατέρα της. Αφού πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια, με την ενηλικίωση της συνειδητοποίσε ότι είχε την διπλή ατυχία να είναι γυναίκα και φτωχή. Και αποφάσισε να μην υποταχθεί στην «ατυχία» αυτή.

Εργάστηκε πρώτα σαν μοδίστρα σε ένα ραφείο. Παράλληλα, εμφανίστηκε και σε café chantant, όπου απέκτησε και το παρατσούκλι Κοκό, εξαιτίας ενός ελαφρού τραγουδιού που ερμήνευε εκεί. Σε αυτές τις νυχτερινές της δραστηριότητες γνωρίστηκε και με τον Ετιέν Μπαλζάν, έναν αριστοκράτη που υπήρξε για λίγο εραστής της και κατόπιν φίλος και προστάτης της. Μέσω του Μπαλζάν γνώρισε την καλή κοινωνία, αλλά και συνειδητοποίησε πως η θέση της ως γυναίκας ήταν είτε αυτή της συζύγου είτε εκείνη της ερωμένης: σε κάθε περίπτωση θα ήταν κάτι σαν διακοσμητικό στοιχείο, συνοδευτικό στη ζωή και τις δραστηριότητες ενός άντρα. Τις απέρριψε και τις δύο, και αποφάσισε να κερδίσει τη ζωή και να πετύχει δουλεύοντας σκληρά. Η επαφή της με τον Μπαλζάν την οδήγησε και στη γνωριμία της με τον Arthur «Boy» Cappel, μάλλον τον μεγαλύτερο έρωτα της ζωής της.

coco-avant-chanel-2008_diaporama_portrait

Η Σανέλ ήταν δύστροπη, σκληρή και εκκεντρική. Απέρριψε όλες τις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής της έμπρακτα, έζησε με απόλυτα αντισυμβατικό τρόπο, και έκφανση αυτού του τρόπου ζωής ήταν και οι δημιουργίες της. Συμπορευόμενη με το αφυπνιζόμενο φεμινιστικό κίνημα, ήταν η πρώτη που κατάργησε τα «υλικά δεσμά» των γυναικών: τους κορσέδες που τους έκοβαν την αναπνοή και τις δυσκόλευαν ακόμα και στις πιο απλές κινήσεις, τις δαντέλες και τα φτερά που τις έκαναν να μοιάζουν με τούρτες σαντιγύ, το φανταχτερό μακιγιάζ που τις μετέτρεπε σε τσίρκο, τα κρινολίνα που τις εμπόδιζαν να περπατήσουν φυσιολογικά. Κατάλαβε από νωρίς πως τα αντρικά ρούχα ήταν πολύ πιο άνετα και γι’αυτό ακολούθησε τη δική τους νοοτροπία και γραμμή στις γυναικείες δημιουργίες της: είναι η πρώτη που φτιάχνει γυναικεία παντελόνια, ταγέρ, ίσια και λιτά φορέματα (το κλασικό πια μαύρο Σανέλ), μικρά και κομψά καπέλα, μαρέν σχέδια, κάπρι κόψιμο, αντρικά πουκάμισα, γιλέκα, πόλο μπλουζάκια. Και είναι η πρώτη που τα φόρεσε (πολύ πριν να γίνει επαγγελματίας σχεδιάστρια) -τραβώντας πάνω της βλέμματα περιέργειας ή και αποδοκιμασίας, για την εκκεντρικότητα και την προκλητική της διάθεση.

aeb1fa2dd692eaa5_tatou_as_chanel_wideweb__470x314_0

Αναμφίβολα ήταν ένα πρωτοπόρο πνεύμα και ένας ανεξάρτητος και πεισματάρης άνθρωπος. Η πορεία της από το ορφανοτροφείο της Σωμύρ προς την παριζιάνικη αυτοκρατορία της μόδας, που μόνη της έφτιαξε, είναι αν μη τι άλλο ιλιγγιώδης και προκαλεί θαυμασμό.

coco_before_chanel08

Αφού είδαμε δραματοποιημένη την ζωή της Πιαφ, ήρθε η ώρα να παρακολουθήσουμε και εκείνη της Σανέλ στην μεγάλη οθόνη.
Η ταινία της Anne Fontaine διαφέρει, γιατί επιλέγει να μην αναπαραστήσει ολόκληρη τη ζωή της Σανέλ, αλλά μόνον τα πρώτα χρόνια, εκείνα που προηγήθηκαν της μεγάλης επιτυχίας, εκείνα που καθόρισαν την προσωπικότητά της, αλλά και τον χαρακτήρα των δημιουργιών της. Εξού και ο τίτλος «Coco avant Chanel» (Η Κοκό πριν την Σανέλ). Παρακολουθούμε την πορεία της προς το Παρίσι, τις απογοητεύσεις που δοκιμάζει, τις δυσκολίες, αλλά και το πείσμα της. Με αυτή την έννοια, δεν επιδιώκεται η πιστή αναπαραγωγή, ούτε καν της φυσιογνωμίας της Σανέλ (καμία σχέση με την μεταμόρφωση της Κοτιγιάρ σε Πιαφ), γιατί συνειδητά η Φονταίν θέλει να μεταφέρει το κλίμα της εποχής, την περιρρέουσα ατμόσφαιρα -και όχι να κάνει ιστοριογραφία.

cocoavantchanel2

audrey_coco2

Με αυτή την έννοια, η ταινία είναι πολύ καλή. Στα δυνατά της σημεία, συγκαταλέγεται το πολύ καλό καστ (εξαιρετική η Tautou, αλλά και οι Benoît Poelvoorde  και Alessandro Nivola που την πλαισώνουν), η μουσική επένδυση, αλλά κυρίως η πολύ προσεκτική σκηνοθεσία: δίνεται πανέξυπνα έμφαση στις λεπτομέρειες (ιδίως τις ενδυματολογικές), οι γωνίες και τα πλάνα τονίζουν ακριβώς τα σημεία που συνήθως ξεφεύγουν από το μάτι του θεατή (τα καπέλα των soeurs στο ορφανοτροφείο, oι δαντέλες και οι λεπτομέρειες από φορέματα και καπέλα, οι αποστροφές των σωμάτων που κινούνται με δυσκολία, φυλακισμένα στους στενούς κορσέδες) και σκιαγραφούν καίρια τα στοιχεία που σχημάτισαν τόσο τις ενδυματολογικές απόψεις, όσο και τις επιλογές της Σανέλ στην ζωή της.

Να την δείτε οπωσδήποτε, ασχέτως του αν σας ενδιαφέρει η μόδα. Η ταινία, άλλωστε, δεν μιλά για την μόδα, το θέμα είναι αφ’ενός η ζωή μιας γυναίκας που δημιούργησε ένα ρεύμα, όχι μόνο ενδυματολογικά -αφ’ετέρου η σκιαγράφιση μιας μεθυστικής και επαναστατικής Belle Epoque. Η δε σύνδεση της ενδυματολογικής πτυχής μιας εποχής που σημαδεύτηκε από κάθε είδους νεωτερισμούς και κινήματα -στην τέχνη, το θέατρο, την κοινωνία- με τις υπόλοιπες εξελίξεις της, είναι εύγλωττη και πολύ επιτυχημένη.
Α, καλό είναι και το love story, αλλά μη μείνετε εκεί!

 

 

cocodefile

Bonus:

To trailer

Coco dans Trocaderot

Advertisements