Πήγαμε λοιπόν και στο Παζάρι Βιβλίου του Βρυξελλοχωριού, το οποίο κράτησε πέντε μέρες και αποτέλεσε πόλο έλξης χιλιάδων βιβλιόφιλων. Πολλά ωραία έγιναν και είδαμε: καινούριες εκδόσεις, συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης και παρουσιάσεις, συναυλίες. Το ραδιόφωνο Premiere ήταν παρόν και αναμετέδιδε τα στο παζάρι τεκταινόμενα σε συνεχή ροή. Και αυτό ήταν μια πολύ ωραία πρωτοβουλία, καθώς εκ των πραγμάτων, κανείς δεν θα μπορούσε να είναι επί τόπου συνεχώς.

εισοδος

εισοδος

Το παζάρι είχε τα καλά του: χιλιάδες βιβλία, πάρα πολλοί εκδοτικοί οίκοι, όχι αποκλειστικά γαλλόφωνες εκδόσεις, νέες κυκλοφορίες, μουσικές, συγγραφείς παρόντες για να υπογράψουν τα βιβλία τους, happenings. Το θέμα, φέτος, ήταν «Κρίση και δημιουργία» και de facto προκαλεί το ενδιαφέρον. Η κεντρική ιδέα ήταν πως οι περίοδοι κρίσης είναι συνήθως πολύ δημιουργικές -δεν ξέρω, βέβαια, αν αυτό ισχύει και όταν η κρίση είναι «στημένη», αλλά αυτό δεν εθίγη.

Enki Bilal

Enki Bilal

Θα σταθώ σε δύο συζητήσεις/παρουσιάσεις που αξίζουν μια ειδική αναφορά.
Με αφορμή την έκδοση του καινούριου του βιβλίου, Animal’z, ο γενικά ακριβοθώρητος Enki Bilal έδωσε το παρόν και μία συνέντευξη/συζήτηση στο Παζάρι. Την περιμέναμε πώς και πώς, για να απογοητευθούμε αρκετά, μιας και ο συντονιστής/δημοσιογράφος (?) που κουβέντιαζε μαζί του ήταν μάλλον ακατάλληλος ή τουλάχιστον έθετε τις λάθος ερωτήσεις. Το βιβλίο δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμα, διατίθετο κατ’εξαίρεσιν στο παζάρι, άρα εκ των πραγμάτων, όσοι παρακολουθούσαμε, δεν το είχαμε διαβάσει. Καθώς, γενικά, τα βιβλία του Bilal δεν είναι και τα πιο «εύπεπτα», είναι μάλλον δύσκολο και να παρακολουθήσεις -αλλά και σου προκαλέσει ενδιαφέρον- μια κουβέντα που περιστρέφεται γύρω από λεπτομέρειες ενός βιβλίου που αγνοείς. Οι υπόλοιπες -λίγες- ερωτήσεις, ήταν μάλλον ανούσιες, όπως πχ «Όταν ξεκινάς να γράφεις μια ιστορία, ξέρεις πού θα καταλήξει και πόση θα είναι η έκτασή της;»!!! Άραγε, περίμενε ο δημοσιογράφος ότι θα έπαιρνε μια απάντηση του τύπου «Ναι, ξεκινάω, ξέροντας πως η ιστορία θα πάρει 53 σελίδες, αλλά τις κάνω 54, για να διευκολύνω τη σελιδοποίηση.»; [Οι γαλλόφωνοι μπορούν εδώ να ακούσουν την συνέντευξη που έδωσε ο Bilal στο Premiere και που είναι απείρως πιο ενδιαφέρουσα].

024

Με μεγάλη περιέργεια, πήγαμε επίσης, να παρακολουθήσουμε μια κουβέντα με τίτλο «Η Αριστερά αντιμέτωπη με την κρίση (της)», για να διαπιστώσουμε από τα πρώτα λεπτά, πως οι συζητητές αντιλαμβάνονταν ως αριστερά αποκλειστικά το χώρο του PS και της σοσιαλδημοκρατίας και επικεντρώνονταν στην Γαλλική πραγματικότητα. Ακούσαμε ότι ο στόχος είναι να κερδίσει (το PS) τις εκλογές και τότε όλα θα φτιάξουν (για το PS υποθέτω, γιατί για τον κόσμο και τον πλανήτη δεν ακούσαμε καμία αναφορά). Μετά από αυτό, την κάναμε για τα περίπτερα των εκδοτών.

027

Casterman

Τι σημαίνει παζάρι; Νομίζω πως η λέξη δηλώνει ένα χώρο (υπαίθριο συνήθως, αλλά όχι και απαραίτητα), όπου έμποροι εκθέτουν την πραμάτεια τους προς υποψήφιους αγοραστές. Η πρόσβαση κανονικά είναι ελεύθερη.

029

Όχι όμως στο Παζάρι βιβλίου του Βρυξελλοχωριού. Στην περίπτωση αυτή, για να μπορέσεις να αγοράσεις τα βιβλία που εκδίδονται -παρντόν, που εκτίθενται-, πρέπει να πληρώσεις 7 ευρώπουλα. Και αυτό, κάθε φορά που θες να μπεις -το παζάρι διήρκεσε πέντε μέρες. Αναρωτήθηκα τι θα συνέβαινε, αν κάποιος ήθελε να βγει για λίγο (για να πάει να πάρει κάτι από το αυτοκίνητο, ρε παιδί μου, ή για να κάνει τσιγάρο): θα ξαναπλήρωνε είσοδο; Επίσης, όσες φορές μπαινόβγαινε κάποιος, θα υφίστατο την εξεφτελιστική διαδικασία, να ψαχουλεύουν οι πορτιέρηδες τις σακούλες που  κρατούσε, για να ελέγξουν αν έχει κλέψει κάτι;

030

Για να μην γκρινιάζω όμως, μόνον, το Παζάρι ήταν ενδιαφέρον κυρίως επειδή ήταν μια ευκαιρία να οργανωθούν πολλές εκδηλώσεις γύρω και σε σχέση με το βιβλίο. Είδα με χαρά πως είχε πολύ κόσμο από όλες τις ηλικίες και πως αποτελούσε ένα «γεγονός» για την πόλη. Για του χρόνου, ελπίζουμε σε καλύτερα!

Advertisements