Δεν ήξερα ότι τα λένε έτσι (πετ πιβζ – δείτε στον antidrasex τι είναι, αν και θα το καταλάβετε εύκολα από όσα ακολουθούν).
Με κάλεσε ο Null να αναφέρω πέντε από αυτά -αν και, ενδεχομένως θα μπορούσα να βρω πολύ περισσότερα!). Ιδού, λοιπόν:

  1. Οι συμπεριφορές των οδηγών: στρίβω χωρίς να βγάλω φλας/σταματάω στη μέση του δρόμου για να κατέβει ο φίλος μου, αλλά πιάνουμε την κουβέντα επί δέκα λεπτά/ πάω σαν την κότα, αλλά δεν κάνω δεξιά για να με προσπεράσουν οι χριστιανοί που πήζουν πίσω μου (ειδικά σε αυτοκινητόδρομο)/ οδηγώ μιλώντας στο κινητό ή διορθώνοντας τη μάσκαρα -και πολλά άλλα, συμπληρώστε τη λίστα κατά βούληση. (ναι, συμβαίνουν και εκτός Ελλάδας: στο Βέλγιο).
  2. Οι συμπεριφορές των πεζών: στέκομαι στη μέση της κυλιόμενης σκάλας και όχι στα δεξιά/ επιβιβάζομαι στο μετρό ή το λεωφορείο, χωρίς να περιμένω να βγουν οι επιβαίνοντες/ περπατάω με το πάσο μου στο πεζοδρόμιο, κόβοντας το δρόμο σε όσους βιάζονται -και πολλά άλλα, συμπληρώστε τη λίστα κατά βούληση. (ναι, συμβαίνουν και εκτός Ελλάδας: στο Βέλγιο).
  3. Η έλλειψη ευελιξίας των Βέλγων (και λοιπών δυτικοευρωπαίων) υπαλλήλων σε δημόσιες ή άλλες υπηρεσίες: «α, λυπάμαι, αυτό δεν γίνεται» -ενώ  ξ έ ρ ε ι ς  ότι γίνεται με ένα απλό κλικ στον υπολογιστή.
  4. Οι ελληνάρες που ζουν εκτός Ελλάδας: «Α, σαν την Ελλάδα δεν είναι πουθενά -εδώ είναι αργοί/ηλίθιοι/δεν ξέρουν να ζουν/δεν διασκεδάζουν/δεν τρώνε σουβλάκι/δεν είναι μάγκες» -τότε, γιατί δεν πας πίσω στο χωριό σου, ρε φίλε;
  5. Όσοι πετάνε τα σκουπιδάκια τους σε απόσταση τριάντα εκατοστών από το κάδο (ενίοτε και μπροστά στη μούρη μου/σου).

Με δυο κουβέντες: ο ατομικισμός/φιλοτομαρισμός/σταρχιδισμός που δείχνει μαγκιά και τείνει να γίνει κανόνας.

Πετάω το μπαλάκι στην Αλεπού, στο Μπαμπάκη, στον Ίντι, στο Μούργο (θα γράψεις, ναι!) και στη Ρενάτα -και σε όποιον άλλο θέλει βέβαια (carte blanche).

Advertisements