Τελικά κυκλοφορούν πολλά όπλα στην Ελλάδα, κι όσοι νομίζατε πως ζούσατε σε μια ειρηνική χώρα, καιρός να ξυπνήσετε. Μετρείστε πυροβολισμούς από τις 6 Δεκέμβρη και εξής. Ένας στον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, έξι-εφτά από το μάγκα/άντρακλα/Ζητα εν μέσω των γεγονότων, ένας ακόμα έστειλε το Γιώργο Παπλωματά από το Περιστέρι στο νοσοκομείο, μερικοί εναντίον της κλούβας στην Κατεχάκη, μερικοί ακόμα εναντίον του Προαστειακού. Ούτε στο Τέξας τόσο νταηλίκι.

Μέσα σε αυτό το γκανγκστερικό τοπίο, μία είδηση πολύ σημαντική πάνε να την περάσουν στα ψιλά. Ενώ όλοι εμείς ετοιμάζαμε τη γαλοπούλα την επιούσια και προσπαθούσαμε να φτιάξουμε ένα υποτυπώδες Xmas spirit, μπας και σωθεί και η αγορά, μια γυναίκα δεχόταν επίθεση μαφιόζικων χαρακτηριστικών στα Πετράλωνα, ενώ γύριζε από την δουλειά στο σπίτι της, μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα. Είναι από κείνες τις γυναίκες που ντρεπόμαστε να αποκαλέσουμε την δουλειά τους με το αληθινό της όνομα, πνιγμένοι μέσα στις τύψεις του μικροαστισμού μας. Από κείνες «τις κυρίες που καθαρίζουν». Εγώ προτιμώ να το πω με το όνομά του: η Κωνσταντίνα Κούνεβα ήταν μια Βουλγάρα καθαρίστρια και δεν βλέπω τίποτα ντροπιαστικό ούτε στην εθνικότητα ούτε και στο επάγγελμα, γιατί δεν βρίσκω τίποτα ντροπιαστικό στο γεγονός ότι καθαρίζω την τουαλέτα στο σπίτι μου. Εσείς;

Όμως η Κωνσταντίνα Κούνεβα δεν ήταν απλά μια καθαρίστρια. Ήταν μια εργαζόμενη που αρνιόταν να της κλέβουν την ούτως ή άλλως φτηνά πουλημένη υπεραξία της. Και προσπαθούσε να πείσει και τους συναδέλφους της να μην σκύβουν το κεφάλι στον αρχιμαφιόζο εργοδότη τους, από το φόβο της ανεργείας ή της απέλασης. Ήταν συνδικαλίστρια, σε μια εποχή που ο συνδικαλισμός θεωρείται στην καλύτερη περίπτωση ντεμοντέ, στην χειρότερη περίπτωση πράξη ποινικοποιήσιμη. Και αυτό το πλήρωσε ακριβά: προς το παρόν με ένα μάτι και φριχτά εγκαύματα. Να δούμε και με τι άλλο.

Το ζήτημα δεν είναι πως ένας άνθρωπος πλήρωσε σχεδόν με τη ζωή του, το γεγονός ότι απλά διεκδικούσε τα νομικά κατωχυρωμένα δικαιώματα του. Το ζήτημα είναι πως η εργοδοσία επέλεξε έναν τραμπούκικο, τρομοκρατικό, μαφιόζικο τρόπο για να δείξει στους πιο σκληρά εργαζόμενους και πενιχρά αμειβόμενους, ποια είναι η θέση που τους αξίζει. Το ζήτημα είναι πως ένα κράτος και μια κοινωνία θάβουν το ενοχλητικό θέμα κάτω από το χαλί. Το ζήτημα είναι ακόμα πως η Κωνσταντίνα θα χρησιμοποιείται σαν παράδειγμα από τους τραμπούκους εργοδότες, προς οποιονδήποτε τολμάει να ζητάει να μην του φάνε το δώρο Χριστουγέννων, ανάμεσα σε κουβάδες, ξεσκονόπανα και χημικά καθαριστικά. Ή ακόμα και ανάμεσα σε ταμειακές μηχανές, ράφια και πάγκους, γραφεία και υπολογιστές. Είναι ένα κακό προηγούμενο. Που δεν πρέπει να καταπωθεί μαζί με τις πατατούλες της γαλοπούλας, αλλά πρέπει να σταθεί στο λαιμό όλων μας.

Το κράτος δολοφόνων ξαναχτύπησε, για τέταρτη φορά μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα, και μάλιστα προπαραμονή Χριστουγέννων. Την ώρα που έστελνε τα πρόβατα να κάνουν ψώνια.

Και είναι σαφής η ευθύνη του κράτους, γιατί αυτό εκχώρησε τις θέσεις εργαζομένων στην καθαριότητα των δημόσιων υπηρεσιών σε ιδιώτες μαφιόζους, που τρώνε ένσημα, πετσοκόβουν μισθούς, τρομοκρατούν κι άμα λάχει, χουφτώνουν κιόλας. Και τώρα σιωπηλά συγκατανεύει στην δολοφονική απόπειρα εναντίον ενός ανθρώπου που τόλμησε να αντιδράσει.

Δεν έχει νόημα ίσως να γίνει αναφορά στο γεγονός ότι η Κωνσταντίνα ζούσε ένα παιδί και μια μητέρα με 560 ευρώ το μήνα. Δεν χρειάζονται αυτά τα δακρύβρεχτα. Η Κωνσταντίνα πλήρωσε ακριβά το γεγονός ότι διεκδίκησε την αξιοπρέπεια την δική της και των συναδέλφων της. Αν αυτό αποσιωπηθεί, να περιμένουμε το επόμενο βιτριόλι. Και σύντομα, γιατί ο κόσμος άρχισε να παίρνει πολύ θάρρος.

Ενημερωθείτε από το TVXS εδώ και εδώ.
Από τη Σαλάτα, εδώ και εδώ.
Από τον Chumba εδώ.

Ενισχύστε την Κωνσταντίνα και την προσπάθειά της να κρατηθεί στην ζωή -όχι από φιλανθρωπία, αλλά από αλληλεγγύη:

Ο λογαριασμός ενίσχυσης της Κωνσταντίνας Κούνεβα, της συνδικαλίστριας που έπεσε θύμα δολοφονικής επίθεσης με βιτριόλι της εργοδοτικής τρομοκρατίας.

5012 019021 277 Τράπεζα Πειραιώς
DECHEVA ELENA KUΝEVA KOSTADINKA NIKOLOVA

Διαδώστε το, όσο και όπως μπορείτε.

_____________________________
Σε τέτοιες συγκυρίες, οι ευχές δεν έχουν νόημα. Νόημα έχουν οι πράξεις.
Να κάνουμε λοιπόν το 2009 να είναι μια καλή χρονιά.

________________________
UPDATE
Επισκεφτείτε και το blog της κατάληψης στον ΗΣΑΠ.

Advertisements