Τα κλισέ θέλουν τους Ελβετούς να μιλάνε αργά και αστεία, να είναι μανιακοί με την καθαριότητα, την τάξη και την συνέπεια και να τρώνε αμέτρητες τυρολιχουδιές.

Τα κλισέ επιβεβαιώθηκαν όλα στην σύντομη παραμονή μας στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών και του Ερυθρού Σταυρού. (Για την υποφαινόμενη βέβαια, όλα αυτά ήταν γνωστά, καθότι είχε την τύχη να περάσει ένα χρόνο στην Ελβετία).

Η πρώτη ανθρώπινη παρουσία στην Γενεύη καταγράφεται στα 11.000 χρόνια π.Χ., δηλαδή πριν την Νεολιθική εποχή, κατά την οποία υπάρχουν σαφείς μαρτυρίες για μικρούς οικισμούς. Στην αρχαιότητα, και κυρίως κατά τα ρωμαϊκά χρόνια, οι βάρβαροι Ελβετοί υπέκυψαν στον Ιούλιο Καίσαρα, κι έτσι ο αετός της Αυτοκρατορίας εγκαταστάθηκε και στην οροσειρά των Άλπεων. Οι παλινωδίες του Μεσαίωνα (οι πόλεμοι με τη Βουργουνδία και τους Γερμανούς γείτονες, οι περιπέτειες της Μεταρρύθμισης που μετέτρεψαν την Γενεύη σε κέντρο υποδοχής προτεσταντών) οδήγησαν τη Γενεύη να επιλέξει να γίνει ένα από τα 26 καντόνια της Ελβετικής Συνοσπονδίας.

Φτάνοντας στο αεροδρόμιο της Γενεύης, τον επισκέπτη περιμένουν δύο πολύ ευχάριστες εκπλήξεις: η πρώτη είναι οι λελογισμένοι καπνιστικοί περιορισμοί: This is a non smoking airport, you are kindly requested to smoke in the special designated areas. Τουτέστιν, μπορείτε να καπνίσετε, αν δεν ενοχλείτε τους άλλους.
Η δεύτερη είναι πως μπροστά στον ιμάντα παραλαβής των αποσκευών, οι επισκέπτες βρίσκουν ένα αυτόματο μηχάνημα έκδοσης δωρεάν εισιτηρίων για μετάβαση στην πόλη. Όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι δωρεάν για τους επισκέπτες: απολύτως δωρεάν. Στο αεροδρόμιο προμηθεύεσαι ένα εισιτήριο για το τρένο ή το λεωφορείο που θα σε μεταφέρει στο κέντρο. Στο ξενοδοχείο προμηθεύεσαι ένα πάσσο που ισχύει για όλα τα μέσα μεταφοράς στην πόλη, καθ’όλη τη διάρκεια της παραμονής σου.

Στην Γενεύη, ενδιαφέρον παρουσιάζει το παλιό κέντρο με την εκκλησία του Αγίου Πέτρου με τον αρχαιολογικό του χώρο, τα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης στον λοφίσκο, το Μουσείο της Μεταρρύθμισης (αφιερωμένο στην ιστορία της γέννησης του προτεσταντισμού και στον Καλβίνο) και το Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας. Παράλληλα, συμβαίνουν πάρα πολλά πολιτιστικά δρώμενα -αυτές τις μέρες, για παράδειγμα, βρισκόταν σε εξέλιξη το Jazz Contreband Festival. H πόλη προσφέρει πολλά εστιατόρια και μπαρ για όλα τα βαλάντια (μια επίσκεψη στο website της πόλης, μπορεί να σας πληροφορήσει για την κουζίνα, αλλά και για τις τιμές τους, ώστε να μην βρεθείτε προ εκπλήξεως). Στο site της πόλης μπορείτε επίσης να βρείτε ένα μακρύ κατάλογο με τα ξενοδοχεία της (είναι αρκετά ακριβά, αλλά ακόμα και τα πιο προσιτά είναι αξιοπρεπέστατα). Το δικό μας λεγόταν Edelweiss και συγκέντρωνε όλα τα τουριστικά κλισέ: ξύλινο -απομίμηση ελβετικού σαλέ-, διακοσμημένη με στοιχεία αγελάδας, σοκολάτας και ελβετικής σημαίας, αλλά και μια έντονη μυρωδιά ελβετικού τυριού, ακόμα και μέσα στα δωμάτια (προερχόμενη προφανώς από το συστεγαζόμενο εστιατόριο)…

Αξίζει πολύ μια βόλτα δίπλα στη λίμνη, είτε κατά την διάρκεια της ημέρας, είτε το βράδυ. Στην νοτιοδυτική πλευρά της παραλίας, εκτείνεται ένα τεράστιο πάρκο, όπου υπάρχει η βίλλα Bartholoni, το κτήριο όπου στεγαζόταν η Κοινωνία των Εθνών (ο πρόδρομος του ΟΗΕ), ο Βοτανικός κήπος και πολλά άλλα. Κατά την διάρκεια της επίσκεψής μας, είχαμε την ευκαιρία να παραβρεθούμε στη Marche de l’espoir, μια σειρά εκδηλώσεων στην όχθη της λίμνης και το πάρκο, διοργανωμένη από τη ΜΚΟ Terre des hommes, με στόχο την υποστήριξη των παιδιών της Ινδίας και του Νεπάλ.

Εξίσου αξίζει και ένας καφές στο μπαλκόνι κάποιου από τα πάμπολλα ξενοδοχεία που βρίσκονται στις όχθες της λίμνης, με θέα στο υψηλότερο τεχνητό πίδακα της Ευρώπης. Εμείς επιλέξαμε το Beau rivage, αλλά όλα ίδια είναι πάνω κάτω. Αν είστε τυχεροί, θα δεχτείτε και επίσκεψη από τα σπουργίτια: προσέξτε, κλέβουν, όχι μόνο ψίχουλα, αλλά και ολόκληρα κριτσίνια! 🙂

Είναι πασίγνωστο ότι η Ελβετική φύση είναι μοναδική: ορεινά τοπία με λίμνες και αιώνιους παγετώνες, δάση, αλλά και αμπέλια. Η Ελβετία προσφέρει μια μοναδική ποικιλία τοπίων, από το αλπικό ως και το σχεδόν μεσογειακό. Το σημαντικότερο είναι πως η τουριστική ανάπτυξη προσφέρει όλες τις ανέσεις και τις ευκολίες στον επισκέπτη, χωρίς όμως να θίγει την φύση και τις ομορφιές της.

Οι δυνατότητες για σπορ του βουνού, περιπάτους με ποδήλατο, πεζοπορίες στο βουνό, παραπέντε, σκι και βόλτες στο δάσος είναι πραγματικά απεριόριστες. Η διάθεση εξυπηρέτησης είναι εξίσου μεγάλη, κι αυτό γίνεται φανερό και από τα πάμπολλα και πλουσιότατα websites, φυλλάδια και γραφεία τουρισμού (ακόμα και στα πιο απομεμακρυσμένα ορεινά χωριά), αλλά και από τους χαμογελαστούς και προθυμότατους κατοίκους (σε αντίθεση με τα καθ’ημάς, δυστυχώς).

Αυτή τη φορά επιλέξαμε να επισκεφτούμε μια ορεινή κωμόπολη, το Aigle, και ένα χωριό-σταθμό υποδοχής σκι στις Άλπεις του καντονιού Vaud (είναι το καντόνι της Λωζάνης και οι δυο τοποθεσίες βρίσκονται στα σύνορα με το καντόνι Bern Oberland), το Les Diablerets. Η μετάβαση από τη Γενεύη γίνεται με τραίνο -75 λεπτά μέχρι το Aigle και άλλα 45 λεπτά μέχρι το Les Diablerets- σε μια διαδρομή παράλληλα με τη λίμνη και τα αμπέλια και στη συνέχεια μέσα στο βουνό.

Στο Les Diablerets, ο θρύλος λέει πως κυκλοφορούν δαίμονες και εκπρόσωποι του Διαβόλου: έτσι ερμήνευαν στο Μεσαίωνα τις συχνές κατολισθίσεις, τον δυνατό αέρα και τις σφοδρές χιονοπτώσεις. Το χωριό είναι πανέμορφο και αποτελεί το χώρο υποδοχής προς τους κοντινούς σταθμούς σκι και παραπέντε.

Παντού υπάρχουν ενδείξεις για τους ποδηλατόδρομους και τις διαδρομές που μπορεί κανείς να ακολουθήσει στο βουνό αν θέλει να κάνει πεζοπορεία, ενώ παράλληλα προσφέρονται και καταφύγια, σαλέ και χάνια για διανυκτέρευση. Η θέα είναι μαγευτική, όπως και η διαδρομή με τα πόδια προς το κοντινό Vers l’église, μέσα από το δάσος.

Το χωριό είναι γραφικότατο, τα βοσκοτόπια σε απόσταση αναπνοής (ως και μέσα στο χωριό!) και η πιθανότητα να συναντήσεις αγελάδες μέσα στα δρομάκια εξαιρετικά μεγάλη. Άλλωστε οι χαριτωμένες φωνές τους ακούγονται παντού και συνεχώς!

Στο Aigle, αξίζει να επισκεφτεί κανείς το γραφικό κέντρο, και κυρίως την περιοχή γύρω από τις οδούς Jerusalem και Bourg, με τα χαμηλά παραδοσιακά σπιτάκια και τα στενά δρομάκια. Χαριτωμένο το εστιατόριο Taverne des Alpes -συχνάζουν μόνο ντόπιοι.

Επισκεφτήκαμε ακόμα την παραλίμνια πόλη Nyon, η οποία βρίσκεται σε απόσταση 12 λεπτών από τη Γενεύη με το τρένο. Είναι μια μικρή γραφική κωμόπολη, στο κέντρο της οποίας δεσπόζει ένα κάστρο σε περίωπτη θέση, καθώς βρίσκεται σε λόφο. Η παραλία είναι ιδανική για βόλτα, όπως και τα δρομάκια του κέντρου, ενώ στην πλατεία του κάστρου, μπορεί κανείς να πιει το καφέ του απολαμβάνοντας τη θέα προς τη λίμνη.

Μια ματιά στις σχετικές ιστοσελίδες αρκεί για να βρει κανείς πολλά ελκυστικά μέρη στην περιοχή. Ένα από αυτά είναι το Le Pays d’Enhaut, όπου οι τοποθεσίες Château-d’Oex και Rougemont πιθανότατα θα είναι ο προορισμός επόμενης εκδρομής.

Φωτογραφίες

1/ Εισιτήρια και αναμνηστικά
2-7/ Γενεύη: το πάρκο, η παραλία και τα σπουργίτια
8/ Στο δρόμο προς το Aigle, κάπου πριν τη Λωζάννη
9-13/ Les Diablerets
14/ Vers l’église
15-16/ Aigle
17-19/ Nyon

Advertisements