Τη Δευτέρα που μας πέρασε είχαμε πανβελγική απεργία. Πρόκειται για κάτι πρωτόγνωρο στο μικρό μας κράτος, όπου όλα (προσπαθούν να) δουλεύουν ρολόι (συχνά ανεπιτυχώς, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας τώρα).

Η απεργία έγινε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κατακόρυφη πτώση της αγοραστικής δύναμης και με στόχο να διεκδικήσουν οι εργαζόμενοι από την κυβέρνηση (την ποια;) να λάβει μέτρα που θα προστατεύσουν τα χαμηλά εισοδήματα.

Στα συνδικάτα, οι απόψεις διίσταντο για τις μορφές δράσης, αλλά εν τέλει η πλειονότητα απήργησε: δημόσιες υπηρεσίες, μέσα μεταφοράς, σχολεία και νηπιαγωγεία, λιμάνια -αλλά και ο ιδιωτικός φορέας συμμετείχε, αν και με χαμηλότερα ποσοστά από τον δημόσιο. Παρ’όλα αυτά, είδαμε ακόμα και ολόκληρα καταστήματα και σούπερ μάρκετ να έχουν βάλει λουκέτο -και αυτό είναι αληθινά πρωτόγνωρο: προσωπικά, ούτε στην Ελλάδα δεν είχα δει λουκέτο σε σούπερ μάρκετ σε πανελλαδική απεργία. Στην γειτονιά μας ενδεικτικά, πάνω από τα μισά καταστήματα ήταν κλειστά (προς μεγάλη μου χαρά και το φρικώδες σούπερ μάρκετ μας, το GB, η χαρά του μεταλλαγμένου και του Μέντελ!).

Τα συνδικάτα δήλωσαν ικανοποιημένα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η απεργία σημείωσε μεγαλύτερα ποσοστά συμμετοχής στην Βαλλονία και στις Βρυξέλλες, από ό,τι στη Φλάνδρα. Κακεντρεχώς σημειώνω εδώ ότι το μέσο εισόδημα στην Φλάνδρα είναι μεγαλύτερο από όσο στις άλλες περιοχές (εν ολίγοις οι Φλαμανδοί είναι πλουσιότεροι -και δεξιότεροι, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα).

Οι γαλλόφωνοι μπορείτε να ρίξετε μια ματιά εδώ και εδώ.
Στην απεργία του χωριού μας έγινε αναφορά και από μέσα της γείτονος!

Άντε, και εις ανώτερα!

Advertisements