Πριν από καμιά βδομάδα, έκανα απόψυξη στο ψυγείο, γιατί πλέον η κατάψυξη έμοιαζε με την Ανταρκτική στις εποχές πριν από το climate change. Μάλιστα η Ανταρκτική μας έδειχνε επεκτατικές διαθέσεις και προς την ψύξη, οπότε η ανάγκη της απόψυξης ήταν επιτακτική.

Από την ημέρα της απόψυξης, το -όχι ιδιαίτερα καλής ποιότητας- ψυγείο μας παρουσίασε ένα ακόμα ελάττωμα: η πόρτα του κλείνει με δυσκολία. Έτσι πλέον δεν μπορούμε, απλά να ρίχνουμε μια σπρωξιά για να κλείσει η πόρτα (καθώς στο ένα χέρι βρίσκεται η μπύρα / κόκα και στο άλλο το σάντουιτς): χρειάζεται να την σπρώχνουμε επιμελώς και μετα δύο χέρια. Αυτό έχει προκαλέσει

α/ εκνευρισμό

β/ καθυστέρηση στην κατανάλωση του σάντουιτς και της μπύρας / κόκας

γ/ παράπλευρες απώλειες, όταν η πόρτα παρά το σπρώξιμο (ή επειδή αμελήθηκε το σπρώξιμο) δεν κλείνει καλά.

Την Κυριακή το βράδυ, επιστρέψαμε από το Στρασβούργο (όπου περάσαμε ως συνήθως εξαιρετικά, τρώγοντας και πίνοντας σπιτικά φαγητά και κρασιά σε απεριόριστες ποσότητες). Στο σπίτι, μάς περίμενε μια έκπληξη. Η πόρτα του ψυγείου είχε παραμείνει μισάνοιχτη επί πάνω από δύο εικοσιτετράωρα με αποτέλεσμα τις κάτωθι απώλειες:

– δύο μουχλιασμένα λουκάνικα Φρανκφούρτης (τα άλλα δύο είχαν ήδη καταναλωθεί, ευτυχώς)

– ένα μουχλιασμένο κολοκύθι (δεν πειράζει, δεν μου αρέσουν τα κολοκύθια)

-ένα μουχλιασμένο αγγούρι τοπικό (μικρή απώλεια, τα τοπικά αγγούρια είναι να τα κλαιν οι ρέγγες).

– μισό κεσεδάκι τυρί Φιλαδέλφεια στο οποίο είχε αναπτυχθεί αποικία μυκήτων (μα πόσο γρήγορα πολλαπλασσιάζονται αυτά τα μανιτάρια! Ευτυχώς το άλλο μισό κεσεδάκι είχε ήδη καταναλωθεί)

– δύο τυριά (ένα Chimey κι ένα άλλο no name)

– επτάμιση φέτες ζαμπόν magistral (αυτό το θρηνήσαμε λίγο)

– ένα βερύκοκο με αυτοδημιούργητη διακόσμηση από αυτοφυή μανιτάρια -επίσης.

Τα μόνα πράγματα που δεν είχαν μουχλιάσει ήταν:

– όσα βρίσκονταν στην κατάψυξη (δλδ τα παγάκια και ένα κομμάτι κρέας, αν δεν απατώμαι βοδινό).

– τα μπουκάλια με το νερό

-τα μπουκάλια με τις μπύρες

– τα μπουκάλια με το κρασί

– η πορτοκαλάδα σε συσκευασία τετραπάκ (όπερ μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε της αξία των συστατικών που η ονομασία τους αποτελείται  απο Ε + τριψήφιο αριθμό)

οι ΝΤΟΜΑΤΕΣ!!!!!!!!!

Μάλιστα, συμπαθείς (και λιγοστοί) αναγνώστες! Οι βέλγικες ντομάτες, οι μεγαλομένες στα καταπράσινα βέλγικα θερμοκήπια υπό το φως της λάμπας -που εναλλακτικά χρησιμεύει και για σολάριουμ- ΠΟΤΕ δεν πεθαίνουν (και ξανά προς τη δόξα τραβούν!). Μας είχε ξανασυμβεί να ξεχάσουμε ντομάτες στο ψυγείο για περίπου δύο εβδομάδες, και μετά το πέρας αυτού του χρονικού διαστήματος, αυτές να εξακολουθούν να είναι ολοστρόγγυλες, κατακόκκινες και εντελώς άγευστες, πλην όμως κανένα σημάδι δεν είχε αφήσει επάνω τους ο χρόνος.

Ομοίως και αυτή τη φορά, οι ντομάτες ήταν κατακόκκινες, ολοστρόγγυλες, γιαλιστερές, εντελώς άγευστες και χωρίς τα σημάδια του χρόνου (και της έλλειψης ψύξης).

Κατόπιν τούτου, ειλικρινά αναρωτιέμαι

α. αν μας δουλεύουν όταν προσπαθούν να μας πείσουν πως δεν είναι ακόμα σε χρήση τα GMOs

β. πώς στο δι***λο κατασκευάζονται αυτές οι ντομάτες θερμοκηπίου

γ. τι σκ***τά τους βάζουν, κατά την διαδικασία παραγωγής

δ. τι σκ****τά (κυριολεκτικά και επί λέξη) τρώμε;;;;;

Advertisements