Η Κομητεία του Wicklow βρίσκεται στα νότια του Δουβλίνου και εκείνο που την χαρακτηρίζει, κατά κύριο λόγο, είναι η φύση της, η οποία «ξεχυλίζει από παντού». Εκτός από τους ασφαλτοστρωμένους δρόμους, δεν υπάρχει εκατοστό αυτής της Κομητείας που να μην είναι πράσινο (ή κόκκινο ή κίτρινο ή διάφορα άλλα χρώματα). Έχετε στο μυαλό σας την Αθήνα; Δοκιμάστε να φανταστείτε το ακριβώς αντίθετο!

Η βόλτα μας ξεκίνησε από το χωριό Enniskary, το οποίο ήταν απλώς ένας σταθμός προτού φτάσουμε στο Powerscourt. To Powerscourt είναι ένα estate, δηλαδή μια έπαυλη, που διαθέτει τον κήπο της και το δάσος της. Σήμερα, έχει διαμορφωθεί σε επισκέψιμο χώρο «εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς»: το κτήριο φιλοξενεί εκθέσεις σχετικές με την περιοχή και το κτήμα -και μερικά μικρά καταστήματα-, ενώ ο κήπος και το δάσος είναι διαθέσιμα για βόλτες. Αν θυμάστε το Pemberley του Darcy στο «Υπερηφάνεια και Προκατάληψη», μπορείτε να σχηματίσετε μια ιδέα περί του με τι μοιάζει το Powerscourt.

Δεύτερη στάση, η λίμνη Lough Tay, την οποία οι τουρίστες έχουν ονομάσει Guiness Lake, λόγω του σχήματος και του χρώματός της, που θυμίζουν την ιρλανδέζικη θεά της μπύρας.

Κατόπιν, μέσω του Roundwood, φτάσαμε στο . Πρόκειται για ένα παλιό (πρωτοχριστιανικό) μοναστήρι σε σχήμα στήλης, με την εκκλησία και το νεκροταφείο του. Γύρω τους, λιβάδια, ποταμάκια, δασάκια και προβατάκια.

Το χωριό Avoca φημίζεται για την χειροτεχνία και την υφαντουργία του, την οποία έχει αξιοποιήσει, δημιουργώντας κάτι αντίστοιχο με το Mastiha shop. Δημιουργίες Avoca βρίσκει κανείς σε πολλά μέρη στην Ιρλανδία, αλλά το ίδιο το χωριό δεν έχει να δείξει κάτι εξαιρετικό.

Η πρώτη μας βόλτα έκλεισε με μια μπύρα στο Arklow (όπου είδαμε και την θάλασσα και θαυμάσαμε την ιρλανδέζικη επαρχιακή κοινωνία στην κυριακάτική της βόλτα: όλοι φορούσαν τα καλά τους για να πάνε στο pub!), και δείπνο στο Wicklow (πρωτεύουσα της κομητείας, που διαθέτει και το black Castle). Εκεί, όταν ρωτήσαμε πού μπορούμε να φάμε, μας υπέδειξαν το καλύτερο εστιατόριο της κωμόπολης, που άκουγε στο όνομα Casa Pepe, ήταν φυσικά ιταλικό και έπαιζε ιταλικά 70s σε αρκετά υψηλά ντεσιμπέλ!

Η δεύτερη βόλτα μας μάς οδήγησε στην Κομητεία του Meath, στα βόρεια του Δουβλίνου. Η Κομητεία διαθέτει πολλούς αρχαιολογικούς χώρους, διαμορφωμένους με τρόπο πολύ ελκυστικό για τον επισκέπτη. Το Knowth και το Newgrange είναι θέσεις που κατοικήθηκαν για πρώτη φορά από τους Κέλτες στα νεολιθικά χρόνια, και κατόπιν χρησιμοποιήθηκαν από τους Νορμανδούς και τους Άγγλους. Από τα νεολιθικά χρόνια σώζονται νεκροπόλεις με πολύ μεγάλου μεγέθους θολωτούς τάφους, καθώς και μερικά κέλτικα θρησκευτικά σύμβολα. Οι χώροι είναι επισκέψιμοι μόνο με την συνοδεία οδηγού, ο οποίος κάνει και μια ενδιαφέρουσα 40λεπτη ξενάγηση.

Το Slane είναι μέρος θρυλικό, γιατί εκεί ο Άγιος Πατρίκιος κέρδισε τους Κέλτες Δρουΐδες με ένα πονηρό τέχνασμα. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο πονηρός Άγιος επέλεξε να ανάψει μια μεγάλη φωτιά ανήμερα το Πάσχα, το οποίο συνέπιπτε με μια μεγάλη κέλτικη γιορτή, κατά την οποία επίσης οι Δρουΐδες άναβαν φωτιές. Ο Άγιος φρόντισε να ανάψει την δική του πρώτος και να αξιοποιήσει τον άνεμο για να την κάνει μεγαλύτερη. Η φωτιά ήταν ορατή από τον απέναντι λόγο Tara, χώρο συγκέντρωσης των Δρουΐδων, οι οποίοι δήλωσαν πως αν η φωτιά δεν σβήσει, η θρησκεία τους θα ηττηθεί από τον Χριστιανισμό, όπερ και εγένετο (με τα γνωστά για τους Κέλτες δυσάρεστα αποτελέσματα). Φυσικά, σήμερα, δίπλα στο παλιό ιερό των Κελτών, υπάρχει Εκκλησία του Αγίου Πατρικίου και το άγαλμά του.

Η επίσκεψη στον λόφο Tara είχε πολύ ενδιαφέρον, με την έννοια πως είδαμε ένα απέραντο λιβάδι, όπου οι Κέλτες είχαν διαμορφώσει τεχνητούς λοφίσκους, κατά πάσα πιθανότητα θρησκευτικής, αλλά και πολιτικής σημασίας. Ο βασιλιάς της Tara ήταν και «βασιλιάς των βασιλέων» για τους Κέλτες. Δεν σώζεται κάποιο μνημείο, εκτός από δύο στήλες, και δυστυχώς δεν υπάρχει σημαντικό πληροφοριακό υλικό. Υπάρχει όμως μια εκπληκτική θέα.

Κατόπιν, αναζητήσαμε το Bective Abbey, το οποίο βρήκαμε μετά κόπων και βασάνων, αφού, λόγω έργων, στον δρόμο είχαν διαμορφώσει ένα σωρό παρακάμψεις. Όταν πια φτάσαμε, ο αρχαιολογικός χώρος είχε κλείσει.

Το είδαμε και ξεκινήσαμε για το Trim, όπου επισκεφτήκαμε το χωριό και το κάστρο, στο οποίο γυρίστηκε ο Braveheart. Το χωριό έχει επίσης δύο πολύ όμορφες εκκλησίες, τον St Patrick (αλοίμονο!) και τον St John.

H βόλτα μας έκλεισε στο Athboy, ένα πολύ όμορφο χωριό, το οποίο έχει αξιοποιηθεί πολύ. Σε όλα τα σημόσια κτήρια υπάρχουν αναρτημένες πινακίδες, όπου αναφέρεται το ιστορικό τους. Υπάρχουν δυο όμορφες εκκλησίες, το Lodge του πρώην Άγγλου ηγεμόνα (που τώρα είναι ξενοδοχείο) και το παλιό δικαστήριο που σήμερα είναι κέντρο νεότητας. Στο κέντρο του χωριού, υπάρχει επίσης ένα πολύ όμορφο pub, που σερβίρει εκπληκτικό αρνάκι και σκορδόψωμο!

Προτού να επιστρέψουμε στο Δουβλίνο, περάσαμε από το Kells, όπου είδαμε και το τοπικό Αββαείο.

Φωτογραφίες:

1/ Enniskary

2-4/ Powerscourt

5/ Lough Tay

6/ Roundwood

7-8/ Glendalough

9/ Avoca

10/Wicklow

11/ Κάτοικοι του Arklow με τα κυριακάτικά τους!

12-14/ Knowth

15/ Slane

16-17/ Hill of Tara

18/ Bective Abbey

19-20/ Trim

21-22/ Athboy

 

P.S. Επειδή έχει πέσει μπόλικη εργασία και λίγη χαρά, και είμαι transit στο Βρυξελλοχώρι (τα τρία ταξείδια του Μαΐου έγιναν τέσσερα, ας όψεται η δουλειά), θα τα ξαναπούμε μάλλον σε καμιά βδομάδα. Είμαι καλά και εργάζομαι! 😦

Advertisements