Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Μετά από τρία συνεχόμενα βράδια κεφιού και καλοπέρασης, θα ερχόταν και η στραβή, αλοίμονο! Πρωί πρωί ανοίγω το mail μου και βρίσκω μέσα το εξής (κλικ για μεγέθυνση):

vima_article_cohabitation.gif

Καταρχάς, απόρησα με την εμμονή της φίλης μου να διαβάζει κάθε πρωί τη Λαμπρακοφυλλάδα και να μου στέλνει το απάνθισμα. Σε δεύτερη σκέψη, και επειδή το θέμα είναι ενδιαφέρον, ενέδωσα στον πειρασμό και διάβασα το άρθρο. Το λάθος ήταν πως το διάβασα πίνοντας καφέ και πνίγηκα. Θα ήθελα πολύ να καταλάβω ποια η σχέση του πατέρα του Ασώτου που συγχωρεί (γιατί ως γνωστόν, η Εκκλησία είναι Αγάπη και η Αγάπη όλα τα συγχωρεί -δεν τα λέω εγώ, ο Απόστολος Παύλος τα λέει) με τον Άνθιμο που σκέφτεται να επιβάλει κυρώσεις σε όσους τολμήσουν να συνάψουν σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.

Θα ήθελα ακόμα να καταλάβω πώς είναι δυανατόν το όραμα του πιο in-the-media ιεράρχη να είναι οι μουσουλμάνοι μουτζαχεντίν! Δηλαδή, τι θέλει ο Άνθιμος, να βάλουμε και μαντήλα; Μήπως να ετοιμαστούμε και για μπούρκα;

Κατόπιν, θυμήθηκα τον γάμο στον οποίο πήγα το Σάββατο, Ήταν η πρώτη φορά που πήγα σε καθολικό γάμο και με ενδιαφέρον παρατηρούσα ομοιότητες και διαφορές με τα καθ’ημάς θρησκευτικά. Να σας ενημερώσω λοιπόν, ότι στην απολίτιστη Δύση (που έτρωγε βελανίδια τότε που εμείς χτίζαμε Παρθενώνες), ο ιερέας παντρεύει τον κόσμο λέγοντας «έχετε ήδη παντρευτεί* στις -τάδε ημερομηνία- και τώρα έρχεστε να επικυρώσετε αυτή σας την απόφαση μπροστά στον θεό». Μάλιστα. Διότι, στην απολίτιστη Δύση, το κράτος αναγνωρίζει μόνο τον πολιτικό γάμο ή το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης. Εν τέλει, το θρησκευτικό συναίσθημα είναι σεβαστό και καθόλα αποδεκτό, αλλά άλλο οι πολιτικές απόψεις και τα θρησκευτικά συναισθήματα και άλλο, εντελώς άλλο υπό ποίες συνθήκες το κράτος θα αναγνωρίζει την σύναψη νοικοκυριού (μεταξύ ατόμων του ιδίου ή του αντιθέτου φύλου, εννοείται, αλλά μην τον τρομάζουμε και πολύ τον ιεράρχη και μας μείνει στα χέρια). Elementary, dearest!

Εν κατακλείδι, κι επειδή είναι καλό να τα κάνουμε τάληρα, για να τα καταλαβαίνουν όλοι, τι φοβάται η Εκκλησία; Οι πιστοί χριστιανοί δεν θα φύγουν από το μαγαζί. Οι υπόλοιποι που ανήκουν σε άλλο θρήσκευμα, ή σε κανένα, ή δεν θέλουν να χαλάσουν μια περιουσία για να ευλογηθεί ο δεσμός τους από τον εκπρόσωπο του Θεού επί γης, γιατί να μην έχουν δικαίωμα στην εναλλακτική;

Αλλά, μη με ακούτε εμένα: εγώ εκπορνεύομαι χρόνια τώρα…

Κατά τα λοιπά, καλή απεργία, καλή πορεία, προσοχή στα δακρυγόνα και είναι σα να είμαι μαζί σας εκεί (αλλά θα περάσω αργότερα, όταν θα ξεκινάει η πορεία, βαριέμαι τις ομιλίες! 🙂  ).

*εννοεί, φυσικά, τον πολιτικό γάμο, που προηγείται του θρησκευτικού και είναι ο μόνος που αναγνωρίζεται από το κράτος: αυτά συμβαίνουν στα κράτη που έχουν προχωρήσει στο διαχωρισμό κράτους / εκκλησίας, όπως το Βέλγιο και η Γαλλία.

Advertisements