Το Μπέρμπον V με κάλεσε να απαριθμήσω τα ελαττώματά μου και εγώ ζαλίστηκα, όταν άρχισα να τα απαριθμώ. Έχοντας περάσει μπόλικα χρόνια αυτομαστιγώματος, έχω υλικό αρκετό να γεμίσω τόμους. Έχοντας κάνει, όμως, πολλά nterviews έμαθα να τα αντιστρέφω σε προτερήματα. Ξέρετε δα, «my wick points are ότι είμαι εργασιομανής και δεν μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ αν έχω αφήσει εκκρεμότητες στην εργασία μου, γιατί ναι μεν ζω για να δουλεύω, αλλά δεν είμαι καριερίστας, απλά με νοιάζει το καλό της επιχείρησης»… μπερκ! Θα ξεράσω λέμε!

Όχι λοιπόν, δεν είμαι εργασιομανής ούτε καριερίστα.

Είμαι όμως… χμμμ, είμαι:

Αυθόρμητη: υπερβολικά. Σε βαθμό κακουργήματος. Σε βαθμό εκνευρισμού (των άλλων!).

Οξύθυμη: κοινώς τα παίρνω σε dt και φωνάζω, βρίζω, ορύομαι και επικαλούμαι θεούς και δαίμονες. Η άλλη όψη του νομίσματος είναι πως μου περνάει, επίσης σε dt και ένα τέταρτο μετά την καταιγίδα, τα έχω ξεχάσει όλα και είμαι μες την καλή χαρά.

Ανυπόμονη: θέλω, θέλω, θέλω -τώρα, τώρα, τώρα (σαν τη χήρα στο κρεβάτι το λένε;). Επίσης σε βαθμό εκνευρισμού των άλλων.

Απόλυτη: ήμουν πολύ περισσότερο. Ομολογώ -και το παραδέχονται και οι φίλοι μου δλδ- ότι κάποτε, ειδικά σε θέματα αρχής ήμουν ανυποχώρητη. Ομοίως και στις απόψεις μου. Ε, τώρα πια βάζω λίγο νεράκι στο κρασάκι, αλλά όλοι ξέρουμε πως το κρασάκι είναι ωραίο ανόθευτο. Κοινώς έχω τις «κόκκινες γραμμές» μου (ορολογία της μόδας), και δεν κάνω εύκολα βηματάκια πίσω.

Απερίσκεπτη και επιπόλαιη: λίγο. Βαριέμαι να κάνω υπολογισμούς του τύπου «αν κάνω αυτό, θα κερδίσω εκείνο, αλλά θα χάσω το παράλλο, οπότε καλύτερα να κάνω το άλλο, γιατί θα κερδίσω δύο παράλλα». (Το περίεργο είναι πως μου αρέσει πολύ το σκάκι που βασίζεται ακριβώς στην λογική της χάραξης τακτικής). Δεν θα το ωραιοποιήσω, δεν είναι από αγνότητα που  λειτουργώ έτσι, αλλά από απλή και ανόθευτη βαρεμάρα. Εν ολίγοις, συχνότατα, κάνω ό,τι μου κατέβει… κι ό,τι βρέξει ας κατεβάσει!

Θορυβώδης: ρωτήστε τους γείτονες!

Εμμονική και ψυχαναγκαστική: ε, καλά τώρα, και ποια εκπρόσωπος του φύλου μου δεν είναι; (no more to elaborate).

Ριψοκίνδυνη: δεν διστάζω να παίρνω ρίσκα, όπερ και το έχω πληρώσει πολλάκις, αλλά το πάθημα δεν έγινε μάθημα.

Αυτά -και πολλά είπα.

Καλώ στο στριπτίζ τους: Αλεπουδίτσα, Χαμένο αδέρφι (καλά, μετά την εξεταστική), Μούργος (χε χε χε) και Καμηλιέρης (ξανά χε χε χε)!

Advertisements