Δεν αισθανόταν εθνικός ευεργέτης.

Ο Κοκκίδης ανακοίνωσε πως ο αδερφός του είχε στείλει τετρακόσια δολλάρια από τη Νέα Υόρκη – Τετρακόσια δολλάρια διά τον εθνικόν σκοπόν.

Ο ξάδερφος του Μάρκου -ανιψιός της Ανθώς-, δικηγόρος ήτανε, έβαλε τα γέλια. Ο Μάρκος ξαφνιάστηκε, στην αρχή δεν κατάλαβε ποιον κορόιδευε -αλλά δεν άργησε να καταλάβει: τους κορόιδευε όλους.

-Ζούμε, είπε, στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας! Φιλελεύθεροι κεφαλαιοκράτες του γλυκού νερού, όπως -με όλο το σεβασμό δηλαδή, εξάδελφε Μάρκο- εσείς οι Ασημάκηδες. Και Βαλκάνιοι σκοταδιστές, όπως εσείς, θείε! Βουλευτιλίκια, ρουσφέτια και χαρτοφυλάκια! Χα!

ergostasio_molivion.jpgΣώτη Τριανταφύλλου, Το εργοστάσιο των μολυβιών,

Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα, Φεβρουάριος 2000

___________________________________ 

Σημ. 1- Ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση της Ρενάτας και του μικρού Ριζσπάστη, και καλώ με την σειρά μου την Μαργαρίτ, τον Τάκι και το Λαχανίδι να κάνουν το ίδιο. Και βέβαια όποιον άλλο θέλει.

Σημ. 2- Για να είμαι ειλικρινής, το πρώτο βιβλίο που βρισκόταν κοντά μου ήταν η συγκεντρωτική συλλογή των κόμιξ της Μαφάλντα -και όπως όλοι ξέρουμε τα κόμιξ δεν διαθέτουν συγκροτημένα κείμενα με περιόδους και τα συναφή. Το δεύτερο πλησιέστερο ήταν ο οδηγός routard για την Ισλανδία – ο οποίος όμως, στην σελ. 123 είχε μια ολοσέλιδη φωτογραφία! Κι έτσι κατέληξα στο τρίτο πλησιέστερο -που ξανακοίταζα πριν από λίγο για να θυμηθώ κάποια αποσπάσματα.

Advertisements