Παγκόσμια Ημέρα Διαμαρτυρίας για τον τερματισμό του Αποκλεισμού της Γάζας

Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από εδώ.

[ 22.06.2007 ]
Λωρίδα της Γάζας: μια μεγάλη φυλακή
Λωρίδα της Γάζας: μια μεγάλη φυλακήτης Ερμιόνης Φρεζούλη και του Αλέξανδρου Παναγιωτάκη
Το ταξίδι στην Παλαιστίνη αποτελεί από μόνο του ένα σοκ. Πόσο μάλλον αν καταφέρεις να μπεις στη Γάζα, τη μεγάλη φυλακή της Μέσης Ανατολής. Με έκταση 378 τετρ. χλμ., εκ των οποίων το 30% (ή σύμφωνα με άλλους το 60%) είναι κατειλημμένο από το Ισραήλ (εποικισμοί, στρατόπεδα, τσεκ πόιντς), και πληθυσμό να φτάνει το 1.400.000 κατοίκους. Μετά το ξέσπασμα της δεύτερης Ιντιφάντα και την απαγόρευση στους Παλαιστινίους να περνούν στο Ισραήλ για να εργάζονται, η ανεργία έχει σκαρφαλώσει στο 60-70%.

Η Λωρίδα της Γάζας βρέχεται από τη Μεσόγειο. Η μεγάλη χρυσή παραλία απλώνεται σε μήκος αρκετών χιλιομέτρων. Η αλιεία θα μπορούσε να είναι ένας επικερδής τομέας απασχόλησης. Ακόμα όμως και η θάλασσα είναι κομμάτι του τοίχου της φυλακής. Οι Παλαιστίνιοι ψαράδες δεν μπορούν να πάνε περισσότερα από 2 μίλια μακριά από την ακτή. Τα ισραηλινά πλοία που περιπολούν την περιοχή τούς περιμένουν. Τι να ψαρέψουν σε τόσο μικρό βάθος;

Στην παραλία της πόλης της Γάζας υπάρχουν ξενοδοχεία. Όπως μας εξηγεί – σε άπταιστα ελληνικά αφού έχει σπουδάσει στην Ελλάδα – ο Άχμεντ που συναντήσαμε εκεί, μετά το 94 και τις συμφωνίες του Όσλο, η Γάζα απέκτησε μια μορφή αυτονομίας, κατασκευάστηκαν κάποια ξενοδοχεία που φιλοξενούσαν επισκέπτες από τη Δυτική Όχθη ή την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Μετά το 2000 αυτό σταμάτησε. Όπως και τα λιγοστά μπαρ που λειτουργούσαν. Όσα, δηλαδή, δεν τα κατέστρεψαν οι ισλαμιστές, μια και από ό,τι φάνηκε στην κοινωνία κυριαρχεί η πεποίθηση ότι τη στιγμή που οι άλλοι πεθαίνουν, δολοφονούνται ή βασανίζονται, εμείς δεν μπορούμε και δεν δικαιούμαστε να διασκεδάζουμε. Παρόμοια τύχη είχαν και οι δυο – τρεις κινηματογράφοι της Γάζας.

Η πόλη της Γάζας θα μπορούσε να είναι μια όμορφη, σύγχρονη πόλη, με πλατείες και ελεύθερους χώρους. Τα τριώροφα – τετραώροφα κτήρια από τσιμεντόλιθους (το κύριο οικοδομικό υλικό) έχουν εμφανή σημάδια από σφαίρες. Αν και οι περισσότεροι δρόμοι είναι ασφαλτοστρωμένοι, κυριαρχούν παντού η σκόνη και σκουπίδια. Κύριο μεταφορικό μέσο, μετά το αυτοκίνητο, είναι τα κάρα. Μεταφέρουν από οικοδομικά υλικά και σκουπίδια, μέχρι τρόφιμα και ανθρώπους.

Προχωρώντας προς τα προάστια συνειδητοποιούμε ότι δεν υπάρχουν σαφή όρια ανάμεσα στην πόλη, τα προάστια και τα χωριά. Σε μια τόσο στενή λωρίδα γης τα πάντα είναι χτισμένα. Έξω από την πόλη της Γάζας, τους ασφαλτοστρωμένους δρόμους διαδέχονται χωματόδρομοι. Στον προσφυγικό καταυλισμό της Τζαμπαλίγια η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική. Στενά δρομάκια που οριακά χωράει να περάσει ένας άνθρωπος, νερά, σκουπίδια και άπειρα πιτσιρίκια που σε περικυκλώνουν φωνάζοντας, στην ακατανόητη για μας, γλώσσα τους.

Οι Παλαιστίνιοι που συναντάμε στο δρόμο, στα καφενεία, στα εστιατόρια, μας ζητούν να δούμε, να καταλάβουμε και να γυρίσουμε να περιγράψουμε όλα αυτά στη χώρα μας. Να μεταφέρουμε το τι σημαίνει κατοχή. Συναντάμε τον Ιμπραχίμ, μέλος της Union of Health Care Committees. Είναι 28 χρονών και δεν έχει καταφέρει ποτέ να βγει από τη Γάζα. Όπως μας λέει, οι άντρες πρέπει να είναι άνω των 35 για να πάρουν άδεια να βγουν από τη … φυλακή. Αυτό που μάθαμε αργότερα είναι ότι οι χριστιανοί μπορούν να πάρουν μια βδομάδα άδεια για να πάνε να προσκυνήσουν στους Άγιους Τόπους.

Ο Ιμπραχίμ δεν θεωρεί ότι το σχέδιο αποχώρησης από τη Γάζα που προωθεί ο Σαρόν θα βελτιώσει την κατάσταση. Πιστεύει ότι, ακόμα και αν αποχωρήσουν οι έποικοι και τα στρατεύματα και παραδοθεί όλη η Γάζα στους Παλαιστίνιους, θα συγκεντρωθούν στα σύνορα, γύρω από το τείχος που χτίζεται. Επίσης δεν πιστεύει ότι ο Σαρόν θα παραχωρήσει στους Παλαιστινίους τον έλεγχο του φυλακίου της Ράφα στα σύνορα με την Αίγυπτο. Άρα η Λωρίδα της Γάζας θα εξακολουθήσει να είναι μια φυλακή.

Επιπλέον, η Γάζα εξαρτάται από το Ισραήλ, μια και οι υποδομές που διαθέτει είναι ανύπαρκτες. Πρώτες ύλες, ενέργεια, νερό, τρόφιμα, φάρμακα, όλα φτάνουν εκεί μέσω Ισραήλ. Αν αυτό σταματήσει, χωρίς να έχει προηγηθεί μια περίοδος προετοιμασίας, θα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο η κατάσταση. Ταυτόχρονα η διακοπή της κυκλοφορίας του ισραηλινού νομίσματος, του σέκελ, θα αναγκάσει τους Παλαιστίνιους να στραφούν στο αιγυπτιακό δηνάριο, με όσες αρνητικές συνέπειες θα έχει αυτό για την ήδη κατεστραμμένη οικονομία τους.

Στα Παλαιστινιακά εδάφη, και στη Γάζα, δραστηριοποιούνται πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις, σε διάφορους τομείς (υγεία, γεωργία, εκπαίδευση, πολιτισμός, γυναικεία θέματα, δικαιώματα κ.λπ.), με άλλοτε υπαρκτά και άλλοτε ανύπαρκτα αποτελέσματα. Οι χρηματοδοτήσεις προέρχονται από τον ΟΗΕ, την Ε.Ε. ή μέσω άλλων μη κυβερνητικών οργανώσεων. Μια από αυτές είναι και η US Aid. Όπως μας εξηγεί ο Άμζαντ, υπεύθυνος του Παλαιστινιακού Δικτύου Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (Palestinian NGO Network – PNGO), ένας από τους όρους που θέτει, από πέρυσι, προκειμένου να χρηματοδοτήσει κάποια οργάνωση είναι η υπογραφή ενός εγγράφου που μεταξύ άλλων αναφέρει ότι δεν συνεργάζονται με τρομοκράτες ή με άτομα ή οργανώσεις που πιθανά να σκέφτονται (;) να κάνουν τρομοκρατικές πράξεις. Το πρόβλημα για τις παλαιστινιακές ΜΚΟ είναι προφανές: σύμφωνα με τις λίστες του State Department οι μισοί και πλέον Παλαιστίνιοι είναι εν δυνάμει τρομοκράτες.

Είναι δύσκολο να χωρέσουν σε μερικές εκατοντάδες λέξεις όσα είδαμε, και ακόμα πιο δύσκολο να μεταφερθούν εικόνες, συναισθήματα, πρόσωπα, κραυγές. Οι Παλαιστίνιοι της Γάζας βιώνουν στην καθημερινότητά τους κάτι που δεν περιγράφεται. Η κατοχή, η πόλη-φυλακή δεν μεταφέρονται. Βιώνονται καθημερινά.

Δείτε και εδώ, εδώ και εδώ.

Advertisements