Αναμφιβόλως. Πώς, όμως, αλήθεια;

Le respect ça se gagne, είναι ο τίτλος της καινούριας διαφημιστικής καμπάνιας της STIB, δηλαδή του Βρυξελλιώτικου ΟΑΣΑ (ή ΟΑΣΘ!). Στόχος της καμπάνιας είναι να ενημερώσει το επιβατικό κοινό σχετικά με τα πρόστιμα που θα του επιβάλλονται, στην περίπτωση που προβεί σε παράνομες πράξεις εντός του δικτύου. Έτσι, οι συρμοί του μετρό, που κυρίως χρησιμοποιώ εγώ, αλλά και τα λεωφορεία και τα τραμ έχουν γεμίσει με αφισετάκια που μας πληροφορούν ότι:

  • αν καπνίσουμε στους χώρους του δικτύου της STIB, θα πληρώσουμε 84 ευρώ
  • αν λερώσουμε τους χώρους αυτούς, θα χρεωθούμε με πρόστιμο από 70 ως 250 ευρώ, ανάλογα με το μέγεθος της βλάβης
  • αν εμποδίσουμε το άνοιγμα και το κλείσιμο των θυρών των μέσων, το χαράτσι φτάνει μέχρι και τα 500 ευρώ.

stib-campagne.jpg

Καλά όλα αυτά (;). Αυτό που με ενόχλησε είναι το μηνυματάκι που αποκωδικοποιείται πίσω από την καμπάνια: το  point είναι δηλαδή πως τέτοιες πράξεις εκτός από το ότι συνιστούν παρανομία, δηλώνουν και έλλειψη σεβασμού προς τον περίγυρο, οπότε «εσύ που είσαι ασέβαστο πλάσμα, πλήρωσε, για να μάθεις να σέβεσαι»!

Εξοργιστικό δεν είναι; Ο φόβος του προστίμου είναι που θα μάθει στον κόσμο να συμπεριφέρεται με σεβασμό; Από πότε ο σεβασμός αγοράζεται ή επιβάλλεται; Εγώ που πίστευα ότι όντως ο σεβασμός κερδίζεται και εμπνέεται, είμαι λίγο passée προφανώς;

Οφείλω να ομολογήσω ότι συχνά οι διαφημιστικές καμπάνιες με αφήνουν αδιάφορη ή δεν με πείθουν. Αρκετά συχνά με κάνουν να τις αντιμετωπίζω ειρωνικά, σκεπτόμενη αν απευθύνονται σε άτομα ηλίθια. Με το συγκεκριμένο, όμως εξοργίστηκα! Τι απαράδεκτη λογική είναι αυτή που θεωρεί πως, τιμωρώντας θα υποδείξει σεβασμό; Και μάλιστα με χρηματική τιμωρία! Λογική μεσαιωνική!

Για να μην πω και εντελώς αμερικάνικη, επικεντρωμένη στο χρήμα…

Advertisements