weather-print-philip-emeagwali-laptop-computer-posters-photos-pictures-biography-supercomputers-internet-450.jpgΟι εταιρίες επικοινωνίας (σταθερή, κινητή τηλεφωνία και δίκτυο) σε όόόόόλες τις χώρες του κόσμου πάσχουν από μια εγγενή και δομική αδυναμία να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους. Όσοι από εσάς γκρινιάζετε για τα πεπραγμένα του ΟΤΕ, της Forthnet και δεν συμμαζεύεται, μάθετε πως… συμβαίνουν και εις Παρισίους.

Όταν είχα εγκατασταθεί  στην Γαλλία, προκειμένου να αποκτήσω ίντερνετ στο σπίτι μου, έπρεπε να πάρω και σταθερή γραμμή. Και για να αποκτήσω και τα δύο αυτά τιμαλφή, έπρεπε να καταβάλω εγγύηση της τάξεως των 234 ευρώ, εν έτει 2002 -ποσό ουδώλως ευκαταφρόνητο για φοιτητή- το οποίο μου είχαν υποσχεθεί πως θα μου επιστρεφόταν, όταν θα διέκοπτα την σύνδεση. Σημειωτέον, πως την εγγύσησ αυτή την ζητούσαν μόνο από τους μη Γάλλους πολίτες, επειδή λέει, συχνά έφευγαν και άφηναν χρέη. Το οποίο πιστεύω, αλλά γιατί να πρέπει να αντιμετωπίζομαι ως υποψήφιος κλέφτης, μόνο και μόνο λόγω του διαβατηρίου μου; Ας είναι…

Τρεις εβδομάδες πριν από την αποχώρησή μου από την υπέροχη χώρα των τυριών και των κρασιών, πήγα στην France Telecom για να τους δηλώσω πως δεν τους χρειαζόμουν πια και να μου επιστρέψουν τα ωραία μου λεφτουδάκια. Επίσκεψη στην France Telecom ισοδυναμεί με αναμονή -μεγάλη αναμονή, μακράς διαρκείας αναμονή. Όταν κάποια στιγμή ήρθε η σειρά μου, έμαθα πως κανένα πρόβλημα δεν υπήρχε να διακόψω την σύνδεση, ΑΛΛΑ για να πάρω πίσω τα ωραία μου λεφτουδάκια (που εντελώς παράνομα είχαν ζητήσει, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο), έπρεπε να καταθέσω αίτηση εγγράφως, να την αποστείλω με συστημένο ταχυδρομείο (λες και το να τους την δώσω επί τόπου δεν αποτελούσε επαρκή απόδειξη της ζωηρής μου επιθυμίας να πάρω τα λεφτά μου πίσω) και… να περιμένω να τα καταθέσουν στον λογαριασμό μου. Μετρητά δεν έδιναν -άλλο που εγώ είχα δώσει ζεστά ζεστά τα ωραία μου μετρητά ένα χρόνο πριν.

Θεώρησα πως τρεις εβδομάδες ήταν ικανό χρονικό διάστημα για να ολοκληρωθεί ο ζοφερός κύκλος της γραφειοκρατείας. Αλλά λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο. Όταν έφτασε η στιγμή της αναχώρησής μου, λεφτουδάκια στον λογαριασμό νιετ. Όπερ εσήμαινε πως έπρεπε να κρατήσω τον λογαριασμό μου στην Γαλλία ενεργό, και όλοι ξέρουμε ότι την σήμερον ένας ενεργός λογαριασμός που δεν κινείται, κοστίζει ακριβά, πολύ ακριβά. Τους επόμενους μήνες, εγώ ζούσα μεταξύ Ελλάδας και Ελβετίας, και κατόπιν μόνο στην Ελβετία. Επί τρεις μήνες είχα κάνει άπειρες (διεθνείς) κλήσεις και είχα στείλει ισάριθμα (διεθνή) φαξ. Άνευ αποτελέσματος. Ο φάκελός μου είχε χαθεί / αποφασίσει να παραμείνει ερμητικά κλειστός /ήταν αόρατος/ είχε αυτοκαταστραφεί μυστηριωδώς, ενώ η France Telecom κρατούσε τα όμορφα ευρόπουλά μου στην παχιά της τσέπη. Εν τέλει, η über alles εταιρία είχε μια φαεινή ιδέα! Να μου στείλει το ποσό σε επιταγή: πλην όμως η επιταγή θα ήταν γαλλική και σε ευρώ. Μικρή λεπτομέρεια: εγώ πλέον ζούσα εκτός Γαλλίας και σε χώρα που χρησιμοποιεί άλλο νόμισμα, όπερ εσήμαινε πως για να την ρευστοποιήσω (και να πάρω πίσω τα 234 γαμω-ευρόπουλα) θα έπρεπε να πληρώσω! Την ίδια στιγμή, ο γαλλικός λογαριασμός παρέμενε ανοιχτός και εξακολουθούσε να κοστίζει.

Και ενώ τα νεύρα μου είχαν πια γίνει πολύ πολύ ευαίσθητα, τέσσερις σχεδόν μήνες μετά, τα πολυπόθητα 234 ευρόπουλα επανέρχονταν στον όμορφο -και πανάκριβο- γαλλικό λογαριασμό, ο οποίος κατόπιν αυτού έκλεισε.

(συνεχίζεται)

Advertisements