santaoffice.jpg

Τέτοιες μέρες, όλοι κάνουν ψώνια και πέρνουν αποφάσεις που δεν θα τηρήσουν την επόμενη χρονιά. Χιλιάδες κοριτσάκια ανάβουν σπίρτα για να ζεσταθούν και χιλιάδες Σκρουτζ (δεν) μαθαίνουν πόσο μικρή είναι η αξία των υλικών κεκτημένων και των πρόσκαιρων διακρίσεων.

Τέτοιες μέρες πολλοί μαθαίνουν επί του πρακτέου πόσο σκληρή είναι η μοναξιά. Πολλοί μετανιώνουν, ζητούν συγγνώμες σιωπηρά ή μεγαλοφώνως, κάνουν σχέδια, προσφέρουν δώρα, στέλνουν ευχετήριες κάρτες.

Και όλο και λιγότερα μελομακάρονα φτιάχνονται στα σπίτια. Όλο και περισσότερο πλουτίζουν αυτοί που έχουν το copyright της Barbie -και οι φίλοι τους, οι έμποροι και διαφημιστάδες.

Είναι πολλοί κι εκείνοι που έχουν άλλοθι πως «μια μέρα σαν όλες τις άλλες είναι». Ε, ναι, είναι κι αυτή μια μέρα με 24 ώρες, ανατολή και ηλιοβασίλεμα. Κι όσο κι αν μισώ τις επετείους και τίποτα δε μου λεει η χριστουγεννιάτικη φιλανθρωπία που ξεψυχάει μαζί με τα απομεινάρια των ξεραμένων δέντρων στους σκουπιδοντενεκέδες -εκεί γύρω στα Φώτα-, όσο κι αν δεν με νοιάζει πλέον να πάρω δώρα, γιατί δεν ξέρω πια τι να τα κάνω, όσο κι αν απεχθάνομαι το «We wish you a Merry Christmas» και τις φωνές τύπου Σινάτρα που συνθέτουν τα εορταστικά ηχητικά εφφέ… Όσο κι αν είμαι κατά βάθος πεζή και θύμα της καρτεσιανής μου νοοτροπίας…

Όχι, δεν είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Είναι μια μέρα με μελομακάρονα και μια ακόμα με Βασιλόπιτα. Δυο ξεχωριστές μέρες γεμάτες ευκαιρίες -που οι περισσότεροι τις αφήνουμε να γλιστρίσουν μες τον αφρό της σαμπάνιας και την άχνη ζάχαρη από τους κουραμπιέδες -και χάνουμε όλο και πιο πολύ το μπούσουλα.

Τι έχω να περιμένω αυτές τις μέρες; Να δοκιμάσω την καινούρια συνταγή για μανιταρόπιτα που θα φτιάξει η μαμά μου. Να πασαλειφτώ με άχνη ζάχαρη και να λιγωθώ από το βούτυρο των κουραμπιέδων. Να προσθέσω μια ακόμα μπάλα στο δέντρο. Να πιω κρασάκι και να κάπνίσω ένα πούρο μόλις αλλάξει ο χρόνος.

Έτσι, για αλλαγή, δεν κάνω απολογισμό.

Έτσι για αλλαγή, δεν παίρνω καμία απόφαση. Θα ήθελα, όμως να πλημμυρίσω από θετικές σκέψεις. Να απαντώ προτιμώ εκείνο αντί του δεν θέλω αυτό. Να μην διστάσω να πω μου έλειψες, σ’αγαπώ, θα ήθελα πολύ να σε δω σε εκείνους που μου έλειψαν, που τους αγαπώ και που θέλω πολύ να τους δω. Έτσι, για αλλαγή, να μην καταπιώ εκείνο το λυγμό που γίνεται κόμπος και πνίγει. Να μην υψώνω την φωνή ανευ λόγου. Να μη με ενοχλούν όσα είναι ανάξια σπατάλης στιγμών. Να μην τρομάξω να γίνω ένα με το χώμα από την συγκίνηση. Να τολμήσω να με γνωρίσω και να με συστήσω -επιτέλους.

Έτσι, για αλλαγή, λέω απλώς να περάσω καλά.

 

cow-socks1207-001.jpg

Καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά σε όλους σας!

 

__________________________________________________

Βλέπουμε την είσοδο του γραφείου του Santa Klaus στο Rovaniemi. Βλέπουμε ακόμα τα πιο τέλεια cow socks που υπάρχουν -παρέα με Christmas deco! 🙂

Ακούμε «Και του χρόνου», από τον Φοίβο Δεληβοριά -προσέξτε καλά καλά τους στίχους!

Advertisements