william_blake_sconfitta.jpg«…ο Ουίλλιαμ Μπλέηκ, ένας δυστυχής παράφρων, ακίνδυνος κατά τα άλλα και γι’ αυτό έξω από το άσυλο, θα περνούσε εντελώς απραρατήρητος αν δεν διακήρυσσαν δημόσια τον θαυμασμό τους για αυτόν πολλοί διακεκριμένοι καθηγητές και ερασιτέχνες. Οι έπαινοι τους οποίους οι κύριοι αυτοί επεφύλαξαν πέρυσι στις εικονογραφήσεις του Τάφου (του Robert Blair) που φιλοτέχνησε ο δυστυχής, κατόρθωσαν να τον ωθήσουν να δημοσιοποιήσει την τρέλα τουκαι έτσι να τον εκθέσουν και πάλι αν όχι στη χλεύη, στον οίκτο του κοινού.»

Αυτά είχε γράψει για τον William Blake η εφημερίδα Examiner, στα 1809 , με αφορμή μια ιδιωτική έκθεση έργων ζωγραφικής του μεγάλου ρομαντικού ποιητή και ζωγράφου.

Η απάντησή του ίσως με οδηγήσει στο να τον θεωρήσουμε υπερφίαλο -όμως ο χρόνος τον δικαίωσε.

«Το Υψηλό παραμένει κατ’ ανάγκη σκοτεινό για τους Αδύναμους ανθρώπους. Αυτό που μπορεί να είναι σαφές για έναν ηλίθιο δεν είναι άξιο της προσοχής μου.»

Ο Blake είχε την ατυχία να γεννηθεί σε μια μεσοαστική και όχι ιδιαίτερα εύπορη οικογένεια. Είχε όμως την τύχη οι γονείς του να είναι διορατικοί και ανοιχτόμυαλοι άνθρωποι τόσο, ώστε όταν έγινε 10 χρονών, τον μετέφεραν από το κοινό σχολείο, σε σχολείο ζωγραφικής. Από τα 15 ως τα 22, μαθήτευσε στο εργαστήρι χαρακτικής του James Basire, γεγονός που επηρρέασε βαθειά την μετέπειτα πορεία του. Κατόπιν, συνέχισε τις σπουδές του στηνΒασιλική Ακαδημία του Λονδίνου.

Οι πρώιμες ποιητικές του απόπειρες προκάλεσαν διθυράμβους σε ορισμένους κύκλους. Ειδικότερα, θεωρήθηκε πως ως ποιητής, κατόρθωσε να συνδυάσει πολλά παρελθόντα ρεύματα της αγγλόφωνης λογοτεχνίας -γεγονός που υπογραμμίζει το ευρύ του πνεύμα. Αυτό καταδεικνύεται και από το γεγονός ότι ο ίδιος ενθουσιάστηκε με την Αμερικάνικη και την Γαλλική επανασταση -αλλά απογοητεύθηκε από την έκβαση της δεύτερης, ιδαίτερα από τον θρίαμβο του Ροβεσπιέρου. Πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο ποιητής και ζωγράφος πίστευε στην ισότητα των δύο φύλων και στην σεξουαλική αυτοδιάθεση και καταδίκαζε την σεξουαλική αγνότητα πριν το γάμο, αλλά και το προξενιό. Αυτές οι απόψεις, τις οποίες διακύρηττε χωρίς συστολή, ήταν προφανώς πάρα πολύ προχωρημένες για το τέλος του 18ου αιώνα -και πιθανότατα συνέβαλαν και στην μετέπειτα απόρριψή του από τους συγχρόνους του.

Είναι πολύ χαρακτηριστικό το γεγονός ότι παντρεύτηκε ένα φτωχό και αναλφάβητο κορίτσι, την Catherine Βoucher, στην οποία ο ίδιος δίδαξε γραφή, ανάγνωση και χαρακτική. Προφανώς πίστευε ότι η τέχνη δεν αποτελεί προνόμιο των λίγων μορφωμένων και πλουσίων, αλλά δικαίωμα όλων -άποψη εξίσου αδιανόητη για την εποχή.

Στα μέσα της ζωής του, σπιλώθηκε κατηγορούμενος ότι ήταν πολέμιος των βρετανικών αξιών -γεγονός που δεν αμφισβητείται, αν προσεγγίσει κανείς το έργο του. Όμως ποτέ δεν προέβη σε αντιεξουσιαστικές ενέργειες, όπως του προσήφθη.

Το λαμπρό πνεύμα του και η οξυδέρκειά του φαίνονται και από το γεγονός ότι σε προχωρημένη ηλικία δοκίμασε να μάθει ιταλικά, με σκοπό να διαβάσει Δάντη και να εικονογραφήσει την Θεία Κωμωδία -αλλά τον πρόλαβε ο θάνατος.

Ο William Blake γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1757 στο Λονδίνο και πέθανε στα 1827. Όπως όλα τα μεγάλα πνεύματα, θεωρήθηκε ατάλαντος και παράφρων στην εποχή του, καθώς ο εκκεντρισμός του παρερμηνεύτηκε και οι απόψεις του ενόχλησαν. Όπως όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες, έζησε μια στερημένη οικονομικά ζωή και αναγνωρίστηκε δυστυχώς μετά θάνατον.

______________________________

Το κείμενο αυτό ανέβηκε, επειδή το ζήτησε η Φαίη (που με ενημέρωσε και για τα γενέθλια, άλλο που εγώ δεν κατάφερα να ανταποκριθώ εγκαίρως!). Προτίμησα να μην κουράσω με βαρετά βιογραφικά στοιχεία και παράθεση εργογραφίας, αλλά να αποπειραθώ να παρουσιάσω την προσωπικότητα και τις απόψεις του πολύπλευρου αυτού καλλιτέχνη. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ, εδώ, εδώ και εδώ, ενώ πολύ ενδιαφέροντα αποφθέγματά του υπάρχουν εδώ.

Advertisements