women_s_shoes.jpgΤις προάλλες βρέθηκα στα μαγαζιά μετά από αρκετό καιρό. Γενικά, δεν πάω ποτέ βόλτα για shopping, θα πάω στα μαγαζιά μόνο όταν έχω σκοπό να αγοράσω κάτι, και αν χρειαστεί να περάσω πάνω από δύο ώρες εκεί… απλώς αυτό δεν συμβαίνει, επειδή βαριέμαι θανάσιμα. Βρίσκω πως η βόλτα στα μαγαζιά είναι κουραστικό χάσιμο χρόνου.

Παρατηρώντας, λοιπόν, τις βιτρίνες, κουβέντιαζα με τη μητέρα -για χάρη της η βόλτα στα μαγαζιά-, και σχολίαζα όσα έβλεπα. Κάποια στιγμή είπα πως κάτι μου άρεσε -δεν θυμάμαι καν τι ήταν-, και η μητέρα παρατήρησε ότι αυτό το κάτι σε δυο χρόνια το πολύ θα είναι εντελώς εκτός μόδας. Και απάντησα πως δεν με αφορά αν κάτι είναι στη μόδα: αν εμένα μου αρέσει, το φοράω, είτε είναι στη μόδα είτε όχι.

Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι μέχρι πριν από δυο χρόνια που στη μόδα ήταν τα μυτερά παπούτσια (cuccaracha killers, καταλάβατε για ποια μιλάω;), εγώ απλώς δεν αγόραζα παπούτσια και βολευόμουν με εκείνα που είχα από παλιότερα -και με αθλητικά που δεν γίνονται μυτερά. Βρίσκω τρομερά κακόγουστα αυτά τα παπούτσια και δεν έχω φορέσει ποτέ τέτοια. Όταν επανήλθαν στη μόδα τα στρογγυλά και οι μπαλαρίνες, εγώ ήμουν τρισευτυχισμένη που έβρισκα επιτέλους παπουτσάκια να φορέσω και φροντίσα να αποκτήσω στοκ, ώστε να μην ξεμείνω, όταν δεν θα είναι πια στη μόδα.

women_s_shoes2.jpgΘυμήθηκα, λοιπόν, μια γνωστή μου που είχε δηλώσει, στην επί μυτερών παπουτσιών εποχή, ότι λατρέυει τα cuccaracha killers παπούτσια, επειδή τα βρίσκει πολύ θηλυκά (!) και επειδή -λέει- μακραίνουν την φυσιογνωμία (δλδ σε κάνουν να φαίνεσαι ψηλότερη!!!). Περιττό να πω ότι η εν λόγω γνωστή, από τότε που έφυγαν από τη μόδα αυτά, όλο στρογγυλά και μπαλαρίνες φοράει!…

Η μόδα είναι ένα φαινόμενο που υπάρχει από αρχαιοτάτων χρόνων και πάντα συμβαδίζει με εποχές, ρεύματα, κυριαρχούσες αντιλήψεις και κινήσεις καλλιτεχνικές ή ακόμα και πολιτικές. Συνήθως αντικατοπτρίζει τις απόψεις και την ιδιοσυγκρασία των εποχών αλλά και των ανθρώπων. Το πώς και κατά πόσον καθένας μας εφαρμόζει και ακολουθεί η μόδα, συχνά είναι και ένας καθρέφτης της πνευματικότητας (ή της έλλειψής της) και της νοοτροπίας μας.

Το θέμα είναι πως πολύ συχνά, οι άνθρωποι -και κυρίως οι γυναίκες- πέφτουν θύματα του συρμού, με αποτέλεσμα να δείχνουν γελοίοι. Δεν είναι απαραίτητα κακό να ακολουθεί κανείς την μόδα, αλλά σίγουρα μπορεί να αποβεί μοιραίο το να την ακολουθεί κανείς τυφλά και να κοτσάρει πάνω του ό,τι βλέπει στις βιτρίνες και πάνω στα μοντέλα.

11401.jpgΤο πρόβλημα είναι πως και όσοι θέλουν να μην την ακολουθήσουν -ή νιώθουν πως δεν τους ταιριάζει η μόδα της δεδομένης εποχής-, αποκλείεται να βρουν ένα κομμάτι ύφασμα να βάλουν πάνω τους, γιατί στις βιτρίνες δεν υπάρχει κάτι άλλο. Άρα, είτε συμβιβάζεσαι με τα προ δεκατίας αποθηκευμένα στην ντουλάπα σου ρούχα, είτε πρέπει να σκας μια περιουσία για να ράψεις αυτά που θες να φοράς, είτε συμβιβάζεσαι με το κάθε τσουβάλι που σου σερβίρεται και για ωραίο.

Και ας μην ξεχνάμε πως σε όλες τις εποχές, επειδή η πλειονότητα τρέχει να βάλει πάνω τις ό,τι σερβίρεται στις βιτρίνες, είμαστε όλοι σαν να βγήκαμε από το ίδιο καλούπι. Έτσι, μοιάζουμε όλοι -και κυρίως όλες- ίδιοι, και στριμώχνουμε την όποια προσωπικότητα και ιδιατερότητά μας μέσα σε μυτερά παπούτσια ή στενά κολάν.

Τώρα, είναι αυτό ελευθερία;

_____________________________________________________

Ζητώ συγγνώμη για το men-unfriendly ποστ -ένα διαλειμματάκι κάναμε!

Να σημειώσω ότι εκτός από τα cuccaracha killers παπούτσια, μισώ κάθε τι πλαστικό στα ρούχα -και δη τα φτηνιάρικα πλαστικά παπούτσια-, τις φούντες, τις δαντέλλες και τα φρου φρου -αλλά όχι τα αρώματα.

_____________________________________________________

UPDATE – προσφορά του Indi

Advertisements