Και φτάνει η στιγμή που ο Πρίγκηπας Siegfried, κληρονόμος του βασιλείου, πρέπει να επιλέξει την μέλλουσα σύζυγό του. Την παραμονή του χορού, που διοργανώνεται γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο, ο πρίγκηπας πηγαίνει μια βόλτα στο δάσος, απογοητευμένος που δεν έχει το δικαίωμα να παντρευτεί από έρωτα.

Ενώ περιφέρεται στο δάσος, βλέπει στον ουρανό ένα κοπάδι κύκνους και σημαδεύει με το τόξο του. Αλλά όταν οι κύκνοι προσγειώνονται κοντά του, αλλάζει γνώμη, βλέποντας ότι δεν πρόκειται για κύκνους αλλά για πλάσματα που μοιάζουν περισσότερο με νέες κοπέλες. Καθώς χορεύει με την ομορφότερη, αυτή του εκμυστηρεύεται ότι είναι η πριγκήπισσα Odette, και ότι την έχει μαγέψει ο κακός Von Rothbart, ώστε την ημέρα να είναι κύκνος και τη νύχτα γυναίκα. Οι άλλοι κύκνοι είναι η συνοδεία της και η λίμνη που απλώνεται μπροστά τους φτιάχτηκε από τα δάκρυα που έχυσαν οι γονείς της μέσα στην απελπισία τους.

Ο πρίγκηπας συγκινείται και την ερωτεύεται. Ενώ της εξομολογείται τον έρωτά του, ο κακός μάγος εμφανίζεται και ο πρίγκηπας επιχειρεί να τον σκοτώσει, αλλά η Odette τον αποτρέπει, καθώς, αν ο μάγος σκοτωθεί, τα μάγια δνε θα λυθούν ποτέ. Την επόμενη μέρα, στον χορό, ο μάγος μεταμφιέζει την κόρη του Odile σε Odette, με την μόνη διαφορά ότι η κόρη του μάγου είναι ντυμένη στα μαύρα. Ο πρίγκηπας εξαπατάται και δηλώνει πως θα την παντρευτεί, αλλά καταλαβαίνει το λάθος του, καθώς εκείνη την στιγμή, η αληθινή Odette εμφανίζεται.

Ο Siegfried και η Odette καταλαβαίνοντας πως τα μάγια δεν θα λυθούν ποτέ, πνίγονται στην λίμνη, ενώ ο μάγος χάνοντας την δύναμη που ασκούσε πάνω τους πεθαίνει.

Όλα αυτά δεν θα ήταν παρά ένα γερμανικό παραμύθι, αν ο Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκυ (Пётр Ильич Чайковский) δεν το είχε ντύσει με την μαγική μουσική του, μετατρέποντάς το σε ένα από τα πιο γοητευτικά και πολυπαιγμένα μπαλέτα του κόσμου. Είναι, μάλιστα ενδιαφέρον, πως πλέον, πολλές παραγωγές παραλλάσσουν το τέλος της ιστορίας: σε κάποιες περιπτώσεις, ο έρωτας θριαμβεύει, καθώς το ζευγάρι εξουδετερώνει τον Von Rothbart και τα μάγια του, ενώ άλλοτε ο πρίγκηπας παραπλανημένος ορκίζεται αιώνια πίστη στην Odile, κάνοντας την Odette να συνειδητοποιήσει πως τα μάγια δεν θα λυθούν ποτέ και να αυτοκτονήσει πέφτοντας στη λίμνη. Ο πρίγκηπας ακολουθεί την ίδια μοίρα, μόλις συνειδητοποιεί το φριχτό του λάθος.

Η παγκόσμια πρώτη της Λίμνης των Κύκνων παίχτηκε στις 4 Μαρτίου 1877 στην Μόσχα από τo Βασιλικό Μεγάλο Θέατρο (δηλαδή το γνωστό μας Bolshoi -Большой, προφέρεται Μπαλσόι), με πρωταγωνιστές την Pelagia Karpakova και τον Victor Gillert. Δεν είναι γνωστό αν η πρίμα μπαλλαρίνα χόρεψε και τον ρόλο της Odette και εκείνον της Odile, όπως συμβαίνει συνήθως, αλλά μάλλον έτσι συνέβη.

Πάντως, η πρεμιέρα της παράστασης είχε πάρει πολύ κακές κριτικές και για τα σκηνικά και την χορογραφία του Marius Petipa, αλλά και… για την μουσική. Χρειάστηκε να αναμείνουν σχεδόν μία δεκαετία οι δημιουργοί της παράστασης, μέχρι αυτή να έχει την τιμή να ανέβει στην Αγία Πετρούπολη.

Εμείς πάντως την είδαμε χτες στην πρωτότυπη χορογραφία του γάλλου Petipa, από το Russian National Ballet Theatre και ενθουσιαστήκαμε. Ετούτη η παράσταση είχε happy end -ο πρίγκηπας σκοτώνει τον μάγο και η παράσταση κλείνει με τον Siegfried και την Odette σφιχταγγαλιασμένους-, μέρος του οποίου ήταν μια εντυπωσιακή σκηνή που αναπαριστά την μάχη, με απίθανη χορογραφία, αστραπές και καπνούς (το ξέρω πως ακούγεται κιτς, αλλά δεν ήταν). Δυστυχώς δεν συγκράτησα τα ονόματα των συντελεστών, αλλά η Odette, ο μάγος και ο γελωτοποιός ήταν καταπληκτικοί -και πολλά υποσχόμενοι για νέοι χορευτές.

Ο Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι (7 Μαΐου, 1840 – 6 Νοεμβρίου, 1893 ) ήταν Ρώσος συνθέτης της ρομαντικής εποχής.
Ο Τσαϊκόφσκι γεννήθηκε στο Βότκινσκ, από πατέρα Ρώσο και μητέρα Γαλλίδα. Σε ηλικία 10 ετών έγραψε την πρώτη του μουσική σύνθεση, αλλά η εξαιρετική του κλίση φανερώθηκε πολύ αργότερα. Μετά τις σπουδές του στη Νομική σχολή, διορίστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών το 1860 και τον επόμενο χρόνο άρχισε να μελετά αρμονία και αντίστιξη. Το 1862 γράφτηκε στο Ωδείο της Πετρούπολης και ένα χρόνο αργότερα παραιτήθηκε από την εργασία του για να αφοσιωθεί στη μουσική. Ο Τσαϊκόφσκι συνέθεσε πολλά μουσικά έργα, όπως τον Καρυοθραύστη και τη Λίμνη των Κύκνων.

To σημερινό αγαπησιάρικο ποστ χαρίζεται στο Γκουδάκι και στο Σκαρθάλι που σήμερα κλείνουν τα 23.

Advertisements