music16.jpgΠαίρνοντας αυθαιρέτως το μπαλάκι από την Οιστρηλάτισσα, παρουσιάζω κι εγώ πέντε (+2, έκλεψα λίγο) τραγούδια που με έχουν σημαδέψει. Υποσημειώνω, πάντως ότι η επιλογή ήταν πάρα πολύ δύσκολη, επειδή τελικά κάθε στιγμή της ζωής μου συνοδεύεται από ένα τραγούδι. Κάθε ανάμνησή μου έχει μουσική υπόκρουση, αν και μερικές φορές η σύνδεση μεταξύ τους δεν είναι ευδιάκριτη διά γυμνού οφθαλμού. Επίσης, άλλο αγαπημένα τραγούδια, και άλλο τραγούδια που φέρνουν έντονες συγκεκριμένες μνήμες στα μάτια.

 Hic Rhodus, λοιπόν.

1. Edgar Allan Poe, Αλκίνοος Ιωαννίδης (από τον πρώτο προσωπικό δίσκο του Αλκίνοου, Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος) : ο Poe μου αποκαλύφθηκε στην εφηβεία, τότε που όλα ήταν σκοτεινά και μαύρα, και φορούσα μόνο σκούρα μπλε/μαύρα/γκρι μακώ και τζην. Όταν πρωτοάκουσα το τραγούδι, ξαναδιάβασα το Κοράκι και μια εντελώς διαφορετική διάσταση αποκαλύφθηκε… Για τον δίσκο αυτό θα μπορούσα να μιλάω με τις ώρες, τον ξέρω απ’έξω και είναι σαφώς αγαπημένος.

2. Help!, Beatles: Οι συστάσεις περιττεύουν, τα Σκαθάρια δεν θα γινόταν να λείπουν από τις επιλογές μου. Από τα πρώτα μου ακούσματα, τότε που είχα μονοψήφια ηλικία. Ένα τραγούδι που ακούω πάντα πολύ δυνατά. Τώρα πια, καταλαβαίνω τι σημαίνει «but now these days are gone in oh, so many ways / my independence seems to vanish in the haze«.

3. Το μεθυσμένο καράβι, Μάνος Χατζηδάκις – Νίκος Γκάτσος – Μανώλης Μητσιάς (από την Αθανασία) : από τον αναμφισβήτα καλύτερο ελληνικό δίσκο ever, σύμφωνα με τα ταπεινά μου κριτήρια, έναν σαφώς επαναστατικό δίσκο σε μια πολύ δύσκολη εποχή. Έτσι, γνώρισα τον Rimbaud και πήγα γραμμή να αγοράσω το Une saison en enfer.

4. Τίποτα δεν πάει χαμένο, Μάνος Λοϊζος – Μανώλης Ρασούλης- Χάρις Αλεξίου (από τα Τραγούδια της Χαρούλας): αντριχιαστικοί στίχοι, καταπληκτική ερμηνεία και μόνο μια κιθάρα. Τραγούδι-απολογισμός, και ως γνωστόν, αρέσκομαι στους πολογισμούς, έτσι με έχει συχνάκις συντροφέψει.

5. Καραντί, Νίκος Καββαδίας – Θάνος Μικρούτσικος – Γιώργος Νταλάρας : κρίμα να το έχει ερμηνεύσει τόσο καλά ο ακατανόμαστος. Η πρώτη μου προσέγγιση του Καββαδία.

+1. Αράχνη, Σωκράτης Μάλαμας : επειδή το άκουγα επί τέσσερις μήνες όλη μέρα, κάθε μέρα. Μετά από χωρισμό, τότε που νομίζεις πως δεν θες πια να ζεις, το ακούς και αυτοκτονείς επί τόπου. Κι εγώ αυτοκτούσα κάθε μέρα για τέσσερις μήνες.

+1. Cantos, Διονύσης Σαββόπουλος : οικογενειακή μας υπόθεση, μιας και ο Νιόνιος είναι μέλος της οικογένειάς μας πια. Ένα κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας. Μου θυμίζει καλοκαιρινές διακοπές, οι γονείς μπροστά κι εγώ στο πίσω κάθισμα του Ascona, ανάμεσα στα τζάντζαλα του παραθερισμού, άνυδρα καλοκαιρινά τοπία έξω από το παράθυρο, κακοτράχαλοι επαρχιακοί δρόμοι που κάνουν ντουκουντούκ σε κάθε περιστροφή των τροχών και χιλιοπαιγμένες κασετούλες να παίζουν στο κακής ποιότητας κασετόφωνο΄Λοϊζος, Σαββόπουλος, Χατζηδάκις, Μπακαλάκος, Μαρκόπουλος, Μικρούτσικος, τα Σκουριασμένα χείλη -πρώτος δίσκος των Κραουνάκη/Νικολακοπούλου…

στίχοι που αστράψαν κι αθάνατα cantos

λες και γραφτήκαν γι’ αυτούς προπάντος

 

Ακούστε και την παραγγελιά της ημών ταπεινότητας στην Οιστρηλάτισσα, εδώ.

___________________________________ 

UPADATE: όχι πέντε πλέον! και μερικά ακόμα: 

Youkali, για την Μεγαλειοτάτη

Αράχνη, Σωκράτης Μάλαμας

Όλος ο κόσμος είναι μια Λιλιπούπολη (χωρίς συστάσεις)

http://www.fileden.com/files/2006/11/1/338771/olosokosmoseinaimialilipoupoli.wma

Αλκίνοος σε δυσεύρετη ηχογράφηση

Το μεθυσμένο καράβι

Η προσευχή της Παρθένου (Χατζηδάκις, Γκάτσος, Μελίνα από τα Παράλογα)

Μυστικό Τοπίο, Νιόνιος

Κι άλλος Νιόνιος

 

Advertisements