Όταν ήμουν φοιτήτρια, αν θυμάμαι καλά στο β’ εξάμηνο, είχαμε ένα μάθημα Μεσαιωνικής Ιστορίας. Ήταν η πρώτη -και μοναδική- φορά που ήρθα αντιμέτωπη με αυτή την ιστορική περίοδο κατά τα χρόνια των σπουδών μου. Δεν την συμπάθησα καθόλου. Ούτε αυτήν, ούτε το βιβλίο, ούτε τον καθηγητή. Και πήγα σχεδόν αδιάβαστη στις εξετάσεις, το πέρασα με ένα σωτήριο εξαράκι και δεν ξανασχολήθηκα ποτέ μου με το θέμα. Το μόνο που μου έμεινε ήταν ο τίτλος του βιβλίου που είχα ξεφυλλίσει (ενώ θα έπρεπε να είχα ενδελεχώς μελετήσει): Η Αγία Ρωμαϊκή Γερμανική Αυτοκρατορία. Βαρύγδουπος και εντυπωσιακός τίτλος για ένα βιβλίο -πολύ δε περισσότερο για ένα κράτος.Πέρασαν τα χρόνια, κι εγώ κατέληξα να ζω στην ευρύτερη περιοχή του Γαλλογερμανικού Άξονα. Μια περιοχή που έχει σημαδευτεί από τις έριδες και τους ανταγωνισμούς των δύο -κατά κοινή ομολογία- σημαντικότερων κρατών/λαών της ηπειρωτικής Ευρώπης. Δεν είναι τυχαίο πως οι Βρετανοί λένε χαριτολογώντας ότι «κάθε φορά που ένας στρατός περνάει το Ρήνο (προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση), ετοιμάζουμε κι εμείς τον δικό μας στρατό».

 

Έμελε, λοιπόν, να την βρω μπροστά μου την Ιστορία της Αυτοκρατορίας, η οποία κατά μία έννοια πήρε την θέση της Ρωμαϊκής.

Καρλομάγνος αποτελεί αντικείμενο διεκδίκησης και έριδας μεταξύ των δύο άσπονδων γειτόνων -Γάλλων και Γερμανών. Ο καθένας από τους δύο του αποδίδει τόπο γέννησης στο έδαφός του και την εθνικότητά του. Για τον τόπο γέννησης, οι απόψεις διίστανται, ως προς την εθνικότητα, όμως, μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Ο Καρλομάγνος ήταν Φράγκος.

 

Οι δε πρόγονοι των Γάλλων είναι επίσης Φράγκοι, Κέλτες, Ρωμαίοι και άλλοι διάφοροι. Όλοι αυτοί ανακατεύτηκαν ωραία και καλά, αλληλεπιδράστηκαν, μπέρδεψαν τις γλώσσες, τους πολιτισμούς και τα μπούτια τους και επί δέκα αιώνες τσακώνονται αδιάκοπα. Εν ολίγοις, Φράγκοι και οι μεν, Φράγκοι και οι δε.

Ο Καρλομάγνος (ένας Φράγκος, λοιπόν!) ήταν ο μόνος που κατάφερε να τους ενώσει σε ένα Βασίλειο (Reich στα γερμανικά, και όχι, δεν προβοκάρω), μόλις τον 9ο αιώνα. Ο επόμενος που το κατάφερε, αν και με αμφιλεγόμενες μεθόδους ήταν ο Αδόλφος Χίτλερ (εντάξει, εδώ προβοκάρω λιγάκι).

Το Aachen (γερμανιστί) ή Aix-la-Chapelle (γαλλιστί) είναι μια μικρή κωμόπολη πάνω στα σύνορα Βελγίου, Γερμανίας και Ολλανδίας. Βρίσκεται στο τριεθνές -κάτι σαν το Σουφλί ένα πράμα. Είναι μια από τις λίγες γερμανικές πόλεις, της οποίας το όνομα οι Γάλλοι έχουν αλλοιώσει και γαλλοποιήσει εντελώς. Είναι μία από τις πόλεις που διεκδικεί τον τίτλο της γεννέτειρας του Καρλομάγνου. Και είναι μετά βεβαιότητος η πόλη, όπου ο Καρλομάγνος είναι θαμμένος -η ολόχρυση σαρκοφάγος με το λείψανό του, είναι τοποθετημένη σε περίοπτη θέση μέσα στον εντυπωσιακό Καθεδρικό ναό της πόλης. Ίσως έτσι να ερμηνεύεται η απόπειρα «γαλλοποίησής» της (καμία διάθεση για προβοκάρισμα, πρόκειται περί αυθαίρετης ερμηνείας, της οποίας διαφυλάττω το copyright, σε περίπτωση που αποδειχθεί ορθή).

 

 

Στην πόλη του Καρλομάγνου περάσαμε, λοιπόν την Κυριακή μας και μάλιστα πετύχαμε και πανηγύρι για τα 150 χρόνια της Φρουράς της πόλης. Οι κάτοικοι ήταν μασκαρεμένοι με τις στολές της φρουράς και επιδίδονταν σε ανεξέλεγκτη ζυθοποσία.

 

 

 

 

_________________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

(*) Κακώς αποδίδουμε στα ελληνικά τον όρο Φράγκοι μόνο στους Γάλλους, καίτοι και οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται «Φράγκοι». Εν ολίγοις, το συμπέρασμα είναι πως σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο πολλοί και διάφοροι λαοί, φυλές και εθνότητες έχουν ανακατευτοί, παράγοντας ένα πολύ ενδιαφέρον αμάλγαμα. Το αστείο είναι πως όλοι ανεξαιρέτως πίνουν νερό στο όνομα της εθνικής καθαρότητας.

 

 

 

_________________________________

Φωτογραφίες:

 

1- από την Πλατεία Markt

2- Stadthaus (Δημαρχείο)

3- λεπτομέρεια από το κτήριο της πρώτης φωτογραφίας

4- η… Φρουρά, μετά από ευάριθμη κατανάλωση ζύθου

Advertisements