Πώς πέρασα το σαββατοκύριακο

Αγαπητό μου ημερολόγιο,την Παρασκευή το απόγευμα, μετά τη δουλειά, πήγα να κάνω την πρώτη μου κινησιοθεραπεία. Ήταν τέλεια, η καλή κυρία μου έκανε μασάζ επί μισή ώρα, στον αυχένα και την πλάτη, και έπρεπε να με σκουντήξει για να ξυπνήσω στο τέλος.
Μετά, επέστρεψα στο σπίτι, η μαμά μου μου είχε ετοιμάσει ρυζάκι να φάω και μετά μαζί με τον καλό μου, πήραμε τη μαμά και το μπαμπά να τους πάμε εκδρομή.

Αυτό το Σαββατοκύριακο, λοιπόν, το περάσαμε όλοι μαζί, σαν μια ευτυχισμένη (γκουχ, γκουχ, με μικρά διαλείμματα ασήμαντων, γκουχ, γκουχ, εντάσεων) οικογένεια, στην Ολλανδία.

Τα καινούρια μου αποκτήματα από αυτό το ταξείδι είναι τα εξής δύο:

Επίσης, έμαθα διάφορα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Η ορθή ονομασία την Ολλανδίας είναι Κάτω Χώρες. Η λέξη Ολλανδία αναφέρεται μόνο σε μία από τις 13 επαρχίες της χώρας, στην οποία βρίσκονται και οι πιο γνωστές πόλεις: Άμστερνταμ, Χάγη, Ρότερνταμ, Ρόζενταλ, Ντελφτ. Οι μόνες γλώσσες που ανταποκρίνονται σε αυτό, εκτός από τα ολλανδικά, είναι τα αγγλικά (The Netherlands), τα γερμανικά (Niederlanden) και τα γαλλικά (Pays-Bas). Όλες οι άλλες χρησιμοποιούν, λανθασμένα τον όρο Ολλανδία και εκνευρίζουν τους Ολλανδούς. Αυτό βέβαια, συμβαίνει για ιστορικούς λόγους, αφού ο διάσημος Οίκος της Οράγγης, ο οποίος διεξήγε τους πολύ σημαντικούς πολέμους κατά της Ισπανοκρατίας, προέρχεται από αυτή την επαρχία, εξού και την κατέστησε διάσημη (ποιος γνωρίζει το Zeeland, τη Frise και τις άλλες που ήδη ξέχασα;).

Επίσης, η νόμιμη χρήση των μαλακών ναρκωτικών, διέπεται από τους εξής όρους. Επιτρέπονται μόνο το χασίς και τα άνθη μαριχουάνας, μόνο για προσωπική χρήση και μόνο η κατοχή δόσης 5 γραμμαρίων. Η διακίνηση, η εξαγωγή και η κατοχή μεγαλύτερης ποσότητας είναι ποινικά κολάσιμες και μάλιστα με βαρύτατες κυρώσεις -και βεβαίως, απαγορεύεται αυστηρά η ηρωίνη, η κόκα, το έκστασυ και τα υπόλοιπα (άλλο που τα βρίσκεις πανεύκολα και εν αφθονία).

Την πρώτη μας μέρα, την περάσαμε στο Άμστερνταμ, για το οποίο δεν χρειάζεται να αναφέρω περισσότερα, υποθέτω. Να σημειώσω μόνον ότι ο καλός μου έκανε φιλότιμες, πλην όμως άκαρπες, πρόσπαθειες, να πείσει τους γονείς να πάμε σε coffee shop και στις βιτρίνες. Με τις βιτρίνες, διαφωνώ και εγώ (αν και πάντα τις απόφεύγω, αλλά πάντα πέφτω πάνω τους). Όσο για το coffee shop, για να αντιληφθείτε τη σχέση των γονιών με το θέμα, παραθέτω σπαρταριστή ατάκα της μητέρας. Περνώντας από ένα δρόμο, μύρισε έντονα stuff, και η μητέρα αναφώνησε: «Μα, τι μαγειρεύουν και μυρίζει έτσι ωραία;».

Τη δεύτερη μέρα μας την περάσαμε στο Delft, το οποίο από καιρό ήθελα να επισκεφτώ, επειδή εκεί γεννήθηκε, έζησε και πέθανε ένας από τους αγαπημένους μου ζωγράφους. Παραδόξως, βέβαια, το αφιερωμένο σε αυτόν μουσείο, βρίσκεται στην κοντινή Χάγη, και όχι στην γενέτειρά του. Όσοι από σας έχουν διαβάσει το Κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι, θα τον γνωρίζουν. Κρίμα να ξέρετε μόνο αυτά που η Tracey Chevalier αναφέρει βέβαια -πολλά από τα οποία είναι μυθοπλασία.

Θα φροντίσω λοιπόν να σας πληροφορήσω μερικά ακόμα, για την πόλη από την οποία κατάγεται ο Johannes Vermeer. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ιδιαίτερη τεχνική κεραμεικής του Delft, η οποία αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες πλουτοπαραγωγικές πηγές της πόλης. Αυτό ισχύει ακόμα και σήμερα -έχει βέβαια προστεθεί και το τουρισμός.

Όχι άδικα, δεδομένου ότι η πόλη είναι πανέμορφη. Ευτυχώς δε, που ο τουρισμός δεν την έχει ισοπεδώσει, όπως τη Brugge για παράδειγμα. Κρατά ακόμα τον χαρακτήρα της, και η πιο συχνά ομιλούμενη γλώσσα είναι τα ολλανδικά και όχι τα αγγλικά.

Το Delft είναι μικρούλι, χαριέστατο και αρκετά μαζεμένο. Kαι εδώ διακρίνεται η διαμάχη Καθολικισμού-Καλβινισμού (Oude Katolieke Kerk – παλιά καθολική εκκλησία, Oude Kerk – παλιά εκκλησία, πρώην καθολική, νυν προτεσταντική, Nieuwe Kerk – νέα εκκλησία, προτσταντική). Και εδώ παρατηρούμε ακόμα τα χνάρια των παλιών συντεχνιών (Guilds), με τα κτήρια και τα σύμβολά τους στην κεντρική πλατεία (Markt). Eκεί βρίσκεται και το πανέμορφο Δημαρχείο (Stadhuis) το οποίο διαθέτει γοτθικό τρούλο, αλλά αναγεννησιακή αρχιτεκτονική. Επιβάλλεται δε βόλτα στα δρομάκια, στην Koornmarkt, στην Beestenmarkt (αγορά καλαμποκιού και ζώων αντίστοιχα), και επίσκεψη στο Waag café, το οποίο ήταν παλιά η κεντρική αγορά (με μια τεράστια ζυγαριά για εμπορεύματα) και σήμερα καφέ (όπου βλέπουμε την περίφημη ζυγαριά).


_________________________
Φωτογραφίες 

1- αγελαδοπαντοφλάκια σε σχήμα ολλανδικού τσόκαρου 2- σταχτοδοχείο με το σήμα του Αμστερνταμ  

1- αγελαδοπαντοφλάκια σε σχήμα ολλανδικού τσόκαρου 2- σταχτοδοχείο με το σήμα του Αμστερνταμ


3. Delft

4. Maria von Jesse Kerk, Delft

5. More Delft

_________________________
Το επόμενο π-σ-κ, πάλι θα λείψουμε, αλλά μη μας κρατάτε κακία!! 🙂

 

Advertisements