Τις τελευταίες μέρες, έχουμε κακοκαιρία. Μεγάλη κακοκαιρία. Πολύ δυνατό αέρα, βασικά. Αυτό.

Την Πέμπτη, είχα να κάνω 832 δουλειές και, φυσικά, Murphy’s low, έπεσε η μπαταρία του κινητού μου. Όταν κάποια στιγμή, κατάφερα να το ανοίξω, βρίσκω έντρομο μήνυμα από τη μανούλα, που με δυο κουβέντες έλεγε «άκουσα πως έχετε κακό καιρό και ανησυχώ», αλλά η μανούλα έδωσε δεκάλεπτη διάλεξη στον τηλεφωνητή με αυτό το θέμα: στις ειδήσεις λένε πως κάνει κακό καιρό, να προσέχεις, να ντυθείς καλά, να μην κυκλοφορείς πολύ έξω, να πας στο σούπερ-μάρκετ να πάρεις προμήθειες, να μου τηλεφωνήσεις κ.λπ.

Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να βάλω τα γέλια. Μα, τι στο καλό έλεγαν οι ειδήσεις στην Ελλάδα; Πώς καταφέρνουν να κάνουν την τρίχα, τριχιά; Μετά, όμως σκέφτηκα πως όντως η μανούλα ανησυχούσε, και την πήρα τηλέφωνο.

-Έλα μάνα, άκουσα το μήνυμα, μην ανησυχείς, δεν είμαι στον Τιτανικό που οσονούπω θα βουλιάξει!
-Παιδάκι μου, άκουσα πως έχει ανεμοθύελλα, μην βγαίνεις έξω!
-Μάνα, έχω 832 δουλειές να κάνω, πήρα ένα ταξάκι, δεν πάω με τα πόδια, ηρέμησε, δεν θα με πάρει ο αέρας!
-Μα, στην Γερμανία, έχει νεκρούς!
-Ναι, ρε μάνα, αλλά σου θυμίζω πως δεν ζω στην Γερμανία! Όταν έχει -22 στο Κάτω Νευροκόπι, πεθαίνετε από το κρύο στην Αθήνα;
-Δίκιο έχεις, αλλά…
-Τι αλλά; Την γιαγιά την κορόιδευες όταν έριχναν οι Αμερικάνοι βόμβες στο Ιράκ, κι εκείνη ρώταγε αν εκεί που είμαι, κινδυνεύω! Μήπως, λέω μήπως, κάνεις λίγο το ίδιο;
-Καλά, αλλά άμα φτάσεις σπίτι σου να μου τηλεφωνήσεις!
-Εντάξει.

Και έτσι, ησυχάσαμε όλοι.

Advertisements