Αν δεν το ξέρατε, το Gay Pride, δεν είναι πρόσφατο φρούτο, ούτε ένα χαζοχαρούμενο πολύχρωμο πανηγυράκι. Το Gay Pride έχει μια ιστορία πίσω του, που ξεκινάει τουλάχιστον 40 χρόνια πριν -αν όχι και περισσότερα. Στην Ελλάδα μας πήρε 35 χρονάκια να ξυπνήσουμε και να δούμε πως η ισονομία και η δικαιοσύνη δεν κατοικούν στη χώρα μας (ειδικά σε ό,τι αφορά ορισμένους από τους συμπολίτες μας). Προφανώς οι LGTB δεν είναι οι μόνοι καταπιεσμένοι στην ταρτουφική ελληνική κοινωνία. Απλά αυτοί στοχοποιούνται αυτές τις μέρες -σα να μη φτάνουν οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, έτσι κι αλλιώς, ολοχρονίς.

Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνον οι απειλές που εκτοξεύονται τζάμπα από πλευράς ανεγκέφαλων (και ανορθόγραφων -έλεος!) κάλπικων πατριωτών (δεν τους λινκάρω, ψάχτε τους στο γουγλ, αλλά μην τους χαρίσετε χιτς). Το πρόβλημα είναι πως το ίδιο το κράτος, διά μέσου ενός από τους πιο εκφυλλισμένους θεσμούς του, αντιμετωπίζει τους ανθρώπους με αντισυμβατικό σεξουαλικό προσανατολισμό, με τον πλέον μεσαιωνικό, σκοταδιστικό και παρωπιδοφορούντα τρόπο. Αν τυχόν δεν το μάθατε, ο Silent εδώ παρουσιάζει το θέμα αναλυτικά. Η πρωταγωνίστρια μιας ταινίας που διακρίθηκε σε διεθνή φεστιβάλ (καλλιτεχνικά και επί της ουσίας) λοιδωρείται με το σκεπτικό ότι “ενδέχεται να επηρρεάσει αρνητικά τη νεολαία”. Δλδ πόσο διαφορετικά θα είχαν αντιμετωπίσει το θέμα ο Μεταξάς και ο Παπαδόπουλος; Όταν λοιπόν η Στρέλλα και η Μπέτυ Βακαλίδου τυγχάνουν αυτής της κατάπτυστης αντιμετώπισης από το ΕΣΡ (το οποίο δεν σκανδαλίστηκε από την παρουσία της Τζούλιας στη μεσημβρινή ζώνη -ούτε από το καρακιτσαριό της μεσημβρινής ζώνης εν γένει!), γιατί να μην παίρνουν το  θάρρος τα παληκάρια της ακροδεξιάς να εκτοξεύσουν απειλές και να προειδοποιούν πως θα επιβάλουν αυτόκλητοι την τάξη και θα αποκαταστήσουν την τιμή του εθνικού ανδρισμού;

Έτσι κι αλλιώς, το Gay Pride είχε να αντιμετωπίσει ένα σωρό σκοπέλους έως ότου κατορθώσει να ξεδιπλώσει την πολυχρωμία του στους δρόμους της Αθήνας. Έτσι κι αλλιώς, το να είσαι διαφορετικός στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, σε καθιστά στόχο και σου κάνει την καθημερινότητα αφόρητη, όποια κι αν είναι η διαφορετικότητά σου.

Το να εξελιχθεί ειρηνικά και χωρίς προβλήματα το Gay Pride δεν είναι θέμα που άπτεται μόνο των δικαιωμάτων των LGTB. Είναι ζήτημα δημοκρατίας και αφορά όλη την κοινωνία. Γιατί είναι καιρός πια να μπει στα κεφαλάκια μας στην Ελλάδα η εξής αλήθεια: το τι κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του είναι θέμα αυστηρά προσωπικό, που δεν αφορά κανέναν άλλο, και δεν είναι δυνατόν αυτό να επικαθορίζει την κοινωνική ζωή των ανθρώπων. Είναι πια καιρός να πάψουμε να ασχολούμαστε με την ιδιωτική ζωή των άλλων -μόνο και μόνο επειδή η δική μας είναι κατά πάσα πιθανότητα κενή, μίζερη και καταθληπτική.

[Καλά τα λέει και ο Plagal (αγγλιστί), η Σοφία, αλλά και ο Συκοφάντης.

Παρεμπιπτόντως δε, παρόμοια συμβαίνουν στην Κύπρο -ε, δεν διαφέρουν και τόσο οι κοινωνίες μας!].