Αυτό το ποστ γράφτηκε απλά και μόνο γιατί είχε καταντήσει αηδία πια το προηγούμενο.
Επίσης αυτό το ποστ απευθύνεται αποκλειστικά σε όσΕΣ ήταν στο δημοτικό κατά τα πρώτο μισό της δεκαετίας του ‘80. (Βασικά, οι υπόλοιποι δεν θα καταλάβουν).
Κοιτάξτε λοιπόν, τι βρίσκει όποιος χαζεύει στο δίκτυο:
ε, και για να καταλάβουν οι μεγαλύτεροι, οι μικρότεροι και τα συνομίληκα αγοράκια: κλικ
***για προχωρημένες: ποια θυμάται πώς λεγόταν το κοάλα;
"Η λογοτεχνία είναι αναγκαία στην πολιτική πριν απ' όλα όταν αυτή δίνει φωνή σε αυτό που δεν έχει φωνή, όταν δίνει όνομα σε αυτό που δεν έχει ακόμα όνομα και ειδικά σε αυτό που η πολιτική γλώσσα αποκλείει ή προσπαθεί να αποκλείσει […]. Η λογοτεχνία είναι σαν ένα αυτί που μπορεί να ακούει πέρα από εκείνη τη γλώσσα που κατανοεί η πολιτική. Είναι σαν ένα μάτι που μπορεί να βλέπει πέρα από τη χρωματική κλίμακα που αντιλαμβάνεται η πολιτική". Κι ακόμα, η λογοτεχνία διαθέτει την ικανότητα "για δημιουργία εκείνου του είδους προτύπων-αξιών που είναι ταυτόχρονα αισθητικά και ηθικά, θεμελιώδη για κάθε σχέδιο δράσης, ειδικά στην πολιτική ζωή".
Italo Calvino, από εδώ
Βρυξέλλες, 13 Μαρτίου 2009
 | faros στο L’initiatrice |
 | χρυσάνθη στο L’initiatrice |
 | αγκνιρα στο L’initiatrice |
| faros στο L’initiatrice |
 | ρίτσα στο L’initiatrice |
| faros στο L’initiatrice |
 | εύη στο L’initiatrice |
 | tsalapeteinos στο L’initiatrice |
 | dame31 στο L’initiatrice |
 | Βαγγέλακας στο L’initiatrice |
ταδε εγραψαν
Όταν σε προέτρεψα προς ανέκδοτο, εικόνα, ή έστω μια λέξη, δεν μου περνούσe καν απ’ το μυαλό ότι θα αποκαλυφθεί άλλη μια κάντι-κάντι-μάνιακ!!!
(Θέλω να δω πού θα καταλήξει αυτό το πόστ!!!)
έλα τώρα…τα ευκολάκια…τον Κλιν…τον ασβό εννοείς!
Κοπελιά, ααααααααααχ!
κοίτα τι σου έχω, αν και απορώ που δεν το έβαλες!!!
μήπως να το έβαζα ως γιουτιούμπι;;;
αν δε θες το κατεβάζεις!
Ανήκω αναμφίβολα στην τηλεοπτική γενιά που ακολούθησε τη δικιά σας, σαφώς περισσότερο εξελιγμένη, σαφώς λιγότερο αγνή.
Κάντυ- Κάντυ είδα σε κάτι βιντεοκασσέτες που βρέθηκαν στο σπίτι πριν χρόνια, πιθανόν από κάποιον μεγάλο ξάδελφο του οποίου η ηλικία δεν τις χρειαζόταν πια. Δεν με συγκίνησε και ιδιαίτερα, κοριτσίστικο δεν είναι;
Μια καλησπέρα και μια ευχή για όμορφο υπόλοιπο καλοκαιριού. Αλήθεια, η Αθήνα θα σε δει καθόλου;
και μόλις βλέπω ότι το γιουτιουμπι μετά προτείνει και τους τίτλους του Sport Billy
ΜΑ ΤΙ ΤΣΑΝΤΑ!!!!!
Από την πόλη ερχομαι…
Θα διπλασιάσω τη δόση του κοκτέιλ [ξέρεις: μια ασπιρίνη, μισή δραμαμίνη, τρία τέταρτα ντεπόν, δυο παγάκια. κουνημένο όχι χτυπημένο] για το νέο ξεκίνημα!
Δεσποσύνη εξ Εσπερίας, εγώ στην ηλικία σου τον Φρου Φρου έβλεπα (μετά άρχισα να βλέπω και τα αρώματα)
κοάλα; μήπως εννοείς τον Τάο Τάο που ήταν παντα ένα Πάντα;
:πονοκέφαλος-μασώντας-φύλλα-ευκαλύπτων-ωσαν-κοάλα:
Κοάλα;; Ασβός ήταν! Πάντως μην το περιορίζεις τόσο σ’όσες πήγαν Δημοτικό στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ‘80. Κι εμείς που το αρχίσαμε το ‘85 μια χαρά παθιαστήκαμε με την Κάντυ…
Πάντως όσο κι αν το αγαπήσαμε πρέπει πια να παραδεχτούμε ότι ήταν κάπως σαν σαπουνόπερα για παιδιά…
Όχι σαπουνόπερα. Μάλλον προς λοβοτομή μου έφενε.
περιέργως πώς δεν αισθάνομαι λοβοτομημένη 27 χρόνια αργότερα.
Κανείς δεν είναι τέλειος!
δηλαδή θες να πεις ότι τα αγοράκια δεν βλέπαν κάντυ κάντυ;;;ε;; εγώ και ο αδελφός μου ήμασταν δυνατοί φαν!! βέβαια βλέπαμε και σουπερ μαρσ και ρομποτεκ που δεν βλέπαν τα κοριτσακια.
λες βρε Συκο; να εννοεί τον Τάο-Τάο;
τα Πάντα όλα;
εγώ είμαι σίγουρος πως εννοεί τα Πάντα, αλλά εγώ πια εννοώ τον ασβό! :διπλωματική-τρικλοποδια-στον-εαυτό-μου:
α! όλα κι όλα και τα Πάντα-Πάντα έχουν τα όριά τους!
[σκύβω και φιλω την αριστερή σας]
Κάντυ, Μάγια η μέλισσα (με το βλαμμένο τον Βίλυ), Σπορτ Μπίλι (θέλω αυτή την τσάντα ΤΩΡΑ ΛΕΜΕ), Τάο Τάο αλλά και, Νίλς Χόλγκερσον κ.λπ., κ.λπ.
Πω πω συγκινήθηκα λέμε
Τώρα που το ξανασκέφτομαι… μήπως να με πιάσει κατάθλιψη για το πώς πέρασαν τα χρόνια;
Λατρεμένη μου Κροτ,
1. Δηλαδή αυτό το πόστιον σήκωσε το επίπεδο που -υποτίθεται ότι – είχε κατεβεί με το προηγούμενο;;;; Έλεος!
2. Αν κοάλα ονομάζεις το μαυρόασπρο ζωάκι που τρέχει πίσω απ’την ξανθιά καρακαηδόνα στο δεύτερο λινκ (τι αηδία η μουσική), τότε είμαι βέβαιος ότι έβλεπες αυτή την παπαριά όλη μέρα αντί να διαβάζεις τη Ζωολογία σου!
ΔΙΟΤΙ:
Ούτε κοάλα ούτε ασβός ήτο το ζωντανό, αλλά προκύων, ήτοι ρακουν, ήτοι orsetto lavatore.
Σύγκρινε και βγάλε συμπέρασμα – ή γυαλιά:
http://en.wikipedia.org/wiki/Procyon_(genus)
http://en.wikipedia.org/wiki/Koala
αααααααα….σας παρακαλώ πολύ (και δεν υπερασπίζομαι την Κροτ, την παιδική μου ηλικία υπερασπίζομαι) μια χαρά ήταν η Κάντυ Κάντυ…εντάξει, λίγο soap for kids, αλλά μια χαρά ήτο!
κατά τα άλλα δίκιο έχετε, ρακούν ήτο!
λόγω “αντικειμενικών συνθηκών” πηδάω τα δικά σας παιδικά (τα δικά μου είναι για πολύ αλλού) και πάω κατευθείαν στους λύγκες σου, Κροτ:
το άρθρο του Αυγερόπουλου έχει ολην την αξιοπρέπεια (δυστυχισμένη λέξη, κακοπαθημένη…αλλά…) που έχει και η καθεαυτό δουλειά του, και τού στέλνω απο δω ένα μπράβο και για τα δύο.
το ποστ τού Γατουλέα το είδα χτες επιτροχάδην και νυσταγμένη, πάω τώρα να τού τα πω από κοντά, διότι πολύ καλό και πολύ με ενδιέφερε κι εμένα
: grimatsa-aoristou-thlimenou-dysnoitou-kai-dysprofertou-noimatos :
αχαχαχαχαχαχα!!!
δε σας πιστεύω! ΔΕ ΣΑΣ ΠΙΣΤΕΥΩ!!! δεν υπάρχετε, λέμε!!!
Καμ, μια παροιμία λέει να προσέχεις τι εύχεσαι, γιατί μπορεί και να σου συμβεί! Ε, ναι λοιπόν!
Μπαλούν, ΒΕΒΑΙΩΣ και εννοώ τον Κλυνν, και ΒΕΒΑΙΩΣ έχει δίκιο ο προπέτης δικηγόρος: ρακούν ήταν.
Περιττό να πω ότι διάβασα ΟΛΟΚΛΗΡΟ το άρθρο ρης Βικιπέδιας, για να φρεσκάρω τις αναμνήσεις μου, διότι όσο και να έσπαγα το κεφάλι μου, δεν θυμόμουν πως λεγόταν ο Στήαρ και η Άννυ.
Κι άμα κατέβω Ελλάδα, θα ψάξω στο υπόγειο να βρω τα χαμένα περιοδικά Κάντυ, αν δεν τα έχει πετάξει η μητέρα -όπου φυσικά, θα προκύψει διπλωματικόν επεισόδιον, διότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΤΑΣ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ, ΜΗΤΕΡΑ!
Τι ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ ΓΙΟΥΤΟΥΜΠΙ είναι αυτό; Μα, δεν το είχα βρει! Πωωωωω, η Ματίνα Καρρά, ο Δημήτρης Αργύρης, πωωωωωω λέμε…
Χρήστο, ναι, προφανώς ήταν κοριτσίστικο, προφανώς ελάχιστα φωτισμένα αγοράκια το έβλεπαν. Τι να πεις κι εσύ που μάλλον μεγάλωσες με τρανσφόρμερς! κλαψ!
(τέλη αυγούστου θα είμαι στην όμορφη Αθήνα).
Μπαλούν, ρισπέκτ λέμε, είσαι ο Αστυνόμος Σαΐνης του γιουτουμπιού!
Συκ, λυπάμαι Σιορ εκ Κεφαλληνίας, αλλά είσαι αστοιχείωτος when it comes to other subject than female asses! :Ρ
Ο Τάο-Τάο ήταν το Πάντα, ναι, αλλά είναι από άλλο κινούμενο, και προφανώς ήμουν φαν. Επίσης, αν μπερδεύεσαι, το ζώον της Χάιντι ήταν σκύλος. Και ο Φιλέας Φογκ ήταν λιοντάρι. Και οι τρεις σωματοφύλακες σκυλιά (επίσης, η Μυλαίδη που ήταν γάτα και ο Ρισελιέ ήταν αλεπού). Άλλη απορία;
[Και Φρου Φρου βλέπαμε βέβαια, αλοίμονο (Μπαρμπούλη μου!)! Τι μας πέρασες? Και Νιλς Χόλγκερσον, και Φρουτοπία (υπάρχει παλαιότερο ποστ σχετικόν) και όλα!]
Κουπέπι, ώστε είδαν το φως το αληθινό και οι επόμενες γενιές; Πάλι καλά!
(ναι, σαπουνόπερα για παιδιά ήταν, αλλά συγκρίνεται η Κάντυ με τη Μπρουκ; Ή έστω με την Κέλλυ από το 90210? Συγκρίνεται ο Τέρρυ με το Μπράντον; Ε – ΟΧΙ – ΒΕΒΑΙΑ!).
Tougo, ρισπέκτ στον αδερφό σου και σένα, μεγαλώσατε με αρχές και αξίες, μπράβο! (τι ήταν το ρόμποτεκ; τσκ!).
Πες του τα βρε Μπαλούν!
Συκ,μην προσπαθείς να τα μπαλώσεις -αργάάάάά, είναι πια αργάάάάά!).
Μπερδεμενάκι, βέβαια Νιλς Χόλγκερσον, και Μάγια Μέλισσα, μα φυσικά! Καμία κατάθλιψη! Θα ψάξω να βρω όλα τα επεισόδια να τα ξαναδώ να ισιώσω, αμέ!
Ελεεινέ εστέτ της συφοράς: Δεν μιλάμε για επίπεδα, αγαπητέ μου, μιλάμε για τις αξίες της παιδικής μας ηλικίας. Κι αν εσύ δεν έβλεπες Κάντυ, τι σόι παιδικά χρόνια είχες; Θες να μου πεις ότι στο νηπαιγωγείο διάβαζες Μοντεσκιέ και στο Δημοτικό Προύστ; Μα, για όνομα!
Εντάξει, εντάξει, ρακούν, μπερδεύτηκα! Δεν είχα δει το βίδεον και δεν τα θυμόμουν καλά! Μπααααα….
Χάρη, μα τι εννοείς; Πες μας για τα παιδικά σου χρόνια (με τη θεία Λένα;
).Διάβασέ το το ποστ του Γατουλέα, είναι πολύ καλό -όσο κι αν είναι παρμένος, δίκιο έχει.
Αυτό με το Φιλέα Φόγκ που ήταν λιοντάρι…όλο το κοιτάζω και συγκινούμαι…θυμάσαι πως γυάλιζε το μάτι του κακού και έτσι καταλαβαίναμε πότε ήταν αυτός μεταμφιεσμένος σε Φιλέα Φογκ ή σε άλλους ήρωες; Η ψυχή μου με έπιανε κάθε φορά που έβλεπα το μάτι αυτό!!!
“Για τη δόξα της Σκότλαντ Γιάάάάάάρντ!!!!”
Αυτό εδώ το ποστ δεν έχει καμία απολύτως σχέση με μύδια.
Σε αντίθεση με τα σχόλια.
Από δω και κάτω εννοώ.
(Παιδιά, βοηθάτε!)
Μύδια* τέτοια εποχή; Αδύνατο mpampakis, ο μήνας Ιούλιος δεν έχει “Ρο”
Πάντώς έχω μια καταπλητική συνταγή για Μήδεια στον αχνό. Και του Μποστ δεν είναι άσχημη.
Παραθέτω το σχετικό λίνκιο διότι βλέπω ότι ως παιδί της Τσιμεντούπολης ακόμα δεν τα ξεχωρίζεις τα ζωάκια:
http://en.wikipedia.org/wiki/Mussels
ε μα τότε…
ΚΟΙΤΑΤΕ ΤΙ ΒΡΗΚΑ
http://www.youtube.com/watch?v=aVR1qmlmoc4
και έχει και συνέχεια…
εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.
ΚΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΠΟΥΤΙΓΚΟΥΛΑ(είχαμε πρήξει τη μάνα μου να μάθει να φτιάχνει την πουτίγκα…αλλά τίποτα αυτή! πώς το έκανε ο Φρου Φρου; ΕΤΣΙ! Πω πώ πονοκέφαλο που θα της κάναμε της έρμης)
Υπερπαραγωγή έκανα! Και πονοκέφαλο! Ένα Ντεπονάκι παρακαλώ και σε μένα!
υ.γ.Ρε Κροτ, εμένα δε μας τα έπαιρνε τα περιοδικά, αλλά τα είχαν ΟΛΑ οι ξαδέρφες μου! Ώρες ατελείωτες τα διαβάζαμε όποτε πηγαίναμε σπίτι τους (δεν είχαν και χώρο για να παίζουμε…τι τα θες; )
“Παπούλη, παππούλη, ξύπνα, θέλω πουτίγκα!” αχαχα Απίστευτη η φωνή!
Μπαμπάκη, για μύδια δεν ξέρω. Αλλά η πΑτίνγκα νομίζω πως θα εμπνεύσει πολύ κόσμος! (διαλυτικό στοιχείο!).
Μπαλούν, πΑτινγκούλα, μιαμ μιαμ μιαμ!
Έχει και Νιλς Χόλγκερσον καλέ εκεί!!
Γιούχου!
Αγαπητό Μπαλόνι,
Και εγώ την παιδική μου ηλικία υπερασπίζομαι!
Έχω την ίδια (πάνω-κάτω, δε θα τα χαλάσουμε) ηλικία με την Κροτ
Αγαπημένη μου αναρχοκομουνίστρια του κιαρατά:
Εκτός απ’ την εμβριθή ανάγνωση του Proust, του DE Montesquieu, του Racine και του La Fontaine, για να ξαλεγράρω έβλεπα: τον Γούντι τον Τρυποκάρυδο*, τον Bugs Bunny (κουνέλι**), το Coyotte*** με τον Road Runner, τον Donald (πάπια****) και τον Mickey (Ποντίκι*****).
Με αυτά τα “παιδικά έργα” κατέστην άνθρωπος χρήσιμος για την κοινωνία με γνώσεις Νομικής τε και Ζωολογίας, ουχί ανερμάτιστο έρμαιο της ιαπωνικής υποκουλτούρας στα 30φεύγα μου.
Παραθέτω τα σχετικά λίνκια διότι βλέπω ότι ως παιδί της Τσιμεντούπολης ακόμα δεν τα ξεχωρίζεις τα ζωάκια.
* http://en.wikipedia.org/wiki/Woodpecker
** http://en.wikipedia.org/wiki/Bunny
*** http://en.wikipedia.org/wiki/Coyotte
**** http://en.wikipedia.org/wiki/Duck
***** http://en.wikipedia.org/wiki/Mouse
άντε ρε με τις αμερικανιές της Ντίσνεϋ!
πάρε ένα Νιλς Χόλγκερσον να γίνεις άθρωπος:
http://www.youtube.com/watch?v=9XwiqAziVcM&feature=related
PS Τα μύδια δυστυχώς τα έμαθα, θέλοντας και μη!
Δλδ με το μπαρδόν κιόλας, εσύ κάθε πρωί που ξύπναγες , έβλεπες ρακούν να σεργιανίζουν στον κήπο σου, εκεί στη Μολδοβλαχία που μεγάλωσες? :ΡΡΡΡΡΡΡΡ
από το στόμα μου το πήρες, βρε Κροτ, για τις αμερικανιές!
Και τα Μύδια από το στόμα μου τα πήρες :=Ρ
Τη Selma θα τη διαβάσω στο πρωτότυπο, δε με αρέσουν τα τηλεοπτικά ημίμετρα εμένα.
Μίλα μου για Μύδια! (έχει ένα καταπλητικό resto Place Ste Cathérine, την επόμενη φορά που θα’ερθω σε μήνα με “Ρο” θα πάμε)
Ναι, κάτω απ’ το μπαλκόνι της οικογενειακής έπαυλης, είχε τα πάντα, ρακούν, κοάλα, ντόντο, λευκά κουνέλια, πασχαλιάτικα κουνέλια, τραπουλόχαρτα, φλαμίνγκο (και ουχί: fiaminco = malattia della gola)
κρίμα γιατί πρόκειται για γερμανο-σουηδική εξαιρετική παραγωγή. Εσύ χάνεις, ή μάλλον έχασες ως παιδί, γιατί ήταν πολύ ανώτερο από το Ντόναλντ το looser.
Είχατε και καμηλοπαρδάλεις στην έπαυλη;
(ποιο λες? το petit chou de bruxelles? έχω πάει, νια νια νια!)
Εψαχνα να δω τι ξεχάσατε. Και βρήκα:
http://www.youtube.com/watch?v=5zk9YEDVWmw
http://www.youtube.com/watch?v=TPQgxZGeV4s&feature=related
Κάντυ δεν έβλεπα, σπανίως.
Αγόραζα όμως Μανίνα-Κατερίνα.
α, και αυτό:
και αυτό:
το έβλεπα και γω. τι συναισθήματα ξυπνά το τραγούδι. πόση αγωνία!
Και τελευταίο αλλά σημαντικότερο:
Εγώ μόνο Σπορτ Μπίλι και G-Force έβλεπα! Sci-fi από τα γεννοφάσκια μου! Την Κάντυ την έβρικσα γλυκανάλατη
Αντιδρασοτέτοιε, αμάν πουλάκι μου! Είπαμε να μιλήσουμε για μύδια αν είναι να μιλήσουμε για άλλ’αντ’άλλων!
Ρίτσα, το τραγούδι το είχα ξεχάσει εντελώς, αλλά να’ναι καλά το Μπαλούν!
Ανναλού, πφφφφφφφφ….
Τί υπονοείς; Δεν ήταν γλυκανάλατη η κάντι, που τις ελάχιστες φορές που έπεσε το μάτι μου πάνω της… μα ένα πράμα ρε παιδί μου όλο έκλεγε;;;
Κορόμηλο το δάκρυ!
Ούτε για μοιρολογήτρα να την προσλάβανε!
Καλά που είχαμε δηλαδή και την ομάδα τζί…
Και τον Νταρτανιάν φυσικά…
Αλλά τί να πει κανείς…
Νέοι…
{Σε λίγο θα μας βγεις και τρελοκρυφορουβίτσα και θα τραβήξω τις κοτσίδες μου…}
είμαι προφανώς η γιαγιά της παρέας (λολ). Δεν μου λένε τίποτα απόλύτως όλα αυτά! Το Μίκυ μαους το ξέρετε (έκανε 2 δρχ. και το αγόραζα με το χατζηλίκι μου); Τον Τιραμόλα; Τα κλασικά εικονογραφημένα; Αυτά υπήρχαν τότε από περιοδικά για διαβασμα. Και τηλεόραση τα πιο πολλά σπίτια δεν είχαν (ούτε και μεις).
Δίκαιο έχει ο Αντιδρασοσέξ, και εγώ τα έβλεπα, και τα τρία!
Οχι ρε φιλος!Μια φορα και εναν καιρο ήταν ο ανθρωπος!!!
καλα εγω ακομα θυμαμαι το τραγουδι της Καντυ Καντυ: ειναι στιγμες που η μοναξια, μες την καρδια φωλιαζει, μα υπάρχει ελπίδα πάντοτε, ω γλυκιά Κάντυ!Δάκρια, μοναξιά, όχι πια Κάντυ, μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά, γλυκιά Κάντυ!!!!!!
Νιλς Χολγκερσεν έβλεπε κανείς?!
Σπόρ- Μπίλυ! Είσια ήρωας απ’άλλο πλανήτη!!!!!
Ειχα και την κασέτα από τα στρουμφάκια και τσάντα Λόλεκ και Μπόλεκ.
Γιουχου!!!!!!!!!
Κάντυ Κάντυ δεν έβλεπα, αλλά όλα τ’ άλλα ναι, αν και είμαι μεγαλύτερη. :ρ
Όταν δε βρίσκω να παρκάρω, σκέφτομαι την τσάντα του Σπορτ-Μπίλυ. :χαμόγελο παλιμπαδίζουσας :
Χάϊντι ._ Παρακολούθηση με βαθιά κατάνυξη και να μην ακουγεται κιχ στο σπίτι . Η ώρα ήταν ιερή ( 5η απογευματινή νομίζω … )! ΌΛΟΚΛΗΡΟ το άλμπουμ με τ’αυτοκόλλητα γεμάτο ( όχι παίζουμε … ). Συλλεκτική η αξία του, αγνοώ που βρίσκεται .
Μάϊ νέϊμ ιζ Νιλς . Νιλς Χόλγκερσον . Ακαμψία στον καναπέ από τη συγκέντρωση . Είχα μάθει όλες τις πάπιες απ’έξω .
Όλα τα υπόλοιπα ήρθαν και προσπέρασαν . Την Κάντυ την έβλεπα στην αρχή αλλά την σταμάτησα στα μισά επεισόδια γιατί νομίζω είχα ξεκινήσει την Α’ Γυμνασίου και δεν είχα όρεξη ούτε χρόνο . Ο Τέρρυ πάντως ” έλεγε ” …
Κι ένα θα πω ( για τους λίιιγο πιο παλιούς ), συνθηματικό . ” Το Μυστήριο Του Χρυσού Πιθήκου ” . ( για δυνατούς λύτες … )
Ό,τι έπρεπε το ποστ Κροτ ! Φιλιά
Άουρα, ο μάγκας με το υδροπλάνο!!! (μ αρέσουν τα σταυρόλεξα
)
μπονζούρ κορίτσια
έλα ρε Άουρα…ΕΛΑ ΡΕ ΡΕΝΑΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑ…πού το θυμηθήκατε;;;;
πω πω πω πω πω…
υ.γ. ρε σεις όλο αυτό το ρετρό μουντ με ρίχνει σε κατάθλιψη…τι καλά που ήταν όταν ήμασταν παιδιά και δεν είχαμε άγχη και χρέη!!! Και είχαμε και 3 μήνες διακοπές το καλοκαίρι…μη το θυμηθώ κι αυτό τώρα!!!!
Δυστυχώς λόγω της αρχικής σας τοποθέτησης όπου καλείτε αποκλειστικά άτομα γένους θηλυκού να συμμετάσχουν στην κουβεντούλα σας, δε θα μοιραστώ τις αναμνήσεις-γνώσεις μου από τα καρτούν εκείνης της εποχής.
Χμ… εγώ πάλι, μανιακή με τα thundercats και βέβαια, το Buck Rogers!!!!!!
;-P
Μπιριμπιριμπιριμπιπ
Κάτι μου θυμίζουν αμυδρά οι εικόνες. Η νηπιακή και παιδική μου ηλικία ήταν περισσότερο γεμάτη με εικόνες του Μιτεράν, της Θάτσερ, του Αραφάτ, του Καντάφι, του Ρήγκαν, του Γκόρμπυ, του Αντρέα πάνω από όλους, τη σύρραξη στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και το Λίβανο, και τα… δύο γκολ οφ σάιντ του Βελγίου (ακούς Κροτ) απέναντι στην κραταία ΕΣΣΔ στο μουντιάλ του ‘86!
Έβλεπα όμως και κάποια καρτούνια. Αγαπημένο μου αυτό
Αν και ξεφεύγουμε από το θέμα, ιδού το ντοκουμέντο της σφαγής της κραταιάς ΕΣΣΔ από τον “χειρούργο” διαιτητή Φρέντρικσον.
Πω πω τι με θύμισες τώρα Τσαλ…
Τους Βέλγους μετά ο Ντιέγκο δεν τους περιποιήθηκε στον ημιτελικό?
Μύδια και πατίνγκα??? πάνε;;;;; ; ; ; ; ; ;
Λοιπόν παιδιά, πιστεύω ότι πάμε πολύ πολύ καλά και θα κάνουμε τζακποτ στα σχόλια!!!
)
(Και δεν έχει περάσει ακόμα ο φάρος
Keep up the good work
(Σύντεκνε, μην κρατάς άλλο την αναπνοή σου, θα σου δώκω αγριογούρουνο γαρνιρισμένο με ψάρι!!!)
Ωραία!
Απ’όλη αυτή την περιήγηση, εγώ κρατάω (μια και ο καθένας συνεισφέρει τις αναμνήσεις του): Νιλς, Μπόλεκ & Λόλεκ, ο λύκος κι ο λαγός (του Τσαλαπετεινού), Δον Κιχώτης (δεν τον ανέφερε κανείς!)+τρεις σωματοφύλακες+τα παιδικά χρόνια του ελ Σιντ (τρεις σαιζόν στη σειρά, μόλις τέλειωνε το ένα άρχιζε το άλλο), Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος (το απέκτησα ξανά σε ντιβιντί πρόπερσυ!). “Το μυστήριο του χρυσού πιθήκου” νομίζω το θυμάμαι, με ηθοποιούς και μεταγλωττισμένο, δεν ήταν; Πιο πολύ δε, το “Μπρέντον Τσέις το δάσος του ονείρου”. Κλασική φωνή της τότε μεταγλώττισης, ο μέγας Σοφοκλής Πέππας . Παράπλευρη απώλεια: αδυναμία να τον παρακολουθήσω στα σοβαρά στο θέατρο, είναι η φωνή του Μπαμπαστρούμφ.
Ωραίες αναμνήσεις.
Και μεις που πήγαμε δημοτικά στο τέλος της δεκαετίας ΄80 τα προλάβαμε αυτά.
Αλλά πολύ κλάμμα η Κάντυ (Κάν’τη), κορόμηλο το δάκρυ. Η Έλενα Ναθαναήλ των κινουμένων σχεδίων ντ’απρέ μουά.
Δαγκωτό Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 ημέρες, Φρου-Φρου, Μπόλεκ-Λόλεκ.
Ανάθεμα στο “μαύρο ‘89″ που έκοψε όλα αυτά και βλέπαμε κάθε πρωί τη δίκη.
Καλημέρα
ω λα λα! ένα σινεμά πάει ο άθρωπας, πέφτει για ύπνο, ξυπνάει το πρωί και τι βλέπει? το μέγα μουρδέλο μες το τσαρδί του! τσκ!!
Αντιδρασοτέτοιε, ξέχασα να σου πω ότι
α. αδύνατο να έβλεπες Κάντυ έτσι κι αλλιώς αφού, τόσο εσύ, όσο και ο Δικηγορίσκος/ντροπή του ΔΣΘ πιο κάτω είστα κατάτι μεγαλύτεροι!
Μανίνα/Κατερίνα, μπράβο, σπουδαία κουλτούρα έχεις! Πάττυ διάβαζες τουλάχιστον?
[Χιλιοποδαρούσα και Παραμυθά εννοείται!!]
Καμ, Τρεις σωματοφύλακες έβλεπα κι εγώ λέμε! Στην νηπιακή ηλικία ήμουν λέμε με την Κάντυ, τι ήθελες να κάνω; Να διαβάζω Προυστ σαν τον άλλο τον πειραγμένο;
Ε-ΟΧΙ-ΚΑΙ ΡΟΥΒΙΤΣΑ! ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ ΛΕΜΕ!
Αγκνίρα, ΦΥΣΙΚΑ! Δε θυμάμαι πόσο έκαναν (τα τσιγάρα της μητέρας πάντως, όταν άρχισα να της τα αγοράζω, εκαναν 120 δρχ, δεν ξέρω αν αυτό λέει κάτι), αλλά τα διάβαζα φυσικά. Αν και μετά ανακάλυψα τον Αστερίξ και τα παράτησα αυτά!
Δικηγόρε, αλοίμονο, σιγά μην έχανες εσύ!
[Κι εγώ λέμε, κι εγώ!]
Παρτιζάνα, ναι, ναι, ναι!!! “Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος”, βέβαιαιαιαιαααα!
Και Μπόλεκ και Λόλεκ, και Νιλς Χόλγκερσον! Βέβαια!
(άκου να θυμάσαι και το τραγούδι!!!).
Ρενάτα, α, κακώς, πολύ κακώς!
Άουρα, προδώθηκες! Α Γυμνασίου όταν παιζόταν η Κάντυ, χμμμ!
Καταπλητική η Χάιντι βέβαια!
Τι είναι αυτός ο πίθηκος, είμαι μικρό εγώ, όχι σαν το Μπαλούν το πουρό που θυμάται ακόμα και τον Άγνωστο Πόλεμο!
Μπαλούν, καμία κατάθλιψη! Νοσταλγία ναι, κατάθλιψη γιατί; Που είχαμε ωραία παιδικά χρόνια;
Σπέκυ, όχι, όχι πες! Σε θέλουμε! Τι έβλεπες, Χαβάη 5-0? αχαχαχα!
Σοφία, είσαι σπαμ!
Τσαλ, τζίζους! Στα 4 όχι, δεν ήξερα ποια ήταν η Θάτσερ, ήξερα βέβαια πολύ καλά τον Αντρέα και χμ, τον Κύρκο! Βλέπεις τεσσάρων ήμουν το 1981 και με σέρνανε και στις συγκεντρώσεις οι άσπλαχνοι γονείς!
Όσο για το ποδόσφαιρο, τότε δεν ήταν που ο Μαραντόνα έβαλε γκολ με το χέρι και το απέδωσε στο Θεό; (πόσο βλαμμένοι είστε πια!).
Αντιδρασοτέτοιε, ναι, μη χάσεις εσύ να μας την πεις για το όμορφο Βέλγιο!
Μπέρμπον, πρώτα τα μύδια και μετά η πΑτινγκούλα, καλέ! Για επιδόρπιο!
Καμ, εσύ με ποιον είσαι; Με το Μπαμπάκη;
Α, τις τσιχλόφουσκες “φρου φρου” τις θυμάστε;
E να τώρα…
Επιτρέπουν οι μαμάδες στα νήπια να βλέπουν δραματικές σειρές και ορίστε τ’ αποτελέσματα σε μεγάλη ηλικία!!!
(Να έβλεπες μάγια η μέλισσα!)
{Είπαμε, εγώ είμαι.. με μένα!!!}
έβλεπα ΚΑΙ Μάγια Μέλισσα, τι με πέρασες? Είχα και κουκλάκι σε πληροφορώ!
η μητέρα αντιδρούσε σθεναρά στην επιμονή μου για την Κάντυ, αλλά αδύνατον να με ξεκολλήσει!
Προφανώς δεν είχε την προνοητικότητα να σου πάρει έναν “αγκαλίτσα μελισσάκι”!!!
ρε συ…κι εγώ είχα και τη Μάγια και τον Μπίλλυ…σε κάτι περίεργα ελαστικοπλαστικά κουκλάκια…και έχω και ένα δίσκο κι από αυτό!
Αγαπούσα Μάγια!
Μπαλούν, τα ίδια είχαμε. Πορτοκαλί με ριγέ μάλλινα φορμάκια; Μέγεθος πε΄ριπου 10 εκ.;
ναι ντεεεε!!! :χαμόγελο-μέχρι-τα-αφτιά:
Δύτη, ω, μας πώς στο καλό ξεχάσαμε το Δον Κιχώτη!!! Και τα Στρουμφ!
Και τον Σοφοκλή Πέππα, βέβαια, πώς τον ξεχάσαμε κι αυτόν!!!
Το “Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος” το έχω σε βιβλία και λέω να το προμηθευτώ κι εγώ σε δβδ.
προς τα κορίτσια: αυτοκόλητα της Σάρα Κέυ δεν είχατε?
Εύθυμε, το μαύρο 89 είναι και η στιγμή που νομιμοποιείται η ιδιωτική τηλεόραση (δε νομιμοποιούσαν τα σκληρά ναρκωτικά καλύτερα;) και βέβαια, ΤΕΛΟΣ σε όλα αυτά τα όμορφα παραματάκια, αρχίζει η παρακακμή, κατ’εμέ!
Εντάξει, βρε παιδί κι εσύ: η Έλενα Ναθαναήλ! Τσκ! Πώς και δεν είπες η Μάρθα Βούρτση!
Βασικά, συμβαίνει το εξής, για να μη σπεκουλάρετε εσείς οι άσπονδοι εχθροί της Κάντυ: οι γιαπωνέζοι έχουν μεγάλη μανία με το μελόδραμα, διαβάζω σε αυτή τη φάση, μάνγκα για κορίτσια, και μιλάμε η Κάντυ ήταν χιουμοριστική σειρά μπροστά σε αυτά! Δράμα η κατάσταση, ούτε ο Νίκος Ξανθόπουλος τέτοιο πράμα!
Όλο το καταπιεσμένο συναίσθημα που δεν εκφράζουν στη ζωή τους, λογω κουλτούρας, τους βγαίνει στην λογοτεχνία, στα μάνγκα και στα κινούμενα!
“αυτοκόλητα της Σάρα Κέυ ”
Ααααααααααααααααααα!!Χτύπησες φλέβα τώρα!
ΧΕ ΧΕ ΧΕ!
τα Love is τα θυμάσαι;
Τα Love is?
Έλεος.
Και μου το παίζετε και πιπίνια και ότι εγώ είμαι μεγάλος.
Σε λίγο θα θυμηθείτε και το “Μήτσος και Κατινάκι”.
τι είναι ο Μήτσος και το Κατινάκι;
το “Γιάννης και Μαρία” θυμάμαι, με την Πέμη Ζούνη ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΗ ΜΕ ΠΕΡΜΑΝΑΝΤ! (τι θυμήθηκα, πωωωωωωω….)
Φυσικά και είσαι μεγάλος: τα Love is εγώ τα γνώρισα το 1985, σαν αυτοκόλλητα και trade mark για σχολικά ήδη. Δεν ξέρω προσωπικά το δημιουργό τους!!! :ΡΡΡΡΡΡΡΡΡ
@ antidraSOOOsexy
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΑ
(ρε συ…ουπς)
Love is… τι λέτε τώρα…
καλά, εννοείται ότι θα θυμάστε και τα κολλητάρια! σε στρουμφ, αστεριξ και άλλα…με το πλαστικό στυλό για να τα κάνεις να ξεκολλάνε
και τα “μου σου του”
άντε πάλι…τα πιάσαμε τα λεφτά μας…τι θυμηθήκαμε πάλι
Προς τι ο γέλο;? δεν κατάλαβα.
Το Μήτσος και Κατινάκι ήτο ένα στριπ του Καμμένου (του Διογένη, όχι του Πάνου) τόσο παλιό που ούτε στο ίντερνετ δεν το βρίσκεις.
Έχει μόνο δύο λινκ και αυτά δεν βγάζουν εικόνα.
επειδή το θυμάσαι εσύ κι εμείς όχι….
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑ
Θυμόμαστε τα άγρια μωρά του Μητρόπουλου, μετράει;
:Ρ
Αντιδασέξ, άς τες να λένε. Εγώ τα θυμάμαι!;)
Εννοούσα το στριπ του Καμμένου.
αλληλεγγύη μεταξύ όσων γεννήθηκαν πριν το 1975!
θησαυρός της βαγίας, το καπλάνι της βιτρίνας, …
ο κήπος με τ’ αγάλματα…σε παρακαλώ…είχα και τον δίσκο!
ΝΑΙ!
ΝΑΙ!
ΝΑΙ!
ΝΑΙ!
Μόλις θυμήθηκα: Μάρκο Πόλο. Πάει πακέτο με κάρτες για ανταλλαγές, και επιτραπέζιο (πολύ καλό). Ένα επεισόδιο το πέτυχα ξανά φαντάρος στη Λήμνο (κάποιον στην ΕΡΤ είχε πιάσει η νοσταλγία).
Ναι, ναι και Μπόλεκ & Λόλεκ & τον Λύκο έβλεπα – ένα ένα μου’ρχονται, τι ψυχαναλυτικό ποστ είναι αυτό τελικά…
“η μητέρα αντιδρούσε σθεναρά στην επιμονή μου για την Κάντυ, αλλά αδύνατον να με ξεκολλήσει!”
Ο ανείπωτος σεβασμός μου δια την Κερία Μαμά σου είναι γνωστός τοις πάσι.
Re Ιαπωνικό μελόπραμα, όντως, εκφράζεται παντού… αλλά αν είναι να χαλαστείς, κάντο ποιοτικά, όχι με Κάντι-Κάντι:
Μάνο και Δικηγόρε, ναι εντάξει. Αλλά εγώ ήθελα να κάνω ένα ποστ της πλάκας, εντελώς κάλτ, ρετρό και τίγκα στη χαριτωμενιά.
Κακώς δεν πρόβλεψα ότι θα μου την έπεφταν οι κουλτουριάρηδες φίλοι μου, με το βαρύ πυροβολικό της Ζώρζ Σαρρή και των συναφών.
Τον Θησαυρό της Βαγίας τον ξέρω απ’έξω και η Νικόλ ήταν το ίνδαλμά μου. Για χρόόόνια.
Πλην όμως, δεν μπορείτε να καταλάβετε ένα πεντάχρονο κοριτσάκι και την ψυχολογία του.
Δικηγόρε, εσύ ειδικά με τίποτα!
Παρόλα αυτά, σας αγαπάω και σας φιλώ στη μούρη (αλλά εσύ ειδικά Δικηγόρε, μάσσου λίγο, νταξ???).
Δυτη, ααα, δεν τον χωνευα το Μάρκο Πόλο,όπως και κανέναν εξερευνητή,σ τρατηλάτη, Μαγγελάνο και τα συναφή. Βαριόμουν.
Η ψυχολογία ενός 5χρονου κοριτσιού συνδέεται με “δάκρυ κορόμηλο”;;;;
Πέσ’ το βρε γιαβρί μ’ να σταματήσω ο άραβας ν’ απορώ για την ψυχολογία των ενήλικων κοριτσιών…
καλά ντε, μην απολογείσαι
(κι εγώ έβλεπα κάντι κάντι)
Σήμερα ειδικά δε μαζεύομαι με τίποτε ο teleworker!
“Πλην όμως, δεν μπορείτε να καταλάβετε ένα πεντάχρονο κοριτσάκι και την ψυχολογία του. Δικηγόρε, εσύ ειδικά με τίποτα!”
Ρωτάς ποιός θέλει να βυθισθεί σε έναν κυκεώνα από λευκώματα, ξανθές πουτινιάρικες barbie και συλλογές από χαρτοπετσέτες; Δε διαβάζω ένα άρθρο του Πρεντετέρη καλύτερα;
Εγώ πάλι δεν έβλεπα Κάντυ Κάντυ γιατί μου το είχε απαγορεύσει ο μπαμπάς μου…Έλεγε ότι είναι πολύ κατινίστικο! Χεχε! Σε αντίθεση με την μαμά σου, εκείνος τα κατάφερε γιατί δεν ήταν και πολύ του γούστου μου η εν λόγω ηρωίδα…
Αργότερα προσπάθησε να μου απαγορεύσει και το Beverly Hills αλλά δεν τα κατάφερε: ήμουν στις αρχές της εφηβείας μου οπότε ό,τι και αν μου έλεγε…
αρχές εφηβείας το Beverly Hills?
αχ, αισθάνομαι να ανεβάζω το μέσο όρο ηλικίας ξαφνικά…
Να σας πω κάτι ρε περιπτωσάρες όλοι σας!
Ένα ποστ για την Κάντυ Κάντυ έκανα! Θα μου το μετατρέψετε σε κοινωνιοψυχολογικη ανάλυση των σύγχρονων θηλυκών προτύπων και της επίδρασής τους στην ψυχολογία και τις ανθρώπινες σχέσεις?
Τζίζους! Στην τελική αν εμείς είμαστε ροζ, μας έκαναν έτσι οι μανάδες μας, αλλά και οι μάτσο πατεράδες και αδερφοί μας, για να μην πω και για την άτιμη την κοινωνία που άλλους τους ανεβάζει και άλλους τους κατεβάζει! (Καμ, και σε σένα πάει αυτό).
Μάνο, ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΩ εν τέλει! ok, i rest my case!
Δικηγόρε, “Δε διαβάζω ένα άρθρο του Πρεντετέρη καλύτερα;”
Κάνένα βίτσιο δεν είναι ντροπή. Αλλά αυτό εδώ ανήκει σε κείνα που πονάνε.
Ωωωω δεν έχω πρόβλημα με το ροζ (αν και προτιμώ να έχει τάσεις μετατροπής σε μπορδοροδοκόκκινο
), με την ψυχοσύνθεση είναι που έχω έναν πόλεμο!
)
(Επίσης δεν πιστεύω πως η κοινωνία ανεβοκατεβάζει, αλλά μόνο συγκεκριμένα τμήματά της, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα
Κοίτα, Καμ. Είναι καλοκαίρι, οι δουλειές έχουν πέσει, κι έτσι έχουμε ελεύθερο χρόνο ενώ είμαστε στα γραφεία μας.
Οπότε ψιλοχαωεύουμε μέχρι να προκύψει καμιά δουλειά ή να φτάσει η λήξη του ωραρίου και να πάμε σπίτια μας.
Θες κοινωνικοπολιτικές αναλύσεις σε αυτό το πλαίσιο;
Δεν δύναμαι.
Επίσης, πανηγυρικά ανεβαίνεις κατηγορία, παίρνεις προαγωγή και μπάινεις κι εσύ στην κλάση των κουλτουριάρηδων που ανέφερα προηγουμένως, χα χα χα!!!
Και σε αυτό το σημείο, πάω για lunch break!
Κουλτουριάρης εγώ;;;
ΤΖΙΖΟΥΣ!
(Γερά παιδιά, 82 and counting!)
Το λεύκωμα Σάρα Κέυ το είχες εσύ;
Σάρα Κέυ : νο ντάτα!
αλλά αυτό εδώ, έξτρα δωράκι
Καλη μου Κροτ, προς ενημερωση σας, δημοτικο πηγα το δευτερο μισο των 80ς.
Απο ‘κει και επειτα ως ειδικος καρτουνολογος, μπορω να σας μιλησω για οποιαδηποτε (σχεδον) σειρα υπηρχε τοτε. Γενικα τα 80ς ειναι τιγκα στο “παιδικο” οχι μονο γιατι η κρατικη τηλεοραση εδειχνε πολυ αλλα και γιατι ειχε ανθισει και κατι αλλο: η βιντεοκασετα. Πολλες μαλιστα σειρες που θυμομαστε νοσταλγικα δεν προβληθηκαν (ή προβληθηκαν λιγο) απο την τηλεοραση.
Τοτε υπηρχε η προωθηση διαφορων “σχολων” καρτουν με σημαντικη παραγωγη. Γιαπωνεζικα (Χαιντι, Καντυ, Νιλς αλλα και Καπταιν Χαρλοκ κ.α.), “σοβιετικα” (ο λαγος, μπολεκ κτλ), αμερικανικα (απο τα πονυ μεχρι τους transformers και φυσικα τους thundercats–σειρα που η ΕΤ1 ειχε αρχικα στη νυχτερινη ζωνη μιας και προοριζοταν για πιο μεγαλο κοινο) και τελος η μεγαλη παραγωγη των ευρωπαϊκων με προεξεχοντα τα γαλλικα.
Ενα απο τα τρικ νοσταλγιας που εχω ωστε να πηγαινω σ’ αυτη την εποχη ειναι μεσω των generiques, των τραγουδιων των τιτλων δηλαδη. Μπορει να μη θυμαμαι επεισοδια πλεον, αλλα τα τραγουδια μου εχουν μεινει.
Ισως τοτε ηταν και διαφορετικο το κονσεπτ, πιο προσεγμενη η παραγωγη. Ή μπορει να μας κανει κλικ το χαρακτηριστικο μπιτ των 80ς. Δεκαδες τραγουδια. Απο τα 2 τραγουδια της Καντυ (πολυ καλο το ελληνικο cover), στις γαλλικες παραγωγες του il était une fois…l’ espace (αγαπημενη εισαγωγη ever) και του Les mondes engloutis (δυο πολυ καλα και διαφορετικα τραγουδια αρχης και τελους). Ή ακομα και το “επεσα, χτυπησα…” που κει ο σταρ ειναι κοαλα!
Ακολουθουν καποια blast from the past links, αλλα παλι σεντονι εκανα, πφφ! (να δουμε αν μεχρι αυριο ξεπεραστουν τα 100 σχολια)
Η λιστα ειναι τεραστια (ηδη απο πανω ξεχασα τον ανυπερβλητο Καπαμαρου) αλλα τουλαχιστον αυτα στα οποια αναφερθηκα +2 bonus:
* Il étais une fois…l’ espace
http://www.youtube.com/watch?v=H-Yx4Sw0m5A
* Les mondes engloutis
http://www.youtube.com/watch?v=SrVTvMgVRfI
http://www.youtube.com/watch?v=RktQmx9FJmA (προσεξτε την…γοπα!)
Bonus:
*Κινεζικα (που ηταν γιαπωνεζικα) παραμυθια
http://www.youtube.com/watch?v=tmZEgR0NiBg
*Καλτ αλερτ: Η Σαντιμπελ, κυκλοφορησε σε καμια δεκαπενταρια βιντεοκασετες και ηταν αντιγραφη της Καντυ Καντυ
Εχμ, κατι δεν εκανα καλα στο προηγουμενο ποστ (δεν ειμαι των μπλογκ) και μου γραφει κατι για μοντερέισον. Παντως το τελευταιο λινκ (που εγινε embedded για ενα περιεργο λογο) ειναι λαθος. http://www.youtube.com/watch?v=mHREpJ85-SQ
Τρια ποστ στη σειρα, μου φαινεται θα ξαναγραψω σε κανα μηνα παλι.
Και ένα κουΐζ για δύσκολους λύτες (χρόνια ψάχνω κάποιον που να το’βλεπε): “Σατουρνέν”. Το μικρό παπάκι με την παρέα του, γυρισμένο με αληθινά ζώα, που υποτίθεται χρησιμοποιούσαν διάφορα γκάτζετ για να προφυλάξουν τη Νατάσα το χρυσόψαρο από τη γάτα. Έπαιζε γύρω στο ‘83 ή ‘84.
Αλεπού, ΦΥΣΙΚΑ -κάπου το έχει καταχωνιασμένο η μάνα μου. Στην αποθήκη μάλλον, αν δεν έχει ήδη ανακυκλωθεί…
Μπαλούν, Σπέκυ και λοιποί, ως γνωστόν τα γιουτούμπια δεν μπορώ να τα δω από δω -επιφυλλάσσομαι αργότερα!
Σπέκυ, αυτό δεν είναι σχόλιο, είναι διατριβή!
Μιας και είσαι τόσο ειδήμων, μήπως θυμάσαι πώς λεγόταν η σειρά που είχε για τραγούδι τίτλων το “Πιες-πιες της ταραχής το κρασί…”. Το θέμα έχει τεθεί ξανά σε τούτο το βλογ, αλλά ως γνωστόν μετά τα 30 αρχίζει το αλτσχάιμερ. (πού να ξέρεις εσύ μικρό Σπεκυ! αλλά θα’ρθει κι η σειρά σου να γίνει 30something και θα δεις τότε! :Ρ).
[Τίποτα δεν πήγε στραβά, απλά έβαλες πολλά λινκ και σε έπιασε το σπαμ. Ευπρόσδεκτα τα σεντόνια και οι διατριβές, μην κάνουμε μαύρα μάτια να σε δούμε πάλι!]
Δύτη, δηλώνω άγνοια. Αλλά μπορεί ο φλαμανδός καρτουνολόγος να γνωρίζει -να θυμάται δύσκολο το βλέπω, το 83 πρέπει να ήταν της αγκαλιάς!
Οι πειρατές του Διαστήματος:
επιτέλους!!!
δε θυμόμουν πως λεγόταν και όταν έκανα προσπάθεια να πω το τραγουδάκι μου πετούσαν λεμονόκουπες!!
ΓΑΜΑΤΟ!
θενκς αντιδρασοτέτοιε!
Μπράβο Αντιδρασέξ…και είπα και πριν να το βάλω αλλά λέω άσε να το βάλει κανένας άλλος!!!!
Τα τσίπουρα μόλις τέλειωσαν!!!! ΕΛΑ ΚΡΟΤ!!!!! Πάμε!
H candy htan a8lia
den eixe pote gkomenous, mono filous….
egw latrepsa M.A.S.K., Astynomo Sainh, Kabamarou, Perioxh 88 (me th fwnh tou metepeita astynomou 8eoxarh), Ypobrixio Keraynos…….
Ayto to kwlopoulo pote 8a to piasei to coyote?
Epishs anakalypsa gamato neo paidiko me to o onoma pineas and furb. H istoria einai me dyo etero8alh aderfia pou briskoun ekswfrenikous tropous na perasoun thn wra tous stis diakopes apo to sxoleio, kai exoun ws pet enan platypoda, ton perry, o opoios sthn pragmatikothta einai mystikos praktoras…..OLE!
Αααααχ! ξέρεις τι είναι 30 φεύγα χρονών μουλάρα να κάθεται μέχρι τις 4 το πρωί επί 5 μέρες για να δει τα δβδ με την Κάντυ??
Στα πρώτα επεισόδια το όνομα του Κλιν ήταν άλλο, αλλά δεν το θυμάμαι αυτή τη στιγμή!
http://www.youtube.com/watch?v=Z190aG219Us&eurl=http%3A%2F%2Fwww%2Eallwe%2Etv%2F%3Fp%3D2724&feature=player_embedded
σορρυ για την καταχρηση του χώρου, αλλά τα γιαπωνέζικα παραμύθια ήταν must!
Duke, α, δε θα έρχεσαι εδώ να πεις ότι η Κάντυ είναι άθλια! Θα σε κάνω σπαμ!
NoName, πες τα παιδί μου, πες τα, βγάλτα από μέσα σου, γι’αυτό είναι τα βλογζ!
λολλλλλ
το κοάλα; το ρακόυν εννοείς, τον Κλυνν!
εγώ χρόνια προσπαθώ να θυμηθώ πως έλεγαν τον βοηθό της Βάντα στον Σπορτ Μπίλι
Σάιπ (έκλεψα, το είδα στο youtube).
Είπαμε να ανεβάσεις καινούργιο ποστ όχι το … “με ένα … αρλεκιν … σβήνωωωωω” !!!!!!!!!!!!
Τέλς ΄αντων …. Καλημέρα … καλό είναι κι αυτό – το άλλο κατάντησε …
υ.γ. : να δεις … αυτό τι θα … γίνει !!!!!
Γιωρίκα, α, κι εσύ ε;
Ναι, βρε ρακούν, εντάξει, ένα λάθος κάναμε!!
Φάρε, χα! Βλέπω πάντως ότι είσαι ενημερωμένος!
[άσε πρόλαβαν και το'καναν σαν τα μούτρα τους, το όμορφο νοσταλγικό ποστ μου!]
Ενημερωτικά έβαλα bolek & lolek στις κόρες μου (6 & 3 ετών) και τους άρεσε σφόδρα.
25+ χρόνια μετά, βλέπονται άνετα.
Sorry, αλλά επειδή δεν το είδα πουθενά, η πιο μερακλίδικη δουλειά σχετικά με την Candy Candy είναι εδώ
http://www.youtube.com/user/CandyInGreekProject
epishs allos 8eos
Danger Mouse
Κροτ διέβλεψα ελαφρά συγκατάβαση εδωμέσα προς την (πάλαι ποτέ) “θεία λένα” και προς τις (πάντα αιωνόβιες) “αμερικανιές τού ντίσνεϋ”. (Να μην πω για τα κλασικά εικονογραφημένα, και άλλα, και άλλα… (Τα λέγαμε και στου ομαδεώνα για τους ρατσισμους ειδικά τών παιδιών)
Βασικός κανόνας: οτιδήποτε δ ε ν έχουμε ζήσει εμείς, μας φαίνεται και άσχετο και αμερικανιά – και από κει ξεκινάνε και οι διαχωρισμοί: “το δικό μας και το ξένο” “το καλύτερο και το χειρότερο” “το μεγαλύτερο και το μικρότερο”…
(εγώ για πρδγμ είμαι μικρότερη – όλων αυτών…)
: gelaki mystikopathes kai mistirodes:
(μ’ αρέσει που υπήρξε, στην αρχή κιόλας, διορατική απορία διορατικού αναγνώστη σου (με δυσκολοπρόφερτο όνομα = δλδ ξένου…) για το πού θα καταλήξει αυτό το ποστ)
@αντίδρα
Σωστός. Ο σύντροφος Ντιεγκίτο τους έκλεισε το σπίτι στον ημιτελικό.
@κροτ
Σωστή κι εσύ. Το χέρι του θεού τιμώρησε τη βρετανική αποικιοκρατία και το πόδι του θεού τους απότοκους του Λεοπόλδου Β’!
Καλά για τουςάλλους,τολμάς και ασεβείς προς το δον Μαγκαγιάνες;;; Φέρτε μου γρήγορα το μακρύ σπαθί και το αρκεβούζιο!
Έχεις δει τη φάση που η γιαγιά της (ή κάτι τέτοιο – που να θυμάμαι) της έκανε “πλάτες” να βγει με τον γκόμενο – 8 χρονών παιδούλα ;;;;;;;;
Έ, τότε το σιχάθηκα αυτό το δήθεν αθώο καρτούν …
υ.γ. με τέτοια που ΄βλεπες, τι να … δηλώσεις, στο μηχανογραφικό … φυσικό ήταν (ή ήτο όπως λέει άλλος σχολιαστής ή σχολιάστρια) !
κατάλαβες τι εννοώ που είχες το μυαλό σου ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
΄σπέραααα !
Χαρίδημε, αλοίμονο! Ο Μπόλεκ κι ο Λόλεκ είναι διαχρονικοί!
George, EYXAΡΙΣΤΩ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! Σου είμαι ευγνώμων! (Με κατέστρεψες βέβαια, δυο ώρες τώρα το ξεκοκαλίζω κι είχα και δουλειές…
).
Χάρη, μη παίρνεις στα σοβαρά αυτά που λεώ στο Δικηγόρο. Προκειμένου να τον εκνευρίσω, θα υπερασπιστώ ακόμα και το Ροκφέλλερ! :Ρ
Ούτε αυτά που λέει ο Καμ να μην τα παίρνεις στα σοβαρά!
Ω θεοί, Τσαλ! Κι είπα στο Συκ να σε ξαναδέσει, αλλά δε με ακούει!
Φάρε, το μπερδεύεις με κάτι άλλο μάλλον. Η Κάντυ δεν είχε ούτε γιαγιάδες ούτε μαμάδες, ήταν ορφανή. Και τέτοια σκηνή δε θυμάμαι. Ασε που ήταν τόσο παρθενώπη (με το συμπάθειο!) που όταν πήγε ο γκόμενος να τη φιλήσει, τον απέκρουσε και του είπε ότι την προσβάλλει!
).
(Όταν έδινα εξετάσεις είχα ξεπεράσει πια την Κάντυ. Απλά μετά τα 30, άρχισα να παλιμπαιδιζω!
Καλα ε τι μου θυμισατε τωρα!Οταν ημαν μικρη και πηγα ΕΣΣΔ, γνωρισα κατι κοριτσακια με τα οποια μετα αλληλογραφουσαμε και η μια μου εστελνε κατι χαρτακια με μικρα σκετσακια του Λύκου και του Λαγου! Εννοιείται ότι ειχα κατα ενθουσιαστει και ημουν πολύ περίφανη για τη συλλογη μου από την ΕΣΣΔ! Τον Καμπαμαρου τονανέφερε κανείς, δεν είδα?!Εκείνο το ουγγαρέζικο με ένα κουκλάκι που είχε μεγάλα αυτιά και πετούσε?! Πειτε μου λίγο, τη σχεση έχουν τα σημερινά παιδικά με εκείνα του παλιού καλύ καιρού?!
Παρτιζάνα, νομίζω δεν ξεχάσαμε τίποτα.
Και νομίζω ακόμα ότι όντως είμασταν τυχεροί σε σχέση με τις επόμενες γενειές από την άποψη του τι είδαμε και τι διαβάσαμε. Και εννοείται πως δεν εννοώ -μόνο-την Κάντυ.
Και μετά από όλα αυτά μάλλον πρέπει να ανεβάσω πια ένα σοβαρό ποστ.
partizana
siga mhn afhname ton terastio hrwa kapamarou
oups…sygnwmh nomisa pws hsoun xtapodi
ο χριστος και 495 αποστολοι(ή 494 , δεν θυμαμαι καλα)!
τοοοοοοσα σχολια για αυτη τη χ@ζοβιολα την καρετα καρετα!
υ.γ.
μια και ειδα να κυκλοφορουν πολλα βιντεο να βαλω και γω ενα που μας εβαζε να βλεπουμε συνεχεια η γιαγια (λιγο ζοχαδα αλλα καλος ανθρωπος) οταν ειμασταν μικρα :χαμογελο που δεν επιδεχεται ειρωνικα σχολια:
Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια … Και πας και για άλλο ποστ . Τώρα όμως κατάφερα να διαβάσω όλα τα σχόλια ( περνάω κρίση ψυχαναγκασμού αλλά έπρεπε να κάνω catch up ! ).
Ρενάτα και Μπαλόνι, φιλιά πολλλλααά και ναι, μιλάμε για τον κο Τζέϊκ Κάτερ ή Στέφεν Κόλλινς, το μεγάλο σουξέ του 1983, με τον φοβερό σκύλο .
Κροτ, Σάρα Κέϋ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ μετά μανίας . Και γραμματόσημα και κόλλες αλληλογραφίας και χαρτοπετσέτες πολύχρωμες από πάρτυ … Μιλάμε για αθωότητα τεραστίων διαστάσεων . Σήμερα άραγε τί να συλλέγουν τα παιδιά ? Καλέ, τί να προδοθώ ? Ούτε που με νοιάζει . Κάπου τρία χρόνια σε περνάω . Σήμερα που μιλάμε, η διαφορά είναι ένα ” τίποτα ” . Όταν όμως πας Δημοτικό-Γυμνάσιο τρία χρόνια διαφορά είναι τρία εκατομμύρια έτη φωτός !!! Κι έτσι και η Κάντυ Κάντυ ξεθύμανε και τα Love Is … δεν τα πρόλαβα γμτ …
Η Μάγια Η Μέλισσα παίχτηκε πολλές φορές στην ελληνική τηλεόραση αλλά μιλάμε ότι είχα την τιμή να παρακολουθώ την ” πανελλήνια πρώτη μετάδοση, εκδοχή, βερσιόν κλπ “, όχι παίζουμε . Όπως και σε ” πρώτη μετάδοση ” είδα την ΤΕΡΑΣΤΙΑ παιδική σταρ Πίπη Φακιδομύτη ! Μιλάμε για role models, όχι αστεία …
Και δυο άλλες εκπομπές είχα την τύχη να προλάβω . Την Τενεκεδούπολη και μια άλλη ” Παραμύθια με ζωγραφιές ” ή κάπως έτσι . Πίνακες μεγάλων ζωγράφων ” διηγόντουσαν ” μια ιστορία με τη συνοδεία μιας φωνής και μιας κιθάρας . Η πρώτη επαφή ενός παιδιού με την Τέχνη, εκπληκτική .
Θα σταματήσω εδώ να σε ζαλίζω ( και ωραίο καλοκαιρινό ποστ πραγματικά ) και θα κλείσω με μια συμβουλή τραγουδιστική :
” Είναι ο Τάο Τάααο ! Φίλος Τάο Τάαααο ! Παγίιδες έχει η ζωή συχνάαα … Μικρούουλη φίλε πρόσεχε καλάααα … ”
Καλημέρα ! :χαμόγελο ζεστό-συνωμοτικό-πλατύ:
Μούργε ΔΕΝ παίζεσαι !!! Γκρρρρρ …
Την ίδια στιγμή σχολιάζαμε ? Θε μου, τον άϋπνο έχει ? Πάλι κ…ς τα’κανε . ΧΑΑΑΑ ΧΑΑΑΑ !!
Κι άλλη φορά προσπάθησες να με διαψεύσεις …
Δεν πειράζει …
Η “σκηνή” που περιγράφω είναι πέρα για πέρα αληθινή …
Πάντως απ΄ότι φαίνεται δεν τα … ξεπέρασες αυτά τα … χαζά …
Αλήθεια, σήμερα, σε όλα αυτά τα δήθεν σόου που τρέχεις … δεν είναι απόρροια … παιδικών βιωμάτων ;;;;;;
Είναι !!!!!!!!!
Όμως … το γεγονός ότι παραμένεις … παιδούλα δεν είναι κακό … !!!
Ευχή μου (αφορά και τους άλλους) :
ΜΗ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ ΠΟΤΕ, ΜΕΙΝΕ ΠΑΙΔΟΥΛΑ !
Μια πολύ θερμή Καλημέρα !
Άντε βρε, για βγάλε καινούργιο ποστ να δούμε τί έκανες μετά την κάντι!
Τα παιδικά που βλέπαμε ήταν αληθινά παιδικά
Μετά έσκασαν τα ιδιωτικά κανάλια (μαζί με τις υπόλοιπες βλακείες τους) και τέλειωσαν αυτά. Η παρατήρησή σου έγραψε κροτ
Μια απορία: μίλαγα για το ίδιο με μερικούς (Ανατολικο)Γερμανούς και λέγαμε για το Sandmännchen. Παιζόταν αυτό καθόλου από την ΕΡΤ; Ήταν πολύ χαριτωμένο.
Η Φρουτοπία και ο Νιλς ανήκουν στις μεγάλες νοσταλγίες
Φήμες λένε ότι την ελληνική εκδοχή της Κάντυ την έκανε ο Φώσκολος, και είναι σε διαδικασία ελέγχου με σοβαρές πιθανότητες αλήθειας :p
Αν μου επιτρέπεται να σχολιάσω λίγο τα σημερινά παιδικά ως όψιμος θεατής (ως γνωστόν, οι γονείς περνάν δεύτερη παιδική ηλικία, δεύτερη εφηβεία και πάει λέγοντας), έχω την εντύπωση ότι “αντικειμενικά”, ας πούμε, τα σημερινά παιδικά είναι πιο έξυπνα από τα δικά μας. Δεν ξέρω αν τα παιδιά τα ευχαριστιούνται περισσότερο, να πω την αλήθεια, αλλά εγώ ΄τώρα θα προτιμούσα να δω τον “Λάζλο στην κατασκήνωση” ή τη “Μικρή μουμια” από τον Νιλς.
[ναι καλά, θες να μας πείσεις ότι παραμένεις παιδί, Δύτη...]
Κοκκινομπάλονο επιτέλους ένας άνθρωπος που θυμάται τον κήπο με τα αγάλματα…. γιατί μου μοιάζει μακρινό τόσο πολύ; Άλλα τηλεοπτικά, ντιουκς, ορκιστείτε παρακαλώ, πίπη η φακιδομύτη, Σογκούν, Μάρκο Πόλο τα θυμάστε; Ένα μεταγλωττισμένο σήριαλ μεένα υδροπλάνο (δεν θυμάμαι τίτλο);
Στους συνομίληκους αφιερωμένο το “ήταν ανάγκη” του Αλκίνοου
Duke, χταπόδι?!?!
Aura, καλά, μιλάμε, ρισπέκτ για τη μνήμη σου! Πωωω, Τενεκεδούπολη, και πώς το λέγανε το άλλο με τις κούκλες και την Ολια Λαζαρίδου “του κουτιού τα παραμύθια” ή κάπως έτσι;
Διάβασα πολύ πρόσφατα βιβλία της Πίπης και συγκινήθηκα τρελά, είναι εκπληκτική η Λάγκελφελντ!
Μούργε, δεν μπορώ να δω το γιουτούμπι, αλλά είμαι σίγουρη πως πρόκειται για κάποια φριχτή κακία σου!
Ναι, ρε, τόσα σχόλια για τα παιδικά μας χρόνια, γιατί όχι;
Φάρε, είσαι σίγουρος πως ήταν της Κάντυ; Θα με αναγκάσεις να κάτχω να δω όλα τα 115 επεισόδια, από το λινκ του George για να το εξακριβώσω!
Και μιλάμε για πολλές εργατοώρες!
Γιατί είναι σημάδι παιδικότητας να πηγαίνεις στο θέατρο, το σινεμά ή σε συναυλίες; Οι μεγάλοι δεν πρέπει να διασκεδάζουν; Μόνο δουλειά υπάρχει για μας? Α, όχι, δεν το δέχομαι με τίποτα!
Καμ, το καινούριο ποστ, θα είναι σοβαρόν, καλλιτεχνικόν και πολιτικόν. Άντε, γιατί πολύ “η ώρα του παιδιού” το κάναμε το μαγαζί, ας σοβαρευτουμε λίγο!
Εύθυμε, δεν ξέρω, όσα πρόλαβα από τα παιδικά των 90s τα βρήκα πολύ επιθετικά και βίαια για τα γούστα μου. Και πολύ εμπορικά επίσης.
Αυτό το Sandmännchen, κάτι μου λέει, αλλά δεν το θυμάμαι καλά…
Δύτη, πιστεύω πως τα σημερινά παιδιά (θεέ μου, τι έκφραση!) “ξυπνάνε” νωρίτερα γιατί έχουν πολύ περισσότερες και πιο διευρυμένες προσλαμβάνουσες, πληροφορίες και ευκαιρίες από μας. Αυτό ισχύει αφ’ενός, αφ’ετέρου είναι το τίμημα για την απεμπόληση της αθωότητας και της παιδικότητας από πάρα πολύ νωρίς για μένα. Τα παιδάκια του δημοτικού γύρω μου είναι πολύ μικρομέγαλα, ειδικά τα κοριτσάκια και αυτό δεν μου αρέσει.
[και γιατί να μην παραμένεις παιδί; ωραίο δεν είναι αυτό;]
Γιώργο, καλώς όρισες! Αυτή η αφιέρωση τώρα, τι να σου πω; γρμφ!
“και στο μι τραγουδάει παραμύθια η Μελιάάάά”
και όπως είχα βάλει και παλιά στο βλογ της κουκουλοφορίας:
http://www.youtube.com/watch?v=tmZEgR0NiBg
λατρεία!!!!!!!!
Μην υποτιμάς τη δυνατότητά μας να κάνουμε μπάχαλο το κάθε σου ποστ!
@ Γιώργος:
“Ένα μεταγλωττισμένο σήριαλ μεένα υδροπλάνο (δεν θυμάμαι τίτλο);”
“Το μυστήριο του χρυσού πιθήκου”, με το μονόφθαλμο σκύλο.
Όπως καταλάβατε, όπου μας πήγαινε η μαμά μου (θεατρικά και κουκλοθέατρα) ή όποιο παιδικό στην τηλεόραση “έλεγε”, φροντίζαμε να αγοράσουμε τον δίσκο…και τον λιώναμε!!!!
Έτσι, στη δισκοθήκη μας έχουμε:
1.Ο κήπος με τ’ αγάλματα
2.Ντενεκεδούπολη (το τι κλάμα έριχνα ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ που άκουγα τον Σοφό να τραγουδάει πως οι καμινάδες κάψαν τα βιβλία του…δεν θα το πιστέψετε…είναι που μας είχαν μάθει οι γονείς μου πως τα βιβλία τα προσέχουμε και τα αγαπάμε και πολύ μου στοίχιζε αυτό το άσμα…Μαρκόπουλος)
3.Μορμόλης (θεατρικό από την Ξένια Καλογεροπούλου-Μικρή Πόρτα)
4.Ανέβα στη στέγη να φάμε το σύννεφο (επίσης θεατρικό, όπως παραπάνω, προχτές θυμηθήκαμε ατάκα με την αδερφή μου…στο γάμο που πήγαμε…τρελό γέλιο)
5.Λιλιπούπολη(εκπομπές σε δίσκο)
και άλλα πολλά…!
Μερικά γιουτιούμπια ακόμα, μιας και με αποκάλεσε Αστυνόμο Σαΐνη η οικοδέσποινα και αφού τα βρήκα σας τα δείχνω:
1.Ο κήπος με τα αγάλματα
http://www.youtube.com/watch?v=zGagUt4vxM0
2.Ο θησαυρός της Βαγίας
http://www.youtube.com/watch?v=9nOsYFBbaaY&NR=1
3.Το μυστήριο του Χρυσού Πιθήκου
http://www.youtube.com/watch?v=b-nQBXefKjo
4. Του κουτιού τα παραμύθια
http://www.youtube.com/watch?v=TvMy2KN6hsI
….ρε σεις έχει χιλιάδες…πάτε δείτε τα!
Ντιουκς, ιπποτη της ασφάλτου…τι να σας λέω…
Μπαλούν και Αντιδρασοτέτοιε, σας χρήζω επισήμως βιβλιοθηκάριους και αρχειοθέτες του μαγαζιού! Είστε η ζωντανή ram λέμε!
Καμ, διόλου δεν υποτιμώ τις ικανότητές σας -ειδικά τις δικές σου, έχεις περγαμηνές στο θέμα άλλωστε!
ΑΠλά αυτό που έχω στη φωτιά, θα σε μπριζώσει νομίζω και θα έχεις πεδίο να αγορεύσεις!
Δεδομενου δε ότι θα είμαι out of office για τρεις μέρες, θα αλωνίζεις ελεύθερα -αυτό δεν είναι και πολύ καλό, τώρα που το σκέφτομαι, μήπως να βάλω μοδερέισον??
Ω παναϊα μ’!
Και πάνω που έλεγα ν’ αποφύγω τα ρεύματα μέρες πού ‘ναι…
(Μην ανησυχείς, το WP έχει την τάση να με βάζει σε μοντερέισιο από μόνο του…)
{Έλα έλα, σου υπόσχομαι ότι τουλάχιστον θα είμαι ευγενικός}
Χρόνια πολλά, διπλοθαλασσινή μου! Σμουουουτς!
Τελικά, μου κάνει εντύπωση, πως μετά από ένα … κάρο σχόλια, δεν κατάλαβες ότι όλες αυτές οι δήθεν αθώες παιδικές εκπομπές, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια καλοστημένη προπαγανδιστική διείσδυση του ιμπεριαλιστικού συστήματος, στα αθώα μυαλουδάκια των κοριτσιών (κυρίως), εμφυτεύοντας τεχνιέντως ένα σωρό σκέψεις που μόνο στην αγωνιστική προοπτική δεν ήταν !
Ήταν (και είναι) περίπου σαν την κυβερνητική τεράστια επιχορήγηση του Χόλιγουντα για να περνάνε οι απόψεις των αμερικάνων και των άλλων ιμπεριαλιστών δυνάμεων του κεφαλαίου στον απλό κόσμο.
Αυτή είναι και η προσφορά της Κάντι και της Μάγιας και των λοιπών δήθεν παιδικών εκπομπών.
Κατά τα άλλα … Χρόνια Πολλά !
Σμουτς κι από μένα! Χρόνια πολλά!
(κατά τ’ άλλα συμφωνώ με το Φάρο)
Xρόνια Πολλά Πολλά Πολλάαααα και Καταπληκτικάααα !!
Κροτ: «Και νομίζω ακόμα ότι όντως είμασταν τυχεροί σε σχέση με τις επόμενες γενειές από την άποψη του τι είδαμε και τι διαβάσαμε». Χμμμ, Κροτ, η κάθε γενιά δεν το λέει αυτό; Και γω σκέφτομαι «τι καλά που δεν υπήρχαν το 70 όλα αυτά» όταν κοιτω τις βίντεο-αναμνήσεις από την τρυφερή σας ηλικία. :κλείνω το μάτι:
Μούργε, αχαχαχαχαχαχα! Το βίντεο είναι τέλειο!
Καμ, είναι στιγμές που θεωρω το WP σοφό…
Ρενατάκι, μερσί, μερσί!
Φάρε, ναι, βρε Φάρε, όντως έτσι είναι και το γνωρίζω καλά, ΑΛΛΑ πλέον έτερον εκάτερον. Εννοώ ότι πλέον τα παιδικά χρόνια της γενιάς μου είναι δεμένα με αυτά τα πράγματα. Τι να κάνουμε πια με αυτό; Δεν είναι παράλογο να θυμάται κανείς με νοσταλγία τα παιδικά του χρόνια!
Κι επίσης, θέλω να καταθέσω μιας και το έφερε η κουβέντα, πως τουλάχιστον στη δική μου γενιά είχαμε παιδικά προγράμματα που ήταν το αντίθετο από την καπιταλιστική προπαγάνδα, όπως η Φρουτοπία, η Τενεκδούπολη, ο Νιλς Χόλγκερσον, η Πίπι Φακιδομύτη (πάνω από όλα, δεν το συζητώ!) -όπως και να το κάνεις, είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της Αλλαγής (μη χε…). Οκ, ξέρω τι σχόλιο θα κάνεις σε αυτό και δεν θα διαφωνήσω στο σχόλιο που προεξοφλώ πως θα κάνεις (λέω εξαρχής) πως συμφωνώ, αλλά το γεγονός ως γεγονός παραμένει.
Μάνε, ευχαριστώ πολύ πολύ! (σιγά μη διαφωνούσες τυχάρπαστε αριστεριστή!! ;P ).
Άουρα, ευχαριστώώώώ!!!
Αγκνίρα, ναι μπορεί, δε λέω. Παιδαγωγικά πάντως, προτιμώ την Πίπη από τη Θεία Λένα, όσο κι αν η θεία Λένα είναι σύμβολο μιας εποχής που εσείς κοιτάτε με αγάπη και νοσταλγία.
Κροτ, με παρεξήγησες: Δεν νοσταλγώ καθόλου τη θεία Λένα (την έβρισκα μάλλον χαζομάρα) ούτε τα μίκυ μάους (αυτά είχε τότε μόνο, αυτά αγόραζα). Και γενικά νοσταλγώ ελάχιστα ερεθίσματα εκείνης της εποχής ( μη ξεχνάς τι καιροί ήταν). Απλώς βρίσκω τις διεθνείς παιδικές εκπομπές της τηλεόρασης πού ξεφύτρωσαν μετά το 74 και στην ελληνική τηλεόραση μάλλον κακές (με ελάχιστες εξαιρέσεις). Και γενικά θεωρώ την τηλεόραση βλακεία και χαμένη ώρα, για τους μεγάλους και κυρίως για τα παιδιά. Τα παιδιά έχουν μεγάλη φαντασία και τους την καταστρέφεις όταν τα καθηλώνεις μπροστά από το κουτί.
Άσε που το ιντερνέτ αντικαθιστά την τηλεόραση σιγά σιγα, γιατί δίνει την δυνατότητα στους χρήστες να συμμετάσχουν ενεργά (όπως σ’ αυτό το μπλογκ).
Συγνώμη που επανέρχομαι σ’ αυτό το πόστ, ενώ έχεις βάλει καινούργιο. Και φυσικά δεν θέλω να σου μαυρίσω τις παιδικές σου αναμνήσεις! Ο καθένας νοσταλγεί και κάτι άλλο, εσύ την Κάντυ, εγώ τις …. ορχιδέες και τα χόρτα :πλατύ χαμόγελο:.
να πω και εγω ενα βιαστικο (δεν εχω χρονο για αλλα σχολια):
κροτ, χρονια καλα (και πολλα , βεβαιως βεβαιως)
Και γω πολύ καθυστερημένα, Κροτ, (μου τόπαν τα πουλάκια της λάσπης)
Χρόνια σου πολλά! (μεγάλο χαμόγελο)
Κροτ γιόρταζες σήμερα;
Ο Συκουβέλης που προέρχεται από τη ναρόντνι πτέρυγα και τιμά τις θρησκευτικές εορτές κάτι είπε ότι γιόρταζαν τα κότερα και οι προβλήτες, δεν είπε για κρότκαγιες, ούτε βελγίδες εμιγκρέσες ούτε κομισιονάριες. Όπως και να χει, χρόνια πολλά και καλά κουράγια να μας αντέχεις!
Επιτέλους επισκέφτομαι το μπλογκ σου και έχω να πω ότι ειμαι πολύ χαρούμενη που έχουμε ιδια ηλικία, ναι πίστευα ότι είσαι καμιά 10ετία πάνω,σορρυ ε ;
)))
Διάβασα όλα τα ποστ και μετα λύπης μου δεν πρόσεξα να αναφέρεται πουθενά η μία και μοναδική ΦΡΟΥΤΟΠΙΑ, είναι μία, λαλαλα …
http://www.youtube.com/watch?v=LQPG9rAOdao
και ακόμα πιο κουλτούρα ΚΑΠΟΥ ΚΑΠΩΣ ΚΑΠΟΤΕ http://www.youtube.com/watch?v=CldjPZvK5Ss.
Απίστευτη η Φρουτοπία, ο Αιμίλιος το μήλο και ο Πίκος Απίκος …
http://www.youtube.com/watch?v=NOV8rYqZUG4 (δείτε αυτό πολύ γέλιο
Κόκκινο μπάλονι είχες πάει θέατρο και στον Αχυρούλη ; Βασιλάκης Καίλας…
Έχω την κασσέτα όχι απλά απέξω μάθει αλλά τα τραγουδάω και με την ανάλογη φωνή !
Αγκνίρα, θα συμφωνήσω απόλυτα πως η τηλεόραση είναι κατά το μεγαλύτερο ποσοστό χάσιμο χρόνου και είμαι ορκισμένος εχθρός της! Βέβαια, υπάρχουν ελάχιστα καλά προγράμματα, αλλά σαφώς προτιμώ κι εγώ το διαδίκτυο που, αν μη τι άλλο παρέχει και την δυνατότητα της προσωπικής επιλογής. Και οπωσδήποτε κάθε πέρσι και καλύτερα.
Μούργε και Αγκνίρα και Τσαλ, καθυστερημένα ευχαριστώ!!!
Τσαλ, ΔΕΝ είμαι βελγίς (ακόμα!).
Happy Hour, βρε καλώς την! Έχουμε καλέ την ίδια ηλικία; Είσαι συ άνω των 30? Θα έπαιρνα όρκο πως όχι (για καλό το λέω, ε!). Νομίζω πως κάποιος την ανέφερε την Φρουτοπία, αλλά σίγουρη δεν είμαι μετά από τόσα σχόλια. όπως και να’χει είναι μεγάλη μας αγάπη εδώ (υπάρχει κάπου κι ένα παλιό ποστ σχετικό, μα δε θυμάμαι πια πότε, πού…).
[σε είχε φυλακίσει το σπαμ λόγω των πολλών λινκς, αλλά σε ελευθέρωσα, έστω και με καθυστέρηση!].
Καλέ όχι δεν είμαι πάνω απο τριάντα (μπρρρρ, μου σηκώθηκε η τρίχα), κάπου διάβασα κάτι για 27 και λέω εδώ είμαστε κοντά.
. Και μεταξύ μας, κι εγώ για 30 κάτι σε έκανα λόγω του μεστού λόγου γραφής και γενικότερα του ύφους (για καλό το λέω κι εγώ ε!). Θα περνάω κι απο δώ τώρα που σας βρήκα !
Ευχαριστώ για την απελευθέρωση
“μπρρρρρ” αχαχαχα, ε, δεν είμαστε και 80! τριάντα κάτιτίς είμαστε για!
“Σας ευχαριστούμε που μας επιλέξατε θα χαρούμε να σας ξαναδούμε στις πτήσεις μας”! :Ρ