Island, είναι το καινούριο του τριφώνου, οι οποίοι είναι η Ερωφύλλη, ο Δημήτρης Υφαντής και ο Νίκος Κουρουπάκης (δες και εδώ: http://www.myspace.com/trifono). Δε νομίζω πως τραγουδάει ο Αλκίνοος (θα το είχα εντοπίσει πιστεύω!). Το τραγούδι έχει τον πρωτότυπο τίτλο “να μ’αγαπάς”.
Στο’χω ξαναπεί πως έχεις το καλύτερο άβαταρ μετά από τον ιντεφίξ μου;
Ρενατάκι, δεν θα καταφέρεις να με κάνεις να ζηλέψω!
Μπέρμπον, Αλεπούδιους και Σίλια, χε χε χε!!
Φάρε, το περίμενα πως δεν θα σου άρεσε το κείμενο (βέβαια, φταίει και που δεν γνωρίζεις το πλαίσιο -που προφανώς κανείς δεν γνωρίζει εκτός από εκείνον που το έγραψε, κι εμένα που το υποψιάζομαι, επειδή είναι ο καλύτερός μου φίλος). Αλλά, εντάξει ρε παιδί μου, ανθρώπινα είναι αυτά. Δεν είναι ανάγκη να μας αρέσουν όλα!
Το τραγούδι για μένα έχει κυρίως πολύ καλή μελωδία και ενορχήστρωση. Το κλιπακι θυμίζει λίγο προεκλογική διαφήμιση, αλλά είναι καλό.
Δεν ζήλεψα το Μούργο, τον ξεπέρασα!
Καλή η μουσική, ενδιαφέρον το κείμενο, αλλά όλα τα λεφτά ήταν το βιντεάκι. Και τι έγινε που θυμίζει προεκλογική διαφήμιση; Εγώ το βρήκα γοητευτικό, αν και …νεφελώδες.
Ρασκόλνικοφ, δεν ξέρετε πόση χαρά μου δίνετε όποτε εμφανίζεστε σαν διάτων αστήρ!
Κι εγώ το βρήκα γοητευτικό, αλλά μου θυμισε εκείνη την προεκλογική της ΝΔ με τα στάχια και την μουσική του Vangelis από το 1492. Και ξενέρωσα λίγο.
Το κείμενο, είναι απ’ αυτά που διαβάζεις ξανά και ξανά και δεν έχεις κάτι να σχολιάσεις, όντως αριστούργημα.
Το τραγούδι τώρα… Θα ‘θελα να ‘ξερα από που τα ξετρυπώνεις! Το έχω ακούσει διακόσιες φορές από χθες!
Οι συνήθειες και οι ανάγκες μας αλλάζουν. Η ευαισθησία μας παραμένει και συνεχίζεται αναλλοίωτη μέσα στους καιρούς. Κι αυτήν καλείται η Τέχνη να εκπροσωπήσει καταγράφοντάς την, σε πείσμα των γεγονότων και της παντοδυναμίας των λεγόμενων "ιστορικών στιγμών".
Μάνος Χατζηδάκις
"Η λογοτεχνία είναι αναγκαία στην πολιτική πριν απ' όλα όταν αυτή δίνει φωνή σε αυτό που δεν έχει φωνή, όταν δίνει όνομα σε αυτό που δεν έχει ακόμα όνομα και ειδικά σε αυτό που η πολιτική γλώσσα αποκλείει ή προσπαθεί να αποκλείσει […]. Η λογοτεχνία είναι σαν ένα αυτί που μπορεί να ακούει πέρα από εκείνη τη γλώσσα που κατανοεί η πολιτική. Είναι σαν ένα μάτι που μπορεί να βλέπει πέρα από τη χρωματική κλίμακα που αντιλαμβάνεται η πολιτική". Κι ακόμα, η λογοτεχνία διαθέτει την ικανότητα "για δημιουργία εκείνου του είδους προτύπων-αξιών που είναι ταυτόχρονα αισθητικά και ηθικά, θεμελιώδη για κάθε σχέδιο δράσης, ειδικά στην πολιτική ζωή".
Italo Calvino, από εδώ
Όμορφο τραγούδι λαι όμορφο κείμενο κρυμμένο πίσω από το “ευχαριστώ”.Είχε λίγο Αλκίνοο μέσα το τραγούδι ή μου φάνηκε;Ποιό είναι;
Τρίφωνο! Απίστευτες φωνές!
Φιλί
Island, είναι το καινούριο του τριφώνου, οι οποίοι είναι η Ερωφύλλη, ο Δημήτρης Υφαντής και ο Νίκος Κουρουπάκης (δες και εδώ: http://www.myspace.com/trifono). Δε νομίζω πως τραγουδάει ο Αλκίνοος (θα το είχα εντοπίσει πιστεύω!). Το τραγούδι έχει τον πρωτότυπο τίτλο “να μ’αγαπάς”.
Στο’χω ξαναπεί πως έχεις το καλύτερο άβαταρ μετά από τον ιντεφίξ μου;
Ρενατάκι, καλοί δεν είναι;
Πολύ καλοί. Live είναι ακόμα καλύτεροι!
Πολύ καλοί!
Σμακ
Πολύ καλό!
Ουάου !!!
Το τραγούδι μου άρεσε πολύ, το κείμενο (πίσω από το ευχαριστώ) όχι …
Την καλημέρα μου.
υ.γ. ζήλεψες από τον μούργο, αλλά ευτυχώς εσύ βάζεις Ελληνικά τραγούδια.
Ρενατάκι, δεν θα καταφέρεις να με κάνεις να ζηλέψω!
Μπέρμπον, Αλεπούδιους και Σίλια, χε χε χε!!
Φάρε, το περίμενα πως δεν θα σου άρεσε το κείμενο (βέβαια, φταίει και που δεν γνωρίζεις το πλαίσιο -που προφανώς κανείς δεν γνωρίζει εκτός από εκείνον που το έγραψε, κι εμένα που το υποψιάζομαι, επειδή είναι ο καλύτερός μου φίλος). Αλλά, εντάξει ρε παιδί μου, ανθρώπινα είναι αυτά. Δεν είναι ανάγκη να μας αρέσουν όλα!
Το τραγούδι για μένα έχει κυρίως πολύ καλή μελωδία και ενορχήστρωση. Το κλιπακι θυμίζει λίγο προεκλογική διαφήμιση, αλλά είναι καλό.
Δεν ζήλεψα το Μούργο, τον ξεπέρασα!
Καλή η μουσική, ενδιαφέρον το κείμενο, αλλά όλα τα λεφτά ήταν το βιντεάκι. Και τι έγινε που θυμίζει προεκλογική διαφήμιση; Εγώ το βρήκα γοητευτικό, αν και …νεφελώδες.
Ρασκόλνικοφ, δεν ξέρετε πόση χαρά μου δίνετε όποτε εμφανίζεστε σαν διάτων αστήρ!
Κι εγώ το βρήκα γοητευτικό, αλλά μου θυμισε εκείνη την προεκλογική της ΝΔ με τα στάχια και την μουσική του Vangelis από το 1492. Και ξενέρωσα λίγο.
Υπάρχει καλύτερο κλιπάκι και το θέλουμε, λοιπόν. Όσον αφορά στα guerilla posts μου, η χαρά είναι όλη δική μου. Άντε, όχι όλη, η μισή.
κλιπακι, ναι… για ελλάδα, δεν ξέρω…
η μισή δική σας, η ολόκληρη δική μας, λοιπόν!
Το κείμενο, είναι απ’ αυτά που διαβάζεις ξανά και ξανά και δεν έχεις κάτι να σχολιάσεις, όντως αριστούργημα.
Το τραγούδι τώρα… Θα ‘θελα να ‘ξερα από που τα ξετρυπώνεις! Το έχω ακούσει διακόσιες φορές από χθες!
το τραγούδι μου το σφύριξε ο συγγραφέας του κειμένου!
Εξαιρετική επιλογή ο συγγραφέας! Για το άλλο, το πολιτικό από πάνω, θα ενημερωθώ και θα επιστρέψω με σχόλια αύριο μάλλον.
αναμένουμε τότε!