Χτες ήταν ήδη αργά
κλικ (η φωτογραφία είναι από τον Ταϋγετο, αλλά έχει σημασία; )
και, μάθατε τα νέα;
Πέρισυ έγραφα αυτά, αυτά και αυτά. Και διάφορα άλλα, αλλά βαριέμαι να λινκάρω τα μισά μου περσινά ποστ. Ψάχνοντας στο δίκτυο για πληροφορίες και φωτογραφίες, βρήκα πολλά πολλά ενδιαφέροντα (μερικά μπορείτε να τα βρείτε στις σελίδες “Εμείς και ο κόσμος” εδώ από πάνω). Είναι πραγματικά αδύνατον να λινκάρω τα πάντα, έτσι κι αλλιώς.
Σήμερα, όμως, μέρα που είναι, θέλω να σημειώσω ότι άρχισαν ήδη οι θεσμοθετημένες καλοκαιρινές πυρκαγιές και πολύ αμφιβάλλω για το αν έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα, δεδομένων των χαρακτηριστικών μας ως έθνους, αλλά και δεδομένου του γεγονότος ότι ο αρμόδιος (; ) Υπουργός ΧΩΔΕ (γιατί ΠΕ δεν είναι) ήταν πολύ απασχολημένος όλο το χειμώνα με δύο μείζονα θέματα: τη νομιμοποίηση της μεζονέτας του (110 τ.μ., για όσους δεν ξέρουν να μετράνε) και την κομματική του κόντρα με τον Επίτροπο Περιβάλλοντος.
Θέλω ακόμα να σημειώσω ότι στην Αθήνα ήδη το θερμόμετρο άγγιξε τους 37, σημειώθηκαν ήδη οι πρωτες διακοπές ρεύματος λόγω υπερφόρτωσης, και να δω πώς θα επιβιώσετε στην υποσαχάρια Ελλάδα αυτό το καλοκαίρι.
Θέλω επίσης να δηλώσω ότι δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς πρόκειται να γίνει για την Κορώνεια, τον Κουρουπητό, τον Ασωπό και τον Ελαιώνα. Και δεν μιλώ για τα πρόστιμα -που ενδεχομένως και να επιβληθούν- ή τις τιμωρίες. Μιλώ για υλικές, απτές, ρεαλιστικές και αποτελεσματικές λύσεις. Πού’ν’τες;
Θέλω να διαδηλώσω την οργή μου για το αίσχος του Ράλυ Ακρόπολης και την επονείδιστη στάση του “κράτους” στο θέμα του κυνηγιού. Πόσα κιλά μαλάκες είναι, τέλοσπάντων; Πόσο ανώμαλος μπορεί να είναι κάποιος που πάει και κάνει μπάρμπεκιου μες στην Πάρνηθα και δεν φροντίζει καν να το σβήσει, αφού απολαύσει το λουκάνικό του;
Μου μοιάζει εντελώς εξωπραγματικό να μην αντιλαμβάνεται κάποιος το προφανές: αν πάψουν να υπάρχουν ζώα, φυτά και κάθε μορφής οργανισμοί -πέραν του μεγαλοσχήμονος εαυτού μας-, απλά θα πάψουμε να υπάρχουμε και εμείς. Πέρα από τις σημαντικές επιστημονικές μελέτες, που ενδεχομένως να είναι και ακατανόητες για τον πολύ κόσμο, γεμάτες αριθμούς και ορολογίες, υπάρχει η απλούστατη ένδειξη του θερμομέτρου τα καλοκαίρια, η σαφέστατη επιδείνωση της κατάστασης της ατμόσφαιρας, η προφανής αύξηση των καρκίνων και των αλλεργιών. Τι άλλο θέλεις, φίλε μου, για να μην παίρνεις το αυτοκινητάκι σου για να πας να πάρεις τσιγάρα από το περίπτερο;
Και, ναι, βέβαιως επιρρίπτονται ευθύνες στον κεντρικό σχεδιασμό, ασφαλώς και οι υψηλά ιστάμενοι και ιθύνοντες είναι επιφορτισμένοι με το ρόλο του υπερασπιστή των συμφερόντων των φίλων τους βιομηχάνων και επιχειρηματιών. Προφανώς και οι Αμερικάνοι αρνούνταν να υπογράψουν το πρωτόκολλο του Κυότο και απέχουν από τις εργασίες της Συνθήκης για την προστασία της βιοποικιλότητας. Αλλά, αυτό δεν έχει να κάνει με το αν εμείς αφήνουμε αναμμένα τα φώτα, χωρίς να τα χρειαζόμαστε, καταναλώνουμε τόνους χαρτί, δεν ανακυκλώνουμε και έχουμε εξελιχθεί σε υπερσύγχρονες μηχανές παραγωγής σκουπιδιών. Δεν έχει καμία σχέση η στάση της κυβέρνησης Μπους ή η άρνηση της Μέρκελ να ευθυγραμμιστεί με τις προτάσεις για την μείωση των εκπομπών CO2, για να μην πληγεί η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, με το αν ο καθένας από μας θα αγοράσει και θα χρησιμοποιεί καθημερινά τρία αυτοκίνητα.
Λυπάμαι, αλλά πέρα από το να επιρρίπτονται οι ευθύνες στους μεγάλους και ισχυρούς, υπάρχει και απλή ερώτηση “κι εσύ τι κάνεις;”.
Επειδή γίνεται πολύς λόγος για το Πρωτόκολλο του Κυότο, που έχει γίνει της μόδας, μια φευγαλέα επίσκεψη εδώ, θα σας ενημερώσει για το γεγονός ότι τα Ηνωμένα Έθνη έχουν αναλάβει μια σειρά από πρωτοβουλίες για πολλά περιβαλλοντικά θέματα, τα οποία, φυσικά είναι αλληλένδετα μεταξύ τους. Και, προφανώς, ποιος εμπιστεύεται τα Ηνωμένα Έθνη; Κανείς, αλλά είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε τι μας ετοιμάζουν, επειδή ακριβώς λαμβάνουν κυρίως υπόψην αυτούς των οποίων τα συμφέροντα επιβουλεύονται το περιβάλλον. Όπως και να’χει, εδώ μπορείτε να δείτε τι ακριβώς προβλέπεται από το Κυότο και τι αποφασίστηκε για την Ελλάδα.
Εν κατακλείδι, αν αυτοί οι γραβατωμένοι τύποι που κυβερνούν τον πλανήτη και καθορίζουν τις ζωές μας, λαμβάνουν αποφάσεις που δεν εξυπηρετούν τα δικά μας συμφέροντα -που είναι και το αυτονόητο, εσύ πού ζεις;-, είναι δουλειά δική μας να τα προασπίζουμε.
Αλλά για να τα προασπίζουμε, πρέπει και να τα γνωρίζουμε. Και, ακόμα και όταν τα γνωρίζουμε, πρέπει να παραχωρούμε λίγη από την ευκολία, την ευδαιμονία και τη μαγκιά μας, προς χάριν τους. Εκτός και αν δεν μας πειράζει να κυκλοφορούμε με μάσκες οξυγόνου -άλλωστε η αγορά και σε αυτή την περίπτωση θα αντιδράσει: θα τις κάνει μόδα.
Ας μην περιμένουμε, λοιπόν, την λύση από εκείνους που υποκριτικά θέτουν στόχους για 10, 20 ή 50 χρόνια μετά. Χτες, ήταν ήδη αργά.
UPDATE
Δείτε το ποστ του Έλικα για τον Ασωπό. Και ρίξτε μια ματιά εδώ και εδώ.
Την πιο καλή Καλημέρα μου.
Συγχαρητήρια για το θέμα και τον τρόπο που το αναδεικνύεις.
Σήμερα Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, εδώ στην Ελλάδα, οι οργανώσεις του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ διοργανώνουν σε όλη τη Χώρα, πολύμορφες εκδηλώσεις για την προβολή των οξυμένων προβλημάτων που αφορούν το Περιβάλλον και τις επιπτώσεις στη ζωή των λαϊκών στρωμάτων που φέρνει η καταστροφή του.
Αυτά τα λίγα, σεβόμενος το χώρο σου και πάλι τα συγχαρητήρια μου.
Εξαιρετικό επετειακό ποστ, νεαρή μου. Εύγε!
Δεν χρειάζεται πολύ υψηλή φιλοσοφία για να καταλάβει κανείς την αλληλεπίδραση των ειδών και την αναγκαιότητα ισορροπίας της φύσης. Απλές “γνώσεις του δημοτικού” και σκέψη. (Σκέψη; Τί είπα τώρα ε; )
)
Το πρόβλημα είναι πως κατά τη γνώμη μου ο άνθρωπος είναι “άγραφο χαρτί”. Συνεπώς ακόμα και ο τύπος που δεν έσβησε τη φωτιά της ψησταριάς του στην Πάρνηθα ουσιαστικά “έμαθε” να συμπεριφέρεται έτσι. Το πρόβλημα λοιπόν είναι πως το συνολικό σύστημα παιδείας μας ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη άλλων γνωρισμάτων του ανθρώπου, όχι της σκέψης (χρόνια τώρα δυστυχώς βλέπω καθημερινά τ’ αποτελέσματα
Ζουνγκλοποιούμεθα και οι λόγοι είναι προφανείς: Οι στοχοθεσία που “διδάσκουμε” και εκούσια αλλά κυρίως ακούσια.
Αντίληψη του προφανούς; Μεγάλο πρόβλημα. Όχι γιατί λείπει το “προφανές” αλλά γιατί λείπει η αντίληψη. Μέσα σε όλον αυτό τον κυκεώνα ζουγκολοποιημένου ανταγωνισμού δεν αντιλαμβανόμαστε ούτε τη ζωή μας, πως θες να αντιληφθούμε κάτι επιπλέον;
Καμία μονάδα, όσο υπεύθυνα και ορθά και να συμπεριφερθεί, δεν μπορεί να επιφέρει την παραμικρότερη αλλαγή στο συνονθύλευμα που έχουμε δημιουργήσει. Δυστυχώς ο κεντρικός σχεδιασμός έχει το πλεονέκτημα να υπερτερεί a priori.
Μετά την επόμενη επανάσταση ίσως…
Φάρε, καταρχάς, και περισσότερα να ήθελες να πεις, το ξέρεις πως είσαι ευπρόσδεκτος, και δεν χρειάζεται να φοβάσαι πως καταχράσαι το χώρο! Μα, παρακάλια θέλεις;
Κι ευχαριστώ και για τα συγχαρητήρια, αν και προσωπικά, στεναχωριέμαι όταν γράφω τέτοια.
Ξέρεις, πιστεύω ακράδαντα πως όσο πιο πολλές εκδηλώσεις και διαμαρτυρίες γίνονται, τόσο το καλύτερο. Αλλά φοβάμαι πως δεν φτάνουν.
Χτες, οι ψαράδες τα έκαναν λαμπόγυαλο στο χωριό μας (όχι πως με χτεναχωρούν μερικά σπασμένα ζάμια και αυτοκίνητα, σγά το κακό: τα τζάμια και τα αυτοκίνητα που έσπασαν είναι πολύ ακριβά ασφαλισμένα), διαμααρτυρόμενοι για την άνοδο στις τιμές τψων καυσίμων. Ένιωσα άβολα, γιατί αυτοί οι ψαράδες είναι που υπεραλιεύουν και καταστρέφουν το βυθό και την ισορροπία του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Καταλαβαίνω τον πόνο τους, αλλά το θέμα τους ήταν τα φράγκα. όπως δεν μπορώ να συμπάσχω με τις απεργίες των ταξιτζήδων, δεν μπορώ να το κάνω και γι’αυτούς, δυστυχώς.
Ντόλυ, το κακό είναι πως κάθε χρόνο λέμε τα ίδια. Το κακό είναι τα “επετειακά”. Προσωπικά, από πέρισυ ειδικά, άλλαξα μπόλικες από τις συνήθειές μου -που ήδη ήταν πολύ φιλικότερες προς το περιβάλλον από πολλών άλλων. Πόσοι άλλοι το έκαναν;
Καμηλιέρη, αντιλαμβάνομαι το πνεύμα σου, δεν έχεις απόλυτα άδικο, αλλά στην εξίσωσή σου, παραβλέπεις δύο σταθερές (και ουχί μεταβλητές). Η μία είναι η οικογένεια που αρχίζει δουλειά ΠΡΙΝ το σχολείο και παραδίδει στο σχολείο ήδη μισοδιαμορφωμένους ανθρώπους.
Η άλλη, είναι η μόνιμη διαφωνία που έχω μαζί σου: το κράτος για μένα δεν είναι εκεί για να υπηρετεί τα συμφέροντα του πολίτη. Είναι εκεί, για να υπηρετεί τα συμφέροντα αυτών που το συντηρούν.
Όταν σε όλες αυτές τις διεθνείς συνδιασκέψεις για το κλίμα και την βιοποικιλότητα και δεν ξέρω τι άλλο, έχουν λόγο οι βιομήχανοι και οι επιχειρηματίες, ενώ οι εκπρόσωποι των κοινωνικών ομάδων, οργανώσεων κλπ, μιλούν τελευταίοι και για λόγους εθιμοτυπίας, ε, δεν είναι προφανές οτ τι συμβαίνει;
Μετά την επόμενη επανάσταση, μπορεί και να είναι αργά…
Μα καλή μου η οικογένεια αποτελεί το πρώτο τμήμα του εκπαιδευτικού συστήματος. Και έχει ήδη εκπαιδευτεί έτσι και υφίσταται ήδη την καταπίεση του ζουγκλοανταγωνισμού, με αποτέλεσμα αφού δεν αντιλαμβάνεται τη ζωή της, πως να αντιληφθεί τα παιδιά της; Αντιθέτως λοιπόν την οικογένεια την έχω συμπεριλάβει ως το πρώτο εσφαλμένο στάδιο, το οποίο δεν μπορεί να διορθωθεί χωρίς την συνεισφορά του κεντρικού σχεδιασμού.
Κατά τα άλλα, δεν διαφωνούμε διόλου ως προς το κράτος. Εγώ αναφέρω τι πρέπει να γίνει το κάθε κράτος (άρα και ο κεντρικός σχεδιασμός) και όχι τι είναι σήμερα. Συμφωνούμε απόλυτα ως προς το τί είναι. Εξ ου και ελπίζω στην επόμενη επανάσταση, αλλά μόνο σε αυτή μια και συνεχίζω να υποστηρίζω πως η αλλαγή του συστήματος από μεμονωμένες μονάδες είναι απλά αδύνατη.
Βλέπεις το να δρα μια μονάδα θετικά δίνει δυστυχώς απλά περισσότερο χώρο σε αυτούς που θέλουν να δράσουν αρνητικά
(να σου λινκάρω κι εγώ κάτι να δεις, για να μην τα ξαναγράφω όλα
)
(Το σχόλιο ήθελα λίνκαρα αλλά δεν δουλεύει σωστά
)
Ψυχοπλακωθήκαμε πάλι πρωϊνιάτικα, αλλά λύση δεν βρέθηκε…
Γουφ!
Ακόμα και στην καθημερινή μας ζωή υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε, τα οποία, αν τα κάναμε όλοι, θα έκανε τεράστια διαφορά στο περιβάλλον…
Άστα, βρε Κροτάκι μου. Εδώ (Ελευσίνα) είμαστε για να φουντάρουμε όλοι μαζί ή για να τους φουντάρουμε(εγώ προτιμώ αναφανδό ν το δεύτερο
). Απ΄τη μια η Πετρόλα με τις επεκτάσεις της απ ΄την άλλη η Χαλυβουργική με τη νέαμονάδα ηλεκτροπαραγωγής . Κ ι ο δήμος να το παίζει “ναι μεν, αλλά…”.
Οι πολίτες όσοι ενημερώνονται αντιδρούν , αλλά μας έχουν γραμμένους! Γκρρρρ…
Εγώ συμφωνώ μαζί σου… Αλλά η πραγματικότητα μας έχει ήδη προσπεράσει… Προς απόδειξη:
http://www.designergasmasks.com/
Το λες πάρα πολύ ωραία… “Πέρα από τις σημαντικές επιστημονικές μελέτες, που ενδεχομένως να είναι και ακατανόητες για τον πολύ κόσμο, γεμάτες αριθμούς και ορολογίες, υπάρχει η απλούστατη ένδειξη του θερμομέτρου τα καλοκαίρια”. Οι οικολογία δεν είναι απλά ζήτημα αισθητικής ή το βίτσιο κάποιων “οικολόγων” και και κάποιων πράσινων επιστημόνων, είναι ανάγκη και επιβάλλεται από την πραγματικότηταν. Επιπλέον δεν είναι μια αλήθεια που είναι “εκεί έξω” αλλά εξαρτάται άμεσα από εμάς κι αυτό είναι το πιο τρομακτικό γιατί οι αυτοκινητόγκαυλοι που περιγράφεις, οι οποίοι μαζί με τα σκουπίδια τους άφησαν και το μπάρμπεκιου αναμμένο στην Πάρνηθα, είναι βέβαιο ότι δηλώνουν φυσιολάτρες!
Καμηλιέρη, καλά όσα λες, αλλά εξακολουθώ να έχω δυο ενστάσεις:
η μία ειναι, ακόμα και αν δεχτώ την συλλογιστική σου, αυτή αυτοαναιρείται, διότι και οι πολιτικοί που κάνουν τον κεντρικό σχεδιασμό είναι μέρος αυτής της κοινωνίας που γεννά τέτοιους πολίτες. Είναι φαύλος κύκός, στο ίδιο εκπαιδευτικό σύστημα ανδρώθηκαν και αυτοί. Άρα πώς τους ζητάς να έχουν ευαισθησίες τέτοιου είδους; Είναι αντιφαση.
Η δεύτερη είναι πως αν πολλές μονάδες λειτουργούν θετικά, τότε πια δεν είναι μία μονάδα, είναι ίσως πλειοψηφία. Ή έστω ισχυρή μειοψηφία. Όπως και να’χει όλα αυτά, εμάς μας καίνε πιο πολύ από αυτούς, εξού και θα έπρεπε να λειτουργούμε αλλιώς.
Ασημίνα, τουλάχιστον εσύ έχεις την φύση μες στο σπίτι σου! Και μάλιστα μια από τις πιο χαριτωμένες μορφές της! (τι θα κάνει η λατρεία μου το πσκ?)
Στράτο, αυτό ακριβώς προσπαθώ να πω στον Καμηλιέρη, αλλά, ως συνήθως, με περισσότερα λόγια!
Ρενάτα, η δική σας η περιοχή είναι από τις πιο ταλαιπωρημένες εν προκειμένω. Και αν σκεφτείς τι ήταν αυτή η περιοχή στην αρχαιότητα, απελπισία σε πιάνει…
Μαργαρίτ, πλάκα κάνεις…. Αυτό είναι άκυρο, η πραγματικότητα μας έχει ξεπεράσει, όπως πάντα…
Χαρη, η δική μου γνώμη είναι πως η οικολογία -και δε μου αρέσει και ο όρος- είναι τρόπος ζωής.
Στάνταρ δηλώνουν φυσιολάτρεις. Άλλωστε στην Ελλάδα, είσαι ό,μτι δηλώσεις!
Πφφφ…
Και εγώ στο ίδιο εκπαιδευτικό ανδρώθηκα που τους τις ζητάω…
Αυτοαναιρώ τον εαυτό μου; Μα καλά πως καταφέρνω και τα λέω τότε;
Όσο για την δεύτερη.. (α) άντε συντόνισε εσύ τις πολλές μονάδες – που και όλες να τις συντονίσεις, μην σου πω τι θα πάρουν όλες μαζί άμα οι βιομήχανοι δεν συντονιστούν και αυτοί και (β) εξασφάλισε ότι δεν θα βρεθούν 2-3 (οι προαναφερθέντες) που θα “φάνε” το όφελος που προσέδωσαν οι πολλές μονάδες… Και ξέρεις πόσο εύκολα τρώγεται; Ενώ ο κεντρικός σχεδιασμός είναι που συντονίζει τις πολλές μονάδες. Και εσύ ουσιαστικά αυτό ζητάς, μόνο που απλά ελπίζεις να το κάνει ο καθένας από μόνος, ακόμα και αν δεν έχει την παιδεία να το κάνει… άτοπο… Αν γινόταν, ο “κεντρικός σχεδιασμός” θα ήταν γενικότερα άχρηστος. Και χωρίς αυτόν δε θα υπήρχε καν… παιδεία!
Στη συγκεκριμένη περίπτωση κροτ μου μόνο η καθολικότητα φέρνει αποτελέσματα. Όχι η ισχυρή μειοψηφία, αλλά ούτε καν η πλειοψηφία. Σκέψου απλά: Έστω ότι ως δια μαγείας (γιατί μόνο με μαγεία αν όχι με κεντρικό σχεδιασμό μπορεί να πραγματοποιηθεί η ελπίδα σου) όλος ο κόσμος εκτός των “αγαπημένων” μας φίλων, των ΗΠΑ, συνετίζεται. Ε μπορούν κάλλιστα μόνες τους να βουλιάζουν τη γη στα σκατά, όσο και αν η υπόλοιπη πλανητική πλειοψηφία τρέχει σαν παλαβή να ξεσκατίσει τον πλανήτη.
Όλα είναι φαύλος κύκλος, ή τα διορθώνεις όλα μαζί, ή απλά κάνεις πασαλείμματα που μετά από λίγο ξεσκεπάζονται και ποτέ δεν διορθώνεται τίποτε. Επιτέλους, ας ωριμάσουμε ως κοινωνία. Έχουμε τα φόντα.
Επίκαιρο και … πιπεράτο.
Να συμφωνήσω στο “κι εσύ τι κάνεις;” … στην προσωπική ευθύνη … Όχι μόνο για αυτό, για κάθε θέμα…
Ξέρεις, κροτ, (και) στην πόλη μου σήμερα, κάποιοι άνθρωποι κάναμε πορεία για την προστασία του περιβάλλοντος.
Λίγοι Ρομαντικοί Άνθρωποι !
Το συμπέρασμα που έβγαλα;
Είναι καταδικασμένο το περιβάλλον. Όχι από τις αδηφάγους ορέξεις των καταπατητών, την εκμετάλλευση των κερδοσκόπων, την δήθεν ευασθησία αυτών που ευθύνονται για την μόλυνσή του.
Κινδυνεύει από την ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ του κόσμου … (κόσμος = εγώ, εσύ, αυτός, αυτοί, εκείνοι … ).
το χρονικο ενος προαναγγελθεντος θανατου.
ενταξει με τους κακους του περιβαλλοντος ειναι ευκολο.
αλλα το πραγμα ειναι πολυ πιο πολυπλοκο.
η οικολογια εχει ενα νομο:
το ανθρωπινο ειδος αναπτυχθηκε παρα πολυ και σε πλυθυσμο και σε δραστηριοτητες και στην κατασκευη υλικων πραγματων.
ε, αυτο ειναι too much για τον πλανητη γη.
καποια στιγμη θα γινει η “απαραιτητη” διορθωση.
και μετα ……. ξανα απο την αρχη με τοο νεο κυκλο που θα ανοιξει!
Καμηλιέρη, εγώ δεν διαφωνώ καθόλου σε αυτά που λες και το είπα ήδη. Απλά με εξοργίζει το γεγονός ότι, φορτώνοντας τις ευθύνες στον κεντρικό σχεδιασμό, πολλοί, πάρα πολλοί βρίσκουν ένα πολύ καθησυχαστικό άλλοθι, για να κάνουν μπάρμπεκιο στην πάρνηθα, για να μην ανακυκλώνουν, για να πετάνε τόνους σκουπιδιών και να καταναλώνουν απίστευτε ςποσότητες ενέργειας. Είναι επικίνδυνο να φορτώνεις όλες τις ευθύνες αλλού. Και πάρα πολύ βολικό επίσης.
Από την άλλη, κάθε μικρή συνεισφορά κάθε μονάδας και δεν πάει χαμένη και λειτουργεί θετικά και δίνει καλό παράδειγμα. Ελπίζω να μη διαφωνείς και σε αυτό.
Είναι καλύτερα να μην κάνει κανένας τίποτα;
Μπέρμπον, ασφαλώς και ισχύει για όλα!
Φάρε, πάλι καλά που εσείς οι λίγοι ρομαντικοί κάνατε έστω και αυτό. Πάλι καλά. Εμένα αυτό μου φαίνεται ελπιδοφόρο και θετικό.
Και αυτό ακριβώς που λες είναι που προσπαθώ να εξηγήσω τόσες ώρες στον καμηλιέρη.
Και ένα γενικό σχόλιο, γιατί θα σκάσω: στις 9.00 ο Κυριάκος Μητσοτάκης ‘εδινε συνέντευξη στις ειδήσεις του Σκάι για το σκάνδαλο της siemens (σιγά μη δεν ήταν ανακατεμένη και σε ατό Η Οικογένεια).
Στις 11.00 ο ίδιος συμμετείχε σε συζήτηση για το Περιβάλλον στην εκπομπή του Κούλογλου.
Μα, ΕΛΕΟΣ!!
Μούργε, λίγο τελεολογικό μου φαίνεται αυτό που λες.
Αλλά μάλλον έτσι θα γίνει -’αλλωστε έχει ξαναγίνει.
Αντιθέτως, συμφωνώ στο πρώτο, το γεγονός ότι φταίει η κεντρική σχεδίαση δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να γίνεται άλλοθι, αλλά διαφωνώ στο δεύτερο, η μονάδα μπορεί να προσπαθήσει να φτιάξει τον μικρόκοσμό της αλλά αδυνατεί να αντιμετωπίσει το συνολικό πρόβλημα, άσε που πολλές φορές οι αλληλεξαρτήσεις που δημιουργεί ο κεντρικός σχεδιασμός κάνει την μονάδα να αδυνατεί να πράξει όπως θέλει, ενώ τα θετικά που επιφέρει από τη συμπεριφορά της εξανεμίζονται άμεσα απ’ όσους εκμεταλλεύονται “τον επιπλέον χώρο” που τους προσφέρεται. Τα συνολικά προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται σε ατομικό επίπεδο όπως και τα ατομικά δεν αντιμετωπίζονται σε συλλογικό επίπεδο.
Ευχής έργο να άλλαζαν όλοι με ατομική πρωτοβουλία, αλλά πιστεύω ότι αυτό αποτελεί ουτοπία χωρίς να υπάρξει κεντρικός σχεδιασμός που θα επιφέρει την αλλαγή, αν γινόταν θα ήταν άχρηστες οι κοινωνικές δομές. Οπότε βλέπω ανούσια σε συνολικό επίπεδο την κάθε ατομική αντιμετώπιση, παρότι φυσικά την επικροτώ και την θεωρώ τη σωστή στάση ζωής, να μην παρεξηγιόμαστε. Απλά δυστυχώς δεν αρκεί.
άρα, να μην κάνουμε τίποτα, επειδή δεν υπάρχει σχεδιασμός. Να καθόμαστε και να περιμένουμε να γίνει η επανάσταση ή το θαύμα, ή ο κατακλυσμός του νώε. να μείνουμε μέσα στη νιρβάνα μας, επειδή έτσι κι αλλιώς δεν θα γίνει και τίποτα, αν βγούμε από αυτήν.
συγγνώμη, αλλά διαφωνώ.
Μάνα μου αυτό το τραγικά ασπρόμαυρό σου…
Σε ποιό σημείο λέω το να μην κάνουμε τίποτε;
Βρες ένα σημείο που να το λέω και μετά διέγραψε και το τελευταίο σχόλιο στο οποίο αναφέρω πως το να κάνουμε το θεωρώ την σωστή στάση ζωής.
Άπλά η λύση δεν θα επέλθει από τις ατομικές πράξεις αλλά από τον κεντρικό σχεδιασμό.
Ε,μα βρε Καμηλιέρη, δε βγάζω άκρη με σένα! Καλά κανει και σε λέει Μούλτι!!
………..
Άμα δε βγάζεις άκρη στα ξεκάθαρα ειπωμένα.. άντε βγάλε νόημα στα υπονοούμενα….
χα χα χα χαχαχαχα (ουπς!)
Καμηλιέρη, δεν ξέρω πια τι αλλο να σου πω!
Μπέρμπον, τι γελάς? Αφού ξέρεις πώς είναι ο Μούλτι, δεν ξέρεις?
Καμηλιέρη είστε λίγο Deleuzian?…
ααααααααααααααα εγώ περαστική ήμουν και σφύριξα αδιάφορα !!!
καταραμένο εκνευρισμένο τοστ…. γρουμφ
Χάρη, μη μου προκαλείς τον Καμηλιέρη και θα μπουκάρει με τις καμήλες του -που δεν είναι είδος προς εξαφάνιση!
Μπέρμπον, ΠΟΙΟ ΤΟΣΤ?!
ΣΑΝ ΤΟΣΤ και ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΗΣ ΠΟΔΗΛΑΤΟΧΩΡΑΣ (=> εκνευρισμένο επειδή έχει Ή ζαμπόν ή τυρί νεβερ μποθ) το αβατάρ!
καλά, μη θυμώνεις, θα βάλω και τυρί και ζαμπόν!
ούτε στην ποδηλατοχώρα δεν βάζουν και από τα δύο;
αρχίζω να υποψιάζομαι πού οφείλεται η κακή φήμη των βέλγων.
και δεν είναι γαλλόφωνη -η κακή φήμη, εννοώ.
όόόόόχι!!! Στην ποδηλατοχώρα (κατάλοιπα άλλων, θρησκοεποχών) το φαγητό είναι ανάγκη -όχι ευχαρίστηση (μια συνήθεια που αλλάζει δραματικά τα τελευταία χρόνια, ευτυχώς) … Και για αυτό τρώνε λιτά και γρήγορα. Κάπου εκεί ξεκινά και αυτή η φήμη για τους Βέλγους υποθέτω και εγώ, Βόρεια.
Μην ξεχνάς ότι είναι η χώρα του fricandel … (μπρρρρρρρρρρρρρρρρρ)
Προτιμώ πάντως να συνδέω την πατρίδα σου με τις άλλες τις καταβολές … και ΤΙ δεν θα έδινα για μια Βελγοwaffle τώρα …. σνιφ
χε
χε
χε
φρικandel, αχ, έλεος!
η βάφλα όμως νομίζω πως δεν είναι γαλλόφωνη…
αντιθέτως είναι οι carbonnades, και τα chicons!!
ΒΑΛΤΗ ΕΙΣΑΙ ????????????????????????????? carbonnades ???? carbonnades?????????????????????? ΛΥΓΜ πια!!!!! Έλεος…
{δεν ξέρω για την καταγωγή της βάφλας, η Βελγοεκτέλεσή της όμως … rocks!}
για να μη μιλήσω για το cheese cake speculoos, την tarte au citron και την tarte noisette chocolat au lait!
{αν ξυπνήσω το βράδυ επειδή κυνηγάω ένα γιγάντιο cheese cake speculoos, ΑΥΡΙΟ θα το στείλεις με courier και όχι Βελγόδι!!!
}
Deleuzian;
Την Καλημέρα μου.
Καλημερούδια! Την Κυριακή λέμε να κάνουμε μια βολτίτσα στο πάρκο αν δεν είμαστε πάλι πολυάσχολοι (τσσσσσ)… Θα πέσει τηλεφώνημα!
Γουφ και πάλι γουφ!
Υπηρχε στα χρονια του 80 (οταν ημουν σε μινι συσκευασια ακομα), ενα αλληγορικο παραμυθι που ειχε δρακο, πριγκηπισα, ιπποτες κι εναν τοπο πανεμορφο. Ο τοπος ηταν η Ελευσινα και ο δρακος δεν ηταν πρα οι καμιναδες του Λατση, του Βαρδινογιαννη και του Αγγελοπουλου. Τελειωνε μεν ομορφα αλλα στο υστερογραφο σημειωνε πως η πραγματικοτητα δεν ειναι ετσι. Το παραμυθι αυτο ακομα με στοιχειωνει αφου (και) στην Ελευσινα μεγαλωσα. Εκει περασα τα πρωτα μου καλοκαιρια, εκανα ποδηλατο, επαιξα σε αλανες και ειχαμε την εξωτικη (ακομα και για την Αθηνα του 80) γειτονια.
Οπως βλεπεις Κροτ, ορισμενοι τοποι ζουν εδω και δεκαετιες το μελλον. Το μελλον δηλαδη που ερχεται απο το παρελθον.
Α φυσικα εκτος απο τα νοστιμοτατα γλυκα εδω και τα μαγειρευτα (κουνελακι με μπυρα γιαμ!) μια χαρα ειναι και τα βρωμικα! (και οι mitraillette και οι φρικandel!) :p
Μπέρμπον, πώς πέρασε λοιπόν το βράδυ χωρίς cheese cake speculoos?
Καμηλιέρη, δες να μορφωθείς!
Φάρε,
Σπέκυ, κατάγεστε λοιπόν από τον τόπου “σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες ευλαβικά”;
Τον θυμάμαι τον τόπο αυτό εκείνες τις εποχές, κάποια έντυπα (το Αντί) είχαν αναλώσει μπόλκα τεύχη για το θέμα, αλλά ποιος τους άκουγε τότε;
Δεν ντρέπεστε να τρώτε κουνέλια; Το δε φρικτandel είναι yucky!
πιφ
Σόρυ Καμ, δεν βγήκε το λινκ
να εδώ http://en.wikipedia.org/wiki/Gilles_Deleuze
Ευχαριστώ για το link. Το τελευταίο link που βάζεις στο post σου όμως, μου βγάζει error 404.
Κατά τ’ άλλα, σωστό το κείμενο. Πολύ σωστό.
Το να ψάχνουμε να βρούμε αν φταίει η ατομική βούληση (που εκλέγει και καταναλώνει τα προϊόντα της εξουσίας) ή η πολιτική και οικονομική εξουσία (που διαμορφώνει με τη σειρά της την ατομική βούληση των πολιτών) μου θυμίζει λίγο το αυγό και την κότα. Κοινώς, είναι θέμα εξέλιξης – η οποία αν δεν μεταλλαχτεί σε εντελώς νέες ιδεολογίες και νοοτροπίες θα μας πάρει και θα μας σηκώσει όπου να ‘ναι.
Χρειάζονται ρήξεις. Να ξεχάσουμε όλα όσα ξέραμε και θεωρούσαμε δεδομένα, αφού η κατάσταση του πλανήτη αποδεικνύει ότι ολόκληρη σχεδόν η μέχρι τώρα πορεία της ανθρωπότητας ήταν λάθος. Χωρίς να επιστρέψουμε στη λίθινη εποχή λοιπόν, πρέπει να βρούμε τι πρέπει να κάνουμε από δω και πέρα για να μην καταλήξουμε πάλι εκεί που ξεκινήσαμε.
Όμως, αυτές οι αποφάσεις προφανώς δε μπορούν να παρθούν από μεγαλοστελέχη επιχειρήσεων και πολιτικούς καριέρας…
‘Ελικα, να είσαι καλά -και να ανεβάζεις τέτοια ποστ!
Προσπάθησα να διορθώσω το λινκ, ελπίζω να δουλεύει τώρα.
Συμφωνώ απόλυτα με όσα λες και ο παραλληλισμός περί αυγού και κότας είναι επιτυχής.
Αααααααααα
Και έλεγα κι εγώ γιατί δεν βρίσκω τη λέξη σε λεξικό….
(Tώρα αν σου πω ότι το αυγό έκανε την κότα, τελεία και παύλα, θα ξαναξεκινήσουμε φιληνάδα;
)
Και το αυγό ποιος το έκανε, Καμηλιέρη;
Κάποιο είδος που από την μετάλαξή του προέκυψε η κότα.
Χτες ήταν ήδη αργά?
Μπαααααα….
μάλλον πολύ πριν ήταν το αργά, τώρα μάλλον είναι η αναμονή…
Lykos
.
Λύκε, η αναμονή για…;
Η αναμονή μοιάζει λίγο και με χειμερία νάρκη;