Σχόλια στο: I love you Mary Jane!

Από: Αντιστασιακός με Όπλο

Αντιστασιακός με Όπλο — Tue, 27 May 2008 10:45:43 +0000

αφιερωμένο..
http://olympia.gr/2008/05/19/%ce%95%ce%b3%c…81%ce%ac%ce%ba%ce%95%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%93%ce%b1%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b1-%ce%b2%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%ac%ce%ba/

Από: Кроткая

Кроткая — Sun, 25 May 2008 19:09:15 +0000

Espoir, Juanna πάντως στα ισπανικά είναι η Ιωάννα, οπότε μάλλον στη αγγλική βερσιόν έγινε το λάθος!
Και συμφωνώ!

Μάνο, έχεις δίκιο σε αυτό που λες. Απόλυτα. Αλλά το θέμα είναι κάπως πολυσύνθετο νομίζω. Πάντως τα διαβάσματα που προτείνεις, θα τα προμηθευτώ!

Βαγγέλαξ, ουστ ρε!

Από: Βαγγέλακας

Βαγγέλακας — Sun, 25 May 2008 18:27:22 +0000

Έ ρέ κάτι καμμένοι στήν διαδήλωσιν…

loooooooooooooooooooooooooooooooooooooooool

Από: manos

manos — Tue, 20 May 2008 10:22:36 +0000

Προς όλους τους προλαλήσαντες:

Μην σκέφτεστε τις ουσίες αποσυνδεμένες από τις κοινωνικές συνθήκες. Αλλη η κοινωνική σημασία της χρήσης κάνναβης επί Πυθίας, άλλη η χρήση της κόκας στο Περού, κι άλλη στα στέκια των πολυάσχολων στελεχών του Κολωνακίου.

Θέλω να σας προτείνω να το βιβλίο της Κατερίνας Μάτσα, Ψάξαμε ανθρώπους και βρήκαμε σκιές. Το αίνιγμα της τοξικομανίας.

Επίσης μια βόλτα απ’ τη σελίδα μου, για μια παρανοϊκή σύνδεση του Λένιν με το χασίς και την ελευθερία.

Από: espοir

espοir — Sun, 18 May 2008 06:59:25 +0000

Μικρή διόρθωση: τo Mary Jane μάλλον Μαρία-Ευγενία είναι Ελληνιστί.

Στο θέμα της απαγόρευσης των ουσιών:
Δεν καταλαβαίνω γιατί απαγορεύεται το χασίς ενώ επιτρέπονται το τσιγάρο, το αλκοόλ, η καφεϊνη και η τηλεόραση.

Από: Кроткая

Кроткая — Fri, 16 May 2008 21:51:06 +0000

Φάρε, το πόσο λαϊκή και πόσο δημοκρατία είναι η λευκορωσία είναι μια άλλη πολύ εμγάλη συζήτηση, ας μην ανακατεύουμε τα θέματα, γιατί θα μιλάμε εσαεί -αν σε πειραζει η λευκορωσία, βάλε όποια άλλη περίπτωση θέλεις στη θέση της, να πούμε πχ Πακιστάν; Κίνα; Μιανμάρ (που είναι και επίκαιρη); Μπαγκλαντές; Παραδέιγματα, δυστυχώς, ων ουκ έστι αριθμός, με τις ιδιατερότητές τους το καθένα βέβαια, και σαφώς δεν μπαίνουν όλα στο ίδιο τσουβάλι.

Όσο για τα παιδιά που αυτοκτόνησαν στην Θεσσαλονίκη, με πρόλαβε ο Χάρης: καταρχάς άλλο πράμα η ηρωΐνη και εντελώς άλλο η κάνναβη. Τόσο η σύνθεσή τους, όσο και τα αποτελέσματά τους, απέχουν όσο η Βραζιλία από τον Βόρειο Πόλο.
Δεύτερον -κι εδώ μάλλον διαφοροποιούμαι ελαφρώς από τον Χάρη-, εγώ δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω γιατί αυτοί οι δύο άνθρωποι οδηγήθηκαν εκεί. Το δράμα του καθενός, εμείς που το διαβάζουμε στις εφημερίδες, ούτε να το υποψιαστούμε δεν μπορούμε.
Αυτό για το οποίο είμαι απόλυτα βέβαιη, είναι ότι τόσο το κράτος (το ποιο;), όσο και -ΚΥΡΙΩΣ και πάνω από όλα- το κοινωνικό σύνολο (ο λαός αν προτιμάς), δεν έκαναν τίποτα για τους δυο αυτούς ανθρώπους. Το κράτος τους άφησε να κυλήσουν και δεν τους έδωσε λύσεις, ενώ η κοινωνία τους αντιμετώπισε σαν πρεζόνια και εγκληματίες.
Εσύ, αλήθεια, θα δεχόσουν άραγε ένα ΚΕΘΕΑ δίπλα στο σπίτι σου; Προσωπικά, θυμάμαι αμυδρά από τα παιδικά μου χρόνια, ότι είχε προκύψει τέτοιο θέμα στην δική μας γειτονιά, στην ΑΘήνα, και σημειώθηκε επανάσταση τέτοιου βεληνεκούς που όμοιά της δεν ξαναείδαμε ούτε καν όταν κινδύνευε να μπετονοποιηθεί το δασάκι της γειτονιάς.
Ας μην νίπτουμε τας χείρας μας λοιπόν, “καθρέφτης σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω” που λέει κι ο ποιητής.

Χάρη, καλέ τι πράμα είναι τούτο; Τον ένα τον εκνευρίζω, τον άλλο τον απογοητεύω, μήπως να πέσω στα ναρκωτικά;
Συμφωνώ απόλυτα με την ανάλυση περί “πριν από μας για μας”. Εκεί που έχω ενστασούλα είναι στην ατομική ευθύνη. Σαφώς και υπάρχει και αυτή, αλλά είναι άμεσα εμπλεκόμενη με την συλλογική. Για μένα υπάρχει και η συλλογική ευθύνη -η οποία ενίοτε κατευθύνεται από την ψυχολογία του όχλου βέβαια. Οι ευθύνες τελικά ανήκουν και στην παιδεία, και στην οικογένεια και στην κοινωνία -αλλά όλα αυτά είναι σαν να εναποτίθενται οι ευθύνες σε ένα γενικόλογο “αυτοί οι κακοί” -εδώ προφανώς και συμφωνείς, υποθέτω. Αυτό που εγώ προσθέτω είναι πως εκτός από το “εγώ ο ανεύθυνος”, υπάρχει και το “εμείς οι ευθυνόφοβοι”.
Φυσικά και δεν πρέπει να μπλέκουμε την κάνναβη, την ηρωίνη και το αλκοόλ. Είναι τρία διαφορετικά πράγματα. Έχουν όμως έναν κοινό παρονομαστή: την δυνατότητα να δημιουργήσουν εξάρτηση. Η κανναβη και η ηρωινη έχουν και κοινή πηγή. Η ηρωίνη και το αλκοόλ πάλι έχουν συχνά κοινή κατάληξη. (ή έστω παρόμοια).

Από: harisheiz

harisheiz — Fri, 16 May 2008 21:23:34 +0000

(το πρώτο σχόλιο πάει στη κροτ και το δεύτερο στον φίλο φάρο)

Από: harisheiz

harisheiz — Fri, 16 May 2008 21:22:56 +0000

Την απόφαση δεν την πήραν επειδή ήταν ναρκωμανείς, την πήραν επειδή δεν μπορούσαν να αποτοξινωθούν γιατί η πολιτεία δεν παρέχει τα ανάλογα κέντρα και γιατί όπου υπάρχει κέντρο απεξάρτησης η γειτονιά θέλει να το διώξει αλλά αυτό είναι άλλο θέμα, μην μπλέκουμε την κάνναβη με την ηρωίνη, ας μιλήσουμε για την κάνναβη, η ηρωίνη είναι παντού παράνομη.

Από: harisheiz

harisheiz — Fri, 16 May 2008 21:11:33 +0000

Γαμώτο, μερικές φορές συμφωνώ μαζί σου τόσο πολύ που με εκνευρίζεις… Γράφεις αυτό που θα έγραφα πριν το γράψω εγώ… και είναι σαν να μου παίρνεις την μπουκιά από το στόμα… shit… Για την ιστορία, απλά συμφωνώ απόλυτα μαζί σου για την απάντηση σχετικά με τον βιασμό… η παρομοίωση με την περίπτωση της κάνναβης είναι προβληματική και θα έλεγα ότι καλό είναι να αποφύγουμε τις παρομοιώσεις γενικά και να μιλήσουμε για το “αυτό”. Όπως βλέπετε απέφυγα κι εγώ την συνήθη παρομοίωση της κάνναβης με τον αλκοόλ κι αυτό γιατί θεωρώ ότι παρά τα πολλά κοινά που έχουν δεν είναι ομοειδή πράγματα.

Κατά τα άλλα υπάρχει ένα πολύ γνωστό έργο της Jenny Holzer που λέγεται “Protect me from what I want”

http://dabacon.org/pontiff/wp-content/0892071842.01.LZZZZZZZ.jpg

Νομίζω ότι σαν σλόγκαν κολλάει απόλυτα με την κουβέντα. Αυτό που εννοώ είναι ότι έχουμε εκχωρήσει στην πολιτεία και στις αρχές το δικαίωμα να μας ελέγχει και να μας προστατεύει ακόμα και για πράγματα που εμείς οι ίδιοι είμαστε σε θέση να αυτοδιαχειριστούμε πολύ εύκολα αν έχουμε την ανάλογη παιδεία. Όμως προϋπόθεση για να αποκτήσουμε αυτή την παιδεία είναι να σταματήσει αυτή αποστείρωση σε όλα τα επίπεδα, ή καλύτερα αυτή η εικονογράφηση αποστείρωσης, γιατί εδώ που τα λέμε η Ελλάδα μόνο αποστειρωμένη δεν είναι. Το ζήτημα λοιπόν είναι η πολιτεία αντί να προσφέρει παιδεία γεννά απαγορεύσεις ακριβώς επειδή αδυνατεί να προσφέρει παιδεία… Όσο περισσότερες απαγορεύσεις, τόσο λιγότερη παιδεία κλπ κλπ ο συλλογισμός είναι προφανώς κυκλικός…

Από την άλλη εμείς ως πάσχοντες και ως διαμορφωμένοι μέσα σε κοινωνίες απαγορέυσεων λειτουργούμε παθητικά, φοβικά και συγκαταβατικά ως προς τις απαγορεύσεις, σαν αυτές να είναι αξιωματικές, σαν να μην είμαστε εμείς οι ίδιοι σε θέση να προστατεύσουμε τον εαυτό μας αποφασίζοντας γι’ αυτόν ή σαν να θέλουμε απλά να μεταθέσουμε την ευθύνη ενός προβλήματος σε μια ανώτερη αρχή απλά για να μην βαραίνει την πλάτη μας. Για να πω το ίδιο παραμύθι από την ανάποδη είναι σαν τους χρήστες οι οποίοι τα φορτώνουν όλα στην άδικη κοινωνία κλπ κλπ και παρόλο που δεν έχουν εντελώς άδικο παραμερίζουν πάντα το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Αυτό που χρειάζεται είναι ακριβώς αυτό, να σηκώσει ο καθένας το βάρος της προσωπικής του ευθύνης και των αποφάσεων του, όχι να αφήνει μια αρχή να αποφασίζει πριν από αυτόν γι’ αυτόν, πράγμα που είναι το πιο εύκολο και μαζί το πιο λάθος γιατί με αυτόν το τρόπο το άτομο ποτέ δεν συγκροτείται ως προσωπικότητα, ως αυτόνομο υποκείμενο, αλλά πάντα θα είναι παθητικά ετεροπροσδιοριζόμενο κι αυτό είναι ο χειρότερος κίνδυνος, αυτό είναι που πλάθει ναρκομανείς, όχι τα ίδια τα ναρκωτικά!

Από: faros

faros — Fri, 16 May 2008 20:47:00 +0000

Μόλις το διάβασα, Κροτ και στο γράφω να το δεις και σύ.

Ζευγάρι τοξικομανών στη Θεσσαλονίκη αποφάσισαν να δώσουν τέλος στη ζωή τους μην αντέχοντας να ζουν παγιδευμένοι στο κόσμο των ναρκωτικών.
Ο 45 χρονος άνδρας που είχε πάρει 40 ναρκωτικά χάπιο μεταφέρθηκε σε κωματώδη κατάσταση στο νοσοκομείο και λίγο αργότερα πέθανε καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα με τη καρδιά του.
Η ηλικίας 41 χρόνων σύντροφός του δεν κινδύνευσε παρ΄όλο που πήρε τα ίδια χάπια … και δήλωσε:
Είχαμε πάρει τη απόφαση να αυτοκτονήσουμε , δεν αντέχαμε άλλο να είμαστε εξαρτημένοι χρήστες …