δια χειρός… Κροτ
2008 Μαΐου 9
| faros στο τετραήμερο εορταστικών εκ… | |
| faros στο τετραήμερο εορταστικών εκ… | |
| renata στο Rock Werchter 2009 | |
| partizana στο Rock Werchter 2009 | |
| Кроткая στο τετραήμερο εορταστικών εκ… | |
| Кроткая στο Η θάλασσα στο Βορρά | |
| Кроткая στο Η θάλασσα στο Βορρά | |
| faros στο τετραήμερο εορταστικών εκ… | |
| Speculoos στο Η θάλασσα στο Βορρά | |
| Λωτοφάγος στο Η θάλασσα στο Βορρά |

Μπρε Κροτκίνι, τι πανέμορφα γραμματάκια που κάνεις;
Και δε με λες; Η Ομορφιά είναι στο Δρόμο, δηλαδή στο ταξίδι; Ή η ομορφιά είναι στο δρόμο και έρχεται να μας βρει; Ή να πάμε να τη βουτήξουμε την άτιμη;
Καλά δεν υπάρχει απάντηση γιατί αυτή είναι η μαγεία και στην πιο μικρή πρόταση, καθένας μπορεί να δεί ό,τι θέλει.
Φιλάκια και αν πας ταξίδι να περάσεις καλά
God I love that handwritting!!! Η ομορφιά είναι στο δρόμο ε; Καλά, την περιμένουμε!
Νομίζω πως θα το παίξω κι εγώ το παιχνιδάκι, ωραίο φαίνεται…
Ποιός την άφησε αδέσποτη;;;
Την Καλημέρα μου!
(ωραία κομμένα περιποιημένα νυχάκια, μπράβο σου!)
Έχει ενδιαφέρον η ανάγνωση της φράσης “Η ομορφιά είναι στο δρόμο” σε συνδυασμό με το αμέσως προηγούμενο ποστ σου, όπου (ορθότατα) αναρωτιέσαι πόσο μακρύς ήταν ο δρόμος δύο συγκεκριμένων ανθρώπων…
Κάτι παιχνίδια λανθάνοντα που μας παίζει η θεματολογία ώρες – ώρες…
Εάν εννοείς πάντως τον δρόμο που μένω εγώ δε διαβεβαιώ πως όχι
Άσχετο, αλλά μια και πέσαμε στα παραδοσιακά μέσα γραφλης κι είχα χρόνια να δω ροζ στυλό, γομίτσα Kitty έχεις;
Πολύ όμορφα γράμματα, Κροτάκι μου!!
Όσο για τη φράση συμφωνώ!
To στυλό είναι bic ή pilot???


Ωραία έκφραση, όντως
Καλό Π/Σ/Κ
Που΄ναι τα κόκκινα νύχια;
Ωραία γράμματα βρε…
Lykos
.
Ανάλογα το “δρόμο”, μάλλον….
Πολύ καλό Κροτ, σ’ ευχαριστούμε !
(νατάσσα)
δωστε αμεσα πληροφοριες!!!
μη καθησουμε και σε λαθος δρομο!
Εξαιρετικά εμπνευσμένο! (λέμε και καμια μ@λ@κί@ να περνάει η ώρα…)
Μούργε στο δρόμο … περπατάμε δεν … καθόμαστε !!!!!!!!
Νίνα … πιπέρι στο στόμα, καλή !!!!
Η δικιά μου ομορφιά είναι μέσα μου…
Μπουχαχαχά…
Κροτούλα, ε’ ευχαριστούμε για την συμμετοχή.
Πολύ πολύ καλημέρα σας!
Χε χε… Γραμματάκια, κόκκινο στιλό… Χεράκι. Γραμμούλα προς τα κάτω, κυματιστή. Θα έβαζα στοίχημα (αν δεν ήξερα) πως βγήκες από Ρώσικο διήγημα. Τώρα που ξέρω, δεν πιάνεται.
ρε φαρε, οταν βρισκουμε την ομορφια, καθομαστε και την απολαμβανουμε!!
υ.γ.
δεν ξερω αν παιζουν και οι παραδρομοι!
Βλεπω οτι τουλαχιστον επαψες να τρως τα νυχια σου, μπραβο κοριτσακι μου.
Την πιο θερμή καλημέρα μου.
(Καλά Μούργε, άμα θες, πάρε και … σκαμνάκι, να μην … κουράζεσαι !!!)
Η γραμμή που αφήνεις στο τέλος να εκκρεμεί (και τα πράγματα που εκκρεμούν μου αρέσουν πολύ γιατί δεν τελειώνουν) μου θυμίζει κάτι από αυτό: http://tropist.files.wordpress.com/2007/06/picasso2.jpg
Καλημέρα σας.
μα καλά , τόση ήταν η σιέστα ?
Ήμουν περαστικός και είπα να πω ένα “γεια”. Αλλά δεν μπορώ να μην κάνω και κανένα σχόλιο. Ιδέτε λοιπόν:
Τσκ τσκ τσκ! Μα να ανταλλάσετε αυτόγραφα μεταξύ σας; Εσείς οι βλόγερς, πια, γίνεστε ολοένα και πιο επικίνδυνοι…
Αυτή η νέα τάξη πραγμάτων πρέπει να με βρει από την πλευρά των νικητών. Από του χρόνου όμως. Τώρα με καλεί το καθήκον(sic).
Δε με ξεφορτώνεστε εύκολα, αν και μάλλον ο σχολιασμός μου θα μπει σε… rallenti.
Υ.Γ:Τρίτη και δεκατρείς αύριο. Κάτι τέτοιες συμπτώσεις κλονίζουν την κοσμοθεωρία σου, αν μη τι άλλο…
(τώρα μπορώ να σας προλαβαίνω, γαρ)
Υ.Γ.2:Αν και σας έχω γνωρίσει ως μία prolific βλόγερ, υποδέχομαι τους νέους σας ρυθμούς βλόγιν με … ανακούφιση
Καλά, εσύ στο δημοτικό θα ήσουν ανάμεσα στα κοριτσάκια που μισούσα γιατί η δασκάλα τους έλεγε “Μπράβο, πολύ ωραία γράμματα”. Εγώ από την άλλη εισέπραττα γριμάτσα. Φτου σου, κάτω η δυναστεία της καλλιγραφίας.
PPPP
Καλημέρα !
(φτου φτου … μέρα που ΄ναι … σήμερα)
εγώ πάλι λέω ότι “η ομορφιά βρίσκεται μέσα μας”
Καλημέρα
κι αφού είναι στο δρόμο, γιατί δεν έχει φτάσει ακόμα????
Αχ, αχ, μα να μην καταλαβαίνετε!…
όταν λέει “στο δρόμο” ο ποιητής, εννοεί “έξω, στους δρόμους, εκεί που συμβαίνουν όλα, όχι μες στα σπίτια μας”! Μα!…
Λείπαμε και αλωνίσατε πάντως, μπράβο, μπράβο! Μόλις επιστρέψαμε, για λιγάκι, κι έχουμε πιει μπόλικες μπύρες, οπότε, με το μαλακό!
Παπίκου, μερσί, μερσί! Όχι κλασική καλλιγραφία παντως -τη βαριέμαι!
Όχι, δεν έρχεται η ομορφιά, εμείς να πάμε να την βρούμε! Επέστρεψα καιο πέρασα, περίκαλα!
Πρασινοτάτη, μερσί! Να παίξεις αμέ! Μην περιμένεις, ΒΓΕΣ ΕΞΩ!
Καμηλιέρη, αν ήταν δεσποζάμενη, δεν θα ήταν ομορφιά!
Φάρε, εμ, είμαι καθαρό κορίτσι εγώ!
Μπαμπάκη, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κι ένας έξυπνος αναγνώστης που πιάνει το μήνυμα! ‘Αμα γιάνει το δαχτυλάκι, να παίξεις κι εσύ!
Ίντυ, σιγά μη δεν γκρίνιαζες εσύ!
Αλεπούδιους, όχι, θα μου πάρεις;
Ρενατάκι, μερσί!
Τσοπάνη, ούτε το ένα ούτε το άλλο. Είναι άσημο μαρκαδοράκι!
Ευχαριστώ!
Μακ, ΚΟΚΚΙΝΑ ΝΥΧΙΑ ΕΓΩ??? Μόνο μια φορά στις Απόκριες τα είχα βάψει κόκκινα (για τις ανάγκες της εποχικής αμφίεσης!) ΤΣΚ!
Λύκε, ευχαριστώ πολύ, μπρε!
Νατασσάκι, ασφαλώς! Εγώ ευχαριστώ για το παιχνιδάκι!
Μούργε, εσένα πρόλαβε και σε βρήκε η ασχήμια, μην ελπίζεις!
Ντολυ, ο εμπνευστής της φράσης, μου είπε να σε ευχαριστήσω! ΟΥΣΤ!
Φάρε, πες του τα ντε! Σε λίγο θα μας πει και για πεζοδρόμια σαν τον Γιώργο!
ΑΦΜ, εσένα καλέ είναι και απ’έξω σου, χε χε χε!
Τάκι, ροζ είναι το στυλό, αλλά ας είναι με βολεύει το σχόλιο!
Μούργε, είσαι ανεπίδεκτος λέμε!
Θειούλη μου, ποτέ δεν έτρωγα τα νύχια μου εγώ!
Χάρη, ΤΕΛΕΙΟ!! ΤΕΛΕΙΟ!!!
ΚΚΜ, σιέστα ήταν, δεν ήταν χειμερία νάρκη!
Ρασκόλνικοφ, να έχετε χάρη που σέβομαι την κατάστασή σας! Δεν ανταλλάσσουμε αυτόγραφα, αλλά ΧΕΙΡΟγραφα! Και θα έπρεπε να ξέρατε την διαφορά, μα νύχτα σας έδωσαν πτυχίο;
Τρίτη και 13, εγώ ταξείδευα με αεροπλάνο στη θέση 13, και ήταν κι έξοδος κινδύνου. Κόντεψα να χάσω το αεροπλάνο (πάλι) και παραλίγο να μην φτάσει ποτέ η βαλίτσα μου!
Τι άλλο να πω γι’αυτή την κοσμοθεωρία?!
Θα επανέλθω πάντως τους γνωστούς ρυθμούς, εκτός αν βαρεθώ. wi fi δεν θα έχει στην σκοπιά; Θα μας λείψετε!
Μαργαρίτ, α, αυτό ναι! Επίσης, στο μεταπτυχιακό, οι σημειώσεις μου βρέθηκαν από χέρι σε χέρι σε όλη την τάξη (εν αγνοία μου!). Είχε γέλιο στις εξετάσεις, έβλεπα τις σημειώσεις μου στα χέρια όλων των συμφοιτητών μου!
Φάρε, μα πόσες καλημέρες να αντέξω βραδιάτικα!
Φοραδίτσα, ισχύει για όλους λες?
Μένιεκ, κι εσύ προβοκατόρικο σχόλιο? Απογοητεύτηκα τώρα…
Δεν έχεις δει τώρα τελευταία τους δρόμους της Αθήνας, γι’αυτό το λες.
Εντάξει, δεν είναι όλοι το ίδιο..
Κουνέλι, είσαι πεζή!
Πώπω ωραία νύχιααααααααααααα! Άκρως σεξουαλικά!
Τώκ τώκ!
μα Κρότκαγια, ανέβαστε επιτέλους και την (όμορφη) σχετική αφίσα, να καταλάβουμε τις αρχικές τουλάχιστον προθέσεις του “ποιητή” της ομορφιάς στον δρόμο. Τις αρχικές τουλάχιστον… Μετά συνεχίζουμε βεβαίως τα ερμηνευτικά πειράματα …
Μαύρο Χάλι, για ποια αφίσα μιλάτε; Τίνος εποχής;
ποια αφίσσα, ποια εποχή … μα ερωτήσεις είναι αυτές, Κρότκαγια;
Της δικής μας εποχής ντε, της νεώτερης, της Neuzeit που λένε και οι Γερμανοί.
Δίνω το λινκ για τους αναγνώστες σας, γιατί εσείς, νομίζω, ξέρετε πολύ καλά και για ποια εποχή πρόκεται και για ποια αφίσσα:
http://www.mai-68.org/photo-1071877-beaute_jpeg.html
“Λα μποτέ ε νταν λα ρυ”.
Ξέρετε, Μαύρο Χάλι, σε μένα η πρώτη αφίσα που μου έρχεται στο μυαλό εν προκειμένω, είναι μια φοιτητική του 96
και μετά αυτή που αναφέρετε!
Ξέρουμε, νομίζουμε. Κατά το βιβλικόν “και οι έσχατοι έσονται πρωτοι” , Κροτ; που σχεδόν επαληθεύτηκε τας ημέρας εκείνας;
Μαύρο Χάλι, δεν το πιστεύω!
ω θεοί, τα φαντάσματα του παρελθόντος ζουν ακόμα!
τώρα μας μπερδέψατε και δεν καταλαβαίνουμε πια.
Οι άγιες γραφές δεν είναι φαντάσματα του παρελθόντος, αντιθέτως ζουν και βασιλεύουν. Δείτε για παράδειγμα την θραύση που κάνουν στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Και η Βίβλος ως γνωστόν είναι το πλέον διαχρονικό μπεστ σέλλερ.
Τώρα βέβαια, εσείς, προφανώς απολογήτρια του πολυθεϊσμού και άπιστη ταυτόχρονα (”ω θεοί” αναφωνήσατε επί λέξει και “δεν το πιστεύω”) μπορεί να μην είστε ικανοποιημένη από το γεγονός, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορείτε να τις χαρακτηρίζετε “φαντάσματα του παρελθόντος”,
υγ. Αλλά κι αλλιώς να θέλεις να το δεις, τα φαντάσματα του παρελθόντος γίνονται για έναν και μόνο λόγο φαντάσματα και τριγυρνούν ντυμένα χάλια στα διαδίκτυα (εκτός άλλων). Για να ζουν ακόμα. Είναι μπίζουλα όντα, Κροτ, και τα φαντάσματα και το παρελθόν.
γαμώ το κέρατό μου, με τα κίτρινα βλαμμένα όντα! όπου κλείσμιο ματιού και άλλα πονηρά, χαριτωμένα βλ. απλώς παρένθεση.
Μαύρο Χάλι, έχω μείνει άναυδη! ορθώς ομιλείτε, όμως ο όρος φάντασμα έχει πολλαπλές σημασίες! Θυμηθείτε και το Κομμουνιστικό Μανιφέστο!
Σε κάθε περίπτωση, κάθε που ανταμώνω τέτοιου τύπου φαντάσματα, μάλλον χαίρομαι με τις συμπτώσεις!
Μα ποιος είστε?
Στείλτε ένα μέηλ διάολε!
μωρέ, ξεχνιούνται οι … γραφές; Μόνο που, αν θυμόμαστε καλά, εκείνο το φάντασμα ερχόταν — τότε — από το μέλλον, όχι από το παρελθόν και δεν ήταν βεβαίως ούτε μαύρο ούτε χάλι.
Τώρα, εμείς, για να ξεκαθαρίζουμε τα πράματα, κι αν προς στιγμήν και χάριν παιδειάς δεχτήκαμε για πάρτη μας τον χαρακτηρισμό “φάντασμα”, καθόλου δεν θα θέλαμε να παγιωθεί. Πόσω μάλλον που τον εμπλουτίζετε και με διαβόλους και άλλα καταχθόνια τοιαύτα και τρομερά. Φαντάσματα, διάβολοι, κουμμουνιστικά μανιφέστα, μας λένε και μαυροχαλι … θα επέμβει το Ηθών και η ΔΙΣ και η ΣΓΚΣΣ (συνομοσπονδία γονέων κατά της σατανιστικής συνομωσίας) στο ωραίο σας μπλογκ.
υγ. συμπτώσεις … κουταμάρες! όλα είναι σχέδιο!
υγ. για το μαίηλ πρέπει να κανουμε ολομαιήλεια.
Μαύρο Χάλι, προς θεού! Σε καμία περίπτωση δεν θα επιθυμούσα να σας καρφιτσώσω μια ετικέτα που απορρίπτετε μετά βδελυγμίας!
Αποσύρω κάθε παρεμφερή χαρακτηρισμό από το τραπέζι μας και υψώνω το λευκό πανί της ειρήνης!
Σχέδιο, λοιπόν, ε; Έχετε και πληροφορίες για το πότε θα έρθει η Δευτέρα Παρουσία; Για το πότε θα μας επιτεθούν οι Αρειανοί;
Κάντε, λοιπόν την ολομαιήλειά σας και αποφασίστε με την ησυχία σας! Το προσωπικό μου δεδομένο, θα το βρείτε εύκολα στο προφίλ, υπό τον τίτλο “Ποια στ’αλήθεια ειμ’εγώ και πού πάω;” στο άνω μέρος του ιστολογίου!