Αντιφάσεις
Οι μεγαλουπόλεις είναι γεμάτες αντιφάσεις και σε αυτό δεν χωρά αμφιβολία. Πολύ συχνά, μάλιστα, οι αντιφάσεις είναι τόσο κοντά η μία στην άλλη, ίσως ακριβώς για να τονιστούν.
‘Ανοιξε επισήμως η σεζόν “καλοκαιρινής βρυξελλογνωσίας με εναλλακτικά μέσα”. Έτσι το ονομάζω εγώ, επισήμως, έχει μια πιο πεζή ονομασία, την οποία ξέχασα. Η διοργάνωση αυτή έχει στόχο να εξοικειώσει τους πολίτες με την χρήση άλλων μέσων μεταφοράς πλην του ΙΧ, δίνοντας παράλληλα την δυνατότητα να γνωρίσουν την πόλη. Έτσι, το πρόγραμμα περιλαμβάνει πεζοπορία με οδηγό που δίνει ποικίλλες πληροφορίες, βόλτα με πλοιάρια και βόλτα με ποδήλατα (επίσης με παράλληλη ξενάγηση).
Βόλτα με πλοιάρια: πολλοί δεν γνωρίζουν πως η πόλη μας διαθέτει και υγρό στοιχείο. Ποτάμι δεν το λες, η επίσημη ονομασία του είναι Κανάλι (δύσκολο να μην σχολιαστεί πως λέγεται και Senne, όνομα που πολύ θυμίζει το Seine, όπως γαλλισστί ονομάζεται ο Σηκουάνας. Στην όψη βέβαια, καμία σχέση).
Μάλιστα η 18η Μαΐου ορίστηκε ως μέρα ποδηλάτου: η πρόσβαση σε όλες τις αρτηρίες της πόλης, αλλά και στον αυτοκινητόδρομο, θα είναι εξαιρετικά περιορισμένη για τα αυτοκίνητα, τα οποία θα δώσουν την θέση τους στα ποδήλατα.
Η επίσημη πρώτη της φετεινής διοργάνωσης αποτέλεσε μια ευκαιρία να δούμε (για τρίτη μόλις φορά) το Κανάλι, αλλά και να επισκεφθούμε για πρώτη φορά γειτονιές της πόλης που πλήρως αγνοούσαμε. Ζώντας σε μια μεγαλούπολη, συνήθως κινείται κανείς μέσα σε κάποια στενά πλαίσια αυτής, γεγονός στο οποίο οφείλεται η πλημμελής γνώση εν τέλει της ίδιας μας της πόλης. Οι γειτονιές του Anderlecht, του Molenbeck και του Koekelberg λοιπόν, ήταν για μας καλυμένες από ένα πέπλο μυστηρίου και πολύ ομοίαζαν με θρύλο, κι ας βρίσκονται μόλις λίγα χιλιόμετρα από τις γειτονιές στις οποίες κατά κύριο λόγο κινούμαστε.
Μέσα σε ένα μόλις απόγευμα, λοιπόν, είδαμε σκηνικά που θυμίσαν Σκαραμαγκά και Κερατσίνι, δίπλα σε δρόμους εύκολα χαρακτηριζόμενους ως μεσοαστικούς (με “ανοδική” τάση). Είδαμε επίσης… το Βούδα!
Σημείο εκκίνησης της βόλτας με το πλοιάριο
Αγελάδες βόσκουν μέσα σε καφέ!
Ποιος θα έλεγε πως αυτό….
…βρίσκεται μόλις σε απόσταση λίγων μέτρων από αυτό;
Κάπου στο Anderlecht
Κοντά σε μία από τις αποβάθρες του “Λιμανιού των Βρυξελλών”
Βάρκα – Γλάστρα
Έρωτας του λιμανιού
Φράγμα που ρυθμίζει την ροή και το ύψος του νερού
Ο Βούδας στο Βρυξελλοχώρι!!!
Τί να σχολιάσει κανείς!!!
Πολλά συγχαρητήρια για όλο το άρθρο και ειδικά για τις φωτό!!!
Καλή καινούργια βδομάδα.
Οι αντιφάσεις ειναι συγκλονιστικές, οταν μάλιστα εχεις επισκεφτεί τόσες φορές και τόσα χρονια αυτή την πολη…Το μονο που θυμαμαι εντονα ειναι βγαινοντας από την πολη συναντάς αυτές τις φτωχογειτονιές -γκετο με τις μουσουλμάνες περιμανδηλωμένες, αλλάζουν τα προσωπα, αλλαζουν οι φωνές…. η αλλη αληθεια, η σκληρή που της γυρίζουμε την πλάτη, αλλά αυτή , χαζή ειναι; παραμένει εκεί
Παντού είναι έτσι, υπάρχουν δηλαδή γειτονιές και προάστια ολόκληρα που είναι άγνωστα στους περισσότερους,-π.χ. σ εμένα τα Β.Π.- μιας και οι διαδρομές είναι παγιωμένες!
Άσχετο. Εγώ νόμιζα πως η Άντερλεχτ ήταν πόλη μεγάλη κι όχι προάστιο της Βρυξέλας.
Φάρε, μερσί, μερσί!!! (τον τρώω το Μούργο ε?).
Ριτς, ναι, έτσι είναι. Βέβαια, το μικρό Μαρόκο είναι ένα μέρος των περιοχών αυτών, κι έχει και την γοητεία του εδω που τα λέμε -ειδικά σε μυρωδιές και φαγητά!
Ρενατάκι, βέβαια. Ζεις σε μια πόλη και λες “ε, έχω καιρό να πάω παντού” και τελικά δεν πας πουθενά…
Το Αντερλεχτ είναι ένας από τους 19 δήμους των Βρυξελλών. Από τους μεγαλύτερους βέβαια. Κι έχει και ομαδάρα, εντάξει, τα ξέρουμε αυτά!
σε καθε πολη συνηθως βλεπουν ολοι, οτι θελουν να δουν!
και ομορφιες-αυτα που λεω εγω ομορφιες, οπως η φυση και οχι ο ανεκδιηγητος βουδας και η ανοητη αγελαδα- υπαρχουν πολλες αλλα οι ανθρωποι ειναι κουρδισμενοι να κανουν τα ιδια πραγματα καθε μερα.
ποσοι στην αθηνα, εχουν περπατησει τον πανεμορφο φιλοπαππου (πανε μονο τη καθαρη δευτερα), λιγα μολις μετρα μετα τον περιφημο πεζοδρομο;
υ.γ.
πολυ φωτογραφικο υλικο βλεπω τελευταια!
Εμένα με άρεσαν οι αντιθέσεις των λεζαντών-ε.
+βοήθειάσας+
Μωρέ τον έχεις κάνει “βίδες” τον Μούργο!
Την πιο θερμή μου καλημέρα!
Μαααα;;;;
Τί κάνει η αγελάδα εκεί κάτω από το βούδα;;;;
!!!!!
κι εδώ χτες είχαμε κάτι σχετικό με ποδήλατα, απ’ την ανάποδη όμως. Ήταν κάτι σαν πορεία με happenings προκειμένου να γίνουν ποδηλατόδρομοι στην Αθήνα… (ευσεβής πόθος ίσως; Για την Αθήνα μιλάμε που το αυτοκίνητο είναι το alter ego μας)!
ΥΓ: Ο Βούδας τι παριστάνει ακριβώς;
Όμορφες φωτό και καλή βρυξελλογνωσία.
Εγώ έχω την ίδια απορία με την αλεπού…
Φίλτατη Κροτ, προκαλείστε να μας επιδείξετε και τα πατούμενά σας, όχι μόνο τα κλατσάκια σας!
σορι…καλτσάκια…
(δυσπληκτρολογία της Δευτέρας!)
“Αγελάδες βόσκουν μέσα σε καφέ!”
Όπως θα έλεγε κι ο Οβελίξ, είναι τρελές αυτές οι αγελάδες!!!
Περιμένω να μας δείξεις και την πιο “σκοτεινή” πλευρά αυτών των πόλεων, εκεί που δεν είναι όλα ρόδινα για τους πολίτες, αν υπάρχει τέτοια πλευρά…
Εδώ στις ΗΠΑ 28 εκατομμύρια άνθρωποι σιτίζονται από σισίτια των πόλεων, σκέψου στη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στον πλανήτη…
Mύργε, φυσικά! Αλλά δεν κατάλαβα γιατί δεν σου άρεσε η αγελάδα? Μια χαρά είναι. Ο Βούδας πάλι έχει πάκα. Και εγώ έχω πάεισ του Φιλοπάππου!
Αποφάσισα να αποδείξω ότι μπορώ να σε συναγωνιστώ επάξια στις φωτογραφίες -κι έχω και μεγαλύτερη ποικιλία, όχι σαν τις άσχημες ορχιδέες που ανεβάζεις εσύ!
Ασμοδαίε, ό,τι μπορούμε κάνουμε κι εμείς!
Φάρε, είδες, είδες? Αυτό το σχόλιο λέω να το αντιγράψω και στη λάσπη, χα!
Καμηλιέρη, θα σε γελάσω! Τι κάνει ο Βούδας στη Βρυξέλλα?
Αλεπού, ναι το άκουσα! Ε, κάποτε θα αποκτήσετε κι εσείς. ΑΛλά κι εδώ δεν μπορώ να πω πως είναι καλό το δίκτυο!
Ο Βούδας, δεν ξέρω πώς και γιατί βρέθηκε εδώ!
Γοργονίτσα, το είδα, θα κάνω ό,τι μπορώ!
Μπαμπάκη, είναι!!
Σκαλιδάκι, χμ, ναι, το έχω σκεφτεί, αλλά ξέρεις, δεν ξέρω αν είναι ωραίο να κάθεσαι να φωτογραφίζεις αυτους τους ανθρώπους. Νιώθω λίγο άβολα.
***Κοντά σε μία από τις αποβάθρες του “Λιμανιού των Βρυξελλών”
Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;
δηλαδή η αγελάδα είναι εναλλακτικό μέσο μεταφοράς;
ααχχ… ναι, θα τραβάει ένα άρμα με τον Βούδα και οι πολίτες θα κάθονται στους ώμους του…
αυτό, ΠΩΣ και δεν το πρότειναν;;
Καλησπέρες
scalidi, παρα το μικρο τους μεγεθος (μετα βιας ξεπερνα το 1 εκατομμυριο σε πληθυσμο) οι Βρυξελλες εχουν τα φοντα να διακριθουν και ως ευρωπαικη πρωτευουσα των αντιφασεων. Απο τους σχεδον παμφτωχους Μουσουλμανους του Αντερλεχτ και του Μολενμπεεκ, τους αστεγους του Ντε Μπρουκερ ως τους Ευρωπαιους κομισιοναριους του Ουκλ η πρωτευουσα με τη μεγαλυτερη ποσοστιαια κατανομη ξενων (6 στους 10 κατοικους δεν ειναι Βελγοι) εχει μια εικονα απο ολες σχεδον τις οικονομικες καταστασεις. Αρκει να θες να τις δεις.
Το τελευταιο δεν ειναι τοσο δυσκολο αφου, εκτος ορισμενων -καινουριων- γκετοποιησεων, οι αντιφασεις δεν υπαρχουν μονο απο δημο σε δημο αλλα απο δρομο σε δρομο. Μπορει καποιος να πει οτι οι ανατολικες Βρυξελλες ειναι πιο “πλουσιες” απο τις δυτικες, αυτο ομως δεν ειναι παρα ενας γενικος κανονας.
Κι αν θελουμε να δουμε την αντιφαση μεσα απο την ψυχρη λογικη των αριθμων, το παρακατω ειναι χαρακτηριστικο:
Οι Βρυξελλες εναι τριτες στην Ευρωπη σε ΑΕΠ και αγοραστικη δυναμη (πισω μονο απο το Inner London και το Λουξεμβουργο), την ιδια στιγμη που 1 στους 4 κατοικους της ειναι στο ταμειο ανεργιας.
Ντόλυ, γιατί, ΔΕΝ έχουμε λιμάνι εμείς; Ααααα!
Φοραδίτσα, υποθέτω κι εγώ πως αυτό εννοεί ο ποιητής!
Σπέκυ, ευχαριστώ πολύ για την προσθήκη. Έχω όμως απορία: εγώ θα έπαιρνα όρκο πως το πιο πλούσιο τμήμα της πόλης είναι το νότιο και το ανατολικό. Βέβαια, έχεις και το φαινόμενο Σκάρμπεκ, όπου κάθε δρόμος έχει…τη δική του ιστορία και κοινωνική διαστρωμάτωση…
(στο Λονδίνο ξέρουμε τι ανεργία παίζει;)
(στο Άμστερνταμ πάντως οι ξένοι είναι το 50%).
Κροτ, χοντρικη ειναι η διαφοροποιηση ανατολη-δυση κυριως λογω της περιεργης οριοθετησης των δημων, με την πολη των Βρυξελλων να εχει την πιο παραξενη. Αν θες να εισαι πιο ακριβης τοτε στο νοτο οπου κυριαρχουν οι βιλλες του Uccle (αλλα και παλι στην ανατολικη του πλευρα, αυτη προς το δασος αφου το Uccle ειναι τεραστιο) και ανατολικα (κυριως με το Watermael-Boitsfort και τα δυο Woluwe) εντοπιζονται οι πιο πλουσιες γειτονιες.
(σε ολο το Λονδινο η ανεργια ειναι καπου στο 7-8%, το inner London δεν ειναι ολο το Λονδινο)
)
(ε οι ξενοι εδω -σε ποσοστα- ειμαστε περισσοτεροι!
Σπέκυ, ορθώς, ορθώς! Αυτές τις περιοχές είχα κι εγώ στο μυαλο μου!
Οι ξένοι εδώ δεν ξέρω αν είμαστε περισσότεροι, πάντως είμαστε σίγουρα πιο όμορφοι, πιο έξυπνοι και πιο συμπαθητικοί!
Κροτ, δεν εννοούσα να φωτογραφίζεις τους ανθρώπους, αλλά ίσως τα μέρη που ζουν…ή καλύτερα να μας περιγράψεις απλώς τις καταστάσεις που βλέπεις να διαδραματίζονται μπροστα στα μάτια σου…
Speculoos, γι’ αυτήν ακριβώς την πλευρά μιλάω, αυτή ήθελα να πληροφορηθώ, γιατί αυτή με ενδιαφέρει περισσότερο από την ευμάρεια. Απογοητευτικό απολύτως… Έχετε δίκιο, αρκεί να θέλει κανείς να τα δει όλα αυτά.
Σκαλιδάκι, αυτό είναι μια πολύ καλή ιδέα. Άλλωστε οι φωτογραφίες ντύονται καλά με λέξεις.
Ο απίστευτος Βούδας παραλίγο να διώξει την γλυκιά φραγματοανάμνηση … παραλίγο!!!!!!! σμακ (σνιφ)
Ε βέβαια…εσείς τα είδατε!!! Εμείς όχι!!! Γρουμφ…
Μπέρμπον, δεν έχει πλάκα όμως; εεε; πες!!
Γκουδί, κι εμείς δεν τα ξέραμε, την επόμενη φορά θα σας τα δείξουμε κι αυτά!!!
Συγνώμη, αλλά άλλο το ποτάμι των Βρυξελλών, που λέγεται μεν Senne – ομόηχο με του Παρισιού – αλλά έχει ενταχθεί στο σύστημα των υπονόμων, λίγο σαν τον Ιλισσό της Αθήνας, και για να το δεις πρέπει να πάς είτε στο Beersel είτε στη Vilvorde, και άλλο το κανάλι, που είναι όντως κανάλι, τουτέστιν 100% τεχνητό, και λειτουργεί ακόμα ως συγκοινωνιακή αρτηρία!
και δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους; έψαξα να βρω πληροφορίες, αλλά δεν βρήκα κάτι άλλο από αυτό που έγραψα.