Οι μεγαλουπόλεις είναι γεμάτες αντιφάσεις και σε αυτό δεν χωρά αμφιβολία. Πολύ συχνά, μάλιστα, οι αντιφάσεις είναι τόσο κοντά η μία στην άλλη, ίσως ακριβώς για να τονιστούν.
‘Ανοιξε επισήμως η σεζόν “καλοκαιρινής βρυξελλογνωσίας με εναλλακτικά μέσα”. Έτσι το ονομάζω εγώ, επισήμως, έχει μια πιο πεζή ονομασία, την οποία ξέχασα. Η διοργάνωση αυτή έχει στόχο να εξοικειώσει τους πολίτες με την χρήση άλλων μέσων μεταφοράς πλην του ΙΧ, δίνοντας παράλληλα την δυνατότητα να γνωρίσουν την πόλη. Έτσι, το πρόγραμμα περιλαμβάνει πεζοπορία με οδηγό που δίνει ποικίλλες πληροφορίες, βόλτα με πλοιάρια και βόλτα με ποδήλατα (επίσης με παράλληλη ξενάγηση).
Βόλτα με πλοιάρια: πολλοί δεν γνωρίζουν πως η πόλη μας διαθέτει και υγρό στοιχείο. Ποτάμι δεν το λες, η επίσημη ονομασία του είναι Κανάλι (δύσκολο να μην σχολιαστεί πως λέγεται και Senne, όνομα που πολύ θυμίζει το Seine, όπως γαλλισστί ονομάζεται ο Σηκουάνας. Στην όψη βέβαια, καμία σχέση).
Μάλιστα η 18η Μαΐου ορίστηκε ως μέρα ποδηλάτου: η πρόσβαση σε όλες τις αρτηρίες της πόλης, αλλά και στον αυτοκινητόδρομο, θα είναι εξαιρετικά περιορισμένη για τα αυτοκίνητα, τα οποία θα δώσουν την θέση τους στα ποδήλατα.
Η επίσημη πρώτη της φετεινής διοργάνωσης αποτέλεσε μια ευκαιρία να δούμε (για τρίτη μόλις φορά) το Κανάλι, αλλά και να επισκεφθούμε για πρώτη φορά γειτονιές της πόλης που πλήρως αγνοούσαμε. Ζώντας σε μια μεγαλούπολη, συνήθως κινείται κανείς μέσα σε κάποια στενά πλαίσια αυτής, γεγονός στο οποίο οφείλεται η πλημμελής γνώση εν τέλει της ίδιας μας της πόλης. Οι γειτονιές του Anderlecht, του Molenbeck και του Koekelberg λοιπόν, ήταν για μας καλυμένες από ένα πέπλο μυστηρίου και πολύ ομοίαζαν με θρύλο, κι ας βρίσκονται μόλις λίγα χιλιόμετρα από τις γειτονιές στις οποίες κατά κύριο λόγο κινούμαστε.
Μέσα σε ένα μόλις απόγευμα, λοιπόν, είδαμε σκηνικά που θυμίσαν Σκαραμαγκά και Κερατσίνι, δίπλα σε δρόμους εύκολα χαρακτηριζόμενους ως μεσοαστικούς (με “ανοδική” τάση). Είδαμε επίσης… το Βούδα!
Σημείο εκκίνησης της βόλτας με το πλοιάριο
Αγελάδες βόσκουν μέσα σε καφέ!
Ποιος θα έλεγε πως αυτό….
…βρίσκεται μόλις σε απόσταση λίγων μέτρων από αυτό;
Κάπου στο Anderlecht
Κοντά σε μία από τις αποβάθρες του “Λιμανιού των Βρυξελλών”
Βάρκα - Γλάστρα
Έρωτας του λιμανιού
Φράγμα που ρυθμίζει την ροή και το ύψος του νερού
Ο Βούδας στο Βρυξελλοχώρι!!!























29 comments
Comments feed for this article
Κυριακή Απρίλιος 6, 2008 στο 10:10 μ.μ
faros
Τί να σχολιάσει κανείς!!!
Πολλά συγχαρητήρια για όλο το άρθρο και ειδικά για τις φωτό!!!
Καλή καινούργια βδομάδα.
Κυριακή Απρίλιος 6, 2008 στο 10:33 μ.μ
ritsmas
Οι αντιφάσεις ειναι συγκλονιστικές, οταν μάλιστα εχεις επισκεφτεί τόσες φορές και τόσα χρονια αυτή την πολη…Το μονο που θυμαμαι εντονα ειναι βγαινοντας από την πολη συναντάς αυτές τις φτωχογειτονιές -γκετο με τις μουσουλμάνες περιμανδηλωμένες, αλλάζουν τα προσωπα, αλλαζουν οι φωνές…. η αλλη αληθεια, η σκληρή που της γυρίζουμε την πλάτη, αλλά αυτή , χαζή ειναι; παραμένει εκεί
Κυριακή Απρίλιος 6, 2008 στο 11:26 μ.μ
renata
Παντού είναι έτσι, υπάρχουν δηλαδή γειτονιές και προάστια ολόκληρα που είναι άγνωστα στους περισσότερους,-π.χ. σ εμένα τα Β.Π.- μιας και οι διαδρομές είναι παγιωμένες!
Άσχετο. Εγώ νόμιζα πως η Άντερλεχτ ήταν πόλη μεγάλη κι όχι προάστιο της Βρυξέλας.
Κυριακή Απρίλιος 6, 2008 στο 11:30 μ.μ
Кроткая
Φάρε, μερσί, μερσί!!! (τον τρώω το Μούργο ε?).
Ριτς, ναι, έτσι είναι. Βέβαια, το μικρό Μαρόκο είναι ένα μέρος των περιοχών αυτών, κι έχει και την γοητεία του εδω που τα λέμε -ειδικά σε μυρωδιές και φαγητά!
Ρενατάκι, βέβαια. Ζεις σε μια πόλη και λες “ε, έχω καιρό να πάω παντού” και τελικά δεν πας πουθενά…
Το Αντερλεχτ είναι ένας από τους 19 δήμους των Βρυξελλών. Από τους μεγαλύτερους βέβαια. Κι έχει και ομαδάρα, εντάξει, τα ξέρουμε αυτά!
Κυριακή Απρίλιος 6, 2008 στο 11:32 μ.μ
μούργος
σε καθε πολη συνηθως βλεπουν ολοι, οτι θελουν να δουν!
και ομορφιες-αυτα που λεω εγω ομορφιες, οπως η φυση και οχι ο ανεκδιηγητος βουδας και η ανοητη αγελαδα- υπαρχουν πολλες αλλα οι ανθρωποι ειναι κουρδισμενοι να κανουν τα ιδια πραγματα καθε μερα.
ποσοι στην αθηνα, εχουν περπατησει τον πανεμορφο φιλοπαππου (πανε μονο τη καθαρη δευτερα), λιγα μολις μετρα μετα τον περιφημο πεζοδρομο;
υ.γ.
πολυ φωτογραφικο υλικο βλεπω τελευταια!
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 12:47 π.μ.
Ασμοδαίος
Εμένα με άρεσαν οι αντιθέσεις των λεζαντών-ε.
+βοήθειάσας+
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 8:33 π.μ.
faros
Μωρέ τον έχεις κάνει “βίδες” τον Μούργο!
Την πιο θερμή μου καλημέρα!
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 8:41 π.μ.
Darthiir the Abban
Μαααα;;;;
Τί κάνει η αγελάδα εκεί κάτω από το βούδα;;;;
!!!!!
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 8:55 π.μ.
αλεπού
κι εδώ χτες είχαμε κάτι σχετικό με ποδήλατα, απ’ την ανάποδη όμως. Ήταν κάτι σαν πορεία με happenings προκειμένου να γίνουν ποδηλατόδρομοι στην Αθήνα… (ευσεβής πόθος ίσως; Για την Αθήνα μιλάμε που το αυτοκίνητο είναι το alter ego μας)!
ΥΓ: Ο Βούδας τι παριστάνει ακριβώς;
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 9:22 π.μ.
Βάσκες
Όμορφες φωτό και καλή βρυξελλογνωσία.
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 10:06 π.μ.
QueenElisabeth
Εγώ έχω την ίδια απορία με την αλεπού…
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 10:15 π.μ.
An-Lu
Φίλτατη Κροτ, προκαλείστε να μας επιδείξετε και τα πατούμενά σας, όχι μόνο τα κλατσάκια σας!
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 10:16 π.μ.
An-Lu
σορι…καλτσάκια…
(δυσπληκτρολογία της Δευτέρας!)
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 11:42 π.μ.
mpampakis
“Αγελάδες βόσκουν μέσα σε καφέ!”
Όπως θα έλεγε κι ο Οβελίξ, είναι τρελές αυτές οι αγελάδες!!!
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 12:04 μ.μ
scalidi
Περιμένω να μας δείξεις και την πιο “σκοτεινή” πλευρά αυτών των πόλεων, εκεί που δεν είναι όλα ρόδινα για τους πολίτες, αν υπάρχει τέτοια πλευρά…
Εδώ στις ΗΠΑ 28 εκατομμύρια άνθρωποι σιτίζονται από σισίτια των πόλεων, σκέψου στη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στον πλανήτη…
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 12:31 μ.μ
Кроткая
Mύργε, φυσικά! Αλλά δεν κατάλαβα γιατί δεν σου άρεσε η αγελάδα? Μια χαρά είναι. Ο Βούδας πάλι έχει πάκα. Και εγώ έχω πάεισ του Φιλοπάππου!
Αποφάσισα να αποδείξω ότι μπορώ να σε συναγωνιστώ επάξια στις φωτογραφίες -κι έχω και μεγαλύτερη ποικιλία, όχι σαν τις άσχημες ορχιδέες που ανεβάζεις εσύ!
Ασμοδαίε, ό,τι μπορούμε κάνουμε κι εμείς!
Φάρε, είδες, είδες? Αυτό το σχόλιο λέω να το αντιγράψω και στη λάσπη, χα!
Καμηλιέρη, θα σε γελάσω! Τι κάνει ο Βούδας στη Βρυξέλλα?
Αλεπού, ναι το άκουσα! Ε, κάποτε θα αποκτήσετε κι εσείς. ΑΛλά κι εδώ δεν μπορώ να πω πως είναι καλό το δίκτυο!
Ο Βούδας, δεν ξέρω πώς και γιατί βρέθηκε εδώ!
Γοργονίτσα, το είδα, θα κάνω ό,τι μπορώ!
Μπαμπάκη, είναι!!
Σκαλιδάκι, χμ, ναι, το έχω σκεφτεί, αλλά ξέρεις, δεν ξέρω αν είναι ωραίο να κάθεσαι να φωτογραφίζεις αυτους τους ανθρώπους. Νιώθω λίγο άβολα.
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 12:33 μ.μ
Nina C
***Κοντά σε μία από τις αποβάθρες του “Λιμανιού των Βρυξελλών”
Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 12:51 μ.μ
White Filly
δηλαδή η αγελάδα είναι εναλλακτικό μέσο μεταφοράς;
ααχχ… ναι, θα τραβάει ένα άρμα με τον Βούδα και οι πολίτες θα κάθονται στους ώμους του…
αυτό, ΠΩΣ και δεν το πρότειναν;;
Καλησπέρες
Δευτέρα Απρίλιος 7, 2008 στο 2:13 μ.μ
Speculoos
scalidi, παρα το μικρο τους μεγεθος (μετα βιας ξεπερνα το 1 εκατομμυριο σε πληθυσμο) οι Βρυξελλες εχουν τα φοντα να διακριθουν και ως ευρωπαικη πρωτευουσα των αντιφασεων. Απο τους σχεδον παμφτωχους Μουσουλμανους του Αντερλεχτ και του Μολενμπεεκ, τους αστεγους του Ντε Μπρουκερ ως τους Ευρωπαιους κομισιοναριους του Ουκλ η πρωτευουσα με τη μεγαλυτερη ποσοστιαια κατανομη ξενων (6 στους 10 κατοικους δεν ειναι Βελγοι) εχει μια εικονα απο ολες σχεδον τις οικονομικες καταστασεις. Αρκει να θες να τις δεις.
Το τελευταιο δεν ει