σελ. 123
Δεν αισθανόταν εθνικός ευεργέτης.
Ο Κοκκίδης ανακοίνωσε πως ο αδερφός του είχε στείλει τετρακόσια δολλάρια από τη Νέα Υόρκη – Τετρακόσια δολλάρια διά τον εθνικόν σκοπόν.
Ο ξάδερφος του Μάρκου -ανιψιός της Ανθώς-, δικηγόρος ήτανε, έβαλε τα γέλια. Ο Μάρκος ξαφνιάστηκε, στην αρχή δεν κατάλαβε ποιον κορόιδευε -αλλά δεν άργησε να καταλάβει: τους κορόιδευε όλους.
-Ζούμε, είπε, στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας! Φιλελεύθεροι κεφαλαιοκράτες του γλυκού νερού, όπως -με όλο το σεβασμό δηλαδή, εξάδελφε Μάρκο- εσείς οι Ασημάκηδες. Και Βαλκάνιοι σκοταδιστές, όπως εσείς, θείε! Βουλευτιλίκια, ρουσφέτια και χαρτοφυλάκια! Χα!
Σώτη Τριανταφύλλου, Το εργοστάσιο των μολυβιών,
Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα, Φεβρουάριος 2000
___________________________________
Σημ. 1- Ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση της Ρενάτας και του μικρού Ριζσπάστη, και καλώ με την σειρά μου την Μαργαρίτ, τον Τάκι και το Λαχανίδι να κάνουν το ίδιο. Και βέβαια όποιον άλλο θέλει.
Σημ. 2- Για να είμαι ειλικρινής, το πρώτο βιβλίο που βρισκόταν κοντά μου ήταν η συγκεντρωτική συλλογή των κόμιξ της Μαφάλντα -και όπως όλοι ξέρουμε τα κόμιξ δεν διαθέτουν συγκροτημένα κείμενα με περιόδους και τα συναφή. Το δεύτερο πλησιέστερο ήταν ο οδηγός routard για την Ισλανδία – ο οποίος όμως, στην σελ. 123 είχε μια ολοσέλιδη φωτογραφία! Κι έτσι κατέληξα στο τρίτο πλησιέστερο -που ξανακοίταζα πριν από λίγο για να θυμηθώ κάποια αποσπάσματα.
Αγαπημένο. Το βιβλίο, όχι το απόσπασμα. Το απόσπασμα βασικά δεν το θυμόμουν. Την διάβαζα λίγο βιαστικά την ιστορία του Μάρκου, έτρεχα να βρω τον … … …
Oh mon dieu! Μου πήρε ένα πεντάλεπτο να θυμηθώ το όνομα… Νίκος Βάγκαλης…
Ωραία η Σώτη!
Δεν μου λες, ετοιμάζεσαι για Θούλη; (ζηλεύω και για λογαριασμό δικό μου αλλά και για λογαριασμό άλλου ζωακίου…)
Πρασινοτάτη, είναι δυνα΄τον να τον ξέχασες, mon petit?
Αλεπούδιους, Θούλη? κέσκεσέ?
Πολύ ωραία!!
Γενικά η Σώτη είναι πολύ καλή!! Για το συγκεκριμένο βιβλίο έχω ακούσει καλά λόγια, εσύ τι λες? Να το πάρω??
Το βιβλίο μου άρεσε πολύ. Πιο πολύ, όμως, θυμάμαι όταν είχα διαβάσει στο σχολείο το “Φτωχή Μάργκο” κι έκλαιγα με μαύρο δάκρυ… Μετά χαράς να συμμετάσχω. Ποιο είναι το κοντινότερο βιβλίο αυτή τη στιγμή;… Χεχεχεχε!
Τον χαρακτήρα δεν τον ξέχασα, πως είναι δυνατόν να τον ξεχάσει κανείς, και για τη χελώνα θυμάμαι και για τη ζάχαρη και για τις κρίσεις, την εμμονή του με τα μολύβια, το τελευταίο κεφάλαιο που ήθελε να πει στη Λουίζα ότι την αγαπούσε αλλά δεν του έβγαινε… Το όνομα ξέχασα…
Rizo, για μένα είναι το καλύτερό τη βιβλίο και τα έχω διαβάσει όλα! Και είμαι και πολύ πολύ φανατική!
Μαργαρίτ, αναμένω την συμμετοχή σου λοιπόν! (κι εμενα μου άρεσε η Μάργκο, αλλά το Σάββατο βράδυ περισσότερο -είναι που προτιμώ τα 70s από τα 90s μάλλον!).
Πρασινοτάτη μου, αλοίμονο! ΑΛοίμονο!
Η λίστα μου μεγαλώνει α στα μα τη τα!
ΑΥΤΟ να το διαβάσεις ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ! Είναι ΚΑ ΤΑ ΠΛΗ ΚΤΙ ΚΟ !
O K boss!
Γαμώ τα βιβλία είναι, κι εγώ θα πιάσω ένα στην τύχη για την πρόσκληση γιατί τώρα διαβάζω αναγκαστικά το βιβλίο που έγραψε η κολλητή της μάνας μου και…καταλαβαίνετε…ο τίτλος θα μπορούσε να ήταν “Ξέρω τί έχεις μέσα στο παντελόνι σου”, χε χε!
Πρωτη φορα το ακουω*ενδιαφερων
Ωραιότατον!
και μετά και μετά;
(για την 124 σελιδα λεωωω)
τη κανω γρηγορα γιατι ο κροτ περασε απο τη λασπη ολο νευρα!
Αφού είσαι και πολύ πολύ φανατική, ξέρεις υποθέτω ότι στα νιάτα της υπήρξε Κνίτισσα εε??
υγ: θα απαντήσω στο μειλ σύντομα, δεν έχω χρόνο τώρα λόγω εξετάσεων…
Μπαρμπούνι…. ε, παρντόν, Μπέρμπον εννοούσα: έτσι μπράβο παιδι μου! Κι εγώ θα απαντήσω στην προσκλησούλα!
(με σώζεις, βαριόμουν να γράψω, χα χα χα ! αρχίζουν κι εδώ απεργίες!)
Πατς, ΑΥΤΟ, ΑΥΤΟ, ΑΥΤΟ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙς ΛΕΜΕ!!!
Κάβειρε, να τα διαβάσεις όλα της τα βιβλία, είναι εξαιρετική!
Ντόλυ, μα ναι!
Μούργε, 1ον, είμαι Η Κροτ!
2ον, να αγοράσεις το βιβλίο, να το διαβάσεις και να δεις τι γίνεται μετά. Αλλά είναι καμιά 400αριά σελίδες, ε?!
Rizo, αγόρι μου, κι ο Θέμος ήταν Κνίτης στα νιάτα του, για να μη σου πω και για τη Δαμανάκη! Αυτό, βέβαια, δεν είναι και πολύ τιμητικό για την ΚΝΕ!
Άσε δε που τότε που ήταν νέοι αυτοί, το να είσαι Κνίτης ήταν της μόδας!
(δεν τελειώνουν τα επιχειρήματά μου λέμε, χα χα χα!).
(κανένα πρόβλημα, been there! άλλωστε ποτέ δεν είναι αργά για διαφώτηση, χε χε χε!)
Είναι πολύ ωραίο βιβλίο… καλή επιλογή έκανες!! την εγκρίνω!! χιχιχιχι… Ευχαριστω για την πρόσκληση….
Θούλη=Ισλανδία
Πω πω! Διάλεξες το πιο αγαπημένο μου! Πιστεύω πως είναι το καλύτερό της κατ’ εμέ.
Rizo , κι οι γονείς της ήταν σκληροπυρηνικοί σταλινικοί! So what?
Κι εδώ μια κόρη μεγαλοστελέχους του κόμματος μπήκε στην ΚΝΕ πιεζόμενη και τώρα γράφει στο Νίτρο (μπλιααχ!) Οπότε άστα!
Λαχανίδι, περιμένω να δω τι θα γράψεις!
Αλεπούδιους, γιατί λέγεται έτσι;
(είναι μια βόλτα που σχεδιάζουμε εδώ και πολύ καιρό και μπορεί και να μας βγει φέτος, αλλά δεν είναι σίγουρο ακόμα).
χε χε χε!!
Ρενατάκι, και για μένα είναι το καλύτερό της!
Μην αποπαίρνεις το μικρό Ριζοσπάστη, καλέ! (ποια γράφει στο Νίτρο?!)
Πρώτη μαρτυρία για την Ισλανδία θεωρείται αυτή του έλληνα ναυτικού Πυθέα, που έζησε στη Μασσαλία και επισκέφθηκε ο ίδιος το νησί, μεταξύ 332-310 π.Χ.. Έγραψε ότι έφθασε στη νήσο Θούλη μετά από 6 μέρες πλου βόρεια από τη Βρετανία, κοντά σε μια παγωμένη θάλασσα. Εκεί ο ήλιος το καλοκαίρι έμενε πάνω από τον ορίζοντα σχεδόν όλη τη νύχτα. Οι μαρτυρίες του Πυθέα θεωρήθηκαν φανταστικές στην εποχή τους, κι έτσι χάθηκε το μεγαλύτερο μέρος από τις ταξιδιωτικές αφηγήσεις του…
Δεν τον αποπαίρνω !Αλίμονο! Απλά του υπενθυμίζω πως δεν είναι κριτήριο!
Όσο για την οικογενειακή περίπτωση που ανέφερα ξέχασα να πω πως είναι ντόπιο μεγαλοστέλεχος, οπότε δεν τον γνωρίζεις.
Κι ο Θέμος περαστικός απ΄την ΚΝΕ? “Ω ρε πού πάμεεεε”? (με προφορά Αυλωνίτη)
Να τις πατάξεις τις απεργίες τώρα που είναι αρχή… δεν ξέρεις τι παντιέρα σηκώνουν μετά … άτιμη φάρα!
))))
Περιμένω να δω τον παλιοχαρακτήρα σου!!!!
Ευχαριστώ για την υπενθύμηση
Αλεπούδιους, είσαι κανονική εγκυκλοπαίδεια!!
Ρενάτα, αμέ κι εγώ τώρα πρόσφατα το έμαθα!!
Μπέρμπον V, θα τον δεις καλέ, σύντομα! (λες και δεν τον ξέρεις!!). Με τις απεργίες, το παλεύω, αλλά δεν ξέρεις πώς είναι; Δύσκολο!
Γοργονάκι,
Βρίσε με αλλά δεν έχω διαβάσει ακόμη Τριανταφύλλου…Άσε που, γενικά τα τελευταία χρόνια λόγω σχολής, έχω μείνει πίσω στο διάβασμα…
δύσκολο, δύσκολο …
(ειδικά εδώ που τελείωσε η παλιά σειρά και αποδείχτηκε παραπονιάρικη ΜαρθοΒούρτισικη πατάτα η καινούρια… Σε λίγο θα προσλάβω τον Jamie να μου το θυμηθείς!)
Χαμένο αδέρφι, στην ηλικία σου?!?!?! ντροπή! (χρόνια πολλά, χαχαχα!).
Μπέρμπον V, μακριά καλε από μας τέτοια αθλια σενάρια!! Γιατί δνε προσλαμβάνεις τον καμηλιέρη?
για το “ο κροτ” που βιαστηκες να με διορθωσεις , δεν απαντω!!!
ειπαμε τα ποστ τα δουλευω βασανιστικα.
τα σχολια ΟΧΙ!!!
υ.γ.
το βιβλιο μαλλον το εχω.
ηταν στην περιοδο -που συνεχιζεται και σημερα με πολυ λιγοτερο εντονο ρυθμο- που αγοραζα βιβλια και δεν τα διαβαζα.
τωρα βαριεμαι να γραψω για τα αναμικτα συναισθηματα που εχω για τη Σωτη Τριανταφυλλου
Φανταστικό βιβλίο, αν και φοβάμαι πως η υπέροχη Σώτη δεν έχει αποφύγει τις παγίδες. Για παράδειγμα, το Άλμπατρος, που ήταν επίσης ιστορικό μυθιστόρημα, έχει πολλά πραγματολογικά λαθάκια. Ουδείς άσφαλτος!
Όόόόόόχι!!!! Φαντάζεσαι να βγαίνει post στο blog μου και να αφήνω το πρώτο σχόλιο ;;;
)))
Μούργε, τα κάθε λογής συναισθήματά σου προτιμάς να τα κουβεντιάζεις με τον μουργαναλυτή σου? Γιατί μας σνομπάρεις δλδ εμάς?
(χάνεις που δεν διαβάζεις το συγκεκριμένο, είναι συνεπαρτικό!).
Ρόδο, ναι, έχεις δίκιο, από ιστορικής άποψης το “Εργοστάσιο των μολυβιών” ήταν πιο εμπεριστατωμένο. Δεν ξέρω αν τα ατοπήματα του Άλμπατρος έγιναν επίτηδες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν την υπόθεση, αλλά τότε αυτό θα έπρεπε να επισημαίνεται. Ήταν πολύ καλό και αυτό όμως.
Μπέρμπον V, αμέ!!! και μου αρέσει και πολύ η ιδέα!!!!
“(χάνεις που δεν διαβάζεις το συγκεκριμένο, είναι συνεπαρτικό!)”
ε, αφου ειναι ΣΥΝΕΠΑΡΤΙΚΟ , θα το διαβασω οποσδηποτε!
υ.γ.
τελικα μηπως υπαρχει θεος;
τι σχέση έχει ο θεός?
Μολυργο μου, δεν πειράζει που είσαι λίγο χαζός, εμείς σε αγαπάμε κι έτσι!
κατι δεν καταβαινω και εκνευριζομαι τα μαλα!
υ.γ.
ο θεος ασχετη κροτ ειναι πανταχου παρων!
αυτοκαταστρεφομενη παρενθεση
(νομισα οτι εκανες λαθος οπως εκανα εγω με το “ο κροτ” )
μη θυμώνεις -δεν έχεις κάνει και αντιλυσσικό και είσαι επικίνδυνος!