ηθική;
2008 Φεβρουαρίου 24
Με κάλεσε η Σύλβια να μιλήσω για ηθική. Το σκεφτόμουν πολλές μέρες το θέμα, φιλόσοφος δεν είμαι και νιώθω ανεπαρκής για να μιλήσω για κάτι τόσο ευρύ.
Το μόνο που έχω να πω είναι πως ο κώδικας της προσωπικής μου ηθικής περιλαμβάνει ένα μόνο κανόνα:
Ηθική είναι να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου.
Και ομολογώ πως είναι πολλές οι φορές που δεν τον έχω τηρήσει.
(εννοείται ότι όποιος επιθυμεί να γράψει σχετικά, μπορεί να θεωρήσει πως τον προσκαλώ!)
μηπως, λεω εγω τωραααααα, μηπως θα επρεπε να πεις:
ο κωδικας της προσωπικης μου ηθικης ΘΑ ΗΘΕΛΑ να συμπεριλαμβανει ενα μονο κανονα :
Ηθική είναι να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου.
ετσι οπως το εχεις γραψει, δεν βγαζει νοημα!
Ωωω, τι δύσκολο θέμα είναι αυτό;
Ηθική; Δεν ξέρω καν τι σημαίνει αυτή η λέξη, θέλω να πω ότι δεν μπορώ να δώσω τον ορισμό ούτε στο περίπου.
Θεωρώ πως δεν είμαι ανήθικος άνθρωπος αλλά δεν μπορώ να εξηγήσει γιατί.
Μισό να ανοίξω Μπαμπινιώτη… γαμώτο έχει πολλά… θα κρατήσω το τελευταίο που μου πάει περισσότερο “η ποιότητα του χαρακτήρα, το ποιόν του ανθρώπου με βάση τα κίνητρα, τις πράξεις τις πεποιθήσεις του”.
Ναι, αυτό μου αρέσει. Θα σκεφτείς καλή μου Κροτ πως είναι ψωνάρα αλλά η μετριοφροσύνη είναι για τους μέτριους. Θεωρώ λοιπόν πως έχω ποιότητα χαρακτήρα, άρα είμαι ηθικός άνθρωπος.
Βάλε κάτι πιο εύκολο την άλλη φορά, άνοιξα λεξικό για να το απαντήσω Σε λέω!!!!!
Σοφή κουβέντα , Κροτάκι μου!
Δύσκολη στο να εφαρμοστεί όμως. 
Μούργο, μια χαρά νόημα βγαίνει!
Μούργο, μια χαρά νόημα βγαίνει: όπως ξέρεις ο κώδικας πχ οδικής συμπεριφοράς περιλαμβάνει ένα σωρό κανόνες. Οι κανόνες υπάρχουν, αυτό δεν σημαίνει ότι τηρούνται κιόλας.
Αυτός είναι για μένα ο κανόνας. Αλλά μερικές φορές (χμ, αρκετές φορές) δεν καταφέρνω να τον τηρήσω.
Mamma, εμ, κι εμένα άλλος με στρίμωξε! την επόμενη φορά να πω για τη Γιουρβίζιον ας πούμε?!
Σωστός κι ορισμός του Μπάμπι, αν και εμένα μου μοιάζει λειψός. Ίσως επειδή σκέφτομαι υπερβολικά πολύ και δεν κάνει.
Ρενατάκι, επαναλαμβάνω: σκέφτομαι υπερβολικά πολύ και δεν κάνει.
Το αυτό ισχύει και δι’υμάς!
νοημα θα εβγαζε οταν τους κωδικες τους βαζουν αλλοι (οπως της οδικης συμπεριφορας).
οταν τους βαζουμε εμεις και δεν τους τηρουμε ΔΕΝ ΒΓΑΖΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΗΜΑ.
ειπαμε ειμαι μουργος, αλλα οχι και βλακας!
του κανονες ηθελα να πω!!!
)
(μου ανεβηκε η πιεση και εκανα λαθος!
Συγνώμη γιά την παρέμβαση αγαπητή Κροτ αλλά – αν και δεν είμαι φιλόσοφος και’ γω – βρίσκω ανεπαρκή την σκέψη ότι “ηθική είναι να είσαι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό σου”. Γι’ αυτό συμπληρώνω ότι εκτός απ’ τον εαυτό του, κάποιος πρέπει να είναι ειλικρινής απέναντι και “στους άλλους” γιά να θεωρηθεί ηθικός. Πρωτίστως στους άλλους και λιγότερο προς τον εαυτό του.
Μούργο, δε σε πιάνω!!!
Ζόρμπα, καλώς όρισες και κανένας λόγος να ζητάς συγγνώμη δεν υπάρχει! Θεωρώ απαραίτητη προϋπόθεση για το να ειναι κανείς ειλικρινής προς τους άλλους το να είναι πριν από αυτό ειλικρινής προς τον εαυτό του. Αν δεν είναι προς τον εαυτό του, αποκλείεται να είναι προς τους άλλους.
Με δυο λόγια: συμφωνούμε!
κροτ, μην αρχιζεις τα κοπλιμεντα να με καλοπιασεις (το ξερω οτι ειμαι απιαστος!
)
απλα λεω οτι οταν καθομαστε μονοι μας και βαζουμε κανονες στην προσωπικη μας ηθικη, βαζουμε ΑΥΤΟΥΣ τους οποιους μπορουμε και τηρουμε.
αλλιως ειναι ευχολογιο, δεν ειναι κανονες. (αλλαζεις κατηγορια!)
αν δεν γινομαι παλι αντιληπτος, σου προτεινω να κανεις ενα σκετο καφε (φανταζομαι τι θαχεις πιει) και να ξαναδιαβασεις πιο νηφαλια τα σχολια μου!
Μούργε, λες “οταν καθομαστε μονοι μας και βαζουμε κανονες στην προσωπικη μας ηθικη, βαζουμε ΑΥΤΟΥΣ τους οποιους μπορουμε και τηρουμε.”
ΛΑΘΟΣ! ΔΙΑΦΩΝΩ! Αυτό είναι πολύ βολικό: προτιμώ να θέτω αυτούς που επιθυμώ να μπορώ τηρώ -και να προσπαθώ αν το επιτύχω.
(αλλά τέτοιο λαμόγιο που είσαι…)
χα χα! (δις)
εγω ειμαι λαμογιο ή εσυ που μας μοστραρεις κανονες που δεν μπορεις να τηρησεις;
τετοιους βαζω και γω 100
π.χ. ο βασικος μου κανονας ειναι να περναω γριες απεναντι (απο τα μαλλια και σερνοντας)
ζητημα ειναι να εχω περασει με αυτο τον τροπο καμμια δεκαρια.
ε, δεν θα βγω και θα πω οτι ειναι ο βασικος κανονας της προσωπικης μου ηθικης!
θα πω οτι ειναι το ονειρο μου, καποια μερα ολες οι γριες να περνανε με αυτο τον τροπο απεναντι!
(αχ, είναι αδύνατον να κάνει κανείς σοβαρή συζήτηση μαζί σου!)
Ηθική είναι να μην έχεις τύψεις όταν ακούς τη συνείδησή σου .
Ιερός κανόνας, συμφωνώ, νομίζω και για εμένα είναι ο μοναδικός… Και δύσκολος …
σμακκ
Καλημέρα!! Καλή βδομάδα!!
)
Ακόμα δεν άνοιξε το μάτι μου, δεν σχολιάζω για την ηθική.
Krot μου συμφωνώ μαζί σου… αν είσαι ειλικρινής πρώτα με τον εαυτό σου, τότε μόνο μπορείς να είσαι με τους άλλους…
Κοίτα να δεις, που στην αρχή φαίνεται εύκολο…. Λες: “ε, καλά τώρα!!! Σίγα που δεν ξέρω, τι σημαίνει ηθική”!!! – Τελικά δεν είναι τόσο εύκολο όσο φαίνεται για να το πεις με μια λέξη!!!
Έχω μια πρόκληση για σένα σε βιβλιοπαιχνίδι…
Ρασκόλνικοφ, ορθώς και συμφωνώ!
Μπαρμπούνι, δύσκολος, ναι.
Κουνέλι, τότε γιατί σχολιάζεις καλέ?
Στράτο, έτσι ακριβώς.
Jo, αμ δε που είναι εύκολο!!!
Βίτα Μι, το είδα, το είδα, αναμείνατε!
Σε προσωπικό επίπεδο την οριοθετώ την ηθική: να κοιμάμαι με ήσυχη συνείδηση τα βράδια.
Τιποτα περισσοτερο απο ενα σετακι αξιων για τις οποιες [b]ολοι οι αλλοι[/b] συνεχως γκρινιαζουν… :p
Αλεπού, δεδομένης της αναισθησίας μου, αυτός ο όρος δεν θα αρκούσε για μένα.
Σπέκυ, δεν θες να γίνεις λίγο σαφέστερο? Τι περιλαμβάνει το σετάκι?
Χμμμ, θα το επεξεργαστώ και θα σε ενημερώσω…
αναμένω λοιπόν!
Για μένα ηθική είναι αυτό που κάνει τους άλλους να κοιμούνται ήσυχοι με τη συνείδησή σου.
Nomad, σε σκέψεις με βάζεις… Περίπλοκα βολικό μου ακούγεται πάντως!
Σε σκέψεις να σε βάζω. Περίπλοκο είναι, μάλιστα πολύ θα έλεγα. Βολικό, σε διαβεβαιώνω, καθόλου.
Ξέρεις, για μένα ηθική σημαίνει να ευτυχούνε οι γύρω σου, όχι εσύ. Εσύ μπορεί να είσαι ενα καθήκι, ενας ψεύταρος, ένα κτήνος της προσποίησης. Σημασία δεν εχει αυτό. Μπορείς να είσαι αυθεντικός κι ας λες ψέματα. Λέμε πως δεν είναι σωστό να γίνονται δίκες προθέσεων. Νομίζω πως κάθε αποτέλεσμα μπορεί να κατανοηθεί μόνο απο την πρόθεση της ενέργειας. Συνεπώς, αν φροντίσω για την ευτυχία των γύρω μου ανθρώπων (πέραν του ότι μου την επιστρέφουν) είμαι βαθύτατα ηθικός ακόμα κι αν στηρίζω την ευτυχία τους σε μια καλοστημένη πρόζα. οσο δεν εκπίπτω της σκηνής, όσο ευτυχεί ο θεατής μου, είμαι ηθικός. Ανήθικος θα είμαι αν τον αφήσω να ξυπνήσει και να προσγειωθεί στα σκατά με τα μουτρα. Σε εμπλεξα χειρότερα ε;
Μπαρμπούνι είσαι και φαίνεσαι (η ηθική μου με έκανε να στο πω αυτό για να αισθανθώ καλά με τον εαυτό μου!!!
)))) ) Piece of cake!
Nomad, όχι δεν με έμπλεξες χειρότερα. Απλά θεωρώ -τώρα που το έπιασα- ότι αν δεν είσαι καλά με τον εαυτό σου είναι αδύνατο να είσαι καλά -και να κάνεις να νιώθουν καλά- και τους άλλους!
μη-Μπαρμπούνι, χο χο χο !!!
ho ho ho back to you μπαρμπούνι!
ΜΗ Μπαρμπούνι είπα!
να σε λέω Μπέρμπον?
Ηθική ψάχνουμε αλλά εκατομμύρια σαν τα μαρουλόφυλα βρίσκουμε…
Βάσκες, εδώ? σε τούτο το ταπεινό μαγαζί?!
Η ηθική είναι στον αντίποδα της αισθητικής… Less aesthetics more ethics που είπε και o Rem Koolhaas!
Πάντως εγώ θα το έκανα λίγο πιο deconstruction, δεν θα έλεγα τι είναι η ηθική αλλά τι δεν είναι!
Υπάρχει επίσης “Η γενεαλογία της ηθικής” του Foucault, ίσως θα βοηθούσε!
εεεε … μμμμμ … δεν ξέρω!!!!
)))) δεν με λες KV;;; αν και το Μπέρμπον … μμμμ 
)))
Χάρη μου, γιατί δεν κάνεις ένα ποστ? Πες πως σε κάλεσα εγώ!
(έχω βασικές ελλείψεις για να μπορέσω να ανταποκριθώ στις προσδοκίες σου!).
Μπέρμπον V!!!!
Χαχαχαχά… Μπά… Κι εγώ ως ανήθικος τα λέω αυτά που λέω!
τελικά μόνο οι ανήθικοι μιλάμε για ηθική?!
Κροτ,
εντοπίζω ένα βασικό λότζικαλ φάλασι όμως: πως είναι δυνατόν να ΜΗΝ τα έχεις καλά με τον εαυττό σου εαν έχεις ιεραρχήσει ως πρώτη αξία της ζωής το μοναδικό ανέφικτο, δηλαδή τον βίο ως σπορά της ευτυχίας στον άλλον, τουλάχιστον στον αγαπημένον άλλον, τη στιγμή που το κατορθώνεις; Αν πρώτη αξία της ζωής σου είναι άλλη ναι, το κατανοώ. Γιά μένα δεν είναι ούτε η υγεία, ούτε η αλήθεια, ούτε η δημοκρατία. Είναι η ουτοπία. Εχω μάθει πια πως ο μόνος τρόπος να είμαι ευτυχής, όσο γ΄ινεται, είναι να χαρίζομαι, να κάνω τους γύρω μου να ευτυχούν κι αυτοί όσο γίνεται. Πως να μην είμαι καλά με τον εαυτό μου όταν το κατορθώνω; Δεν είμαι καλά όταν αποτυγχανω.
Καλημερα
Επειδη το λοιπον δεν με καταλαβες, η ηθικη ειναι ο,τι η σουπα για την Μαφαλντα.
Nomad, νομίζω πως αυτή σου η εξήγηση αποδεικνύει περίτρανα ότι συμφωνούμε στο εξής: η ηθική είναι καθαρά ενας προσωπικός κώδικας συμπεριφοράς. Κατά συνέπεια, το τι επιλέγει να περιλάβει ο καθένας μας στο πακετάκι, εξαρτάται από την κοσμοθεωρία του και τις προτεραιότητές του. Εν προκειμένω πχ, επειδή εγω βλέπω το θέμα από την απέναντι οπτική γωνία σε σχέση με τη δική σου, είναι λογικό να το αντιμετωπίζω με τον “ανάποδο” τρόπο.
Η ουσία είναι πως πρόκειται για ένα σαφώς υποκειμενικό ζητημα.
Σπέκυ, εμ, έτσι μπράβο! Αμα μου μιλάς, χρησιμοποιώντας ορολογία γνωστή και προσφιλή σε μένα, τότε συνεννοούμαστε μια χαρά!!
Συμφωνοι στη συμφωνία. Δεν βλέπω ποιά είναι η αντίπερα οπτική γωνία. Αν θες, κάποια στιγμή, το εξηγείς. Περι υποκειμενικότητας οκ, προφανώς.
εννοώ πως το βλέπω αντίθετα: αν δεν κάνω ευτυχισμένο τον εαυτό μου, είναι αδύνατο να κάνω ευτυχισμένους τους άλλους.
Οχι: κάνοντας ευτυχισμένους τους άλλους κάνω και τον εαυτό μου.
Βέβαια, το θέμα γίνεται λίγο σαν “η κότα κάνει το αυγό ή το αυγό την κότα?”.
Αν και σε αυτή την ερώτηση, εγώ απαντώ εύκολα και γρήγορα: η κότα κάνει το αυγό, κυρίες και κύριοι!
χαχαχαχαχααααααααααααααααα καλά μόλις βγήκα από το μάθημα και έχω πέσει κάτω από το γέλιο! χαχαχαχα
Κροτ, συμφωνώ.
Για μένα, αυτό που λέμε εαυτός απλά δεν υπάρχει. Είμαστε οι άλλοι. Μέσα μας έχουμε σκέψεις άλλων, ιδέες άλλων, αταβιστικές κληρονομιές άλλων. Αυτό που λεμε εγω, είμναι ο χομινκουλους που αναδιοργανώνει το ξένο υλικό ώστε να το κάνει δικό μας, να δώσει το στίγμα της πάλης μας με το χρόνο. Απο αυτή την άποψη, κανείς δε μπορεί να ευτυχεί μόνος του ακόμα κι αν ζει στον παραδεισο. θεωρώ πως είτε η κοτα, είτε το αυγό εμφανίστηκαν εν αρχή, στο τέλος αυτό που΄μένει είναι ομελέτα με κοτόπουλο. Εκτός αν το αυγό ΄κάνει την κότα ευτυχή κι η κότα το κλωσήσει.
Μπέρμπον, πού στο καλό βλέπεις το αστείο στην φιλοσοφική μας συζήτηση?
Nomad, εγώ πάλι, και χωρίς ίχνος παρεξήγησης ή ειρωνείας, θεωρώ πως είναι θεμιτό να πιστεύουμε οτιδήποτε, φτάνει να νιώθουμε καλά με αυτό.
Φυσικά και δεν μπορούμε να ζήσουμε χώρια τα αυγά από τις κότες. Αλλά ενίοτε υπάρχουν αυγά που γίνονται και βάρος στις κότες…
Μα πως θα μπορούσα να παρεξηγήσω αυτό που λες; Προφανώς και είναι θεμιτό, ιδού μαλιστα, εγώ είμαι μια μαζορέτα.
:Ρ
(Οπως καταλαβες, η κουβέντα βάλτωσε)
Χαιρετισμούς.
Nomad, όχι δα! (εγώ τη βάλτωσα? παρντόν!).
νόμιζα πως ήσουν κοτόπουλο!!!
Να λοιπόν που πάνω που βάλτωσε, όπως λες, έχω απορία: μαζορέτα? για elaborate λιγάκι!
Είναι που δε βλέπεις το αβαταρ μου. Εικονίζει εναν ελέφα.
Ο οποίος είναι κι ανήθικος. Αλλα οπως ειπες, είναι θεμιτό να με βλεπεις κότα εαν σε κάνει ευτυχή!
Σε χαιρετώ και είμαι βέβαιος ότι σε επόμενο ποστ σου θα βρω κάτι να πω. Εδω στα της ηθικής δεν εχω άλλο.
Ανήθικος ελέφας! μάλιστα!
καλά, ελέφας ή κοτόπουλο, αυτό δεν με κάνει λιγότερο ή περισσότερο ευτυχή!
Βασιζόμενη στο nick πάντως, πιο πολύ σε βλέπω σαν Βεδουϊδίνο!
αναμένω να τα ξαναπούμε!
Soοοοllly (κοκκίνησα), με το μπέρμπον (και μάλιστα V) γέλασα και όχι με την απόλυτα σεβαστή φιλοσοφική σας συζήτηση!
Άλλωστε και “εγώ χωρίς ίχνος παρεξήγησης ή ειρωνείας, θεωρώ πως είναι θεμιτό να πιστεύουμε οτιδήποτε, φτάνει να νιώθουμε καλά με αυτό”
{επίσης θεωρώ πολλή μεγάλη τύχη που ήμουν μόνη στο γραφείο όταν διάβασα την απάντησή σου … !}
καλέ πλάκα έκανα!!!!!!
ik ook !
Krotkaya, έφερες τόσο κοντά την ηθική με την ευτυχία που σχεδόν τις ταύτισες. Και προσωπικά νομίζω ότι δεν είναι καθόλου έτσι.
Η ηθική είναι μια “έννοια” που χαρακτηρίζει πρωτίστως τις διαπροσωπικές σχέσεις και ουσιαστικά δεν υφίσταται στην μοναξιά, παρά μόνο στην “κοινωνία”, και ελπίζω να γίνομαι αντιληπτός.
Αντίθετα, η ευτυχία έχει να κάνει πρωτίστως με το άτομο και με αυτό που αναφέρεις ως “προσωπικό κώδικα” αντίληψης και κατανόησης της πραγματικότητας – το πως αξιολογείς εσύ τα πράγματα και το ποιες προτεραίοτητες εσύ θέτεις.
Και σίγουρα πιστεύω ότι είναι δυνατόν να είσαι ηθικός και δυστυχής (αν και μάλλον επώδυνο όταν συμβαίνει), ή αντίστροφα ανήθικος και ευτυχής (αλλά αυτό είναι λίγο συνθετότερο).
Και είναι πολύ δύσκολο να ορίσω το τι είναι ηθική, εξάλλου δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει κοινά αποδεκτός ορισμός της, όμως για μένα το πρώτο μεγάλο βήμα στο δρόμο προς την ηθική είναι η ειλικρινεία. Και το τελευταίο, το πιο μακρινό και το πιο δύσκολο, η ανιδιοτέλεια.
Καλώς σε βρήκα
Cripple, καλώς όρισες! Να ξεκινήσω από το τελευταίο σημείο του σχολίου σου. Ακριβώς επειδή δεν είμαι περισσότερο επαρκής από σένα, θεώρησα καλό να μην αναπτύξω φιλοσοφικούςσ τοχασμούς που θα αφορούσαν πολλούς. Είμαι πολύ αναρμόδια για κάτι τέτοιο.
Εξού και προτίμησα να μιλήσω γι’αυτό που εγώ θεωρώ θεμελιώδη ηθικό κώδικα. ο οποίος άπαξ και πληροίται, τότε ικανοποιεί τις προϋποθέσεις για ηθική στάση ζωής (ας το πούμε έτσι για να συνεννοηθούμε, προσωπικά έχω πολλές ενστάσεις για τον όρο).
Από κει και πέρα, το point μου ήταν πως για να είσαι ηθικός πρέπει αν είσαι ειλικρινής (και εδώ συμφωνούμε).
Και, επαγωγικά σκεπτόμενη, αν δεν είσαι ειλικρινής προς τον εαυό σου, είναι αδύνατο να είσαι ειλικρινής και προς τους άλλους!
Να μας ξανάρθετε! (Λινκάκι έχετε?)
Κι εγώ νομίζω ότι αν επιχειρήσουμε να το φιλοσοφήσουμε περεταίρω το ζήτημα θα μπούμε σε δύσβατα μονοπάτια. Θα βάλλω, λοιπόν, εδώ την τελεία μου.
Είμαι καινούργιος στο wordpress και προσπαθώ να συνηθίσω το περιβάλλον, το blog μου είναι το εξής:
http://cripple.wordpress.com
Αν δεν εμφανίζεται αυτόματα το link μάλλον πρέπει να αλλάξω κάποια ρύθμιση…
Ήρθα για να μείνω
Καληνύχτες
Cripple, θα το συνηθίσεις, εύκολο και βολικό είναι (ό,τι πρέπει για τεμπέληδες σαν εμένα!). Τώρα εμφανίζεται, πριν όχι, άρα όλα καλά!
Να μείνεις, γιατί να μη μείνεις?