πληρώνοΝΤαι
Ο Σοφιστής με κάλεσε να σχολιάσω την επικαιρότητα με ένα ποίημα. Εγώ επιλέγω και πάλι τραγούδι -και μάλιστα ένα τραγούδι που έχει ξαναπαίξει εδώ -από αυτό τον δίσκο του 1993).
Φιμώνω τοίχους
ταϊζω μηχανές
για την καρδιά ενός χτήνους
καταπίνω φωτιές
πληρώνω ερωμένες, σιωπές, εκβιαστέςΤραυλίζω μύθους
σκαλίζω πληγές
για την καρδιά ενός χτήνους
κυνηγιέμαι απ’ το χθες
πληρώνω καταθλίψεις, ενοχές, διαστροφές
Ομως πληρώνομαι γι’ αυτό πληρώνομαι
μ’ ανώδυνες μικρές διαδρομές
πάνω κάτω σε μια λαίμαργη χώρα
μέσα έξω σε μια αχόρταγη χώρα
πληρώνομαι απ’ αυτήν πληρώνομαι
μα ξαγρυπνάω γυρεύοντας τα άχρηστά της δώρα
Από εύσπλαχνους δήμιους
ζητάω αναβολές
για την καρδιά ενός χτήνους
τρέφομαι με ψευτιές
πληρώνω φίλους-σκύλους, διαλυμένες γιορτές
Φιμώνω τοίχους
ταϊζω μηχανές
για την καρδιά ενός χτήνους
καταπίνω φωτιές
πληρώνω ερωμένες, σιωπές, εκβιαστές
Ομως πληρώνομαι γι’ αυτό πληρώνομαι
μ’ ανώδυνες μικρές διαδρομές
πάνω κάτω σε μια λαίμαργη χώρα
μέσα έξω σε μια αχόρταγη χώρα
πληρώνομαι απ’ αυτήν πληρώνομαι
μα ξαγρυπνάω γυρεύοντας τα άχρηστά της δώρα
Οι στίχοι και η φωνή, φυσικά, του Γιάννη Αγγελάκα και η μουσική του Γ. Καρρά. Ολόκληρος ο δίσκος εδώ.
Θεαματικη βελτιωση στο μουσικο προγραμμα του σταθμου
και επικαιρο, θα συμπληρωνα!
Και μετα σου λέει crime never pays…
Εδώ ο Αγγελάκας μας το λέει ξεκάθαρα ότι όλες αυτές οι παραχωρήσεις στο τέλος αποδίδουν…
Μήπως άδικα βαυκαλιζόμαστε; Μήπως να κάναμε όλοι το ίδιο; Μπα; Είπα μήπως…
Μέμορισ: Κηποθέατρο «Νίκος Καζαντζάκης», Ηράκλειο, συναυλία με Τρύπες στο 90φεύγα…
Καλά τα λέει ο Αγγελάκας, η επικαιρότητα δεν αλλάζει, μόνο οι πρωταγωνιστές, όλοι δικαιούνται πια το πεντάλεπτο (ή πεντάμηνο ξεφτιλικάκι) και rien ne va plus
Καληνύχτα Krotkie
αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ
ίσως μόνο εμείς
Το τραγούδι δεν το ΄ξερα, αλλά γμτ πόσο επίκαιρο είναι! Και πάντα θα ΄ναι δλδ!
Το ΝΤ γιατί είναι κεφαλαίο ;;; εγώ τι δεν κατάλαβα πάλι ;;;
Μεραααααα
εγραψες
εγω αυτον τον καιρο ακουω το υπεροχο τιποτα
ποσο επικαιρο ειναι
ειδα εναν αντρα να πεφτει αλλα δεν προλαβα νακανω ευχη(ZAxogate)
ειμαι τυχερος
ηταν καποιος που δεν ηξερε καμια ιστορια(dvd gate/kladas /themos/koykodimos)
μια εποχη στην κολαση
σημαινοντας θανατο
και για το τελος
Τρύπες και ξερό ψωμί… μπράβο!
Έχεις σκεφτεί μήπως συμπληρώνοΝΤαι;
Μούργε, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα (επίκαιρο εδώ και 15 χρόνια -και βάλε δλδ-, σαν πολλά δεν είναι;).
Ρασκόλνικοφ, το αν θα κάνουμε όλοι το ίδιο είναι θέμα χαρακτήρα, προσωπικότητας, ανατροφής (ναι, ναι) και στάσης ζωής. Απλά δεν γίνεται να κάνουμε όλοι το ίδιο. Δλδ δε με βλέπω με 5, 5 μυριάκια σε σακούλες σούπερ μάρκετ στα γαλλοελβετικά σύνορα. Αλλά πλέον δεν εντυπώσιαζομαι όταν ακούω πως άλλοι το κάνουν.
Παπίκου, νομίζω έδωσες την καλύτερη σε τραγούδι απάντηση. (και δεν τους έχω δει ζωντανά γμτ…).
Ρενατάκι, ολόκληρος ο δίσκος είναι από τα καλύτερα που κυκλοφόρησαν στα 90s. Ψαξτο!
Μπαρμπούν αγουροξυπνημένο, μα πρέπει ακι τα λογοπαίγνιά μας να εξηγούμε?! Ο ορίτζιναλ στίχος δεν βάζει το ρήμα στον γ’ πληθ., εγώ το βάζω.
Καπετάν Κ, καλώς όρισες και ευχαριστώ πολύ για το βιδεάκι, σούπερ! (όπως και η παράφραση!).
Στράτο, στάνταρ!!
Laker, εμ, δεν έχεις κι άδικο.
Ούτε αυτό το ήξερα!
ΑΛΕΠΟΥ!!!!
ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΕΙΣ!!!
(μα, ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ ΗΣΟΥΝ ΤΟ 93?!)
… εγώ πάντως ήμουν μόλις 4 χρονών και … ναι ναι ναι αγγουροξυπνημένη θα ήμουν γιατί αλλιώς πάλι πρέπει να βρίσουμε το νευρώνιο!
μα και βέβαια, αλοίμονο!!!
ακόμα απεργ’ια?!
Εγραψες!
Εντελώς γιούχου σχόλιο: Η KV που λέει ότι ήταν 4 το ‘93, αλήθεια λέει;
@ περίπου Βασιλοτάτη μου, έχει ΚΑΙ 4 μέσα!
@ Μικρό Λωράκι στο λιβάδι, είναι σουπερ-μουλαρωμένοι … … τι να πεις, άτιμη φάρα!
σμακ
Κάβειρε,
Πρασινοτάτη μου, είναι που είσαι μικρή, γι’αυτό είσαι τόόόόσο αθώα! Αν εγώ έλεγα ότι έχω τα πόδια της Σκλεναρίκοβα, αλήθεια θα έλεγα?!
Μπαρμπούνι, μουλαρωμένο μπαρμπούνι, τα ψαράκια δεν πεισμώνουν κανονικά!! Απόλυσέ τους και πάρε καινούριους! Ξέρω, δεν είναι πολύ δημοκρατικό, ούτε φιλεργατικό, αλλά μας έπρηξαν! Τα αιτήματά τους δεν ικανοποιούνται!?
Επειδή ξέρουμε κι οι δυο κάποια που όντως ήταν 4 το ‘93 -ονόματα δε λέμε-, γι’ αυτό ρώτησα η γυναίκα!
Και δεν κατάλαβα, τι έχουν να ζηλέψουν τα πόδια σου από τα πόδια μιας ξανθιάς ανορεξικιάς;
α. ναι, αλλά δεν ξέρουμε και πολλές
β. εεεε… καμιά 40αριά πόντους?!?!? λέω εγώ τώρα…
Ενθουσιασμένος από την επιλογή σας.
Αγαπημένα επίσης, το τρένο και το θυμάμαι ένα σπίτι από τον ίδιο δίσκο.
Στιχακια μου, ναι! ναι! ναι!!!
(καλά λέω εγώ στιχάκιας φορ πρέζιντεντ!!)
Σούπερ κομμάτι, σούπερ δίσκος, σούπερ εποχή που πρόλαβα και την ακούμπησα λίγο αλλά δυστυχώς δεν την έζησα… Μετά επικράτησε το σκυλάδικο, το κιτς, η υπερβολή, το πομπώδες, το γυαλιστερό και η δηθενιά… Όλα υποπροϊόντα της ισοπεδωτικής Midcult που την έσερνε από πίσω της σαν ύπουλα προσχεδιασμένη παρενέργεια η ελεύθερη ραδιοτηλεόραση που έπλασε και πλάθει γενιές ανελεύθερων ανθρώπων… Το κομμάτι το άκουσα τρεις φορές!
το ήξερα πως θα συμφωνούσαν οι αγελάδες μαζί μου, αλοίμονο κιόλας!!!