Berlin tips

Η περίοδος των Χριστουγέννων είναι ιδανική για μια επίσκεψη στο Βερολίνο. Μια ίωση με κακή αίσθηση του timing όμως, μπορεί να επισκιάσει επικίνδυνα την απόπειρα για χειμερινό τουρισμό. Αυτό ακριβώς συνέβη στην γράφουσα το σαββατοκύριακο που μας πέρασε. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά.

Προ δεκαημέρου, χτυπάει το κινητό μου και η αναγνώριση πρόδωσε το Φρούτο. Η σκατόψυχη σκέψη μου “Για καλό δεν με θέλει”, διαψεύστηκε πανηγυρικά: “Το επόμενο πουσουκού πάω Βερολίνο -έλα!”. Ε, καθώς πετάω τη σκούφια μου για τέτοιες απρογραμμάτιστες αποδράσεις, δεν το σκέφτηκα δεύτερη φορά: easyjet.com, 110 ευρώ, το κόκκινο σακίδιο στον ώμο και φύγαμε.

Προς μεγάλη μου έκπληξη το φτηνιάρικο hostel στο Prenzlauer Berg αποδείχθηκε βασιλικών προδιαγραφών: πρόκειται για αληθινά μικρά διαμερίσματα, πεντακάθαρα και πανέξυπνα επιπλωμένα, στην πιο όμορφη γειτονιά του Ανατολικού Βερολίνου (δυο βήματα από την Alexanderplatz, την Rosa Luxemburgplatz και την Kastanienalle).

Η ίωση χτύπησε από το πρώτο πρωί, αλλά δεν την άφησα να με καθυποτάξει. Πήραμε πρωινό στο Kani Mani στην Kastanienallee και μετά κάναμε μια τεράστια βόλτα σε αυτόν τον πολύ όμορφο δρόμο -που είναι γεμάτος με πολύ ενδιαφέροντα καταστήματα, καφέ και μπαρ-, καταλήγωντας στην Hackescher Markt, την πιο όμορφη εσωτερική αγορά που έχω δει, διαμορφωμένη σε δαιδαλώδεις στοές όπου θες να χάνεσαι. Λίγο πιο πέρα, βρήκαμε και μια πολύ χαριτωμένη υπάιθρια αγορά. Η βόλτα μας συνεχίστηκε στα αξιοθέατα (Καθεδρικό Ναό, Unter den Linden, Πύλη του Βραδεμβούργου, Reichstag και Κόκκινο Δημαρχείο και Nikolaiviertel), όταν πια η ίωση με κατέβαλε εντελώς και επέστρεψα στην θαλπωρή του δωματίου. Εκνευρίστηκα πολύ, κυρίως επειδή στερήθηκα την όμορφη παρέα και την δυνατότητα να κάνω όμορφες βόλτες, αλλά και να επισκεφθώ ενδιαφέροντες τόπους, όπως το Μουσείο Γερμανικής Ιστορίας και το Μουσείο Κινηματογράφου -όσα δηλαδή είχα αφήσει εκκρεμή από τις δύο προηγούμενες επισκέψεις μου. Αλλά, παρηγορήθηκα στην σκέψη ότι θα ήταν χειρότερα αν αυτό μου είχε συμβεί κατά την πρώτη μου επίσκεψη, ότι έτσι κι αλλιώς θα ξαναπάω και ότι, αν μη τι άλλο πρόλαβα να ξαναδώ εκείνα που δεν θα θέλω να στερηθώ σε καμία επίσκεψή μου σε αυτή την αγαπημένη πόλη.

Καθώς κατά την δεύτερη και τελευταία ημέρα μας στο Βερολίνο, η πανούργα ίωση χτύπησε και άλλα μέλη της παρέας -όσα δεν κατέβαλε το ξενύχτι μετά μέθης, στο οποίο εγώ δεν συμμετείχα-, οι τελευταίες μας ώρες πέρασαν στο Sprachzentrum στην Kastanienalle. Πρόκειται για Ινστιτούτο εκμάθησης γλωσσών, το οποίο περιλαμβάνει και ένα πανέμορφο καφέ και εστιατόριο. Το περιβάλλον είναι μινιμαλιστικό αλλά πολύ ζεστό και το συστήνω ανεπιφύλακτα. Στον ίδιο δρόμο, όχι πολύ μακριά από εκεί, υπάρχει και το Morgenrot, το οποίο μας φάνηκε πολύ ενδιαφέρον εξ όψεως, αλλά δεν είχε ελεύθερο τραπέζι: η επίσκεψη στο site με έπεισε ότι όντως είναι πολύ ενδιαφέρον -εκτός από όμορφο. Εξίσου χαροτωμένο και το Blaues Band στην Schönhauserallee, όπου ήπιαμε ένα τελευταίο τσάι της παρηγοριάς, πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής.

Στο αεροπλάνο σκεφτόμουν ότι αυτή ήταν μια μάλλον αποτυχημένη εκδρομή, αφού τελικά δεν είδα τίποτα καινούριο και πέρασα την ώρα μου σε καφενεία -όσο δεν βρισκόμουν στο κρεβάτι του πόνου. Αλλά, τελικά, είναι όμορφο να ξαναβλέπεις μέρη που αγαπάς -και κυρίως όταν είσαι με ανθρώπους που αγαπάς.

________________________________________________

Φωτογραφίες:

1. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στην Pariserplatz, μπροστά στην Πύλη του Βραδεμβούργου

2. Η Πύλη του Βραδεμβούργου

3. Κατάληψη στέγης στην Kastanienallee

4. Ο κατάλογος του Sprachzentrum